tag:blogger.com,1999:blog-50913393227862704852012-01-22T06:57:30.425+08:00အခါမ်ားစြာမွာ ထိေတြ႔ေနမိတဲ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ေလး တစ္အုပ္ပါ။မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.comBlogger681100tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-41474076372440241882011-07-16T16:03:00.001+08:002011-07-16T16:06:54.601+08:00<div style="text-align: justify; font-family: verdana;">ကၽြန္မ ဘ၀မွာ ဒီေန႔ဟာ ၀မ္းအနည္းဆဳံးေန႔တစ္ေန႔ပါ။ ကၽြန္မ သိပ္ခ်စ္ရတဲ႔ သူက ကၽြန္မနဲ႔ အေ၀းဆုံးကို ထြက္ေၿပးသြားေတာ႔မယ္လုိ႔ ေၿပာတဲ႔ေန႔တစ္ေန႔ေပါ႔။ သူနဲ႔ ကၽြန္မနဲ႔ အိမ္ေထာင္သက္ ၅ ႏွစ္မွာ သူဆီက မထင္မွတ္ထားတဲ႔ စကားတစ္ခြန္းကို ကၽြန္မ ၾကားခဲ႔ရတယ္။ ကၽြန္မ အရမ္း၀မ္းနည္းခဲ႔႔ရပါတယ္။ ကၽြန္မတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ကုိယ္ပိုင္ ဆုံးၿဖတ္ခ်က္နဲ႔ ကုိယ္တုိင္ တည္ေဆာက္လာတဲ႔ အေဆာက္အအံုေလးကို ကၽြန္မတကယ္ မပ်က္စီးေစခ်င္ပါဘူး။ ကၽြန္မတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ေရးခဲ႔ၾကတဲ႔ ကၽြန္မတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ကမၻာေလးတစ္ခု ပ်က္စီးသြားမွာ မလုိလားဆုံး လူသားဟာ ကၽြန္မဘဲၿဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ ကုိယ္တု႔ိ လမ္းခြဲၾကရေအာင္”</span> တဲ႔.။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ ေမာင္ ဘာေၿပာလုိက္တယ္။”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ ေမာင္တုိ႔ လမ္းခြဲ ရေအာင္ လုိ႕ေၿပာလုိက္တာေလ။ ”</span><br /><br />ဘာၿဖစ္လို႔လည္း ဆုိတာကို ေမးလုိ႔မရဘဲ ခရု ႏွဳတ္က ဆြံအ ေနခဲ႔တယ္။<br /><br /> <span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ ေမာင္႔ဘက္ ကေသခ်ာၿပီလား။ ရု ဘက္ကစေၿပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္ ။”</span><br /><br /> <span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ ေသခ်ာတယ္။ ေမာင္ဖန္တရာေတ ေအာင္ စဥ္းစားၿပီးမွ ဒီစကားကိုေၿပာတာ။”</span><br /><br />ေမာင္႔ကို ဟန္႔တားဖုိ႔ ကၽြန္မ မစဥ္းစားခဲ႔ပါဘူး။<br /><br /> <span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ အုိေကေလ။ ေမာင္ကေတာင္ ဒီစကားေၿပာ မွေတာ႔..ရု က ေမာင္႔ကိုကြာေပးရေတာ႔မွာေပါ႔။ ဒီေန႕အဖို႕ေတာ႔ အခ်ိန္ေႏွာင္းေနၿပီ ေမာင္။ နက္ၿဖန္က်မွ ေမာင္နဲ႔ ရု တုိ႕ တရားရုံးတစ္ခုခု သြားၿပီး ကြာၾကတာေပါ႔ေနာ္။ ရု အကုန္အဆင္သင္႔ၿပင္ထားလုိက္ပါ႔မယ္။</span>”<br /><br />ခရု ဒီစကား ေၿပာရင္း အသံေတြတုန္ေနပါတယ္။ မ်က္ရည္ ေတြကလည္း ပါးၿပင္ေပၚမွာ ပိုးပုိးေပါက္ေပါက္က်ေနပါတယ္။ အရင္က ခရု မ်က္ရည္က်ဖုိ႕ မေၿပာနဲ႔။ မ်က္ႏွာညိဳရင္ေတာင္ မွ မေနတတ္တဲ႔ ေမာင္တစ္ေယာက္ ခုေတာ႔ ခရုမ်က္ရည္ေတြကို ေမာင္ ဥပကၡာၿပဳရက္ႏုိင္ၿပီေပါ႔။ ေမာင္မ်က္ႏွာမေကာင္းစြာနဲ႕ အိမ္ေရွ႕ထြက္သြားပါတယ္။ ရုကေတာ႔ ေမာင္၀ယ္ေပးထားတဲ႔ အရုပ္ေတြကိုိ ထုရိုက္ရင္း အားရပါးရ ရွိဳက္ၾကီးတင္ ငိုေၾကြးေနမိပါတယ္။<br /><br /> ခရု ထက္အသက္ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ငယ္တဲ႔ ေမာင္႔ကို ခရု အရမ္းခ်စ္ပါတယ္။ ခရု မ်က္လုံးထဲမွာ ေမာင္နဲ႔ ဆဳံစည္းၿဖစ္တဲ႔ အခ်ိန္ေလးေတြကိုၿပန္ၿမင္ေယာင္ေနပါတယ္။ ခရု ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးလုိ႕ YIT တက္ေနရင္းအိမ္စရိတ္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းအတြက္ ခရု ဆယ္တန္းေတြကို ဂုိက္လုပ္ၿပီး ေငြရွာပါတယ္။ ဒီဇင္ဘာလေလာက္မွာ ခရုရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ငယ္ငယ္ က သူ ႏုိင္ငံၿခားကို ေက်ာင္းေလွ်ာက္တာ ရၿပီ ဆုိၿပီး သူ႕ရဲ႕ ဂိုက္ ႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ကို ခရုကို အပ္ခဲ႔ပါတယ္။ ငယ္ငယ္ က ခရုကို ေခၚၿပီး သူ႔ဂုိက္ နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။ ခရုနဲ႔ ေမာင္႔ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းအစေပါ႔။ ဆံပင္ရွည္ရွည္ အလယ္ခြဲ နဲ႔ ေမာင္႔ပုံစံက အဲဒီကတည္းက ေထာင္႔ကို မကၽိဳးခဲ႔တာပါ။<br /><br /> <span style="color: rgb(51, 153, 153);">“လင္းထင္…. ဒါက မငယ္ ကိုယ္စား မင္းကိုဂိုက္လုပ္ေပးမယ္႔ မေမခရု တဲ႔ ..”</span><br /><br />ေဖေဖက ကၽြန္မနံမည္ကို ေပးတုန္းက ခ်စ္စရာသမီးေလးမုိ႕လုိ႕ Cute လုိ႕ ေခၚပါတယ္။ အဲဒါကို ေမေမက ၾကာသပေတးသမီးၿဖစ္တဲ႔ ကၽြန္မ ကို အေရွ႕ွက ေမထည္႔ၿပီး May Cute လို႔ နာမည္ေပးပါတယ္။ ေက်ာင္းထားေတာ႔ May Cute ကေန ေမခရု ဆုိၿပီး နာမည္ၿဖစ္သြားပါတယ္။<br /><br /> <span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ခရုေရ…ဒါက ကိုယ္႔ဂုိက္ လင္းထင္တဲ႔. ကို္ယ္စိတ္ခ် လက္ခ် အပ္ခဲ႔ၿပီေနာ္။ ဒီေကာင္စာေမးပြဲေအာင္ဖုိ႔ မင္းတာ၀န္ေနာ္.”</span><br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ေမာင္႔အိမ္ကို ကၽြန္မတို႕ တစ္ပတ္မွာ ၅ ရက္ေလာက္ ကၽြန္မစာသြားၿပေပးခဲ႔ပါတယ္။ တစ္ေၿဖးေၿဖးရင္းႏွီးလာေတာ႔ …ကၽြန္မကို မခရု..မခရု လုိ႔ေခၚေနတဲ႔ ေမာင္႔ကို<br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);"> “ လင္းထင္ေရ..ငါ႔ကို မခရုလုိ႕ မေခၚနဲ႔ကြာ…သူမ်ားေတြၾကားရင္ မက္ခရု ေတြေပါက္ေနတယ္ထင္သြားဦးမယ္။ ခရုလုိ႕ဘဲေခၚပါေနာ္။ ”</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);"> “ ဟုတ္ကဲ႔ ခရု..”။</span><br /><br />ကၽြန္မ စာသင္လို႕ သုံးလေလာက္ အၾကာမွာဘဲ အရင္က ဂ်စ္ကန္ကန္ေနတတ္တဲ႔ ေမာင္က လိမၼာသြားခဲ႔တယ္။ ေမာင္႔အေမကဆုိ ကၽြန္မကို အရမ္းေက်းဇူးတင္တဲ႔အေၾကာင္း သူ႕သားကုိ ခုလို ၿပဳၿပင္ႏုိင္တာ ဒီေလာကမွာ သမီးတစ္ေယာက္ဘဲရွိတဲ႔ အေၾကာင္းေၿပာေတာ႔ ကၽြန္မ ရွက္ကိုးရွက္ကန္းၿဖစ္သြားတယ္။ ေမာင္ ဆယ္တန္းကို ဂုဏ္ထူး ၁ ဘာသာနဲ႔ ေအာင္သြားတယ္။ ေမာင္ ေအာင္စာရင္းထြက္တဲ႔ ေန႔က ကၽြန္မဆီကို အေၿပးတစ္ပို္င္းနဲ႔ ေရာက္လာၿပီး ခရု ေၾကာင္႔ စာေမးပြဲ ေအာင္တာဆုိၿပီး ကၽြန္မကို ကန္ေတာ႔ခဲ႔တယ္။ အိမ္မွာ ဘာမွဧည္႔ခံဖုိ႕ မရွိလုိ႕ ေမာင္႔ကို ကၽြန္မနည္းနည္းအားနာသြားခဲ႔တယ္။ ကၽြန္မတုိ႕ အိမ္က ေမာင္တုိ႕အိမ္ေလာက္မေၿပလည္ခဲ႔ပါဘူး။ အေဖ ရဲဲ႕ ၀န္ထမ္းလစာဟာ ကၽြန္မတုိ႕မိသားစု အတြက္ မဖူလဳံ ခဲ႔ပါဘူး။ ေမေမကလည္း က်န္းမာေရးအေၿခအေနေၾကာင္႔ အလုပ္မလုပ္ႏို္င္ခဲ႔ပါဘူး။ ေမာင္ႏွမ သုံးေယာက္မွာ ကၽြန္မ က အလတ္ပါ။ကိုၾကီးကလည္း သူရတဲ႔ လစာက သူ႔စားရိတ္နဲ႔ မေလာက္လုိ႔ အိမ္ကို မေထာက္ႏုိင္ခဲ႔ပါဘူး။ အငယ္မက ကိုးတန္းဆုိေတာ႔ စာအုပ္ဖုိး၊ ေက်ာင္းစားရိတ္ေတြဟာ ကၽြန္မအေပၚမွာ ပိေနပါတယ္။ ေမာင္႔ကို ဂုဏ္ၿပဳတဲ႔ အေနနဲ႔ တစ္ခုခုလုိက္ေကၽြးမယ္ဆုိၿပီး ေမာင္နဲ႔ ကၽြန္မ အိမ္နား က ရွမ္းေခါက္ဆြဲ ဆုိင္ကို ထြက္လာခဲ႔ပါတယ။္ တုိ႔ဟူးေႏြး ကို အရမ္းၾကိဳက္တဲ႔ ေမာင္က တို႕ဟူးေႏြးႏွစ္ပဲြ စားၿပီး ဗိုက္ကားသြားလုိ႕ လမ္းေလ်ာက္ခ်င္တယ္ဆိုတာနဲ႔ ကၽြန္မလည္းေမာင္႔ေဘးနားက တိတ္တိတ္ေလး လုိက္ခဲ႔မိပါတယ္။ လမ္းမွာ ေမာင္က ကၽြန္မကို ခ်စ္ေရးဆုိပါတယ္။ ကၽြန္မလည္း ေမာင္ဘဲြ႕ တစ္ခုခုရမွွ အေၿဖေပးမယ္လုိ႕။ ဒီလုိနဲ႔ ေမာင္နဲ႔ ကၽြန္မတုိ႕ အသီးသီးဘြဲ႕ ရခဲ႔ပါတယ္။ ေမာင္က Eco နဲ႕ဘြဲရခဲ႔သလုိ ကၽြန္မလည္း Electronic Engineer ဘဲဲြ႕ကို ရခဲ႔ပါတယ္။ ေမာင္က သူဘဲြ႔ယူၿပီးအၿပန္ ကၽြန္မအိမ္ကို ဘဲြ႕၀တ္စုံနဲ႔ ေရာက္လာၿပီးေတာ႔ အေၿဖေတာင္းပါတယ္။ ကၽြန္မလည္း ေခါင္းညိမ္႔ ခဲ႔ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႕ ကၽြန္မတုိ႕ႏွစ္ေယာက္ လက္ထပ္ဖို႕ ပိုက္ဆံေလးေတြစုေဆာင္းခဲ႔ၾကပါတယ္။ အဲလုိ စုေဆာင္းေနခ်ိန္မွာဘဲ ကၽြန္မ စင္ကာပူ လာဖုိ႕ အေၿခ အေနၿဖစ္လာပါတယ္။ ကၽြန္မ အရင္ေရာက္ၿပီးတစ္ႏွစ္ အၾကာမွာ ေမာင္ က ဒီကို အလည္လာရင္း အလုပ္ရသြားပါတယ္။ ကၽြန္မတုိ႕ ႏွစ္ေယာက္ႏွစ္ကုန္ေတာ႔ ရန္ကုန္ၿပန္ၿပီး လက္ထပ္ၿဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ ခုဆုိ အိမ္ေထာင္သက္ ၅ ႏွစ္ရွိၿပီ။ တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ စိတ္အခန္႔မသင္႔ၿဖစ္ၿပီး သူႏိုင္ကုိယ္ႏိုင္ ေအာ္ၾကတာကလြဲလုိ႕ ၾကီးၾကီးမားမား ၿပသနာ ရယ္လုိ႕မရွိခဲ႔ဖူးပါဘူး။ ကၽြန္မ ကုတင္ေပၚမွာ အရူးတစ္ေယာက္လုိငိုေၾကြးရင္း ေမာင္႔အေပၚမွာ ေမာင္စိတ္ဆုိးေလာက္ေအာင္ ကၽြန္မ ဘာေတြလုပ္ခဲ႔ မိသလဲဆုိတာစဥ္းစားလုိ႔မရၿဖစ္ေနပါတယ္။ ေမာင္႔အေပၚမွာလည္း ေယာင္လို႕ေတာင္မွ သစၥာမေဖာက္ခဲ႔ပါဘူး။ ေမာင္လုိခ်င္တာဆုိ ကၽြန္မ ဘာမဆို ၀ယ္ေပး ခဲ႔ပါတယ္။ ေမာင္ၿဖစ္ခ်င္တာဆုိ ကၽြန္မအားလုံးလုိက္ေလ်ာခဲ႔ပါတယ္။ေမာင္႔ကို အမတစ္ေယာက္ အေမတစ္ေယာက္လုိ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လုိ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္လုိပံုမ်ဳိးနဲ႕ ကၽြန္မသိပ္ခ်စ္ခဲ႔ပါတယ္။ ေမာင္ကလည္း သူတစ္ခုခုလုပ္မယ္၊ ၀ယ္မယ္ဆုိတုိင္း ကၽြန္မသေဘာတူမွ လုပ္ပါတယ္။ ကၽြန္မကို လစာထုတ္တုိင္း လခအကုန္ၿပန္အပ္ၿပီး ကၽြန္မေပးတဲ႔ မုန္႕ဖုိးကို ဘဲ ေလာက္ငေအာင္ သုံးတတ္တဲ႔ ေမာင္၊ ကၽြန္မအလုပ္ပင္ပန္းတုိင္းမွာ ကၽြန္မၾကိဳက္တဲ႔ Premier ေကာ္ဖီက္ုိ ႏို႔ဆီနဲ႔ေဖ်ာ္ၿပီး ႏွပ္ထားေပးတတ္တဲ႔ ေမာင္၊ ကၽြန္မနဲ႔ ရန္ၿဖစ္တုိင္းမွာ ကၽြန္မကို ၿပန္ေခ်ာ႔တတ္တဲ႔ ေမာင္ ။ ခုေတာ႔ အဲဒီေမာင္ ကဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲဟင္။ ကၽြန္မ ေဆာက္တည္ရာမရေအာင္ ၿဖစ္ေနခဲ႔တယ္။ ငိုရလြန္းလုိ႕ မ်က္လုံးေတြလည္းအစ္ၿပီး မုိ႔ေနတယ္။ ကၽြန္မ ခ်က္ခ်င္းသတိ တစ္ခုရလာတယ္။ ေမာင္ခုိးခိုးၿပီးေရးတတ္တဲ႔ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလးကိုေပါ႔။ ကၽြန္မ ဗီရုိ ထဲမွာ ရွာၾကည္႔တယ္။ မေတြ႔၊ ကၽြန္မနဲ႔ ေမာင္နဲ႔ လက္ထပ္ပြားပစၥည္းေတြထားတဲ႔ မီးခံေသတၱာေလးထဲမွာလညး္ရွာတယ္။ မေတြ႔ ။ ေနရာအႏွံ႔ လုိက္ရွာခဲ႔တယ္။ ကၽြန္မ မေတြ႔ခဲ႔ပါဘူး။ မနက္ ၃ နာရီ ထုိးသြားခဲ႔ၿပီ။ ကၽြန္မ အိပ္လုိ႔မရဘဲ ကုတင္ေပၚမွာဟုိလြန္႔ဒီလူး ၿဖစ္ေနခဲ႔တယ္။ ေမာင္႔ကို ထၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ အိမ္ေရွ႕ကုလားထုိင္မွာ ထိုင္ရင္းမ်က္လုံးမွိတ္ေနတယ္။ ဟင္…ေမာင္ငိုေနတယ္။ မ်က္လုံးေဒါင္႔မွာမ်က္ရည္ေတြ လဲ႔ ေနတယ္။ ကၽြန္မ ေမာင္႔ကိုၾကည္႔ရင္း၀မ္းနည္းလာလုိ႕ အိမ္ခန္းထဲၿပန္၀င္ၿပီး ကၽြန္မတုိ႕ႏွစ္ေယာက္မဂၤလာေဆာင္တုန္းက ရုိက္ထားတဲ႔ လက္မ ၃၀ ေလာက္ရွိတဲ႔ အလွ ဓါတ္ပုံကို ၾကည္႔ရင္း ဖတ္ငိုမိတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ကၽြန္မ ဒီဓါတ္ပုံကို ၿဖဳတ္လုိ္က္တဲ႔ အခါမွာမထင္မွတ္ဘဲ အံ၀ွက္ေလးတစ္ခုသြားေတြ႔မိတယ္။ အဲဒါကို ဖြင္႔ၾကည္႔ေတာ႔ ကၽြန္မရွာေနခဲ႔ တဲ႔ ေမာင္႔ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ေလးပါလား။<br /><br />ကၽြန္မ ဒုိင္ယာရီစာအုပ္ေလးကို ယူလု္ိက္ေတာ႔ စာအုပ္ထဲက ကၽြန္မရဲ႕ ဓါတ္ပံုေလးတစ္ပုံထြက္က်လာခဲ႔တယ္။ ကၽြန္မ ဓါတ္ပုံေလးကို ၿပန္ေကာက္ယူၿပီး ဒို္င္ယာရီ စာအုပ္ေလးကို စၿပီးလွန္ခဲ႔ တယ္။ အစပိုင္းမွာ သူနဲ႔ ကၽြန္မနဲ႔ စၿပီး ပို္က္ဆံ စုေနၿပီဆုိတဲ႔ အေၾကာင္း၊ ကၽြန္မနဲ႔ အတူတူေနရရင္ သူအရမ္းေပ်ာ္တယ္ ဆုိတဲ႕ အေၾကာင္း ကၽြန္မကို သူသိပ္ခ်စ္တယ္ ဆုိတဲ႔ အေၾကာင္းေရးထားပါတယ္။ ကၽြန္မလည္း အရင္ ကအေၾကာင္းေတြကို မေန႔တစ္ေန႕ ကလုိဘဲၿပန္ၿမင္ေယာင္လာၿပီး ၾကည္ႏူးလာပါေတာ႔တယ္။ ေနာက္ပိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြမွာေတာ႔ အဲလုိ ၾကည္ႏူးမွဳမ်ဳိးမပါဘဲနဲ႔ မာနေတြ သာ ေတြ႔ရပါေတာ႔တယ္။ ကၽြန္မရဲ႕ ထိန္းခ်ဳပ္မွဳဟာ သူ႕ရဲ႕ ေယာက်ာ္းမာန ကိုထိပါးတယ္တဲ႔ ။ ေမာင္ရယ္ ကၽြန္မနဲ႔ ေမာင္နဲ႔ ၾကားမွာ မာနေတြ ဘာေတြ ဘယ္တုန္းကရွိသြားတာလည္းဟင္း။ ကၽြန္မ ေမာင္႔ကိုထိန္းခ်ဳပ္တယ္ ဆုိတာ ေတြဟာေမာင္႔အတြက္ပါ။ ေမာင္ ဘာလုိ႔ အဲလုိေတြးတာလည္းဟင္။ ၿပီးေတာ႕ ကၽြန္မက ေမာင္႔ကို အထင္မၾကီးဘူးတဲ႔ ။ ေမာင္႔ကို အထင္ၾကီးလုိ႕ ေမာင္႔ကိုေလးစားလုိ႕ ကၽြန္မရဲ႕အိမ္ဦးနတ္ေနရာမွာ ေမာင္႔ကို ထားထားတာေပါ႔ေမာင္ရယ္။ ကၽြန္မ အထင္မၾကီး မေလးစားတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ကို ကၽြန္မ ဘယ္ေတာ႔မွမယူဘူးေမာင္။ တၿခားမိန္းမေတြက သူတုိ႔ေယာက်ာ္းေတြ ကို ရိုေသတယ္တဲ႔ ။ကၽြန္မေမာင္႔ကို ရိုေသပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္မေမာင္႔ကို ကန္ေတာ႔လုိ႕မွ မရတာ။ ေမာင္က ကၽြန္မထက္ အသက္ငယ္တယ္ေလ။ ကၽြန္မ ေမာင္႔ကို အရမ္းခ်စ္လြန္းလုိ႕ လက္ထပ္ခဲ႔တာပါ။ ကၽြန္မထက္ငယ္တာ မေၿပာနဲ႔ ကၽြန္မ နဲ႔ သက္တူရြယ္တူ ေတာင္ ကၽြန္မ မယူဘူးလုိ႕ ဆဳံးၿဖတ္ထားတဲ႔ ကၽြန္မဆုံးၿဖတ္ခ်က္ကို ကၽြန္မ ရိုက္ခ်ဳိးၿပီးေမာင္နဲ႔ လက္ထပ္ခဲ႔တာပါ။ ေမာင္ရယ္ …ငယ္ငယ္ေလးတည္းက ဟင္းခ်က္မေကာင္းခဲ႔တဲ႔ ကၽြန္မက ေမာင္႔ကို စားေစခ်င္လုိ႕ အတတ္ႏိုင္ဆဳံး အေကာင္းဆဳံးၿဖစ္ေအာင္ကၽြန္မ ၾကိဳးစားခ်က္ၿပဳတ္ခဲ႔ပါတယ္။ ေမာင္က ကၽြန္မကို တၿခားမိန္းမေတြလုိေနေစခ်င္တာလားဟင္။ ေယာက်ာ္း အပ္တဲ႔ လစာန႔ဲ ေလာက္ေအာင္သဳံး ၊ အခ်ိန္တန္ရင္ ကေလးေမြး၊ ကေလးၾကီးေအာင္ ၿပဳစု၊ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ တကုတ္ကုတ္နဲ႔ အလုပ္ေတြလုပ္ေနတတ္တဲ႔ အိမ္ရွင္မတာ၀န္ေတြကို ယူေစခ်င္တာလားဟင္။ ထက္ထက္ၿမတ္ၿမတ္ နဲ႔ စီးပြားေရးလုပ္တတ္တဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ ကို ေမာင္မလုိခ်င္ေတာ႔ဘူးလား ။ ေမာင္႔ကို အားကိုးတၾကီးနဲ႔ ၾကည္႔တတ္တဲ႔ မ်က္၀န္းေတြကို ေမာင္ ကၽြန္မဆီက လုိခ်င္တာလားဟင္။ ေမာင္႔ကို ကၽြန္မသိပ္ခ်စ္ပါတယ္။ ကၽြန္မ ဘာလုပ္ရမလဲ။ ကၽြန္မ ဘယ္လိုဆုံးၿဖတ္ရမလဲ။ ထက္ၿမတ္တဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ ရဲ႕ မာန နဲ႔ ေမာင္႕ကို ခ်စ္တဲ႔ အခ်စ္ လြန္ဆြဲေနတယ္။ ကၽြန္မ ေမာင္႔ကို ခ်စ္တဲ႔အခ်စ္ကို ဘဲအႏိုင္ေပးခ်င္ပါတယ္။ မာနေတြအားလုံးကို ေမာင္႔ေၿခေထာက္ေအာက္ ကို ပစ္ခ်ေပးလိုက္ပါၿပီ။ ေမာင္ၾကိဳက္သလိုသာဆုံးၿဖတ္ပါေတာ႔ေနာ္။ ကၽြန္မ ခနအိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ ကၽြန္မ အိပ္ရာကႏုိးေတာ႔ ေမာင္ က မႏုိးေသးဘူး။ ေမာင္ ေနာက္က်မွ နုိးပါေစ။ ေမာင္နိုးရင္ ကၽြန္မတို႕ ႏွစ္ေယာက္ တရားရုံးသြားၿပီး ကၽြန္မတုိ႕ရဲ႕ ကမၻာေလးကို ဖ်တ္စီးပစ္ရေတာ႔မယ္ေလ။ ကၽြန္မမွာ ေမာင္႔ကို ၿပန္သိမ္းသြင္းဖုိ႕ တစ္မနက္ ဘဲက်န္ပါတယ္။<br /><br />ကၽြန္မ ေမာင္႔မ်က္နွာက အ၀ၾကည္႔ၿပီး ေမာင္႔နဖူးေလးကို ႏွစ္ၿခိဳက္စြာနမ္းလုိက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ကမန္းကတန္း ကၽြန္မ မီးဖုိေခ်ာင္ထဲ ေၿပးၿပီး ေမာင္ၾကိဳက္တတ္တဲ႕ ဘာဂါ လုပ္ဖို႕ ေပါင္မုန္႕၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ သခြားသီး၊ ဆလပ္ရြက္၊ Cheese ၊ Mayonese နဲ႔ အသားၿပားတုိ႕ ကို ၿပင္ဆင္ပါတယ္။ ၿပီးရင္း ေပါင္မုန္းကို ဓါးနဲ႔လွီးၿပီး Mayonese ဆလပ္ရြက္ ခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ သခြားသီး၊ တုိ႕ကို ေရစင္ေအာင္ေဆးၿပီး ေပါင္မုန႔္ေပၚမွာ ၿဖန္႔ခင္းပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ အသားၿပားကို ေမာင္႔အၾကိဳက္ၾကြပ္ၾကြပ္ေလးေၾကာ္ၿပီး ခုနအရြက္ေတြေပၚမွာ တင္လုိက္ပါတယ္။ၿပီးေတာ႔ Cheese ကိုခဲြၿခမ္းၿပီး အသားၿပားေပၚမွာတင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ေပါင္မုန္႔တစ္ၿခမ္းကို ၿပန္အုပ္လုိက္ပါတယ္။ ဒါဆုိ ဘာဂါရၿပီ။ ၿပီးရင္ အာလူးေခ်ာင္းေၾကာ္ ေၾကာ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ၾကက္ဥ အႏွစ္မၾကတ္တဲ႔ Half Fried ေၾကာ္ၿပီး ေမာင္ ႏုိးလာရင္စားဖုိ႕ ထမင္းစား စားပြဲေပၚတင္ထားပါတယ္။ ကၽြန္မေရမိုးခ်ုိဳး အ၀တ္လဲ သနပ္ခါးလိ္မ္းလုိ႕ အၿပီးမွာ ေမာင္နိုးလာပါတယ္။ အရင္ကဆုိ ေမာင္ႏွဳိးမွ ထတဲ႔ ကၽြန္မ က သူ႕ထက္အရင္နိုးေနလုိ႕ သူအံ႕ၾသေနပါတယ္။ ေမာင္႔အတြက္ အဆင္႔သင္လုပ္ထားတဲ႔ တဘက္နဲ႔ သြားတုိက္ေဆးထည္႔ထားတဲ႔ သြားပြတ္တံကို ေမာင္႔ကို ကမ္းေပးေတာ႔ ေမာင္က ေၾကာင္အမ္းအမ္းနဲ႔ ယူလုိက္ပါတယ္။ ေမာင္ ေရခ်ိဳးၿပီးရင္ ၀တ္ဖို႕ အ၀တ္ေတြကို ကၽြန္မ ညတည္းက မီးပူထုိးၿပီး အဆင္သင္႔ၿဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားပါတယ္။ ေမာင္ေရခ်ိဳးခန္းထဲကထြက္လာေတာ႔ ..ေမာင္႔ကို ေရေတြ ဘာေတြသုတ္ေပးၿပီး မီးပူတုိက္ထားတဲ႔ အကၽၤိ ေလးကို ကၽြန္မကိုယ္တုိင္ ၀တ္ေပးေနမိပါတယ္။ ေမာင္က ကၽြန္မကို အံအားသင္႔သလုိနဲ႔ ၾကည္႔ရင္း နဲ႔ ဒီမိန္းမ ရူးမ်ားရူးသြားၿပီးလားမသိဘူး ဆုိတဲ႕ အထာနဲ႔ေပါ႔။ ကၽြန္မေမာင္႔ကို ေရြးခဲ႔ၿပီးၿပီဘဲ။ ကၽြန္မ စိုၿပီးသားလက္ကို မေၿခာက္ေစခ်င္ပါဘူး။ ေမာင္႔ကို ခ်စ္တဲ႔ အခ်စ္ဟာ ကၽြန္မကို အႏိုင္ရသြားပါၿပီ။<br /><br /> <span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ ေမာင္ အ၀တ္လဲၿပီးရင္ ထမင္းစားပြဲကို လာခဲ႔ေနာ္။ Breakfast စားရေအာင္။”</span><br /><br />ခနေနေတာ႔ ေမာင္အခန္းထဲက ထြက္လာပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ေမာင္႔ကို ထိုင္ေစၿပီး<br /><br /> <span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ ဒီမွာ ေမာင္ၾကိဳက္တဲ႔ ဘာဂါေလ။ ခရုကိုယ္တ္ုိင္လုပ္ထားတာ။ အာလူးေခ်ာင္း လဲပါတယ္။ ေမာင္ၾကိဳက္တဲ႔ Half Fried လည္းပါတယ္ ။ ေကာ္ဖီက ဒီဘက္မွာ ေမာင္။ ”</span><br /><br /> <span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ ရု ေကာ မစားဘူးလား ။”</span> ေမာင္႔ေဘးနားမွာ ယပ္ခတ္ေပးေနတဲ႔ ကၽြန္မကို ေမာင္ က စားဖုိ႕ေခၚပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ မစားေသးဘူးေမာင္။ ေမာင္စားၿပီး မွ ဘဲ ခရု စားေတာ႔မယ္ေနာ္။ ေမာင္ေရ.. ခရု အလုပ္ထြက္ေတာ႔မယ္ ေနာ္။ ေမာင္႔ေဘးနားမွာ ေနၿပီး ေမာင္႔ရဲ႕ အိမ္ရွင္မဘဲ ခရုလုပ္ေတာ႔မယ္ေနာ္။..” </span><br /><br />ခနေနေတာ႔ ကၽြန္မ စားဖုိ႕ ၾကက္ဥ ေၾကာ္မယ္လုပ္ေတာ႔ Gas မီးဖုိ က Gas က ဖြင္႔လုိ႔မရေတာ႔ဘူး။ အရင္ကဆုိ ကၽြန္မၿပင္ေနၾကပါ။ ခုလည္းၿပင္တတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔။<br /><br /> <span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ေမာင္ေရ…ေမာင္ ဒီမွာ Gas မီးဖုိ ဘာၿဖစ္သြားလည္းမသိဘူး လာၾကည္႔ေပးပါဦးေနာ္”</span><br /><br />ေမာင္ၿပာၿပာသလဲနဲ႔ ေရာက္လာၿပီး Gas မီးဖုိကို ၿပင္လုိက္တယ္။ေမာင္႔ကို ကၽြန္မ အားကိုးတၾကီးနဲ႔ ၾကည္႔ေနမိတယ္ ။<br /><br /> <span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ ေမာင္ေရ..ေမာင္မရွိရင္ ကၽြန္မေတာ႔ဒုကၡပဲေနာ္။ ”</span><br /><br />ေမာင္။။ကၽြန္မ ဆီက လိုခ်င္တာ အဲဒါေတြလား။ ကၽြန္မေပးနုိင္ပါတယ္။ ကၽြန္မကေတာ႔ ေမာင္႔ဆီက ကၽြန္မကို ဘယ္ေတာ႔မွ ပစ္မသြားပါဘူးဆိုတဲ႔ ကတိတခုဘဲလုိခ်င္ပါတယ္ ေမာင္ရယ္။<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-4147407637244024188?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-84280934029910616412011-04-21T23:16:00.005+08:002011-04-21T23:38:01.929+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-4H0rDsFipRM/TbBMad6As8I/AAAAAAAAAUc/Zu6F7DpBCBQ/s1600/romance.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 175px; height: 186px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-4H0rDsFipRM/TbBMad6As8I/AAAAAAAAAUc/Zu6F7DpBCBQ/s320/romance.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5598058354409780162" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">အခ်စ္ ၁။</span><br /><br />မမ တစ္ေယာက္အိပ္ရာ မွ နိုးထတာနဲ႔ အရင္ေန႔ ကနဲ႔ မတူဘဲ ေက်ာင္းသြားဖုိ႔ လန္းဆန္းၿပီး တက္ၾကြေနတယ္။ တစ္သက္လုံး မွာ ေက်ာင္းသြားဖုိ႔ တက္တက္ၾကြၾကြၿပင္ဆင္တာ ဒီေန႔ တစ္ေန႔ဘဲ ရွိတယ္။ အရင္ေန႔ေတြတုန္းကဆုိရင္ ေမေမလာႏွဳိးတာေတာင္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ အိပ္ရာထဲမွာ ထပ္ေကြးတတ္တဲ႔ မမတစ္ေယာက္ ဒီေန႔ေတာ႔ alarm ၿမည္တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း အိပ္ရာထ ေစာင္ေတြ ေခါက္ၿပီး ေရခ်ဳိးခန္းတန္းေၿပးၿပီး ေရမုိးခ်ဳိး ေခါင္းေလွ်ာ္ နဲ႔ အိမ္ကလူ ေတြေတာင္ မမကို မၿမင္စဖူး အထူးတဆန္းၿဖစ္ေနၾကတယ္။ မမ ဘာေၾကာင္႔ ဒီလိုၿဖစ္ေနတာ ဆုိတာေတာ႔ အိမ္ကလူေတြကေတာ႔ မသိၾကဘူးေပါ႔။ မမ ရင္ထဲမွာေတာ႔ သိမ္႔သိမ္႔ေလး တုန္လို႔ ေနပါတယ္။ မွန္တင္ခုံ ေရွ႕မွာ ထုိင္ၿပီး မေန႔က ေက်ာင္းမွာ ေတြ႕ခဲ႔တဲ႔ သူ႕အေၾကာင္းကို စဥ္းစားမိေနခဲ႔ တယ္။ မေန႔က မမတို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ကင္တင္းမွာ ထုိင္ေနတုန္း.....<br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ ၀က္သားလုံးေၾကာ္ တစ္ပြဲ၊ ႏို႔သစ္ခြ တစ္ခြက္ ”</span><br /><br />မွာလုိက္တဲ႔ အသံကို မမၾကားလုိက္မိတယ္။ ထူးၿခားတဲ႔ အသံရွင္ၿဖစ္တာေၾကာင္႔မို႔လုိ႔ မမေခါင္းငဲ႔ၿပီး အသာ သူရွိရာကို လွည္႔ၾကည္႔ခဲ႔မိတယ္။ အသံ ေအးေအးေလးေလးနဲ႔ လုိက္ဖက္စြာ ရုပ္ကေလးကလည္း ကေလးရုပ္ကေလးနဲ႔ အသားခပ္ၿဖဴၿဖဴ ဘုိေက ပိပိရိရိ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ကို ၿမင္လုိက္တာနဲ႔ မမရင္ထဲ ဘာမွန္းမသိတဲ႔ ခံစားခ်က္ၾကီးတစ္ခုတုိး၀င္လုိ႕ ႏွလုံးသားကလည္း တဒိတ္ဒိတ္ နဲ႔ အခုန္ၿမန္ေနေတာ႔တယ္။ အၿမဲလွ်ုိဳ႕လွ်ဳိ႕၀ွက္၀ွက္ေနခဲ႔တဲ႔ မမ ရဲ႕ ပင္ကိုယ္စရုိက္ အတုိင္း ရင္ထဲကို သူ၀င္လာတာကို ဘယ္သူကိုမွ မေၿပာဘဲ ဆိတ္ဆိတ္ေလးေနခဲ႔မိတယ္။ သူလည္း မွာထားတာေတြစားေသာက္ၿပီးေတာ႔ ကင္းတင္းကထြက္တဲ႔အထိ မမတုိ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ႔ ေလေပးလုိ႔ေကာင္းတုန္း။ မမလည္းသူ႕ကို မသိမသာလုိက္ၾကည္႔မိတယ္။ ေက်ာင္းလုံခ်ည္ေလးကို တရြတ္တုိက္၀တ္တတ္တဲ႔သူက အရပ္ကေလးကေတာ႔ တၿခားေယာက်ာ္းေလးေတြနဲ႔ယွဥ္ရင္ နည္းနည္းေတာ႔ ခပ္နိမ္႔နိမ္႔ ၿဖစ္တယ္။ အရင္ကတည္းက အရပ္သိပ္မၿမင္႔တဲ႔ မမနဲ႔ ဆုိရင္ အေတာ္ဘဲ လုိ႔စိတ္ထဲမွာ စဥ္းစားရင္း ၿပဳံးေနမိတယ္။<br /><br />သူ႕အေၾကာင္း စဥ္းစားေနလုိ႔ အေနာက္ က ေမေမ လာေခၚတာေတာင္ မၾကားလုိက္ဘူး ၿဖစ္သြားတယ္။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ႔ မမ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေစာင္႔ေနတဲ႔ ကင္တန္းကို ေၿပးအလာ မေန႔က ေကာင္ေလးနဲ႔ တုိက္မိမလုိၿဖစ္ၿပီး စာအုပ္ေတြ လြင္႔စင္ကုန္တယ္ ။ (ရုပ္ရွင္ထဲက အတုိင္းေပါ႔ ဟိဟိ). ေကာင္ေလး ကၿပန္ေကာက္ေပးၿပီး ေတာင္းပန္ ခင္မင္ရင္းႏွီးသြားတယ္။ သူနဲ႔ တြဲၿပီး ကင္တန္း ကို ထြက္ခဲ႔တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ မၿမင္ေအာင္ ဟုိဘက္ကင္တန္း တစ္ခု ထြက္လာ ခဲ႔တယ္။ သူ႔နာမည္က ခိုင္ၿမဲ တဲ႔။ မမထက္ ႏွစ္တန္းငယ္တယ္။ မမ က Final Year .မွာ သူက First Year ေပါ႔။ သူက မမ ကို သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ထက္ မပိုေပမယ္႔ မမ ဘက္က သူ႔ကို ခ်စ္သူ တစ္ေယာက္ လုိ ခ်စ္မိေနတာ သူသတိထားမိပါစ။ မမအတြက္ ဒီႏွစ္ေနာက္ဆုံးႏွစ္ဆုိေတာ႔ မမ သူနဲ႔ ေတြ႔ဖုိ႔ အခြင္႔အေရးက သိပ္ကို နည္းပါးလြန္းပါတယ္။ မိန္းမမာယာ ေတြ အၿပည္႔ထုတ္သုံးၿပီး သူ႕ကို ခ်ဥ္းကပ္ခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ မမရဲ႕ ခ်စ္နည္းဗ်ဴဟာေတြ မေအာင္ၿမင္ခ႔ဲပါဘူး။ မမေက်ာင္းၿပီးတဲ႔အထိ သူ႔ဘက္က မမကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ထက္မပိုခဲ႔ပါဘူးရွင္။ မမရဲ႕ အခ်စ္ဦးေပါ႔။ မမဘက္က ေၿပာတာေနာ္။ မမ သူ႕ကို ခ်စ္တဲ႔စိတ္နဲ႔ ေနာက္ဆုံးႏွစ္မွာ ၾကဳိးစားခဲ႔ လုိ႔ ဂုဏ္ထူးတန္း၀င္ခြင္႔ရခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒါမွ သူနဲ႔ ေတြ႕ခြင္႔ရမွာေပါ႔။ ဒါေပမယ္႔ မထင္မွတ္စြာ ဘဲ ခုိင္ၿမဲ က ဒုတိယႏွစ္မွာ အေမရိကားကို DV ေပါက္လို႔ ထြက္သြားခဲ႔တယ္။ မမ ရင္ထဲမွာ ဗေလာင္ဆူခဲ႔ရပါတယ။္ တစ္ေန႔ေန႔ေတာ႔ သူရွိရာ ႏိုင္ငံကို အေရာက္ လုိက္မယ္ဆုိတဲ႔ စိတ္နဲ႔ မမ တစ္ေယာက္ အဲဒီ နိုင္ငံရဲ႕ တကၠသို္က္ တစ္ခုၿပီး တစ္ခု ကို လွမ္းေလွ်ာက္ခဲ႔တယ္။ အခ်ိန္အားၿဖင္႔ ၅ လေလာက္ၾကာေတာ႔ မမရဲ႕ ကံဇာတာတက္လာတယ္ ေၿပာရမလားဘဲ၊ ဖေလာရီးဒါး ( Florida University ) မွွာ ဘြဲ႕လြန္ဒီဂရီ တက္ခြင္႔ရခဲ႔ တယ္။ ၿပည္ပမထြက္မီ မမ ေပ်ာ္ေနခဲ႔တယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူဘယ္ State မွာ ေနလည္း မမ တကယ္မသိခဲ႔ပါဘူး။ အဲဒီအတြက္ မမစိုးရိမ္ ပူပန္ ေနခဲ႔ပါတယ္။ ဒီေလာက္ အက်ယ္ၾကီးရွိတဲ႔ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံမွာ သူ႔ကို ဘယ္လိုရွာရပါ႔မလည္း အခ်ိန္ရွိသေရြ႕ စဥ္းစားေနခဲ႔ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ မမ တစ္ေယာက္ School Hostel တစ္ခုမွာ ေနထိုင္ခြင္႔ရခဲ႔ပါတယ္။ ကံတရားက မမဘက္ကို ၁၀၀% အေလး ေပးတယ္ ဘဲေၿပာရမလားမသိဘူး။ ေက်ာင္းတက္လုိ႕ ၃ လခန္႔အၾကာ မွာ ဘာဂါ ဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာ ၀င္ထုိင္ရင္း ေဘး၀ုိင္းကၿမန္မာသံ ၾကားလုိ႔ လွည္႔အၾကည္႔ မမ ခဏတာ မွင္သက္သြားမိပါတယ္။ သူပါလား။ သူတုိ႔ ၀ုိင္းဆီကို မမေလွ်ာက္သြားၿပီး သူ႔ဆီက ဖုံးနံပါတ္ ေတြ လိပ္စာေတြ ေတာင္းခဲ႔မိတယ္။ ေဘးနားက ဘာမဆုိင္ညာမဆုိင္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းကလည္း မမ ဖုံးနံပါတ္ ေတြယူသြားခဲ႔တယ္။ အဲေန႔ညဘဲ မမ သူ႔ဆီကို ဖုန္းဆက္ၿဖစ္တယ္။ ေနာက္ေန႔ က်ေတာ႔ သူနဲ႔ ခ်ိန္းၿပီးေလွ်ာက္လည္ၿဖစ္ခဲ႔တယ္။ သူ႔ဘက္ ကေတာ႔ ရုိးရိုးသားသားပါဘဲ။ မမဘက္ကသာ။ ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္ပိုင္းသူ မမ ကိုအေတြ႔မခံေတာ႔ဘူး ။ မမ ဖုန္းဆက္ရင္လည္း သူမကိုင္ေတာ႔ဘူး ။ အဲဒီေတာ႔ သူရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းကို မမဆက္သြယ္ခဲ႔မိတယ္။ သူက တမင္ေရွာင္ေနတာတဲ႔ ။မမ ၀မ္းနည္းလုိ္က္ရတာ။ မမ ၀မ္းနည္းတုိင္းမွာ ေနာင္လတ္က မမကို အေဖာ္အၿဖစ္ေနေပးခဲ႔တယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">အခ်စ္ ၂။</span><br /><br />ေနာင္လတ္က<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Hv-TlTE5Tnc/TbBM6xIy1aI/AAAAAAAAAUk/FoDj-oZuEBg/s1600/winter2.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 169px; height: 110px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Hv-TlTE5Tnc/TbBM6xIy1aI/AAAAAAAAAUk/FoDj-oZuEBg/s200/winter2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5598058909327873442" border="0" /></a> မမ အေပၚအႏြံအတာခံလြန္းေတာ႔ မမ သူ႕ကို သံေယာဇဥ္ ၿဖစ္မိၿပန္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ ရည္းစားရသြားတဲ႔ မမ ရဲ႕အခ်စ္ဦးကို မမေမ႔ပစ္ခဲ႔တယ္။ ေဘးနားမွာ ေနာင္လတ္က လည္းတစ္ခ်ိန္လုံးရွိေနလုိ႔ မမရဲ႕ အသည္းကြဲ ဒဏ္ရာ က သိပ္မသိသာခဲ႔ပါဘူး။ ေနာက္ ၄ လ ေလာက္ၾကာေတာ႔ ေနာင္လတ္နဲ႔ မမတုိ႕ ခ်စ္သူရည္းစား ဘ၀ကို ေရာက္ရွိခဲ႔တယ္။ မမဘ၀မွာ တစ္ခါမွ မရဘူးခဲ႔တဲ႔ ၾကင္နာယုယမွဳမ်ိဳးကို ေနာင္လတ္ဆီက မမရခဲ႔ပါတယ္။ အၿမဲ အိပ္ရာထဖုိ႔ ပ်င္းတဲ႔ မမကို မနက္ ၇ နာရီ ထုိးတာနဲ႔ ဖုန္းေခၚၿပီး အိပ္ရာႏွဳိး တတ္တယ္။ မမ ဘာဂါၾကိဳက္မွန္းသိေပမယ္႔ မမ ၀မွာ စိုးတဲ႔ အတြက္ တစ္ပါတ္တစ္ခါ မွသာ ၀ယ္ေကၽြးတတ္တဲ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေပါ႔။ ေက်ာင္းအၿပန္လမ္းေတြ မွာ မမ အၿမဲ ဆုပ္ကိုင္ ထားခဲ႔ တဲ႔ လက္တစ္စုံ ရဲ႕ ပိုင္ရွင္။ လမ္းခြဲ ခါနီးတုိင္းမွာ မမရဲ႕ မက်ဥ္းမက်ယ္ နဖူးၿပင္ ကို ႏွဳတ္ဆက္အနမး္ေလးေၿခႊတတ္သူ။ ရုိးသားတဲ႔ သူ။ၿဖဴစင္တဲ႔ သူ။ မမ သူ႕ ကို မမ နွလုံးသားတစ္ခု လုံးပံု အပ္ၿပီး ခ်စ္ခဲ႔ တယ္။ မိေ၀း ဖေ၀းေနေနရတဲ႔ မမအဖို႔ သူ႕ကိုတြယ္ တာမိခဲ႔တာ မမအမွားလားဟင္။ ဒါေပမယ္႔ မမသူ႕ကို တစ္သက္လုံး လက္တြဲဖုိ႔ မ၀ံ႔ရဲခဲ႔ဘူး။ ဘာလုိ႔လည္းဆုိေတာ႔ မၿပည္႔စုံတဲ႔ သူတို႕မိသားစုတာ၀န္က သူ႔ တစ္ေယာက္တည္းထမ္း ထားရလုိ႕ပါဘဲ။ မမ သူ႕ကို ႏွလုံးသား တစ္ခု နဲ႔ခ်စ္ခဲ႔ေပမယ္႔ ဦးေဏွာက္ ကသူ နဲ႔ လက္တြဲဖိို႕ ၿငင္းဆန္ေနခဲ႔တယ္။ မမ ရဲ႕ အာရုံေတြ သူ႕ဆီမေရာက္ေအာင္ မမ စာကို သာဖိလုပ္ခဲ႔ တယ္။ မမ စာမလုိက္ႏိုင္တုိင္းမွာ အၿမဲ ရွင္းၿပေပးတဲ႔ ကိုၿပည္႔စုံနဲ႔ မမအေနမ်ားခဲ႔ တယ္။ အရင္ တစ္ေန႔ တစ္ခါ ေတြ႕ေနက် ၿဖစ္တဲ႔ ေနာင္လတ္နဲ႔ မမ အဆက္အသြယ္ၿဖတ္ခဲ႔တယ္။ အခ်စ္တစ္ခုတည္းနဲ႔ ဘယ္လုိမွ မၿဖစ္ႏုိင္တဲ႔ ဘ၀မွာ မမ ေနာင္လတ္ကို ထားခဲ႔သလုိၿဖစ္ခဲ႔တယ္။ ဒီအတြက္ မမ နွလုံးသားေတြ တစ္စစ္စစ္နဲ႔ နာက်င္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အရာရာမွာ ဦးေဏွာက္ကို ဦးစားေပးတဲ႔ မမ ဒီတစ္ေခါက္လည္း ဦးေဏွာက္ ကဘဲ အႏိုင္ရသြားခဲ႔ပါတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">အခ်စ္ ၃။</span><br /><br />ကိုၿပည္႔စုံ ကေတ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/--lFN8aqYbM8/TbBNlz7aIwI/AAAAAAAAAUs/U1BNcfbNmFg/s1600/aloneinlove1.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 165px; height: 110px;" src="http://4.bp.blogspot.com/--lFN8aqYbM8/TbBNlz7aIwI/AAAAAAAAAUs/U1BNcfbNmFg/s200/aloneinlove1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5598059648811410178" border="0" /></a>ာ႔ နာမည္နဲ႔လုိက္ေအာင္ၿပည္႔စုံတဲ႔သူ တစ္ေယာက္ပါ။ မမထက္ အသက္ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကီးေပမယ္႔ သူရဲ႕ပုံစံေလးက အၿမဲရႊင္လန္းတက္ၾကြေနခဲ႔တယ္။ မမ ကို သူ႕ညီမေလးတစ္ေယာက္လိုဂရုစို္က္ခဲ႔တယ္။ သူက မမလုိခ်င္တဲ႔ မမ အိမ္မက္ထဲက အိမ္ေထာင္ဘက္ တစ္ေယာက္ ပုံမ်ိဳးအၿပည္႔ရွိတယ္။ ပညာအရည္အခ်င္း၊ ရုပ္ရည္၊ မိဘေဆြမ်ိဳး အဆင္႔ အတန္း အရာအားလုံးမွာ မမထက္သာတာေတြခ်ည္းဘဲ။ မမ စာက်က္ခ်င္ေအာင္ အၿမဲ တတြတ္တြတ္ ေၿပာေနတတ္တဲ႔ အကို တစ္ေယာက္ပါဘဲ။ မမ ကို ကုိၿပည္႔စုံ က ညီမေလး လုိ႔ေခၚတယ္။ မမ အဲဒီအသံေလးမွာ သာယာနစ္ေၿမာခဲ႔မိတာကို မမ၀န္ခံပါတယ္။ မမ ကိုၿပည္႔စုံ ကို ဦးေဏွာက္နဲ႔ ေရြးခ်ယ္ၿပီး ခ်စ္ခဲ႔တယ္။ သူတစ္ေန႔ ေန႔ မမကို ဖြင္႔ေၿပာလာလိမ္႔မယ္ လို႔ မမယုံၾကည္ခဲ႔တယ္။ ေမွ်ာ္လဲေမွ်ာ္လင္႔ေနခဲ႔မိတယ္။ တည္ၾကည္ခံၿငားတဲ႔ သူ နဲ႔ လုိက္ဖက္ညီစြာ မမ ရဲ႕ အေနအထုိင္၊ အၿပင္အဆင္ ၊ ၀တ္တာ စားတာ အားလံုးကို ၿပင္ခဲ႔တယ္။ မိန္းကေလးေတြ အလယ္မွာ စန္းပြင္႔တဲ႔ စာေတာ္တဲ႔ ရုပ္ရည္ သန္႔သန္႔ၿပန္႔ ၿပန္႔ ရွိတဲ႔ သူနဲ႔ လူပုံအလယ္ လက္ခ်ိတ္ၿပီး သြားရမယ္႔ ေန႔၊ သူ႔ဆီ က ခ်စ္စကား ေတြ ပြင္႔အံလာမယ္႔ေန႔ကို မမ ၾကိဳတင္ၿပီး စိတ္ကူးယဥ္ရတာလည္း အခါတစ္ရာမကေတာ႔ပါ။ ဒါေပမယ္႔ စာေမးပြဲ ေၿဖအၿပီးတဲ႔ ေန႔မွာေတာ႔ မမရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္တာေတြဟာ အလဟသ သဲထဲေရသြန္ ၿဖစ္ကုန္ပါေတာ႔တယ္။ စာေမးပြဲၿပီးလုိ႕ စာေမးပြဲခန္းထဲကအထြက္..<br />“<span style="color: rgb(51, 153, 153);"> ညီမေလး ”</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ ဟုတ္ ကိုၿပည္႔စုံ ” </span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ ညီမေလး ကို ကုိယ္တစ္ခုေၿပာစရာရွိလုိ႕၊ ParkWay က ဆုိင္တစ္ဆုိင္ မွာ သြားေၿပာရေအာင္ေနာ္ ။ လိုက္ခဲ႔ပါလား…ေနာ</span>္”<br />မမ ရင္ေတြ တဒိန္းဒိန္း ခုန္ေနပါၿပီ။<br />ေနာက္ ၃၀ မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ႔ ဆုိင္ကိုေရာက္ပါတယ္။ အဲဒီ ကိုၿပည္႔စုံ က မိန္းမတစ္ေယာက္ ထုိင္ေနတဲ႔ ေထာင္႔၀ိုင္းကို ဦးတည္ၿပီးသြားေနပါတယ။္ မမလည္း သူ႔ေနာက္ က ယုိ႔ယို႔ေလး နဲ႔ လုိက္သြားခဲ႔မိပါတယ္။ ၀ိုင္းဆီအေရာက္..<br />“<span style="color: rgb(51, 153, 153);">ေႏွာင္း…</span> ” ကိုၿပည္႔စုံ အဲဒီမိန္းမ ကို လွမ္းေခၚလုိက္တဲ႔အသံ<br />“<span style="color: rgb(51, 153, 153);">ေႏွာင္း…ဒါ ေမာင္႔ ကို စာမသိရင္ လာလာေမးၿပီး ေမာင္နဲ႔ စာအတူတူ လုပ္ၿဖစ္ေနတဲ႔ လြန္းမမ တဲ႔ …</span> ”<br />မမ ေၾကာင္အမး္ေနတယ္။<br />“<span style="color: rgb(51, 153, 153);">မမ.… ဒါက ကိုယ္႔နဲ႔ ေစ႔စပ္ထားတဲ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ခ်စ္သူ ခင္ေႏွာင္းတဲ႔ </span>”<br />မမ သူတို႔ နွစ္ေယာက္ေရွ႕မွာ ဟန္ေဆာင္ေနေပမယ္႔ မမ ရင္ထဲမွာ ေၾကကြယ္ခံစား ရပါတယ္။ မခင္ေနွာင္း ကံေကာင္းလုိက္တာေနာ္။ မမ အိမ္ၿပန္ေရာက္ၿပီးတဲ႔ေနာက္ မွာ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ ၿပန္သုံးသပ္မိတယ္။ မမဘ၀က လိုတာမရ ရတာမလုိပါလားေနာ္။ မမ တစ္ေယာက္တည္းဘဲ ေနေတာ႔မယ္ လုိ႔ ဆုံးၿဖတ္ၿပီး part-time အလုပ္ကို StarBuck ဆိုင္ တစ္ဆုိင္ မွာ၀င္လုပ္ခဲ႔တယ္။ ကုိယ္႔ အာရုံနဲ႔ ကိုယ္မို႔ ဘယ္သူ႕ကို မွ သိပ္သတိမထားမိပါ။ တစ္ညေနေတာ႔ အလုပ္ၿပီးလုိ႔ uniform လဲၿပီး ၿပန္အထြက္။။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">အခ်စ္ ၄။</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-9t8LL291XP4/TbBOUciD7OI/AAAAAAAAAU0/01quG8hgRy0/s1600/my_sassy_girl.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 200px; height: 167px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-9t8LL291XP4/TbBOUciD7OI/AAAAAAAAAU0/01quG8hgRy0/s200/my_sassy_girl.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5598060449984933090" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">“မမလြန္း… ေဟာဟဲ ေဟာဟဲ မမလြန္း”</span><br />ဒီလုိမ်ဳိး ေခၚတာ ရန္ကုန္မွာဘဲ ရွိတာပါ။ ဘယ္သူ ကမ်ား ေခၚတာပါလိမ္႔ မမလြန္းလုိ႕။ မမ ၿပန္အလွည္႔ ….ေဟာ… ေတြ႔ပါၿပီ။။ မမ သူငယ္ခ်င္းေလးရဲ႕ ေမာင္ေလး။။ မမထက္ ႏွစ္နွစ္ေလာက္ ငယ္မယ္ထင္ပ။<br />“<span style="color: rgb(51, 153, 153);">ေခၚလုိက္ရတာ မမလြန္းရာ….ေမာလုိက္တာ…ေဟာ ဟဲ”</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ မင္း က ခင္သႏၱာ ရဲ႕ ေမာင္ .. ၾကက္ရုိး မလား..”</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ ဟုတ္ပါတယ္ ။ ဒါေပမယ္႔ ခုေတာ႔ ၾကက္ရုိး မဟုတ္ေတာ႔ဘူး မမလြန္း”</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ ဒါၿဖင္႔ဘာတုန္း… chicken bone လား ဟ ဟ”</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ မေနာက္နဲ႔ဗ်ာ မမလြန္းကလဲ။ က်ေနာ္ ကေလးမဟုတ္ေတာ႔ဘူးဗ်။”</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ ဘာလဲ ကေလး အေဖလား ဟီး ..ဟီး…</span>”<br />ဒီလုိ မရီရတာ ၾကာၿပီၿဖစ္တဲ႔ မမတစ္ေယာက္ သူငယ္ခ်င္းေလးရဲ႕ေမာင္ေလးကို စၿပီး တစ္ဟားဟား ကိုေအာ္ရီေနပါေတာ႔တယ္။ သူကလည္း StarBuck မွာလုပ္တာဘဲ တဲ႔။ ငါၿဖင္႔ ဘာလုိ႔သတိမထားမိပါလိမ္႔။ ဒီလိုနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ႔ ၾကက္ရိုး နဲ႔ မမ ခင္မင္သြားခဲ႔တယ္။ ဘာလုိလုိနဲ႔ ဒီကို ေရာက္တာ မမ ၄ ႏွစ္ရွိလို႕ မမအသက္လည္း ၂၈ ေက်ာ္လာခဲ႔ၿပီ။ အပ်ဳိ ၾကီး စာရင္း၀င္ၿဖစ္မွန္းမသိ ၿဖစ္လာခဲ႔ရၿပီ။ ၾကက္ရိုးက ဟာသေတြ ေၿပာတတ္ေတာ႔ မမ သူ႕ကို တကယ္ ခင္တြယ္မိတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ သူက အြန္လုိင္းက သူ ေၾကာင္ေနတဲ႔ သူ႕ေကာင္မေလး အေၾကာင္းေတြ ေၿပာၿပ၊ ၿပီးေတာ႔ ဘယ္လိုခ်စ္သြားၾကတာေတြ ကို စီကာပတ္ကုံး ၿပန္ေၿပာၿပတတ္ေသးတာ။ ဒီ မွာေတာင္ သူ႔ အခုလက္ရွိ က ၃ ေယာက္ေလာက္ ရွိတာ။ မႏိုင္ဘူး။ ဒီၾကက္ရိုးတစ္ေယာက္ကေတာ႔ ။ တစ္ခါက ေကာင္မေလးကို ဘာလုပ္သြားလုပ္လုိ႕လည္းမသိ ဘူး။ ေကာင္မေလးအကို ေတြက မမ အိမ္လိုက္လာပါေလေရာ။ ၿမန္မာခ်င္းမုိ႔လုိ႕ ေတာ္ေသးတာေပါ႔။ သူ႕အမ ပါ ဘာပါညာပါ ဆုိ ၿပီး မနည္းရွင္းယူလုိက္ရတယ္။ ေတာ္ေတာ္ဆုိးတဲ႔ ေကာင္ေလး။ ဒင္းကို သူ႕အမနဲ႔ ေတြ႕မွ တုိင္ရမယ္။ ဟြန္း။ တစ္ရက္ေတာ႔ ခင္သႏၱာ နဲ႔ chat ေနရင္း က သူက ရုတ္တရက္။…<br />“ <span style="color: rgb(51, 153, 153);">ဟဲ႕…မမ နင္႔ ကို ငါေယာင္းမ ေတာ္မလုိ႔</span>” တဲ႔ေလ။ သူ႕ေမာင္က မမကို ၾကိတ္ခ်စ္ေနတာ တဲ႔။<br />အမေလး။ မယုံပါဘူး။ဒင္းကေလးက ဒီေလာက္ၿမာေပြတာ။ ဟုိမိန္းမ ကေတာ႔ သူ႕ေမာင္က မမကို တကယ္ခ်စ္ေနတာပါတဲ႔။ ခုဆို တစ္အိမ္သားလုံးေတာင္သိတယ္ဆုိဘဲ။ ဒင္းေတာ႔ေနာ္ လာပေစ႔ဦး။ လာေတာ႔မွ …ဟြင္းဟြင္း<br />ေနာက္တစ္ရက္ မနက္ ...<br />လာပါၿပီ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာ။။။။<br /><br />“ <span style="color: rgb(51, 153, 153);">ဟဲ႔ ၾကက္ရိုး နင္ နင္႔အိမ္မွာ ဘာေတြမဟုတ္က ဟုတ္က ေလွ်ာက္ေၿပာထားသလဲ ေၿပာစမ္း”</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153);">“ဟာဂ်ာ…မမလြန္းကလည္း က်ေနာ္က ဘာေၿပာရမွာလည္းဂ်။</span>”<br />“<span style="color: rgb(51, 153, 153);">ေနာက္တီးေနာက္ေတာက္လုပ္မေန႔နဲ႔ ေကာင္စုတ္ေလး</span>”<br />ေၿပာလည္းေၿပာ လက္ကလည္းၿမန္ ေဒါင္ ခနဲၿမည္ေအာင္ေတာင္ ေခါင္းကို ေခါက္လုိက္ေသးတယ္။<br />“<span style="color: rgb(51, 153, 153);">နင္႔အမ က ငါ႔ကို ေယာင္းမေလးဘာေလးနဲ႔ နင္ေလွ်ာက္ေၿပာထားလုိ႔ ေနမွာေပါ႔ဟဲ႔။</span>”<br />“<span style="color: rgb(51, 153, 153);">အင္းေလ…ဒါက်ေနာ္ဘက္ ကေၿပာတာဘဲ။ မမလြန္း ဘက္ ကေၿပာတာမွ မဟုတ္တာ… က်ေနာ္ဘက္က ဖိတ္စာ တစ္ၿခမ္းရိုက္ၿပီးသား ဟီးဟီး </span>” လုိ႔ ေၿပာၿပီး မမရဲ႕ လက္ကုိ မလႊြတ္စတမ္း ကို္င္ထားပါေတာ႔တယ္။<br /><br />“<span style="color: rgb(51, 102, 102);">ကဲ…အပ်ိဳၾကီး လြန္းမမ …ဒီတစ္ခါေတာ႔ ရွင္ အင္ မေနနဲ႔ တစ္ခါတည္းသာ အေၿဖေပးလုိက္ေတာ႔ ။ ႏွလုံးသားေတြ ဦးေဏွာက္ေတြလုပ္မေနနဲ႔။ မဟုတ္ရင္ အပ်ဳိၾကီးကေန အပ်ဳိဟုိင္း ဟုိင္းရာက ေန သုိး၊ သိုး ရာကေန ေဂၚမစြံတဲ႔ အပ်ိဳၾကီးၿဖစ္ေတာ႔မယ္။ မူမေနနဲ႔။ ရရာသာ ယူထားေပေတာ႔။</span>”<br /><br />လို႔ မမစိတ္ထဲမွာ ရွိတဲ႔ မမတစ္ေယာက္ ကေၿပာ ေတာ႔ မမလည္း ရွက္ကုိးရွက္ကန္းနဲ႔ ၾကက္ရုိး ရင္ဘတ္ထဲမ်က္နွာေလး ၀ွက္ထားပါေတာ႔တယ္။<br /><br />ကုိယ္ေတာ႔ ၾကက္ရိုးကေတာ႔ တစ္ခြီးခြီးနဲ႔ ေပါ႔။ (ၾကည္နူးေနတာ ေၿပာပါတယ္)<br /><br />ေနာက္ႏွစ္ႏွစ္အၾကာမွာေတာ႔… ေမာင္ထင္လင္းေအာင္ (ခ) ၾကက္ရိုး နဲ႔ မလြန္းမမ တို႔ရဲ႕ မဂၤလာဧည္႔ခံပြဲ ၾကီးကို ခမ္းခမ္းနားနားၾကီး က်င္းပေနတာကို ၿမင္ေတြ႔ရပါေတာ႔သည္။<br /></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-8428093402991061641?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-37608354346301640462011-03-18T00:17:00.002+08:002011-03-18T00:20:55.850+08:00<div style="text-align: justify;">တန္ဖိုးတဲ႔ …. ေလးၿဖဴဆုိထားတဲ႔ သီခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္ပါ။<br /></div><br />ကုန္လြန္သြားတဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို ၿပန္လည္မရေတာတဲ႔ အေၾကာင္း။<br /><br />အခ်ိန္ကို အက်ဳိးရွိေအာင္ သုံးသင္႔ေၾကာင္း စပ္ထားတဲ႔ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ပါ။<br /><br />စင္ကာပူမွာ ရိုက္ထားတဲ႔ VCD ေကာင္းတစ္ပုဒ္ပါ။<br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ဘ၀နဲ႔ရင္းကာ ငါသိလုိက္ၿပီ။<br /><br />ခုခ်ိန္တုိင္းဟာ တန္ဖုိးရွိတယ္ ယဳံၾကည္ပါ။<br /><br /><br /><br />အိပ္မက္ေတြမ်ားစြာ အုိ မင္းေရွ႕မွာ…<br /><br />ၿပန္မရနိုင္ဘူးကြာ….ကုန္လြန္သြားတဲ႔ ေန႔ရက္ခ်ိန္..<br /><br />ေရႊေငြ မ်ားနဲ႔ မင္းၿပန္လဲလုိ႔ မရႏို္င္ပါတဲ႔….</span><br /><br /><br /><iframe title="YouTube video player" src="http://www.youtube.com/embed/a1ZM1GMr2Ng" width="480" frameborder="0" height="390"></iframe><br /><br />ကုိယ္ၾကိဳက္တဲ႔ သီခ်င္းေလးမို႔ နားေထာင္ေစခ်င္တဲ႔ ေစတနာနဲ႔ တင္ေပးလု္ိက္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-3760835434630164046?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-507151869373211732011-02-18T20:21:00.009+08:002011-02-18T21:08:03.295+08:00<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကိုယ္ ဒီပို႔စ္ကို ေရးခ်င္ေနတာ ၾကာပါၿပီ။ ဒါေပမယ္႔<span style=""> </span>အခ်ိန္မရွိတဲ႔ အတြက္ ေရးဖုိ႕ ေႏွာင္႔ေႏွး သြားရတာပါ။ </span> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကို္ယ္ ဒီပို႔စ္မေရးခင္မွာ ကိုယ္႔အေၾကာင္းေလးနည္းနည္း ေၿပာပါရေစ။ ကို္ယ္က ဒီစင္ကာပူႏိုင္ငံကို ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ မွာ ေရာက္ပါတယ္။ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လမွာ ကိုယ္ ဒီႏုိင္ငံက ဘဲြ႕လြန္ ဒီပလိုမာတစ္ခု တက္ပါတယ္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ မွာ အလယ္အလတ္ အဆင္႔နဲ႔ ေအာင္ခဲ႔ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္ ၂၀၀၈ ခုနွစ္ စက္တင္ဘာလမွာ ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္နဲ႔<span style=""> </span>ဘ၀တုိက္ပြဲ မွန္သမွ်ကို ရင္ဆုိင္ဖုိ႔ ႏွစ္ဖက္မိဘေတြရဲ႕ သေဘာတူညီခ်က္နဲ႔ အညီ ႏွစ္ဖက္ေသာ အစ္မမ်ားကို အသိသက္ေသေနရာမွာ ထားၿပီး လက္မွတ္ထုိးခဲ႔ၾကပါတယ္။ ကို္ယ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ တူတူစၿပီးေနခဲ႔တာကေတာ႔ ၂၀၀၉ မတ္လမွပါ။ အဲဒီ ထဲက ကိုယ္႔ရဲ႕ အားလပ္ခ်ိန္ တစ္၀က္နီးပါးေလာက္ဟာ သူ႔ထံကိုေပးအပ္လိုက္ပါတယ္။ သူ႔ဘက္ကို ၾကည္႔ရင္လည္း အဲဒီအတုိင္းပါဘဲ။ ဒါကေတာ႔ အိမ္ေထာင္ရွင္တုိင္းလုိလုိ သိပါတယ္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီနဳိင္ငံရဲ႕ ထုံးစံအတုိင္း ႏွစ္ေယာက္စလုံး အလုပ္လုပ္မွသာ အိမ္စားရိတ္ ကာမိတာ ရွိတာမို႔ ကိုယ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ စလုံး အလုပ္လုပ္ၾကရပါတယ္။ အဲလိုအလုပ္လုပ္ရတဲ႔ အတြက္ ကုိယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ စကားေၿပာခ်ိန္ ဟာ ညပိုင္းမွာသာ အၿဖစ္မ်ားတတ္ပါတယ္။ စေန တနဂၤေႏြ ဆုိတာက တစ္ခါတစ္ရံ ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္က အခ်ိန္ပို အလုပ္ဆင္းရတဲ႔အတြက္ ကို္ယ္တို႔ေတြ အေသအခ်ာ မပိုင္ပါဘူး။ အိမ္ေထာင္ရွင္ လင္မယားေတြအတြက္ အလြန္အလြန္႔ကိုမွ အခ်ိန္နည္းလြန္းလွပါတယ္။ ရည္းစားဘ၀မွာေပးရတဲ႔ အခ်ိန္ နဲ႔ လင္မယားဘ၀မွာ ေပးရတဲ႔ အခ်ိန္ဟာ တကယ္႔ကို ကြာလြန္းပါတယ္။ ခ်စ္သူရည္းစားဘ၀ မွာေတာ႔ ခ်စ္စကားတီတီတာတာ ေတြေၿပာရင္းေၿပာ၊ မေၿပာရင္ shopping ေလးဘာေလးထြက္နဲ႔ ဒီေလာက္ဘဲေပးရတာေပါ႔။ လင္မယားဘ၀မွာေတာ႔ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းမွ တစ္ဘ၀ဆုိတဲ႔အတြက္ ဘ၀ေရးရာ၊ ႏွစ္ဖက္ပတ္၀န္းက်င္ကိစၥ၊ အိမ္ေထာင္႔ကိစၥ<span style=""> </span>ေတြနဲ႔ အခ်ိန္ေတြေတာ္ေတာ္ေပးရတာပါ။ ဒါေတြဟာ အိမ္ေထာင္မက်ခင္ လူေတြကို သြားေၿပာရင္ေတာ႔ ရီစရာေတြေပါ႔။ အလကားလုိ႔ထင္ၾကပါလိမ္႔မယ္။ ဒါေတြဟာ အမွန္တရားေတြပါ။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကုိယ္က ကိုယ္႔မမၾကီးနဲ႔ အတူတူေနပါတယ္။ ကိုယ္႔မမၾကီးက အပ်ဳိၾကီးၿဖစ္တဲ႔အတြက္ ကိုယ္႔မိဘေတြကလည္း အသက္ၾကီးၿပီၿဖစ္တာေၾကာင္႔ ဒီမွာဘဲ ေခၚထားၿပီး ဘုရားတရားကို ေအးေအးေဆးေဆး လုပ္ႏုိင္ေအာင္ လုိေလေသးမရွိ ထားထားပါတယ္။ ကို္ယ္ရဲ႕အခ်ိန္ေတြကို<span style=""> </span>မိဘနဲ႔ လက္တြဲေဖာ္ၾကားမွာ မနည္း မွ်တေအာင္<span style=""> </span>ညွိယူထားပါတယ္။ အဲဒီအတြက္လည္း<span style=""> </span>ဘာဆုိ ဘာမွ ၿပသနာ မရွိခဲ႔တာ အမွန္ပါ။ ႏွစ္ဖက္မိဘ မ်ားက ယဳံၾကည္ႏွစ္လုိစြာ လက္ဆက္ေပးထားတဲ႔ ကိုယ္တုိ႔ နွစ္ေယာက္ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ တစ္ခါတစ္ေလ ကေတာက္ကဆ ၿဖစ္တတ္တာကလြဲလုိ႔ အရာရာၿပီးၿပည္႔စုံ တဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခု ၿဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">တစ္ရက္လုံးမွာ အနည္းငယ္ေလာက္သာရွိတဲ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ ေတြကို ဘေလာ႔ခ္ေရးရင္းနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စြာကုန္လြန္ေစခဲ႔ပါတယ္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခ်ိန္ေတြကို မပိုင္ဆုိင္တဲ႔ ကိုယ္က ႏွစ္ႏွစ္ခြဲ တက္ရမယ္႔ သင္တန္းတစ္ခုကို တက္ေရာက္ဖုိ႔ ၀င္ခြင္႔ရခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီသင္တန္းဟာ လြယ္လြယ္ေလးနဲ႔ Certificate တစ္ခုရမယ္႔ သင္တန္း တစ္ခုမဟုတ္မွန္း သိရက္နဲ႔ ေလာဘၾကီးစြာ မစဥ္းစားမဆင္ၿခင္ဘဲနဲ႔ ကို္ယ္တက္ေရာက္ခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ထဲက ကိုယ္ရဲ႕ အေရးၾကီးတဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို အဲဒီထဲမွာနစ္ၿမဳပ္ခဲ႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အိမ္ေထာင္သည္ မိန္းမတစ္ေယာက္ၿဖစ္တဲ႔ ကိုယ္႔အတြက္ အဲဒီအတြက္ေပးရတဲ႔ အခ်ိန္ဟာထင္သေလာက္မလြယ္လွပါဘူး။</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေမာၾကီးပန္းၾကီးၿပန္လာတဲ႔ ခင္ပြန္းသည္စားဖုိ႔ေသာက္ဖုိ႔ ၿပင္ဆင္ေပးရတယ္။ ၿပီးေတာ႔ အလုပ္ထဲမွာ ၿဖစ္ပ်က္လာသမွ်ကို သူ႔စိတ္ေပါ႔ပါးသြားေအာင္ နားေထာင္ေပးရပါတယ္။ ကိုယ္႔ရင္ထဲက ၿဖစ္ပ်က္သမွ်ကိုလည္း သူ႔ကိုၿပန္ရင္ဖြင္႔ရင္းနဲ႔ ဘ၀ေရွ႕ေရး၊ အိမ္ေထာင္ေရး ၊ စီးပြားေရးေတြ တုိင္ပင္ရင္းနဲ႔ အခ်ိန္ေတြဟာကုန္မွန္းမသိကုန္ခဲ႔ ရပါတယ္။ ဘယ္မွာ လည္း ကိုယ္႔အတြက္ စာၾကည္႔ခ်ိန္၊ စာဖတ္ခ်ိန္ ။ ဒီလုိ မရွိတဲ႔ အခ်ိန္ေတြၾကားထဲက ကုိယ္ရေအာင္ ၾကိဳးစားခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ထင္သေလာက္ မလြယ္လွပါဘူး။ ကိုယ္တစ္ခါမွ မၿဖစ္ဖူးတဲ႔ result ေတြက ကိုယ္႔ကို ဒီသင္တန္းကို ဆက္မတက္ဖုိ႔ တြန္းအားေပးေနခဲ႔ၾကပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ရွင္ မိန္းမတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ပညာေရးကို ဆက္ကုိမလုပ္သင္႔တာအမွန္ပါ။ ဒါကိုနားမလည္တဲ႔ သူတစ္ခ်ဳိ႕ကေတာ႔ ကိုယ္႔ကိုေမးပါတယ္။<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">“အဲလုိသာ ေၿပာေၾကးဆုိ ဒီနိုင္ငံမွာ ပညာ သင္ၾကားေနတဲ႔ အိမ္ေထာင္ရွင္ အိႏၵိယ အမ်ဳိးသမီးေတြ ဘာလို႔ ဘဲြ႕ရတာလဲတဲ႔။ ၿပီးေတာ႔ သူတုိ႔မွာ ကေလးေတြလည္း ရွိတယ္တဲ႔။ အလုပ္လည္း လုပ္ေနပါတယ္ တဲ႔။”</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကိုယ္ အဲလုိလူေတြကို ၿပန္ေၿပာခ်င္တဲ႔ စကားတစ္ခြန္းကို ဒီက ဘဲ ေၿပာလုိက္ပါရေစ။ ကို္ယ္အပိုေတြ ေၿပာတယ္လုိ႔ေတာ႔မထင္ေစခ်င္ပါဘူး။ ကိုယ္႔ရင္ဘတ္ထဲက <span style=""> </span>ရွိသမွ်ကို ၿပန္အံ ထုတ္ခ်င္ရုံသက္သက္ပါ။<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">“ကိုယ္က သာမာန္ဦးေဏွာက္တစ္ခု ကိုသာ ပိုင္ဆုိင္ထားတဲ႔ သာမာန္မိန္းမတစ္ေယာက္ပါ။ အရမ္းၾကီးထူးခၽြန္ထက္ၿမက္ေနတဲ႔ သူတစ္ေယာက္လည္းမဟုတ္ပါဘူး။ လူတိုင္းလုိလုိ ပိုင္ဆုိင္ထားတဲ႔ ဥာဏ္ပညာတစ္ခုကိုေတာ႔ ပိုင္ဆိုင္ထားပါတယ္။ အခ်ိန္တစ္ခုယူၿပီး ၾကိဳးစားမွ အလယ္အလတ္ ေလာက္သာရတဲ႔ ကိုယ္႔အတြက္ အခ်ိန္မေပးဘဲနဲ႕ေတာ႔ အဲဒီဘြဲ႕ၾကီးကို မရႏိုင္ပါဘူး။ အဲဒါကို မွ မယဳံရင္ ကုိယ္ကိုယ္တုိင္ အိမ္ေထာင္ၿပဳၾကည္႔ၾကပါ။”</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> လုိ႔ဘဲ ကိုယ္ၿပန္ေၿပာလုိ္က္ခ်င္ပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ သူတို႔ထင္ေနတာက အတူတူဘဲလုိ႔ထင္ေနတတ္ၾကလြန္းလုိ႔ပါ။ မတူဘူးဆုိတာကို ကိုယ္ကုိယ္တုိင္ အိမ္ေထာင္ၿပဳၾကည္႔မွဘဲ ခံစားတတ္မွာပါ။ ကို္ယ္လည္း တစ္ခ်ိန္က အဲလိုဘဲ ထင္ခဲ႔တာပါဘဲ။ တကယ္ ကိုယ္အိမ္ေထာင္က်တဲ႔ အခါမွသာ အိမ္ေထာင္ရွင္မ်ားဟာ ပညာေရးအတြက္ အခ်ိန္ကို ထင္သေလာက္ မနစ္ၿမဳပ္ႏုိင္တာကို ကိုယ္ကုိယ္တုိင္သိၿမင္လာပါတယ္။<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခ်ိန္ဆုိတဲ႔ အရာဟာ အပ်ိဳ ၊ လူပ်ဳိေတြအတြက္ မရွားေပမယ္႔ အိမ္ေထာင္ရွင္ေတြ အတြက္ အရမ္း ကိုရွားပါးပါတယ္။ ခုကိုယ္ဆဳံးၿဖတ္လုိ္က္တာကေတာ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ၿပန္ေမးဖုိ႔ပါ။ ဒီသင္တန္းကို ဆက္တက္သင္႔မသင္႔ပါဘဲ။ အဲဒီအတြက္ ကိုယ္ဒီသင္တန္းကို တစ္ႏွစ္နားထားလုိက္ပါတယ္။ ကို္ယ္ဒီ ဘဲြ႕ၾကီးကို risk ယူၿပီး ယူသင္႔မယူသင္႔ဆုိတာ ရယ္ ၿပီးေတာ႔ ဒီဘဲြ႕မရွိရင္ ကိုယ္႔ဘ၀အတြက္ဘာၿဖစ္မွာလည္း။ရွိေတာ႔ေရာ ဘာေတြ ၿဖစ္မွာလည္း ဆုိတာကို ေပါ႔။ အခ်ိန္ယူၿပီးစဥ္းစားတာဟာ ဘယ္အလုပ္မွ မမွားပါဘူး လုိ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ မမၾကီးက အၾကံေပးပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ကိုယ္ အခ်ိန္ယူပါဦးမယ္။ ကိုယ္ေၿပာခ်င္တာတဲ႔ ေနာက္ဆုံး စကားကေတာ႔<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">“အလုပ္တစ္ခု မလုပ္ခင္ အေလာတၾကီးမဆုံးၿဖတ္ပါနဲ႔ ။ အခ်ိန္ယူၿပီး ကိုယ္လုပ္ႏို္င္လားမလုပ္ နိုင္လား စဥ္းစားပါ။ ၿပီးေတာ႔ အိမ္ေထာင္ရွင္မိန္းမမ်ားအေနနဲ႔ ပညာေရးကို ဆက္ၿပီးလုပ္မွာလား၊ ဘ၀အတြက္ ပညာေရးထက္ အေရးပါတဲ႔ ကိစၥေတြ ကို္လုပ္မွာလား ဆုိတာ ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီးလုပ္ပါ”</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">လို႔ အၾကံၿပဳရင္းနဲ႔ ဒီပို႔စ္ေလးကို အဆုံးသတ္ပါတယ္။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါက ကုိ္ယ္႔ရဲ႕ အၿမင္ပါ။ စာဖတ္သူတို႔ အၿမင္ေလးေတြကိုလည္း ေၿပာၿပေပးၾကပါဦးေနာ္။ံ</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></p> <input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-50715186937321173?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-75394924152089613572011-02-12T23:46:00.006+08:002011-02-13T00:07:46.691+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-zJu35VYQyT4/TVas7wAD8YI/AAAAAAAAATc/m7DyRlUWIyo/s1600/rumour.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 227px; height: 179px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-zJu35VYQyT4/TVas7wAD8YI/AAAAAAAAATc/m7DyRlUWIyo/s320/rumour.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572831731414987138" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><br />ကဲ…ဒီတခါေတာ႔ တုိ႔မ်ား မိန္းကေလးပီပီ အတင္းတုတ္လုိက္ၾကရေအာင္။<br />ဒီထဲမွာ ပါ၀င္ဆင္ႏြႊဲ တုတ္လုိ႔ရတာကေတာ႔ စင္ကာပူက လူငယ္ လူၾကီး လူလတ္မေရြးဘဲၿဖစ္ပါတယ္။ ဘာလုိ႔လည္းဆုိေတာ႔ စင္ကာပူ ကၿမန္မာဆိုင္ေတြ အေၾကာင္းအတင္းတုတ္ အဲ သတင္းထုတ္မလုိ႔ ပါဘဲ။<br /><br />အဟမ္း…အဟမ္း…. ကမၻာၾကီးက ရြာၾကီးတရြာဆုိရင္ စင္ကာပူနဲ႔ ၿမန္မာကေတာ႔ တံတားေလးဘဲ ၿခားတဲ႔ ေဘးခ်င္းကပ္ ရြာေလး ႏွစ္ရြာ ေပါ႔ေနာ္။ ၿမန္မာ ေတြေတာ္ေတာ္မ်ား မ်ား စင္ကာပူကို အေၿခခ် လာတ႔ဲ နဲ႔ အမွ် little Myanmar လို႕ေခၚတြင္တဲ႔ Pennisula Plaza ၾကီးွမွာလည္း သူ႕ထက္ငါ အလုအယက္ ဆုိင္ေလးေတြဖြင္႔လာ လုိက္ၾကတာ ခုဆုိရင္ ဆုိင္ခန္း တစ္ခန္း ထဲေတာင္မွ ႏွစ္ခန္းခြဲ ငွား၊ ခြဲၿပီးသားတခန္းကို လည္း အေရွ႕ကို ဖုံးကဒ္ သို႔ ကြမ္းယာဆုိင္ကို ငွား အေနာက္ကို ရုံးခန္း တခုကို ငွားနဲ႔ တစ္ဆုိင္ထဲကို owner ေလးေယာက္ေလာက္ ရွိတဲ႕ အထိကို မ်ားၿပားလာပါတယ္။ အဲလုိ မ်ားၿပားလာတဲ႔ အတြက္ ကို္ယ္တို႕ အတြက္လည္း အတင္းတုတ္စရာေတြ မ်ား ၿပားလာတာေပါ႔ေနာ္။ အတင္းတုတ္ရုံတင္ မဟုတ္ပါဘူး။ အေကာင္းနဲ႔ အဆုိး ဒြန္တြဲေနတာေလး ေတြလည္း ေဖာ္ၿပခ်င္လုိ႔ပါ။<br /><br />ပထမဆုံး စားေသာက္ဆုိင္ေတြနဲ႔ စလုိက္ရေအာင္။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">၁. ရန႔ံသစ္ ၿမန္မာထမင္းဆုိင္</span><br /><br />Basement မွာ ရွိတဲ႔ ၿမန္မာစားေသာက္ဆုိင္ေလးတစ္ဆုိင္ပါ။ အရသာ ကေတာ႔ စားလုိက္ ရတဲ႔ သူတု္ိင္း လွ်ာလည္သြားေလာက္ေအာင္ကို ေကာင္းပါတယ္။ သူ႔ဆုိင္က ဟင္းေလးေတြက အိမ္မွာခ်က္တဲ႔ ဟင္းအရသာေလးေတြနဲ႔ တူတယ္။ ဟင္းဂ်ီးမ်ားတဲ႔ ကိုယ္႔ ေမေမ ေတာင္ အဲဒီမွာ စားရတာ အာေတြ႔ပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ အားသာခ်က္ေနာက္တစ္ခု က ငပိနဲ႔ တုိ႔စရာပါ။ မွ်စ္ နဲ႕ သခြားသီးတုိ႔စရာေလး ကသူတုိ႔ လုပ္ထားတဲ႔ ငပိနဲ႕ေတာ္ေတာ္ေလးလုိက္ ဖက္ပါတယ္။ ဒါက သူတုိ႕ဆုိင္ရ႕ဲေကာင္းကြက္ေလးပါ။ ဆုိးကြက္ကေလးတစ္ခုကေတာ႔ ေစ်းၾကီးၿခင္းနဲ႔ ေစ်းႏွဳန္းေတြကို မသိမသာနဲ႔ၿမွင္႔ထားၿခင္းပါ။ ထမင္းၿဖဴ အလြတ္တစ္ပြဲကို ၁ က်ပ္ခြဲယူပါတယ္။ ကိုယ္က လူတစ္မ်ဳိး။ စားရင္အၿမဲ ေရးထားတဲ႔ ေစ်းၾကည္႔ၿပီးမွ မွာေနက်ပါ။ သူတုိ႔ေရးထားတာ အသီးအရြက္ တစ္မ်ဳိး နဲ႔ အသားတစ္မ်ဳိးကို ၄ က်ပ္ ၂၀ ၿပား လုိ႔ေရးထားပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ကိုယ္လည္း ၾကက္သားတစ္မ်ဳိးနဲ႔ ပဲၿပဳတ္ နဲ႕ကို ယူလိုက္ပါတယ္ ။ေစ်းတြက္ေတာ႔ ၅ က်ပ္ ၂၀ ၿပားတဲ႔ ။ ပဲၿပဳတ္ မို႕လုိ႕ ၁ က်ပ္ပိုယူပါတယ္တဲ႔ ။ ေၾသာ္ပဲၿပဳတ္က အသီးအရြက္မွ မဟုတ္တာလုိ႔ စိတ္ေၿဖပါတယ္။ ေနာက္တရက္က်ေတာ႔ ပဲၾကီးနဲ႔ ဆူးပုတ္ တြဲထားတဲ႔ ဟာမွာတယ္။ အဲဒါလည္း ပဲၾကီး ကေစ်းၾကီးလုိ႕တဲ႔ ၅ က်ပ္ ၂၀ ယူၿပန္ေရာ။ ကိုယ္လည္း စိတ္မနာႏိုင္ေသးဘဲ ေနာက္ရက္က်ေတာ႔ အသား တစ္မ်ဳိးနဲ႔ မွဳိကန္စြန္း မွာေရာ။ ဒီတစ္ခါ ပို ေစ်းၾကီးသြားၿပီဗ်ဳိ႕။ ၆ က်ပ္တဲ႔။ မွိဳကန္စြန္းထဲမွာ ၾကက္သားပါလို္႕တဲ႔ ။ ၾကက္သားဖတ္က မွဳိနဲ႔ ေရာေနေတာ႔ မၿမင္ရဘူး။ စားေတာ႔လည္း ၾကက္သားက မ်ားမ်ားစားစား တစ္ဖက္ရယ္။ ခပ္နင္နင္နဲ႔ ဘဲစားလုိက္ရပါတယ္။ လက္ဖက္ရည္ သူမ်ား ၁ က်ပ္ေရာင္းရင္ သူတုိ႕က ၁ က်ပ္ ၃၀၊ ဒိန္ခ်ဥ္ က သူမ်ားက ၂ က်ပ္ သူတုိ႕က ၃ က်ပ္၊ ေရေႏြးၾကမ္းတစ္ခြက္္ ၁ က်ပ္ (တစ္ဆုိင္လုံးမွာ အညံ႕ဆုံးက ေရေႏြးၾကမ္း)<br />ဒါေပမယ္႔လည္း လက္ရာေလးက ေကာင္းေနေတာ႔ ႏွစ္ပတ္တစ္ခါ ေလာက္ေတာ႔ စားၿဖစ္ပါတယ္။ စာဖတ္သူတုိ႕လည္း ေစ်းေမးၿပီးမွ စားၾကေနာ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">၂.ေရႊအင္းေလး</span><br /><br />Basement မွာ ရွိတဲ႔ ၿမန္မာစားေသာက္ဆုိင္ေလးတစ္ဆုိင္ပါဘဲ။ သူကေတာ႔ International Standard အမွီ ဖြင္႔ ထားတဲ႔ဆုိင္ေလးပါ။ သက္တမ္းအရင္႔ဆုံး ဆုိင္ေလးတစ္ခုလည္းၿဖစ္ပါတယ္။ သန္႔ရွင္းမွဳ၊ Waiter ေခ်ာေလးေတြရဲ႕ Service ေကာင္းမွဳ၊ Chef ေတြရဲ႕ လက္ရာေကာင္းမွဳ ၊ ေသသပ္လွပတဲ႔ ဆုိင္အၿပင္အဆင္ တုိ႕ေၾကာင္႔ နာမည္တက္ေနတဲ႔ ဆုိင္ပါ။ ကိုယ္႔ အလုပ္က လူေတြ၊ ႏိုင္ငံၿခားသားေတြကို ၿမန္မာထမင္း ေကၽြးခ်င္ ရင္ အဆင္႔အတန္းၿမင္႔ၿမင္႔ေလး ေကၽြးနုိင္တဲ႔ ဆုိင္ေလးတစ္ဆုိင္ပါ။ ေစ်းအနည္းငယ္ ၾကီးေပမယ္႔ သူ႕ဆုိင္အေနအထားနဲ႔ သူမို႔ စားသုံးသူေတြအတြက္ ေက်နပ္ေစပါတယ္။ ေစ်းၾကီးတယ္ဆုိတာကလည္း ရန႔ံသစ္ လို႔ ပိုယူတာမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ menu ပါေစ်းနွဳန္း အတုိင္းဘဲ ေရာင္းပါတယ္။ ဆုိးတာကေတာ႔ ဆုိင္ရွင္အမ်ဳိးသမီး ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးပါ။ အဲေန႕ က ကိုယ္တုိ႔ အင္းေလးကို ၆း၃၀ PM မွာေရာက္ပါတယ္။ ကို္ယ္တုိ႔ အုပ္စုၾကီးဘဲ ၁၀ ေရာက္ေလာက္ရွိပါတယ္။ ကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ က ၇:၀၀ မွာ ေရာက္ၿပီးေၾကးအုိးဆီခ်က္မွာပါတယ္။ ကိုယ္တုိ႔ အစားအေသာက္ေတြကို ၇း၁၅ မွာ ရပါတယ္။ ေၾကးအုိးဆီခ်က္က လြဲလုိ႔ေပါ႔။ ကိုယ္တု႔ိ ၇:၄၅ မွာ အစားစားၿပီးလုိ႔ အေအးမွာတာ ၈:၀၀ မွာ ရပါတယ္။ ေၾကးအုိး ဆီခ်က္ကေတာ႔ မရေသးပါဘူး။ အဲဒါနဲ႔ ကုိယ္တုိ႔လည္း Waiter ကုိေၿပာလုိက္ပါတယ္။ သူက ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းဘဲ ၾကည္႔ေပးမယ္ ဘာမယ္ေၿပာပါတယ္။ ၈:၁၅ က်ေတာ႔ ကိုယ္တုိ႕အေအးကုန္ၿပီး သူ႔ေၾကးအုိးဆီခ်က္က မလာေသးလုိ႔ Waiter ေလးတစ္ေယာက္ ကို အဲဒါမယူေတာ႔ဘူးလုိ႔ ေၿပာလုိ္က္ပါတယ္။ သူကလည္း ရပါတယ္ တဲ႔။ အဲဒါနဲ႕စကားခနထုိင္ေၿပာၿပီး ၈း၃၀ က်ေတာ႔ ကိုယ္တို႔ ေကာင္တာမွ ပို္က္ဆံရွင္းပါတယ္။ ကိုယ္က Bill စစ္ၾကည္႔ေတာ႔ မယူေတာ႔တဲ႔ ေၾကးအုိးဆီခ်က္ ဖုိး ထည္႔တြက္ထားတာနဲ႔ အဲဒီဆုိင္ရွင္အမၾကီးကို အမ ဒီေၾကးအုိး ဆီခ်က္က မပါဘူးလို႕။မွာထားတာ ၾကာလုိ႔လုိ႔ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ကိုယ္ ေၿပာပါတယ္။ တကယ္႔ကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ပါ။ အဲဒါကို သူက “မၾကာပါဘူး၊ မၾကာပါဘူး။တဲ႔” အသံမာမာနဲ႔ ေၿပာတယ္။ ကိုယ္လည္း အမရယ္ က်ေနာ္တုိ႕မွာထားတာ ၇း၀၀ ထဲက ခု ၈း၃၀ ထိမရလုိ႕ က်ေနာ္တုိ႕ မယူတာပါလုိ႔ တကယ္ၾကီးကို ေကာင္းမြန္စြာ ၿပန္ေၿပာခဲ႔ပါတယ္။ ဒါကိုသူက “လဳံး၀မၾကာပါဘူး။လဳံး၀မၾကာပါဘူး” လုိ႔ သုံးခါေလာက္ကိုယ္႔ကို ေလသံမာမာနဲ႔ ၿပန္ေၿပာတယ္။ ကဲကိုယ္လည္း မၾကာဘူးဆို ခု ဘယ္မွာလည္းလုိ႔ေမးေတာ႔ ၁၅ မိနစ္တဲ႔ ။ အမက်ေနာ္တုိ႔ အားလုံးၿပန္ေတာ႔မွာ လို႔ေၿပာေတာ႔ မေစာင္႔ႏိုင္ေတာ႔ဘူးေၿပာမွ bill ထဲက ေနႏွဳတ္ေပးတယ္။ အမွန္ဆုိ သူေၿပာရမွာက ေဆာရီးပါ။ လူမ်ားလုိ႔ ဘာၿဖစ္လို႕ ညာၿဖစ္လုိ႔ နဲ႔ ေၿပာရမွာ။ အဲလုိဆုိ နားလည္ေပးလုိ႕ရေသးတယ္ ခုဟာက အတင္းၾကီးကို မၾကာဘူး ဆုိတာ ၿငင္းေနတယ္။ အဲဒီထဲက ကိုယ္လည္း မစားေတာ႔ဘူး။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">၃. ၀င္းၿမန္မာ</span><br /><br />သူကေတာ႔ တတိယထပ္မွာပါ။ ဆုိင္ခန္း ၃ ဆုိင္ေလာက္ကို ငွားၿပီးေတာ႔ စားသုံးသူ ေတြ က်ယ္က်ယ္ၿပန္႔ ၿပန္႔ စားႏို္င္ေအာင္စီစဥ္ေပးထားပါတယ္။ ဖုန္း Battery သြင္းခ်င္သူမ်ား လည္း သြင္းႏိုင္ေအာင္ အင္တာ နက္ သုံးခ်င္သူမ်ားသုံးႏို္င္ေအာင္ အခမဲ႔ စီစဥ္ေပးထားပါတယ္။ ေနာက္ အဲဒီ ၀င္းၿမန္မာ က အသုတ္ သုတ္တဲ႔ အန္တီၾကီးလက္ရာ ကလည္း “အသုတ္မွာ ဆရာ ၀င္းၿမန္မာ” လို႔ ဆုိရေလာက္ေအာင္ ေကာင္းပါတယ္။ ေရွာက္သီးသုတ္၊ လက္ဖက္သုတ္၊ ဂ်င္းသုတ္၊ လက္ဖက္ထမင္းသုတ္၊ မုန္႕တီသုတ္ စတဲ႔ အသုတ္မ်ဳိးစုံ ဟာ ဘယ္ဆုိင္ကမွ သူ႕ကို မမွီနိဳင္ပါဘူး။ ေနာက္ ဟင္းထည္႔တာလည္း အရမ္းေစတနာပါပါတယ္။ အမ်ားၾကီးပါဘဲ။ စားရတာလည္း အရသာရွိပါတယ္။ ဒီေလာက္ အစစ အရာရာၿပည္႕စုံေနေပမယ္႔ သူမွာလည္း မေကာင္းတဲ႔ အခ်က္ေတာ႔ရွိပါေသးရဲ႕ ရွင္႔။ အဲဒါ ကေတာ႔ အနံ႕ အသက္ပါဘဲ။ သူ႔ဆုိင္၀င္လုိက္တဲ႔ အဲဒီဟင္းေတြစုံတဲ႔ ဟင္းနံ႕ ခ်ည္းက ေထာင္းကနဲ ကိုရေတာ႔တာပါဘဲ။ ကိုယ္ထင္တာေတာ႔ သူတဳိ႕ မီးဖုိေဆာင္က မီးခုိးတံ ကမႏို္င္လုိ႕လားေတာ႔မသိဘူး။ အဲဒီ အနံ႔ၾကီး ကေတာ္ေတာ္ေလးဆိုးရြားပါတယ္။ သူ႕ဆုိင္က အသုတ္စားခ်င္ရင္ေတာ႔ အဲမွာ parcel ၀ယ္ၿပီး အၿပင္မွာစားရမလုိပါဘဲ၊ သူ႕ဆုိင္ခန္းတိုင္းလုိ လုိက အဲဒီအနံ႕ရတာပါ။ အဲဒီအနံ႕ ေလးေပ်ာက္သြားရင္ေတာ႔ ကိုယ္အၿမဲထုိင္ၿဖစ္မွာ ၀င္းၿမန္မာပါဘဲရွင္။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">၄. ေရႊ၀ါေၿမ</span><br /><br />သူကေတာ႔ အင္းေလးနဲ႔ ညီအမေတြပါ။ ဟင္းခ်က္လက္ရာေကာင္းပါတယ္။ သန္႔ရွင္းပါတယ္။ သပ္ရပ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ေစ်းက အဆမတန္ၾကီးပါတယ္။ ရန႔ံသစ္ မွာေတာင္ ၂ က်ပ္ယူတဲ႔ ငါးခူေၾကာ္တစ္ေကာင္ကို ေမးလုိ္က္တာ ဘယ္ေလာက္လုိ႔ ထင္လည္း၊ ၂ ဆဗ်ဳိး…၂ ဆ ။။။၄ က်ပ္တဲ႔။ ေတာ္ေတာ္စိတ္ေလသြားတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ဟင္းေတြေပးတာကလည္း ေစတနာမပါဘူး။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေၿပာတာ နတ္တင္တာက် ေနတာဘဲ တဲ႔။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">၅.ရဲရင္႔</span><br /><br />သူကေတာ႔ ၃ လႊာမွာတည္ရွိပါတယ္။ အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ၊ မုန္႔ဟင္းခါး၊ ရခု္ိင္မုန္႔တီ ၊ ဒိန္ခ်ဥ္ ၊ မုန္႔လက္ေဆာင္း ၊လက္ဖက္ရည္ စတာတို႔မွာ သူမတူေအာင္ေကာင္းတဲ႔ဆုိင္ပါ။ ေစတနာ လညး္ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူကက်ေတာ႔တစ္မ်ဳိး၊ ေတာက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္လုိမ်ဳိး ကတ္ဆတ္ကို အက်ယ္ၾကီးပါဘဲဖြင္႔တာ။ ဒါကက်ေတာ႔ သိပ္မေၿပာပေလာက္ဘူးထင္လုိ႔ ကို္ယ္တုိ႕ဆုိ အၿမဲ ဆု္ိင္ပိတ္ခါနီးမွ ၿပန္ပါတယ္။<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">၆. ေအာင္ခ်မ္းသာ</span></span> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ဒီဆုိင္ကေတာ႔ ပါတိတ္မ်ဳိးစုံ ကို ေစ်းႏွဳန္းမွန္ကန္စြာ ေရာင္းခ်ေပးေနတဲ႔ဆုိုင္ပါ။ Triser ဆုိရင္လည္း သူ႕ဆုိင္က အထည္ေတြက အေရာင္ဆန္းၿပီး ေစ်းမွန္ပါတယ္။ သူက နားေဖာက္ၿခင္းလုပ္ငန္းလည္းလုပ္ပါတယ္။ သူ႔ဆုိင္ရဲ႕ အဓိက ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ကေတာ႔ ဆက္ဆံေရးပါ။ တစ္ခါ ကိုယ္က ကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္းကို အဲဆုိင္မွာ နားေဖာက္ဖုိ႕ေခၚသြားတာ နားကပ္ေရြး ဘာေရြးနဲ႔ နည္းနည္းေတာ႔ၾကာသြားတယ္။ အဲဒါကို သူက ရုပ္တည္ၾကီးနဲ႕ “နင္တုိ႔ ေဖာက္မွာ လား မေဖာက္ဘူးလား။ မေဖာက္ရင္သြားေတာ႔ ။ငါအလုပ္ရွိေသးတယ္ တဲ႕”<span style=""> </span>။အဲဒီ ထဲက လန္႔သြားတာဘဲ။ သူတုိ႔က ပို္က္ဆံရိွတဲ႔ အသုိင္းအ၀ုိင္းပါ။ ဒါေပမယ္႔ ဘယ္ေလာက္ဘဲ ရွိရိွပါ ကိုယ္႔ဆုိင္လာတာ ကုိယ္႔ Customer ဘဲေပါ႔။ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ဆက္ဆံ ရမွာေပါ႔၊ ဟုတ္ဖူးလား စာဖတ္သူတို႔ေရ..</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကဲ အတင္းတုတ္ရတာလည္းေမာသြားၿပီ။ </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အားလုံး အားလုံး ေစတနာေကာင္း အန႔ံအသက္မ်ားကင္းၿပီး စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္မ်ား ေရာင္းႏုိင္ၾကပါေစရွင္။ လူကို လူလို႔ဆက္ဆံၿပီး “Customer is always right.” ဆုိတဲ႔ ေဆာင္ပုဒ္ကို လက္ကို္င္ထားႏို္င္ၾကပါေစ။</span></p><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;" >မည္သူ မည္သူကိုမွထိခုိက္ နစ္နာလုိစိတ္မရွိပါ။ အမွန္ကို အမွန္အတုိင္း အရွိကို အရွိအတုိင္း ကုိယ္ေတြ႕ၾကဳံရသည္မ်ားကို ေရးသားၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။</span><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပုံကို <a href="http://oilersnation.com/uploads/Image/rumour.jpg">ဒီက </a>ယူပါတယ္။<br /></span></p><br /></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-7539492415208961357?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-71777308712575077932011-02-10T20:44:00.004+08:002011-02-10T20:52:56.763+08:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ရူပေဗဒ ပါေမာကၡ ေဒါက္တာ စိန္ထြန္း </span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;">B.Sc. Physics 1966, RASU</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;"> Ph.D. X-Ray Crystallography 1973, University of Surrey</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/TVPeQe7O45I/AAAAAAAAASk/rhBsqAXkAEU/s1600/DrSeinHtun.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 207px; height: 290px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/TVPeQe7O45I/AAAAAAAAASk/rhBsqAXkAEU/s320/DrSeinHtun.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572041538748212114" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><br />ဆရာၾကီးက ဇန္န၀ါရီ လ ၂၄ မွာ ကင္ဆာေရာဂါ နဲ႔ Heart attack ၿဖစ္ၿပီး ဆုံးတာလုိ႔ သိရပါတယ္။<br /><br />ဆရာၾကီး ကြယ္လြန္သြားတဲ႔ အတြက္ ဇနီးၿဖစ္သူ ေဒၚတင္မူသိန္း သားၾကီး ေက်ာ္ေက်ာ္ စိန္ထြန္း သားငယ္ ႏုိင္ႏိုင္စိန္ထြန္း တုိ႕ႏွင္႔ထပ္တူထပ္မွ် ေၾကကြဲ ၀မ္းနည္းရပါေၾကာင္း။<br /><br />ၿမန္မာ႔ႏိုင္ငံ ပညာေရး အနာဂတ္ အတြက္ အဖုိးတန္ၾကယ္တစ္ပြင္႔ ေၾကြခဲ႔ရၿပန္ၿပီေပါ႔။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ပုံကို <a href="http://www.burmesephysics.net/data/Sayas/DrSeinHtun.html">ဒီက </a>ကူးယူပါတယ္။</span><br /></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-7177730871257507793?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-77315516114708332952011-02-07T23:49:00.003+08:002011-02-07T23:54:05.418+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/TVAVDLTNWkI/AAAAAAAAASc/6govRFA_L3M/s1600/MyanmarMusicConcert.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 217px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/TVAVDLTNWkI/AAAAAAAAASc/6govRFA_L3M/s320/MyanmarMusicConcert.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5570975883374451266" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">တရုတ္ႏွစ္ကူး ရုံး ၄ ရက္ပိတ္တာ သြားနာေနတာနဲ႔ ဘယ္မွ မသြားၿဖစ္ပါဘူး။ စေနေန႔ ၅ ရက္ေန႕က် ေတာ႔ သက္သာတာနဲ႔ အဲဒီပဲြကို သြားၾကည္႔ၿဖစ္ပါတယ္။<br /><br />လက္မွတ္ကေစ်းၾကီးတာနဲ႔ အနည္းဆုံးတန္း ၅၀ တန္းကေနဘဲ ၾကည္႔ဖုိ႕ ၀ယ္ထားပါတယ္။<br /><br />Kallang MRT ကို 12း00 ေလာက္ေရာက္ခဲ႔ၿပီး အဲဒီကေန ကိုယ္ရယ္၊ ကုိယ္႔လက္တြဲေဖာ္ရယ္ ၊ ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္းေယာက်ာ္းေလးတစ္ေယာက္ ရယ္ Kallang ကေန ရွိဳးက်င္းပမယ္႔ Singapore Indoor Stadium ကို Taxi ငွားၿပီးသြားခဲ႔ပါတယ္။<br /><br />Stadium ကေတာ္ေတာ္ၾကီးပါတယ္။ ကို္ယ္ဒီေလာက္ၾကီးတဲ႔ Indoor Stadium မ်ဳိး ေတြ႕ဖူးတာ ဒါပထမဆုံးပါဘဲ။ ၁၂း၃၀ ေလာက္က်ေတာ႔ ပြဲစတင္ပါေတာ႔မယ္ဆုိၿပီး ေၾကၿငာပါတယ္။ လူေတြလည္း တဖြဲဖြဲ နဲ႔ ေရာက္လာပါတယ္။ ကိုယ္တုိ႔ အထဲေရာက္ၿပီး မၾကာခင္မွာဘဲ ပြဲကို စဖြင္႔ပါတယ္။<br /><br />ဖုိးေသာၾကာ ကၿမန္မာသံစဥ္ေတးတစ္ပုဒ္ နဲ႔ ပြဲကို စၿပီးဖြင္႔ပါတယ္။ Sound System ကလည္း ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေကာင္းပါတယ္။ Stage စင္ ႏွစ္ဖက္မွာ ရွိတဲ႔ projector ႏွစ္ခုကလည္း ကုိယ္တုိ႔လုိ ၅၀ တန္း၀ယ္ထားတဲ႔ သူေတြအတြက္ စင္တစ္ခုလုံးၿမင္ရေအာင္ ပံ႔ပိုးေပးထားပါတယ္။ အလကာၤ၀တ္ရည္ ၀ုိင္းေတာ္သားမ်ားရဲ႕ လက္သံဟာလည္း ေၿပာင္ေၿပာင္ေၿမာက္ေၿမာက္ၾကီးကို ဟိန္းထြက္ေနပါေတာ႔တယ္။ ဖုိးေသာၾကာ ကဒုတိယပိုင္းမွာ သူ႕အေဖ ဆုိခဲ႔ တဲ႔ “နဂါးနီ” သီခ်င္းကို ေသေသသပ္သပ္နဲ႔ဆုိၿပ သြားခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီေန႕က တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ ဖုိးေသာၾကာရဲ႕ ေမြးေန႕ပါတဲ႔ ။Happy Birthday ဖုိးေသာၾကာ။:)<br /><br />ဟသၤာတထြန္းရင္ ကလည္း သူရဲ႕အေက်ာ္ၾကားဆုံးေတးတစ္ပုဒ္ၿဖစ္တဲ႔ “ေမြးေမေက်းဇူး ဆပ္ဖူးခ်င္တယ္” ဆုိတဲ႔ သီခ်င္းကို အႏွစ္သာရၿပည္႔ၿပည္႔ နဲ႔ သီဆုိသြားခဲ႔ပါတယ္။<br /><br />ဘုိင္စကုပ္ထဲ ကေမခ်ဳိကလည္း ကိုယ္႔အၾကိဳက္ဆုံး သီခ်င္းၿဖစ္တဲ႔ “တကၠသိုလ္ေက်ာင္းက ေငြလမင္း” သီခ်င္းကို ငွာန္ကရုိင္း က်က်သီဆိုသြားခဲ႔တာ သီခ်င္းထဲမွာ နစ္ေမ်ာၿပီး သီခ်င္း ၿပီးလုိ႔ ၿပီးမွန္းေတာင္ မသိေလာက္ေအာင္ ေကာင္းခဲ႔ပါတယ္။<br /><br />ေနာက္တစ္ေယာက္က လူငယ္ၿမန္မာ ေခာတ္ေဟာင္းေတးသံရွင္ ပိုင္သက္ေက်ာ္ရဲ႕ အလွည္႔ပါ။ ပိုင္သက္ေက်ာ္ ရဲ႕ သီခ်င္းေတြကို မၾကားဖူးေပမယ္႔ သူရဲ႕ အသံအားေကာင္းေကာင္းနဲ႔ေဖ်ာ္ေၿဖတင္ဆက္မွဳဟာ ပရိသတ္ေတြရဲ႕ စိတ္၀င္စားမွဳကို ရေအာင္ယူႏုိင္ခဲ႔ပါတယ္။ ေမြးရာပါ လက္ကေလးႏွစ္ဖက္တုိေနေပမယ္႔ မုိက္ကရိုဖုန္းကို အဲဒီလက္ကေလးနဲ႔ရေအာင္ ကို္င္ၿပီး သီဆုိႏုိင္ခဲ႔လုိ႕ ဆုေတာ္ေငြမ်ားခ်ီးၿမွင္႔ၿခင္းကို ခံခဲ႔ရပါတယ္။<br /><br />ေနာက္တစ္ေယာက္ ကေတာ႔ ပိုးအိစံပါ။ ကၽြန္ေတာ္႔မမ ပုသိမ္သူ ေခ်ာပုံ ယဥ္ပုံ လွပုံတစ္မူ လို႔ အစပ်ဳိးကာ ေၿပာစရာမရွိေအာင္ လွလွပပေလး သီဆုိနုိင္ခဲ႔ပါတယ္။ဒါေပမယ္႔ ဒုတိယပုိင္းမွာ ေတာ႔ သူ႕ကို ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ပ်က္မိပါတယ္။ ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ႔ သူသီခ်င္းထဲမွာ ကိုယ္မၾကိဳက္ဆုံးၿဖစ္တဲ႕ အကဲေလး အကဲေလး ဆုိတဲ႔ သီခ်င္းကို ၾကားလုိ္က္ရေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးကို စိတ္ပ်က္မိပါတယ္။ ဒီီေလာက္ သီခ်င္းေကာင္းေတြရွိရဲ႕သားနဲ႔ ဘာလုိ႕ ဒီသီခ်င္းကို မွ ေရြးဆုိ ရတာပါလိမ္႔။<br /><br />ေနာက္ ဆုံး တစ္ေယာက္ကေတာ႔ ဆံပင္ တင္ပါးဖဳံးေအာင္ ရွည္လ်ားနက္ေမွာင္ ၿပီး ၿမန္မာဆန္ဆန္ေလးလွေနတဲ႔ စိုးစႏၵာထြန္း ပါဘဲ။ ခ်မ္းေၿမ႔ပါေစ ဆုိတဲ႔ သီခ်င္းကို သူ႕အသံေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေလးနဲ႔ အပိုအလုိမရွိသီဆုိသြားတာဟာ ရင္ထဲကို တကယ္ခ်မ္းေၿမ႕ေစပါတယ္။<br />ဒီမွာတင္ အလကာၤ၀တ္ရည္ရဲ႕ အစီအစဥ္ၿပီးဆုံးသြား ပါၿပီ။<br /><br />ေနာက္… ၿမဴးၾကြတဲ႔ DJ ၿခစ္သံနဲ႔ အတူ သီဆုိသြားတဲ႔ သူကေတာ႔ “Srawberry ကလဲေကာင္း ေခ်ာ ကလက္ကလည္းေကာင္း .Good..Good..Good Morning” ေၾကာ္ၿငာတဲ႔ ေကာင္ေလး လဲ ၿဖစ္၊ ေအာင္ကိုလတ္ရဲ႕ သားလဲၿဖစ္တဲ႔ J.Me ဘဲၿဖစ္ပါတယ္။ ကို္ယ္က Hip Hop သိပ္မနားေထာင္တတ္ေတာ႔ သူဘာသီခ်င္းဆုိသြားတာလဲေတာ႔ မသိပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ေတာ္ ေတာ္ေတာ႔ ေကာင္းတယ္။ ေနာက္ R.ဇာနည္နဲ႕တြဲၿပီး အၿပစ္မတင္ရက္ပါ သီခ်င္းကို သီဆုိသြားတာလည္းေၿပာစရာမရွိေအာင္ ေကာင္းပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ ေအသင္ခ်ဳိေဆြ က လည္း ေလေၿပ ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းညိမ္႔ ညိမ္႔ေလးနဲ႔ ေဖ်ာ္ေၿဖ သြားပါတယ္ ။ ေနာက္တစ္ပုဒ္က ေတာ႔ ၾသရသနဲ႔တြဲၿပီး သီဆုိတဲ႔ လမ္းမခြဲေၾကး ပါ။ နားေထာင္လုိ႕ေကာင္းပါတယ္။<br /><br />ၿမန္မာ မိန္းကေလး rapper တစ္ေယာက္ၿဖစ္တဲ႔ စႏၵီၿမင္႔လြင္ ကလည္း “လာမခ်ဳပ္နဲ႔” ဆုိတဲ႔ hip hop သီခ်င္းနဲ႔ ၿမဴးၿမဴးၾကြၾကြေလး ေဖ်ာ္ေၿဖ သြားပါတယ္။ ဒုတိယပိုင္းမွာ ေတာ႔ Jenny နဲ႔တြဲၿပီး ၾကာပါတယ္ကြာ သီခ်င္း ကို အကေလးေတြနဲ႔ တင္ဆက္သြားပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ မုိင္နဲ႔ ရတနာမုိင္ကေတာ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ မူပိုင္သီခ်င္းၿဖစ္တဲ႔ “ေမေမ သမီးကို ေၿပာေၿပာေနတယ္။ ” နဲ႕အစခ်ီတဲ႔ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကိုိ သီဆုိသြားပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ Rapper ယုန္ေလး က Rap သီခ်င္းခပ္ ၿမဴးၿမဴးတစ္ပဳဒ္ရယ္၊ ေနာက္ ရတနာမုိင္ က အခ်စ္အတြက္ ကံမေကာင္းခဲ႔သူ သီခ်င္းကို L ဆုိင္းဇီ မလာတဲ႔အတြက္ ယုန္ေလးကို ကူညီ သီဆုိေပးသြားပါတယ္။ နားေထာင္လုိ႔ေကာင္းတဲ႔ သီခ်င္းေအးေအး ေလးတစ္ပုဒ္ပါ။<br /><br />စိုင္းစုိင္းကေတာ႔ ေတာေဂါလီ ရယ္ ဖုတ္လုိက္ဖုတ္လုိ္က္သီခ်င္း ရယ္ နဲ႔ ပရိသတ္ ရဲ႕ လက္ခုပ္သံကို ရေအာင္ယူသြားပါတယ္။ ကိုယ္အရင္က စိုင္းစိုင္း ကို တယ္မၾကိဳက္လွပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ သူရဲ႕သဘာ၊ ပရိသတ္ရဲ႕ အားေပးမွဳကို ရေအာင္ယူသြားတဲ႔ သူရဲ႕ performance ကေန အရင္က စိုင္းစုိင္းမၾကိဳက္တဲ႔ ကုိယ္ေတာင္ ေနာက္ဆုိရင္ သူ႔ပြဲ ကို သြားၾကည္႔ၿဖစ္ေအာင္ ၾကည္႔မယ္ဆုိတဲ႔ စိတ္တစ္ခု ၀င္လာေအာင္ ညွဳိ႕ယူသြားပါတယ္။ ဒုတိယပုိင္း မွာေတာ႔ February မွတ္တမ္းသီခ်င္းကို သီဆုိသြားပါတယ္။<br /><br />Hip Hop ၀ိုင္းမွာ ကုိယ္အၿမင္ ကတ္ၿပီးခဲနဲ႔ ေပါက္ခ်င္တဲ႕ လူငယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ ေဂ်ာက္ဂ်က္ နဲ႕ သူနဲ႕ တြဲဆုိတဲ႔ တစ္ေယာက္ပါဘဲ။ သီခ်င္းစဆုိကတည္းက ေမးတဲ႔ေမးခြန္းကို က “ခင္ဗ်ားတုိ႕ GeyLand ေရာက္ဖူးလားတဲ႔”။ ပရိသတ္ကို ဆဲေနသလုိဘဲ သီခ်င္းစာသားေတြက။ ေတာ္ေတာ္နားကေလာတယ္။<br /><br />ေနာက္တစ္၀ုိင္းကေတာ႔ Aurora ပါဘဲ။ မေဆြလုိ႕ေခၚတဲ႔ ေမဆြိက သူရဲ႕ ေရႊေရာင္အိပ္မက္ သီခ်င္းနဲ႔ စဖြင္႔ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ ႏြဲ႔ယဥ္၀င္းက မနဲ႕ေမာင္ သီခ်င္း၊ ေဟမာ က ဂ်င္းပန္အၿပာ၊ ခိုင္ထူး နဲ႔ စိုးပုိင္ ကေတာ႔ ဘာသီခ်င္းမွန္းေတာ႔သိဘူး ေတာ္ေတာ္ေတာ႔ ေကာင္းတယ္။ ေနာက္ဘုိဘုိဟန္ က တတိယေၿမာက္ ရည္းစားစကား ၊ ဘိုၿဖဴက ေၿမနီလမ္းနဲ႕ playboyသန္းႏုိင္က ဆု သီခ်င္းတုိ႔ကို ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆုိင္ဆုိင္ၾကီး သီဆုိဟစ္ေၾကြးသြားပါတယ္ ။ ၿမန္မာ ၿပည္သိန္းတန္ရဲ႕ ေရႊသုႏၵရီ၊ ငယ္ဘ၀ကို အမွတ္ရေစတဲ႔ ကို္င္ဇာရဲ႕ မုိးသီခ်င္း တုိ႕ကလည္း ထကခ်င္စိတ္ေပါက္ေအာင္ကို ေကာင္းလြန္းလွပါတယ္။<br /><br />ေနာက္တစ္၀ုိင္း ကေတာ႔ Lazy Club ပါ။ “ပရိသတ္ၾကီး။ အဆင္ေၿပလား ။အဆင္ေၿပရင္ လက္ခုပ္သံေလးၾကားခ်င္တယ္ ” လုိ႕အၿမဲေၿပာတတ္တဲ႔ အာဇာနည္ ရဲ႕ အသည္းကြဲၿမိဳ႕ေတာ္၊<br />ေအးစိမ္႔စိမ္႔ တီးလုံးေလးနဲ႔ အတူပ်ံ႕လြင္႔လာတဲ႔ “မင္းအတြက္ဆုိရင္” ဆုိတဲ႔ သီခ်င္းကို ခပ္ေအးေအးေလးသီဆုိသြားတဲ႔ ေဇာ္ပိုင္၊ ေပ်ာ႔ေပ်ာ႔ေၿပာင္းေၿပာင္း ၿငိမ္႔ၿငိမ္႔ေၿငာင္းေၿငာင္း ေလးသီဆုိသြာတဲ႔ ခ်မ္းခ်မး္ ရဲ႕ “ညွဳိ႕ႏုိင္လြန္းတဲ႔ က်မခ်စ္သူ”၊ ခ်င္းတုိင္းရင္းသူမေလး ဆုန္သင္းပါရ္ရဲ႕ “အၾကင္နာစစ္ရင္”၊ အဆုိပိုင္တဲ႔ ၀ုိင္းဆု ရဲ႕ မက္ေလာက္စရာ စတဲ႔ သီခ်င္းေတြကို ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး ၿမဴးၿမဴးၾကြၾကြ သီဆုိသြားခဲ႔ပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ဆုံ ကိုညီထြတ္ ဦးစီးတဲ႔ Emperor တီး၀ုိင္းရဲ႕ အလွည္႔ပါ။ ကို္ရင္ဂုိ က အခ်စ္ဟာမီးလား သီခ်င္း နျဲ႔ပင္းၿပင္းထန္ထန္ကို စတင္ပါတယ္ ။ ဒုတိယပိုင္းမွာေတာ႔ ကံေကာင္းၿခင္းလက္ေဆာင္ သီခ်င္းကို အား၇ပါးရသီဆုိ ေဖ်ာ္ေၿဖသြားပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ မာရဇၨ က စိတ္ဓါတ္က်တယ္ ဆုိတဲ႔ သီခ်င္း ရယ္၊ အလြမ္းမိတ္ေဆြ လုိ႔ထင္တာဘဲ ေနာက္တစ္ပုဒ္က မမွတ္မိေတာ႔ဘူး။ၿပီးေတာ႔ ဆုံးရွဴံးရေတာ႔မလား ဆုိတဲ႔ သီခ်င္းနဲ႔ အဆုံးသတ္ပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ ဦးခ်စ္ေကာင္းကေတာ႔ ခ်စ္ဖူးတယ္၊ မာယာေတြရုိးေနၿပီ ဆုိတဲ႔ သီခ်င္း ႏွစ္ပုဒ္ကို သီဆုိၿပီးဒုတိယပိုင္း မွာ အလွည္႔ရယ္ ၊ေကာ္ဖီခါးခါး ရယ္ဆုိတဲ႔ သီခ်င္းကို သီဆုိသြားပါတယ္။ သူပါရင္ အၿမဲ သူက ပြဲထိန္းတတ္ပါတယ္။ သူ႕ကို လူငယ္ေကာ လူၾကီးေတြပါ ေတာ္ေတာ္ေလး သေဘာက် ၾကတယ္။ သူက ဆုိတာေကာင္းသလုိ ပရိသတ္ကို talkie ေလးလည္း ပစ္တတ္တယ္။<br /><br />ေနာက္ဆုံးကေတာ႔ ကိုညီထြတ္ပါဘဲ။ ၀တ္ေၾကြး၊ အႏွဳိင္းမဲ႔ ၊ ေဆးေပါင္းခတဲ႔ ည ၊ နဲ႔ ေနာက္ႏွစ္ပုဒ္ကို အားရေအာင္ သီဆုိသြားပါတယ္။<br /><br /><br />အားလဳံးၿခဳံၾကည္႔ရင္ ဒီပြဲက ပရိသတ္ေတြအတြက္ ၾကည္႔ရတာတန္တဲ႔ ပြဲပါ.။ ပြဲသြင္းသူ ေတြကေတာ႔ မတန္ပါဘူး။ၾကီးက်ယ္ လွတဲ႔ Stadium ၾကီးငွားခကဘဲ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနၿပီ။ ၿပီးေတာ႔ ရုံၿပည္႔ လူမ၀င္ပါဘူး။<br />ကို္ယ္႔အထင္ေပါ႔ေနာ္. လူေတြက အဲလို ၀ို္င္းအမ်ားၾကီး၊ အဆုိေတာ္ေတြအမ်ားၾကီးဆုိေတာ႔ ေဗ်ာက္ေသာက္ ၿဖစ္ေနတာေပါ႔။ တစ္ခုခုကို specialize လုပ္ၿပီး သြင္းသင္႔တယ္ လုိ႕ထင္တယ္။ ခုက အခ်ိန္က ၈ နာရီနဲ႔ ဆုိရမယ္႔လူက အမ်ားၾကီးဆုိေတာ႔ တစ္ေယာက္ တစ္ပုဒ္နဲ႔ ဆင္းလုိက္ တက္လုိ္က္ဆုိေတာ႔ နားေထာင္၇တဲ႕ ပရိသတ္ကလည္း အားမရဘူး။ အဆိုေတာ္က လည္း ဆန္႔ငင္ဆန႔္ငင္နဲ႔ ၿဖစ္ေနတာေပါ႔။ ၿပီးေတာ႔ ၈ နာရီလုံးလဳံး break မေပး ဘာမေပးနဲ႔ဆုိေတာ႔ အီလာတာေပါ႔ေနာ္။ ဒါေပမယ္႔ အဆိုေတာ္ေတြက သူတို႕ေတြရဲ႕ performance နဲ႔ ပရိသတ္ေတြကို မၿငီးေအာင္ ထိန္းေပးပါတယ္။ ဘာဘဲေၿပာေၿပာ ဒီပဲြၾကည္႔ရတဲ႕အတြက္ ကုိယ္႔အေနနဲ႔ကေတာ႔ ပြဲစီစဥ္သူ ေတြေရာ အဆုိေတာ္ေတြေရာက္ုိ ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္။<br /></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-7731551611470833295?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-90580750446798956902011-02-03T21:43:00.003+08:002011-02-03T21:47:43.299+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/TUqxaZMYPOI/AAAAAAAAASU/EP4OEU2FqS0/s1600/marriagerings.jpg"><img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 200px; height: 160px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/TUqxaZMYPOI/AAAAAAAAASU/EP4OEU2FqS0/s200/marriagerings.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5569458956194561250" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><br />မေလးရွားက ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ ၿဖစ္ပါတယ္။<br />သူရိန္ ဟာ အရမ္းအလုပ္ၾကိဳးစားတဲ႔ လူငယ္တစ္ေယာက္ပါ။ မေလးရွားကို လာကတည္းက အလုပ္နဲ႔ လာၿပီးေတာ႔ သူရဲ႕ ၾကိဳးစားခ်က္ေၾကာင္႔ မေလးရွားမွာ အိမ္ၾကီးတစ္လုံး ၀ယ္ႏိုင္ တဲ႔ အထိ ခ်မ္းသာလာခဲ႔ပါတယ္။ သူရိန္႕မွာ သူ႕ငယ္ရည္းစား ခုိင္ခုိင္ဆုိတဲ႔ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္။ သူရိန္လည္း စီးပြားေရး ေၿပလည္လာတာနဲ႕ အေလ်ာက္ သူ႕ရည္းစား ခုိင္ခုိင္ကို မိသားဖသား ပီပီ လက္ထပ္ဖို႕ ၿမန္မာၿပည္ကို ၿပန္လာခဲ႔ ပါတယ္။ ပထမေန႕မွာ ၿမန္မာ႔ရိုးရာ ထုံးတမ္းစဥ္လာ အတုိင္း စုလ်ား ရစ္ပတ္ ဘိသိတ္မဂၤလာ ၿပဳလုပ္ၿပီး ဒုတိယေန႔ မွာ ဟုိတယ္ မွာ ခမ္းခမ္းနားနား လက္ထပ္ခဲ႔ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ သူလည္း သူ႕မိန္းမ ခုိ္င္ခုိ္င္ကို ေခၚၿပီးေတာ႔ မေလးရွားကို ၿပန္လာခဲ႔ပါတယ္။ ၀ယ္ထားတဲ႔ အိမ္ၾကီး ကလည္း ၾကီး လင္မယား ကလည္း ႏွစ္ေယာက္တည္းဆုိေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနလုိ႔ရပါတယ္။ အိမ္က ႏွစ္ထပ္တိုက္အိမ္ေလးပါ။ အေပၚထပ္မွာ စာၾကည္႕ခန္းရယ္ ၊ သူရိန္တုိ႔လင္မယားေနတဲ႔ အိမ္သာ ေရခ်ဳိးခန္းတြဲရက္တစ္ခန္း ၊ ဘုရားခန္းတစ္ခန္း နဲ႔ ဧည္႔ခန္းက်ယ္ၾကီး တစ္ခန္းရွိပါတယ္။ ေအာက္ထပ္မွာေတာ႔ ညအိပ္ညေန လာလည္ ဧည္႔သည္ ေတြအတြက္ အိပ္ခန္း ႏွစ္ခန္း ၊ အိမ္သာေရခ်ဳိးခန္းတြဲရက္ မီးဖုိေခ်ာင္ရယ္ ဧည္႔ခန္းက်ယ္ၾကီး တစ္ခန္းရယ္ ကို ထည္၀ါစြာ ေတြ႕နိဳင္ပါတယ္။ မနက္ဆိုရင္ သူရိန္ကအလုပ္သြား ၊ခုိင္ခုိင္က သူရိန္အတြက္မနက္စာ ၿပင္ဆင္ေပးၿပီး ေန႕လည္စာ ထမင္းခ်ဳိင္႔ ကို ဖြယ္ဖြယ္ရာရာၿပင္ဆင္ၿပီးထည္႔ေပးလုိက္ပါတယ္။ ခုိ္င္ခိုင္က သူေငွးသမီး ၿဖစ္ေပမယ္႔ အိမ္အလုပ္ေတြကို သူကိုယ္တုိင္လုပ္ပါတယ္။ အိမ္မ်ားဆုိရင္ ေၿခမခ်ရက္ေလာက္ေအာင္ ရွင္းလင္းသန္႔စင္ ထားပါတယ္။ ဟင္းခ်က္လက္ရာကလည္း သာမာန္အမ်ဳိးသမီး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားထက္ ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းမြန္ပါတယ္။ လွလွပပေလးလည္း ေနတတ္ ထုိင္တတ္ ၀တ္တတ္ စားတတ္ ၿမန္မာအမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ပါ။ လင္႔မ်က္နွာ မညိဳးေအာင္ အလုိက္တသိ လုိက္လုပ္ေပးတတ္တဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္။ သူရိန္ကေတာ႔ ညေနအလုပ္ၿပီးခ်ိန္ ဘယ္မွ ၀င္ေလ႔မရွိဘဲ အိမ္ကိုေစာေစာၿပန္ေရာက္လာတတ္သူပါ။ ညစာ ထမင္းစားေသာက္ ၿပီး စာၾကည္႔ခန္းထျဲမွာ ပါလာတဲ႔ အလုပ္လုပ္ရင္လုပ္၊မလုပ္ရင္ ကြန္ပ်ဴတာသုံး၊ မသုံးရင္ စာဖတ္ ၿပီးမွ အိပ္ရာ၀င္ေလ႔ရွိပါတယ္။ သူတို႕အိမ္ေထာင္က်တာ ႏွစ္ႏွစ္နီးပါးရွိပါၿပီ။ သားသမီး မထြန္းကားေသးပါဘူး။ ဒီလုိေနလာရင္းကေန ခုိင္ခုိင္တစ္ေယာက္ ရန္ကုန္ၿပန္ဖို႕ အေၾကာင္း ဖန္လာေတာ႔တယ္။ သူရိန္ကလည္း အလုပ္တဖက္နဲ႔ မလုိက္နဳိင္၊ ခို္င္ခုိင္ကလည္း သူ႕ညီမ မဂၤလာေဆာင္မသြားမၿဖစ္ သြားရမွာ ဆုိေတာ႔ သူ႕ လင္ေတာ္ေမာင္ရဲ႕ ေနေရး၊စားေရး၊ေသာက္ေရး တုိ႕ကို အရာရာပူပန္ေနခဲ႔ပါတယ္။ သူရိန္ကေတာ႔ သူ႕ညီမအတြက္ ေငြ က်ပ္သိန္းငါးဆယ္ တန္တန္တဲ႔ စိန္တစ္ဆင္စာကို ခိုင္ခုိ္င္ကေန တဆင္႔ ေပးလုိက္ပါတယ္။<br />ခုိင္ခုိ္င္ကို သူရိန္ေလယာဥ္ကြင္းလုိက္ပို႔ၿပီး အိမ္ကိုတန္းၿပန္ခဲ႔ပါေတာ႔တယ္။ အိမ္ေရာက္တာနဲ႔ စာၾကည္႔ခန္းထဲ၀င္ ။ သူရ႕ဲကြန္ပ်ဴတာကို ဖြင္႔။ ၿပီးေတာ႔ ဂ်ီေတာ႔ပ္ကို ဖြင္႔ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ဟန္နီ ဆုိတဲ႔ နစ္နိမ္း(nick name) ဆီ အေရာက္ mouse ကို ေ၇ႊ႕ၿပီး<br />“ဟန္နီ ေရ… ကိုယ္ေလယာဥ္လက္မွတ္စီစဥ္ေပးလိုက္မယ္။ မနက္ၿဖန္ flight နဲ႔ ဒီကို သာ လာခဲ႔ ေပေတာ႔ ။ ကိုယ္႔ အိမ္က မိန္းမၾကီးေတာ႔ ရန္ကုန္ၿပန္သြားၿပီ။ ခ်စ္ေလး လာခဲ႔ေပေတာ႔။”<br />ဆိုၿပီး ရန္ကုန္က သူ႕အသိဆီမွာ မနက္ၿဖန္အတြက္ ticket ကို သူ႕ ဟန္နီအတြက္ ၀ယ္ေပး လုိက္ပါေတာ႔တယ္။<br />ေနာက္ေန႔က်ေတာ႔ ဟန္နီ မေလးရွားကို လိုက္လာၿပီး သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ အိမ္ၾကီး မွာ ကာမအရသာကို ၿမိန္ရည္ရွက္ရည္နဲ႔ကို စားသဳံးရင္းနဲ႔ ေနလာခဲ႔ၾကပါတယ္။ သူရိန္ကလည္း အလုပ္မတက္ ဘာမတက္နဲ႔။ ခိုင္ခုိင္ တစ္ေယာက္ကေတာ႔ၿဖင္႔ သူ႕ညီမမဂၤလာေဆာင္အတြက္ အလုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနေပမယ္႔ သူလင္ေတာ္ေမာင္အတြက္ စားေရးေသာက္ေရး အဆင္ေၿပပါ႔မလား ဆိုၿပီး ေနာက္ဆံတစ္တင္းတင္းနဲ႔ ရွိေနပါေတာ႔တယ္။<br />ႏွစ္ပတ္ေလာက္ၾကာေတာ႔.. သူရိန္လည္း ခုိ္င္ခို္င္ၿပန္ေရာက္ေတာ႔မွာ မို႕လို႕ ဟန္နီကို ၿပန္ပို႕ပါေတာ႔တယ္။ ကံတရားက သူရိန္ဘက္မွာ ပါေနသလားေတာ႔မေၿပာတတ္ ။ ဟန္နီၿပန္ၿပီး ေနာက္မနက္ မွာဘဲခုိင္ခုိ္င္ၿပန္ေရာက္ခဲ႔ပါတယ္။ ခုိင္ခုိင္ၿပန္ေရာက္ေတာ႔လည္း သူရိန္က သူဘာမွမလုပ္ထားသလုိ။ ခုိင္ခုိင္႔ကိုလည္းခ်စ္လုိ္က္တာ အရမ္းဘဲ။ ခို္င္ခုိင္ကလည္း လဳံး၀ကို မရိပ္မိခဲ႔သူ။ ဒီလုိနဲ႔ ေနလာလုိက္ၾကတာ သူရိန္အတြက္ ကံဆုိးတဲ႔ ေန႔တစ္ေန႔ ကို ေရာက္ရွိလာပါေတာ႔တယ္။<br />ခုိင္ခုိင္ ကအိမ္သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရင္းနဲ႔ သူတဳိ႕ အိပ္တဲ႔ကုတင္ေအာက္ ကပစၥည္းေတြ ရွင္းေနစဥ္ မွာ သူရိန္ၿငင္းလုိ႔မရတဲ႔ အရာတစ္ခု သြားေတြ႕ခဲ႔ တယ္။ ခုိုင္ခုိင္႔ပစၥည္း မဟုတ္တဲ႔ ဘရာစီယာ တစ္ထည္ပါ။ ခုိ္င္ခုိ္င္အရမ္း ေဒါသထြက္ေနခဲ႔ၿပီ။ သူမရွိတဲ႔ ဒီႏွစ္ပတ္ဆိုတဲ႔ ရက္ေလးမွာေတာင္ ေဖာက္ၿပန္တယ္ဆိုၿပီး။ သူရိန္ၿပန္လာတဲ႔ အထိေစာင္႔တယ္။ ေဒါသကေတာ႔ မေၿပေသး။ သူရိန္ၿပန္လည္းလာေရာ…<br />“ခုိ္င္ေရ…ေမာင္ၿပန္လာၿပီ..”<br />အရင္ သူရိန္႕ကားသံ ၾကားတာနဲ႔ အေမာတေကာ ေၿပးလာတတ္တဲ႔ခုိ္င္။<br />ေယာက်ာ္းၿဖစ္သူ အေမာေၿပေသာက္ဖုိ႕ သံပုရားေလးေဖ်ာ္ထားတတ္တဲ႔ခုိ္င္။<br />သနပ္ခါးကိုိ ေၿခဆုံးေခါင္းဆုံးလိမ္းၿပီး လင္သားရဲ႕ ႏွဳတ္ဆက္အနမ္းေလးေတြ ခံယူတတ္တဲ႔ခုိင္။<br />ဒီေန႕ ခုိ္င္ဘာလုိ႔ ထြက္မၾကိဳေနတာလည္းဟု သူရိန္စဥ္းစားရင္း ထပ္ၿပီးေခၚေနမိတယ္။<br />“ခုိင္ ေရ…ခုိင္…ေမာင္ ၿပန္လာၿပီေလ”<br />သူရိန္လည္း ၿပန္ထူးသံမၾကားတာနဲ႔ စိတ္ပူစြာနဲ႔ ဘဲ အေပၚထပ္က သူတို႕ အခန္းကို အေမာတေကာ ေၿပးလာခဲ႔ပါတယ္။<br />ခုိင္႔ခုိင္က ကုတင္ေပၚမွာ ထုိင္ၿပီး သူရိန္႕ကို စိတ္နာၿပီး ရြံရွာတဲ႔ အၾကည္႔နဲ႔ ၾကည္႔ေနခဲ႔တယ္။<br />“ခုိင္ …ေမာင္႔ ကိုဘာေတြ စိတ္ေကာက္ေနတာလဲကြာ…”<br />“ က်မ..ရွင္႔ ကို စိတ္ေကာက္ေနတာမဟုတ္ဘူး ။စိတ္နာတာ ။ရြံတာ။။”<br />“မင္း စိတ္နာရေအာင္ကို္ယ္က ဘာလုပ္လုိ႔လဲကြာ…”<br />“ေၾသာ္…ရွင္က ရွင္႔ကို္ယ္ရွင္ သိပ္ၿပီးပိရိတယ္ေပါ႔ေလ။”<br />“မင္း ငါ႔ကို မေစာ္ကားနဲ႔ ခုိင္ခုိင္။ ငါဘာလုပ္လည္း မင္းေၿပာေလ။ ”<br />“မေၿပာဘူး။ လက္ေတြ႔ၿပမယ္ ။။။ေရာ႕ ”<br />သူ ကုတင္ေအာက္မွာ ေတြ႕ တဲ႔ ဘရာစီယာ ကို သူရိန္႕မ်က္ႏွာ ကိုေကာက္ေပါက္ လုိက္တယ္။<br />“ အဲဒါ …ရွင္ဘာၿငင္းခ်င္ေသးလဲ ။။။ေၿပာ…”<br />“ငါ မၿငင္းပါဘူး။ ငါ၀န္ခံပါတယ္။ မွန္တယ္။ ငါ မယားငယ္ထားတယ္ ။ ဒါေပမယ္႔ မင္းကိုလည္း ငါလုိ ေလေသးမရွိထား ေနတာဘဲမလား”<br />“ရွင္…ဘာစကားေၿပာတာလဲ။။ က်မ ကၿမန္မာမိန္းကေလးပါ။ မုန္႕ကိုသာ ေ၀စားမယ္။ ေယာက်ာ္းကို ေတာ႔ ေ၀မစားႏိုင္ပါဘူး ။ ထားပါေတာ႔။ ရွင္႔ အေပၚမွာ က်မဘာမ်ား မယား ၀တ္တရား မေက်တာရွိလည္းေၿပာၿပ စမ္းပါဦး ကိုသူရိန္ရယ္။ ”<br />ခုိင္ခုိ္င္ မ်က္ရည္ ေတြတစ္သြင္သြင္ စီးက်လာတယ္။<br />“ရွင္ ထုိင္ဆုိထို္င္ ထဆို ထ ရွင္႔အေပၚမွာ ဘာတစ္ခုမွ ေဇာဒက မတက္ခဲ႔တဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ပါ။ ရွင္႔မ်က္နွာကို အရွင္သခင္ တစ္ပါးလုိၾကည္႔ေနတတ္တဲ႔ မိန္းမပါ။ က်မ မရွိတဲ႔ ႏွစ္ပတ္ကေလး မွာေတာင္ ရွင္ဒီလုိ လုပ္ရက္တယ္။ ရွင္ေၿပာပါ။ က်မ ဆီမွာ ဘာမ်ား အလုိမက်တာ။ ေၿပာပါ။ ပြင္႔ပြင္႔လင္း လင္း ရွင္ေၿပာပါ။ ”<br />သူရိန္ ငို္္င္လ်က္။<br />“မင္း ကို ငါတစ္ခုေၿပာမယ္…ခုိ္င္ခုိင္။ မင္းငါ႔အေပၚမွာ ဘာမွ လုိေလေသးမရွိ ေအာင္ မယား ၀တ္တရား ငါးပါးေက်တယ္ ဆိုတာ ငါ၀န္ခံပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အိမ္ေထာင္တစ္ခု မွာ အေရးၾကီးဆုံးၿဖစ္တဲ႔ သားသမီး ရတနာ မရႏိုင္တာဟာ မင္းရဲ႕ အားနည္းခ်က္ လုိ႕ ငါမင္းကို မေၿပာရက္လုိ႕ ခုလုိ သားသမီး ရတနာ ရႏိုင္တဲ႔ ဟန္နီ နဲ႔ ငါေဖာက္ၿပန္ခဲ႔ တာဘဲ။”<br />ခုိင္ခုိ္င္တစ္ေယာက္ အရုပ္ၾကိဳးပ်က္ ၿငိမ္က် သြားရၿပီ။<br /><br />ကဲ…စာဖတ္သူတုိ႔ စဥ္းစားၾကည္႔ ပါ။<br />သားသမီး မရနိုင္တာ ဟာ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္အတြက္ ေဖာက္ၿပန္ဖို႕ အခြင္႔ အေရးတစ္ခုလား။<br />မိ္န္းမတစ္ေယာက္အတြက္ေကာ….ဒါဟာ ၾကီးမားတဲ႔ လူၿဖစ္ရွဳံးမွဳ တစ္ခုလား။<br />ဒီလုိမ်ဳိး အၿဖစ္အပ်က္မွာ သူရိန္လြန္သလား ခုိ္င္ခုိ္င္မွားတာလား ။ စဥ္းစားၾကည္႔ပါဦး ဗ်ာ…။<br /><br />ကိုယ္႔ အၿမင္ကေတာ႔…<br />၁. သူရိန္က တစ္ကယ္ သားသမီး ရဖုိ႕ မိန္းမယူတယ္ဆုိရင္ ဒီမိန္းမဟာ သားသမီး ရႏိုင္လား မရႏို္င္လား ဆုိ တာ လက္မထပ္ခင္ အရင္ဆုံး စစ္ေဆးမွဳေတြ ၿပဳလုပ္သင္႔ပါတယ္။ လက္ထပ္ၿပီးမွ သားသမီးမရႏိုင္လုိ႔ဆိုၿပီး တစ္ၿခားတစ္ေယာက္နဲ႕ေဖာက္ၿပန္တာ မ်ဳိးေတာ႔ မလုပ္သင္႔ပါဘူး။<br />၂. ခုိင္ခုိင္ အေနနဲ႔ ကေတာ႔ သူ႕ကိုယ္ သူစမ္းသပ္ၾကည္႔သင္႔ပါတယ္.။ စမ္းသပ္ၿပီး မွ သူ႕အေၿခေနအေၾကာင္းကို သူ႕ေယာက်ာ္းကို ေၿပာၿပသင္႔ပါတယ္။<br />၃. ဟန္နီလုိ မိန္းကေလးမ်ဳိးကေရာ… ၿမန္မာၿပည္ မွာ အဲလုိ ဒုသနေသာ မေၾကာက္တဲ႔ ၿမန္မာ မိန္းကေလးငယ္ ေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ားေနၿပီလဲ။<br /><br />အိမ္ေထာင္တစ္ခု ထူေထာင္ရတာ အေၿပာလြယ္ေပမယ္႔ တကယ္႔တကယ္တန္းမွာ မတူညီ တဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀ိုင္းႏွစ္ခု ေပါင္းစပ္ရတဲ႔ အတြက္ သိပ္ကိုိခက္ခဲပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ေရွးတုန္းက ဆုိရင္ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း တစ္ေယာက္သိဖို႕ သုံးႏွစ္သုံးမိုး အခ်ိန္ယူၿပီး ေလ႔လာၾကပါတယ္။ အေနာက္ႏိုင္ငံ ေတြမွာဆုိရင္ တစ္ေယာက္အေၾကာင္းကို တစ္ေယာက္ လက္ထပ္မယူခင္ အတြင္းက်က် သိေအာင္၊ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ တစ္သက္လုံး အတူတူ ေပါင္းသင္းႏိုင္ပါ႔မလား ဆုိတာသိရေအာင္ အတူတကြ ေနထုိင္ၿခင္း (living together) ႏွင္႔ ေလ႔လာၾကပါတယ္။ ဒါဟာၿမန္မာေတြ အၿမင္မွာ ရုိင္းေပမယ္႔ လူမွဳေရးရွဴ႕ေထာင္႔ ကၾကည္႔ရင္ မွန္ကန္ပါတယ္လုိ႕ ေၿပာခ်င္ပါတယ္။ ဒီလုိေၿပာလုိ႕ လက္မထပ္ခင္ ရည္းစားတုိင္းနဲ႔ ေနရမယ္လို႕ မဆုိလုိပါဘူး။ စဥ္းစားရမယ္႔ အခ်က္ေတြအမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။<br />၁.ကိုယ္ ကို တကယ္ခ်စ္တဲ႔သူ ၿဖစ္ရဲ႕လား။<br />၂.ကုိယ္ ကေရာ တကယ္ခ်စ္ရဲ႕လား။<br />ေလာက မွာ အခ်စ္တစ္ခု တည္းနဲ႕ေတာ႔ ဘယ္လုိမွ မၿပည္႔စုံႏို္င္ပါ။ ဒါေၾကာင္႔မုိ႕<br />၃.သူ႔ ရဲ႕ ပညာ အရည္အခ်င္း ။အလုပ္အကို္င္ ၊၊ မိဘေဆြမ်ဳိးအဆင္႔ အတန္း။<br />၄.သူရဲ႕ စိတ္ေန စိတ္ထား သေဘာထား။<br />လူက်န္းမာ မွ လည္း ကိုယ္႔နဲ႔ ဒိုးတူေဘာင္ဘတ္ လက္တြဲမၿဖဳတ္ စတမ္း ဘ၀တုိက္ပြဲကို ရင္ဆုိင္ႏိုင္မွာပါ။<br />၄.က်န္းမာေရး၊<br />၅.ၿပီးေတာ႔ ဒီလူဟာ လူမွဳေရး ေဖာက္ၿပန္မွဴမ်ား ရွိလား မရွိလား<br />၆.သူ႕ရဲ႕ ေနာက္ေၾကာင္း ရာဇ၀င္ရွိရဲ႕လား ။ ဒီလူဟာ မိန္းမၾကီး ရွိလား မရွိလား..<br />စတာ ေတြကို အဓိက ထားစဥ္းစားရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြကို အမွန္အတုိင္းသိ ဖုိ႔ဆုိတာ က အခ်ိန္အတိုင္း အတာ တစ္ခုေတာ႔ယူရပါတယ္။<br /><br />မိန္းကေလးမ်ားအေနနဲ႔ ပိုၿပီးသတိထားရပါမယ္။ ဒါေၾကာင္႔ေရွး လူၾကီး ေတြက “ကုန္ရွဴံးရင္ တစ္ေခါက္၊ လင္ကုန္ရွဴံးရင္ တစ္သက္လုံးေမွာက္ ” ဆုိၿပီး ဆုိရိုးစကားထားခဲ႔ပါတယ္။<br />ဒါေၾကာင္႔ မိန္းမ ပ်ဳိေလးမ်ား လင္ကုန္မရွဴံးရေလေအာင္ ဥာဏ္ၿဖင္႔ စဥ္းစား ပညာၿဖင္႔ ဆုံးၿဖတ္ ဦးေဏွာက္နဲ႔ ေရြးခ်ယ္ နို္င္ၾကပါေစလုိ႕ ဆုေတာင္းေပးရင္း နဲ႔ ဒီပို႔စ္ေလးကို အဆုံးသတ္လုိက္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ပုံကို </span><a style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;" href="http://oldsailor2007.blogspot.com/">ဒီက </a><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ယူပါတယ္။</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-9058075044679895690?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-13823571195685045462011-01-30T14:13:00.008+08:002011-01-30T15:49:46.373+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/TUUGtN4ipjI/AAAAAAAAASI/_pYIL8lzvlc/s1600/LeeDongwook.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 262px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/TUUGtN4ipjI/AAAAAAAAASI/_pYIL8lzvlc/s400/LeeDongwook.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567863888204178994" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">အခ်ိန္ ကား <span style="font-weight: bold;">၁၉၉၇ ခုႏွစ္ … ဇူလုိင္လ။</span><br /><br />ေနာ္႔နာမည္ အရင္း က မုိးနဒီဦး ပါ။ ေနာ္ က မိသားစု ထဲမွာ အငယ္ဆုံး သမီးေထြးေလးဆိုပါ ေတာ႔။ အားလုံးက ေနာ္႔ကို ငယ္ငယ္လုိ႔ ဘဲေခၚပါတယ္။ ေနာ္ တုိ႔မွာ ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္တည္း ရွိတာဆုိေတာ႕ အကို ကဘဲ ထမင္းေကၽြး အကို ကဘဲသိပ္ အဲဒီ အကို ကဘဲ ေနာ္႔ အ၀တ္ေတြ ေလ်ာ္ေပး နဲ႔ အကို႔ လက္ထဲမွာဘဲ ၾကီးၿပင္းခဲ႔ ပါတယ္.။ ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမ တို႔ ကစီးပြားေရး အတြက္အခ်ိန္ေပးေနရလုိ႔ ေနာ္တို႔ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္ကို လွည္႔မၾကည္႔ႏိုင္ခဲ႔ ပါဘူး။ ငယ္ငယ္ကတည္းက အကို နဲ႔ဘဲ အေနမ်ားလုိ႔ စကားေၿပာ ရင္ က်ေနာ္ က်ေနာ္ လုိ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို နာမ္စားသုံးတာ အက်င္႔ပါေနခဲ႔ပါတယ္။ အဲလုိနဲ႔ ၾကာလာေတာ႔ က်ေနာ္ က ‘က်’ ေပ်ာက္ၿပီး ေနာ္ ေနာ္ ၿဖစ္သြားပါတယ္။ ေနာ္ က ဒီႏွစ္မွာ ၁၀ တန္းပါ။ ေက်ာင္းေၿဖၿဖစ္ေပမ႔ဲ ေက်ာင္းမတက္ဘဲ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဆရာေတြေခၚၿပီး ၀ိုင္းသင္ၿဖစ္ပါတယ္။ ေနာ္တုိ႔္ က်ဴရွင္ က လမ္းမေတာ္ ၈ လမ္းမွာဘဲ။ Chemistry နဲ႔ Maths အခ်ိန္က မုိးခ်ဳပ္ပါတယ္။ ေဖေဖတို႔ က သူတို႔အလုပ္အၿပန္ ေနာ႔္ကို ၀င္ၾကိဳၿပီး သားအမိသားအဖ ၃ ေယာက္ ၿမဳိ႕ထဲမွာ တစ္ခုခု ၀င္စားၿပီးမွ အိမ္ကိုၿပန္ေနက် ပါ။ ေနာ္တုိ႔ လမ္းထိပ္မွာ မုန႔္ဆုိင္ေလးတစ္ဆိုင္ရွိပါတယ္။ ကြမ္းယာ ဆုိင္နဲ႕တြဲ ဖြင္႔ထားတာပါ။ မုန္႔တုိ႔ ေဆးတုိ႔ ကြမ္းယာ တုိ႔ ကို စုံစုံလင္လင္ ၀ယ္ယူ လို႔ရပါတယ္။ အဲဒီဆုိင္နား မွာ အုတ္ခုံေလးတစ္ခုံ ရွိပါတယ္.။ အဲဒီမွာ သဴ႕ကို ေနာ္ စေတြ႔ခဲ႔ တာပါ။ တစ္ရက္ ေဖေဖ ကေနာ္႔ ကိုု Chemistry က်ဴရွင္ၾကိဳၿပီး အၿပန္ (အဲေန႔က ေမေမမပါလုိ႔) ေနာ္ ကားေရွ႕ခန္းမွာ ထုိင္ပါတယ္။ ေဖေဖ က ကြမ္းယာစားခ်င္လုိ႔ ဆိုၿပီး အဲဒီဆုိင္မွာ ကြမ္းယာ ၀င္၀ယ္ပါတယ္။ ေနာ္က ကားထဲမွာေဖေဖ႔ကိုေစာင္႔ေနပါတယ္။ အဲဒိီ အုတ္ခုံ ေလးမွာ အစ္ကိုၾကီးေတြႏွစ္ေယာက္ေလာက္ထုိင္ေနပါတယ္။ အဲခ်ိန္မွာ သူက ကားလမ္းကို ၿဖတ္ကူးလာပါတယ္။ ရွပ္အကၽီ ၤအနီကြက္ကေလးနဲ႔ ပုဆုိးေလးကို မၿပီး လမ္းၿဖတ္ကူး လာတဲ႔ သူရဲ႕စတုိင္လ္ က ေတာ္ေတာ္ေလးကို ၾကည္႔လုိ႔ေကာင္းပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ေၿဖာင္႔စင္းစင္းဆံႏြယ္ ေတြ ကုတ္ေပၚ ၀ဲက်ေနတဲ႔ လူငယ္တစ္ေယာက္ ရဲ႕ ဟန္ပန္က ေနာ္ အၾကည္႔ ေတြ ကို သူ႕ဆီမွာ ရပ္တန္႔ေစ ေအာင္ စြဲေဆာင္ႏုိင္ခဲ႔ပါတယ္။ သူက ေတာ႔ေနာ္႔ ကိုၿမင္မယ္ မထင္ပါဘူး။ အရပ္ကလည္း ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း ကိုယ္ထည္ခပ္ေတာင္႔ ေတာင္႔နဲ႔ သူ႕ကို ေနာ္ ရင္ေတြခုန္ခဲ႔မိပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ အဲဒီ အုတ္ခုံေလးနားေရာက္ရင္ သူ႕ကို ရွာေဖြ ရတဲ႔ အလုပ္တစ္ခု ရလာပါေတာ႔တယ္။ သူ႔ကို ေတြ႔ရင္ ေနာ္ေလ သူ႔ကို မၾကည္႔ရ မေနႏိုင္ပါဘူး။ သူကေတာ႔ ေနာ္႕ကို ကေလးဆုိၿပီး ဂရုေတာင္စိုက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေနာ္ သိပါတယ္။ သူ ေနာ္႕ကို သတိမထားမိပါဘူး။ ေနာ္ က သတိထားမိေအာင္လည္း လွမွ မလွတာ။ သာမာန္ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ မွာ ရွိတဲ႔ ရုပ္ရည္မ်ဳိး နဲ႔ ကိုယ္ထည္ေသးေသးသြယ္သြယ္ ေလးသာ ပိုင္ဆုိင္ထားတဲ႔ ေနာ္႔ရဲ႕ ပုံစံ က ဘယ္ပုရိသ ေယာက်ာ္းမွ တကူးတက လွည္႔ၾကည္႔ရေလာက္ေအာင္ လွမေနခဲ႔ပါဘူး။ ေနာက္က်ေတာ႔ သူ႔ကို ေနာ္႔ အစ္ကို နဲ႔ တစ္ခါတစ္ခါ ေတြ႔ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔လည္း အစ္ကို႔ ကို ေနာ္ ဘယ္လုိသြားေမးမလဲေနာ္။ ေနာ္႔ကို လက္သီးနဲ႕ထိုးမွာ ေပါ႕္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">၁၉၉၇ ခုႏွစ္… ႏုိ၀င္ဘာလ။</span><br /><br />ေနာ္ က ရပ္ကြက္ထဲမွာ ဆုိရင္ ရြာေစာ္ၾကီးလုိ႕ေၿပာလုိ႔ ရပါတယ္။ သာေရးနာေရးရွိရင္ ေဆာ္ၾသဖို႔ ဓမၼာရုံကလူၾကီးေတြက ေနာ္႔ကို တာ၀န္ေပးေနက်ေလ။ အဲလိုဆုိရင္ေတာ႔ ေနာ္က ကေလး တစ္သိုက္ကို စည္းရုံးၿပီး လမ္းထိပ္တုိက္ ကဦးတုတ္ၾကီး ဆီမွာ ဆုိက္ကားနဲ႔ ေလာ္စပီကာၾကီး ငွားၿပီး ေတာ႔ လမ္းတကာ လိုက္ၿပီးေဆာ္ၾသခဲ႔ၾကတယ္။ ခုလည္း တစ္ႏွစ္တစ္ခါ က်င္းပၿမဲ ၿဖစ္တဲ႔ ရပ္ကြက္ ဘုံကထိန္ အတြက္ ပေဒသာပင္သီးလုိ႔ ရၿပီဆုိတဲ႕အေၾကာင္း လူၾကီးေတြ တာ၀န္ေပးခ်က္ အရ ေဆာ္ၾသေနခ်ိန္မွာဘဲ ကြမ္းယာဆုိင္နားက တုိက္ရဲ႕ ဒုတိယထပ္မွာ သူ႔ကို အမွတ္မထင္ ေတြ႕ခဲ႔ရတယ္။ စြပ္က်ယ္ လက္ၿပတ္ နဲ႕ေဘာင္းဘီတုိနဲ႔ အိမ္ကို ကိုယ္တုိင္ ကုိ္ယ္က် ေဆး သုတ္ေနတဲ႔ သူ႔ရဲ႕ ပုံစံက လြတ္လပ္ေပါ႔ပါးေနၿပီး အၿမင္ဆန္းေနၿပန္ပါတယ္။<br />“ ရပ္ကြက္အတြင္းရွိ လုပ္သားၿပည္သူ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ပါရမီရွင္ သူေတာ္ေကာင္း အေပါင္းတို႔”<br />ဆိုၿပီး ေရွ႕ဆက္မတက္ဘဲ သူ႕ကို ေငးေနမိတဲ႔ ေနာ႔္ကို ေနာ္႔ရဲ႕ ဘက္ေတာ္သားတစ္ေယာက္ က<br />“ မၾကီး ..ဘာလုိ႔ ရပ္ေနတာလည္း။ ဆက္ေၿပာေလ။ ”<br />“ ေအး ေအး ”<br /><br />ဆုိၿပီး အခန္းနံပါတ္နဲ႕ တိုက္နံပါတ္ကို ဦးေႏွာက္ထဲ ထည္႔ၿပီး ဆက္ၿပီး ေဆာ္ၾသခဲ႔ ပါတယ္။<br />အဲလုိနဲ႕ ေနာက္ အၿပင္ထြက္ရင္ သူ႕အခန္းကို ၾကည္႔ဖို႕ သူနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး အလုပ္ ေနာက္တစ္ ခုတုိးလား ခဲ႔ၿပန္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ သူ႔ကို ေလွကားမွာ ထုိင္ေနတာေတြ႕သလုိ တစ္ခါတစ္ခါ အုတ္ခုံ ေလးမွာ ထုိင္ေနတာလည္း ေတြ႕ရၿပန္ပါတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">၁၉၉၈ ခုႏွစ္….ဇန္န၀ါရီလ။</span><br /><br />ေနာ္ စာက်က္ေနတုန္း လမ္းမွာ ဆူဆူညံညံၿဖစ္ေနလုိ႕ ထြက္ၾကည္႔ေတာ႔ …<br />“ ေဟ႕ေကာင္.. မင္းထြက္လာစမ္း ။ မင္းေယာက်ာ္းမဟုတ္ဘူးလား။ ငါ႔ကို လက္သီးနဲ႔ထို္း တုန္းက ထုိးၿပီးေတာ႔။ ခုမွ ဘာေၾကာက္ၿပီး အိမ္ထဲ ေအာင္းေနတာလည္း” ။<br />ေနာ္လည္း ဘယ္သူလည္းလုိ႔ၾကည္႕လုိက္ေတာ႔ အရပ္ၿမင္႔ၿမင္႔ နဲ႔ ထင္ထင္ရွားရွား ရွိတဲ႔ သူ႕ကို ေတြ႔ၿပန္ပါတယ္။ ေနာ္တုိ႔ အေရွ႕တုိကက္ အကို ၾကီးကို ေဒါသ တၾကီး ေအာ္ေၿပာၿပီး ဓါးၾကိမ္းၾကိမ္း ေနတဲ႔ သူ႕ကို ေနာ္ နည္းနည္းေတာ႔ၿဖဳံသြားပါတယ္။ ေနာက္နာရီ ၀က္ေလာက္ၾကာေတာ႔ သူလည္း ေသြးေအးသြားပါတယ္။ ရန္ၿဖစ္ရင္ ၀ုိင္းၾကည္႔တတ္တဲ႔ ေနာ္တုိ႔ ရပ္ကြက္ရဲ႕ထုံးစံအတိုင္း အခန္းတုိင္းလုိလုိ ကသူ႕ကို ၀ုိင္းၾကည္႔ ၿပီး သူ႕အသံတိတ္သြားတာနဲ႕ အိမ္ထဲကို အလ်ွဳိလွ်ဳိနဲ႔ ၿပန္၀င္ကုန္ၾကပါတယ္။ သူ႕ကို ေၾကာက္လုိ႔ ထင္ပါရဲဲဲ ့ေနာ္။<br /><br />၁၉၉၈ ခုႏွစ္….မတ္လ။<br /><br />စာေမးပြဲ ၿပီးလို႔ အိမ္မွာ အလုပ္မရိွ အကိုင္မရွိနဲ႔ ၁၀၉ ၁၁၀ လုပ္ေနတုန္းမွာ ေနာ္႔စိတ္ထဲမွာ သူ႕ကို သတိရေနခဲ႔ ပါတယ္။ သူ႕နာမည္ကို ခုထိေတာ႔ မသိေသးပါဘူး။ ေနာက္ေတာ႔ ေနာ္ အၾကံတစ္ခုရသြားပါတယ္။ သူ႕ဆီကို စာေရးၿပီး မိတ္ဆက္မယ္ ဆိုတဲ႔ အၾကံဘဲၿဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူ႕နာမည္မွ မသိတာ။ ဘယ္လုိ လိပ္မူၿပီး ေရးရမလဲလုိ႕ စဥ္းစားရၿပန္ပါတယ္။ ေနာ္လည္း ၾကံ ရာမရၿဖစ္တာနဲ႔ “ကုိၾကီး” ဆုိတဲ႔ နာမည္နဲ႔ စာေရးလုိက္ပါတယ္။ ေနာ္႔ကိုယ္ ေနာ္ေတာ႔ ဘယ္သူပါဆိုၿပီးေတာ႔ေတာ႔ မေၿပာဘူးေပါ႔။ သူမွာလည္း အကို တစ္ေယာက္ရွိတာနဲ႔ စာထဲမွာ သူ႕ကိုေရးတာမွန္းသိေအာင္ေတာ႔ သူ႔ပုံပန္း ကို ေတာ႔ တည္႔ေရးရတာေပါ႔ေနာ္။ ၿပီးေတာ႔ ေနာ္ကပန္းခ်ီဆြဲတာလည္း ၀ါသနာပါေတာ႔ သူ႕ပုံပန္းခ်ီေလးရယ္ ေနာက္ စာေလးတစ္ေစာင္ရယ္ ေနာက္ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ရယ္ နဲ႔ စာေရးလုိက္ၿပီး သူ႕အိမ္လိပ္စာအတုိင္း ေရးၿပီး ထည္႔လုိက္တယ္။ သူဖတ္ၿဖစ္ပါေစ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">၁၉၉၈ ခုႏွစ္….ဧၿပီလ။</span><br /><br />အင္း ဘာလုိလုိနဲ႕ သၾကၤန္အက်ေန႔ေတာင္ ေ၇ာက္လာၿပီေနာ္။ ေနာ္ နဲ႔ ေနာ႔ သူငယ္ခ်င္း သုံးေယာက္ တုိ႔ လည္း လွလွပပေလး ၿပင္ဆင္ၿပီးေတာ႔ အင္းလ်ား လမ္းက မ႑ပ္ကို သြားဖုိ႔ ferry လာၾကိဳမယ္႔ လမ္းထိပ္ကို အထြက္ သူကလည္း ခပ္မိမိစတုိင္လ္ နဲ႔ လမ္းထဲကို အ၀င္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ၾကီးသြားတိုးပါေလေရာ။ ေနာ႔္ သူငယ္ခ်င္းေတြက ၁၀ တန္းဆုိေပမယ္႕ ေတာ္ေတာ္ေလးထြားၿပီး အပ်ဳိၾကီးဖားဖားစတုိင္လ္ေတြနဲ႔ ဆုိေတာ႔ နဂုိ ကတည္းက ေသးညွပ္ၿပီး ကေလး ရုပ္မေပ်ာက္ေသးတဲ႔ ေနာ္နဲ႔ ယွဥ္ရင္ လူတုိင္းက သူတုိ႔ကို ဘဲ သတိထားမိတာေပါ႔။ သူက လည္း အဲလုိဘဲေလ။ သူ႕လက္ထဲမွာ ပါတဲ႔ ေရခဲေရနဲ႔ ေနာ္ တို႔ သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္ ဆီေရေလာင္းမယ္ ဆိုၿပီးေတာ႔ အလာ။ ေနာ္က ေတာ႔ ေနာ္ကိုမ်ား ေလာင္းမလားဆုိၿပီး ရင္ေတြခုန္ေနလုိက္တာ။ သစ္ရြက္ကေလးေတြ ေလတုိက္လုိ႕လွဳပ္ရင္ေတာင္ မွ ရီခ်င္တဲ႔ အရြယ္ဆုိေတာ႔ေလ။ သူကေလ ေနာ္ထင္သလို ေနာ္႕ ကိုမေလာင္းဘဲနဲ႕ ေနာ္႔သူငယ္ခ်င္း ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ခင္ၿမတ္သန္႔ကို ေလာင္း လုိ္က္ေတာ႔ ေနာ္ လည္း ရွက္သြားတာေပါ႔။ ဘယ္သူမွ မသိေပမဲ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကုိယ္ သိေနေတာ႔ ရွက္လုိက္တာ အရမ္းဘဲ။ စိတ္လည္းမေကာင္းၿဖစ္မိတယ္။ အဲလုိနဲ႔ သၾကၤန္ၿပီးေတာ႔ သူ႕ကိုစိတ္ဆိုးတဲ႔ အေၾကာင္း စာေ၇းလုိက္တယ္ ။ ဘာေၾကာင္႔ဆုိတာကို ေတာ႔မေရးလုိက္ပါဘူး။ ေရးရင္း ေနာ္ဘယ္သူ ဆုိတာ သိသြားမွာေပါ႔။ ေနာက္ေတာ႔ လည္း စိတ္ဆုိးေတာ႔ပါဘူး။ ဘုရားေပးတဲ႔ ဒီကေလး ရုပ္ကေလးကို လည္း အၿပစ္မတင္ခ်င္ေတာ႔ပါဘူး။ အဲလိုနဲ႔ ဘဲ စာေလးငါးေစာင္ေလာက္ ေနာက္ပိုင္း ထည္႔ၿဖစ္ေသးတယ္။ ေနာက္က်ေတာ႔ အဲလုိစာထည္႔ တာ အဓိပၸါယ္ မရွိသလုိ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ခံစားလာရတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ေနာက္ထပ္စာထပ္ မထည္႔ေတာ႔ ဘူးလုိ႔ ေရးတဲ႔ ေနာက္ဆုံးေသာ စာတစ္ေစာင္ကို ေ၇းၿပီးထည္႕လုိက္တယ္။ စာလည္းထပ္မထည္႔ေတာ႔ဘူး ။ ဒါေပမယ္႔ သူ႕တို႕ အိမ္ေရွ႕ေရာက္တိုင္း၊ အုတ္ခုံေလးေရာက္တုိင္းေတာ႔ သူ႕ကို ရွာေနမိတဲ႔ ကိုယ္႔မ်က္လံုးကိုယ္ေတာ႔ ကုိယ္ထိန္းခ်ဳပ္နဳိင္ စြမ္းမရွိခဲ႔ပါဘူး။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">၁၉၉၈ ခုႏွစ္….ဇူလုိင္လ။</span><br /><br />ေၾသာ္ တစ္ႏွစ္တာ ကာလ ကလည္း ကုန္လြယ္လြန္းလုိက္တာေနာ္။ ဘာလုိလုိနဲ႕ ေနာ္ သူ႕ကို စိတ္၀င္စားမိေနတာ ၁ ႏွစ္ေတာင္ရွိသြားခဲ႔ၿပီ။<br /><br />ေနာ္တို႕ ဓမၼာရုံ က လစဥ္လတုိင္း ရပ္ကြက္ေပါင္းစုံ ကသံဃာေတြကို အာရုဏ္ ဆြမ္း ေန႔ဆြမ္း ဆိုၿပီး ဆပ္ကပ္လွဴဒါန္းေလ႔ရွိတယ္။ ရလာတဲ႔ အလွဴေငြေတြေပၚမွာ မူတည္ၿပီး သံဃာေတြ ကို ၀ထၳဳေငြကို ကပ္လွဴပါတယ္။ လာလွဴတဲ႔ လူေတြကို ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚမွာ “ဒီလအတြက္ လွဴဒါန္းသူမ်ား” ဆုိၿပီး အလွဴရွင္ေတြကို တန္းစီခ် ေ၇းၿပီး ဓမၼာရုံ ေရွ႕မွာ ေထာင္ထားေလ႔ ရွိတယ္။ ေရးတဲ႔ တာ၀န္ကေတာ႔ ေနာ္႔ ရဲ႕ တာ၀န္ေပါ႔။ ဒီလ အတြက္ အလွဴရွင္စာရင္းကို ေရးေနတုန္းမွာဘဲ…<br /><br /><div style="text-align: center;">“ ဦးတင္ေမာင္ ႏွင္႔ ေဒၚႏြဲ႔ႏြဲ႕ၿမင္႔ မိသားစု ………………… ၅၀၀၀ က်ပ္တိတိ”<br />တုိက္ ၂၆ အခန္း ၉ ေ၀သာလီရပ္ကြက္<br /></div><br />ေနာ္လည္း ဒီလိပ္စာ ကိုတရင္းတႏွီးသိေနခဲ႔တယ္ေလ။ ဦးတင္ေမာင္ဆိုတာ သူ႕အေဖ ထင္ပါရဲ႕။ အဲလိုနဲ႔ ေနာ္ သူ႔အေဖ နာမည္နဲ႔ ဖုန္းလမ္းညႊန္စာအုပ္မွာ ရွာၾကည္႔မိေတာ႔ ဦးတင္ေမာင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတြ႔ လုိက္ရတယ္။ ေနာက္လိပ္စာ နဲ႔ ထပ္တုိက္ၿပီး ရွာၾကည္႔ေတာ႔ တစ္ခု …ႏွစ္ခု …သုံးခု….ေလးခု…ေဟာ ေတြ႔ပါၿပီ။ ေလးခု ေၿမာက္မွာ ဦးတင္ေမာင္ နာမည္ရယ္ .တုိက္ ၂၆ အခန္း ၉ ရယ္ ။ ေသခ်ာၿပီ။ ဖုံးနံပါတ္ေလးကို ေသခ်ာၾကည္႔ၿပီး မွတ္ထားလုိက္ပါတယ္။ အဲလိုနဲ႔ သူ႔ဆီကို ဖုန္း စဆက္ဖို႔ ဖုန္း ထားတဲ႔ ဧည္႔ခန္းကို ေၿပးရပါတယ္။ ဖုန္းနာပါတ္ တစ္ခုခ်င္းစီကို လွည္႔လုိ္က္ပါတယ္။ ၅…..၆……၅…..၆……၂..၄….၊<br />“ဟဲလုိ”<br />တစ္ဖက္က လူငယ္ ေေယာက်ာ္း တစ္ေယာက္အသံတခု ထြက္လာပါတယ္။<br />“………..”<br />ေနာ္ ဘာေၿပာရမွန္းမသိလို႔ ၿငိမ္ေနမိတယ္။<br />“ဟဲလုိ”<br />“ဟဲလုိ ..ဟုတ္ကဲ႔ …အဲဒီမွာ ေလ…ဟိုေလ…. ဟုိဟာ”<br />“ ဘယ္သူနဲ႔ ေၿပာခ်င္လို႔ပါသလဲခင္ဗ်ာ။”<br />“ဟုိဟာေလ… အဲဒီမွာ ဆံပင္ခပ္ရွည္ရွည္နဲ႔ အစ္ကိုၾကီး တစ္ေယာက္မ်ား ရွိပါသလားရွင္။”<br />“ေၾသာ္…ဟုတ္ကဲ႔ ခဏေလးကိုင္ ထားပါခင္ဗ်ာ။”<br />ဟူးး…ေတာ္ပါေသးရဲ႕။။။ သူ႕အစ္ကို ၿဖစ္မယ္ထင္တယ္။<br />သူ႕ညီကို ေခၚတဲ႔ အသံတစ္ခု ၾကားလုိက္တယ္။<br />“ညီေလး ေရ…မင္းဖုန္း”<br />ခဏၾကာေတာ႔ ခုနက အစ္ကို အသံနဲ႔ မတူတဲ႔ အသံခ်ဳိေအးေအး တစ္ခုကို ၾကားလုိက္ရတယ္။<br />“ဟဲလုိ”<br />“……”<br />“ဟဲလုိ ေၿပာပါ”<br />“ဟဲ…..လုိ”<br />“ေၿပာပါခင္ဗ်ာ”<br />“ ခုေၿပာေနတာ ဆံပင္ရွည္ရွည္နဲ႔ ဟိုဟာေလး…ကိုၾကီးလားမသိဘူးေနာ္..”<br />ေနာ္လည္း ထစ္ထစ္အအ နဲ႔ ေမးလုိက္တယ္။ တစ္ဘက္က.<br />“ဟုုတ္ကဲ႔”<br />“ဟုိေလ…အဲဒါဆုိရင္ က်ေနာ္ ပို႔လုိက္တဲ႔ စာေတြရလားမသိဘူးေနာ္ ”<br />“ ကုိၾကီး နာမည္နဲ႔ စာေတြလား ဟင္ ညီမေလး”<br />“ဟုတ္ကဲ႔… အဲဒါေလ အဲဒီက ကိုၾကီး နာမည္မသိလို႔ …ဒါနဲ႔ ကိုၾကီးနာမည္ ကဘယ္သူလည္းဟင္”<br />“ေနမင္းေမာင္ ပါ။ ဒီက ညီမေလး နာမည္ကေရာ”<br />“ငယ္ငယ္လုိ႕ဘဲမွတ္ထားေပးပါေနာ္ ။ ကိုၾကီးနဲ႔ ခင္ခ်င္လုိ႔ ခုလုိစၿပီး ေတာ႔ဆက္ရတာ ပါရွင္။ ကိုၾကီးက ခင္တတ္ရဲ႕လားဟင္”<br />“ကိုယ္႔ကို ရန္ၿငိဳးထားတာမွ မဟုတ္တာ။ ခင္တာဘဲ။ ခင္တတ္ပါတယ္။ ကိုၾကီးက ကိုၾကီးဆီ ေရးတဲ႔ စာေလးေတြရဲ႕ ပို္င္ရွင္ကို သိခ်င္ေနတာၾကာလွၿပီ။ ဒါနဲ႔ ကိုၾကီးဖုံးနာပါတ္ ဘယ္လို ရတာလဲဟင္။ ”<br />“ဒီလုိဘဲေပါ႔။ သိခ်င္ေတာ႔လည္း စုံစမ္းရတာေပါ႔ ”<br />အစခ်ီၿပီး စကားေတြအမ်ားၾကီးေၿပာၿဖစ္ခဲ႔ၾကတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ဖုန္းထဲမွာခင္ သြားၾကၿပီး တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အရမ္းနားလည္တဲ႔ ဖုန္းသူငယ္ခ်င္းေတြၿဖစ္သြားၾကတယ္။ ခုထိေတာ႔ ေနာ္ဘယ္သူလည္းဆုိတာ သူမသိေသးပါဘူး။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">၁၉၉၉ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ….</span><br /><br />ညၾကီးမင္းၾကီး ဖုန္းၿမည္သံေလး တစ္ခု ၾကားလုိ႔ ေနာ္သြားကိုင္လုိက္တယ္။<br /><br />“ဟဲလုိ”<br />“ညီမေလးလား ”<br />“ကိုၾကီးလား ေၿပာေလ...”<br />“ကိုၾကီး အရမ္းခံစားေန ရတယ္ ညီမေလးရယ္။ အဲဒါ သူ႕ေၾကာင္႔”<br />သူ႔ရင္ထဲက ေဆြးေၿမ႔ေၿမ႔ စကားတစ္ခ်ဳိ႕ ထြက္က်လာခဲ႔တယ္။ စကားေၿပာတာ အာေလး လွ်ာေလး ရွိတာေၾကာင္႔ သူေရခ်ိန္လြန္ေနၿပီ ဆုိတာ ေနာ႔္စိတ္ထဲက အလုိေလၽာက္သိတယ္.။<br />“ကိုၾကီး အရက္ေတြ ေသာက္ထားတာလားဟင္”<br />“ဟုတ္တယ္ ညီမေလး။။။ကိုၾကီး ေလ အရမ္းစိတ္ညစ္လုိ႕ ေသာက္ပစ္လုိ္က္တယ္။ သူ ကုိၾကီးကုိ အရမး္အႏိုင္က်င္႔တယ္။ ကိုၾကီးခ်စ္တာကို အခြင္႔ေကာင္းယူတယ္္”<br />သူ႕ေကာင္မေလးအေၾကာင္း ကို လြမ္းေမာတသစြာ ေၿပာေနတဲ႔ သူ႕အသံ ေတြဟာ ေနာ္႔ရဲ႕ႏွလုံးသားကို အက္စစ္နဲ႕ ပတ္သလုိပါဘဲ။ ေနာ္ေလ အရမ္းခံစားရပါတယ္.။ ဒါေပမယ္႔ ေနာ္ေလ သူ႕ကို အားေပးခဲ႔ပါတယ္.။<br />“ကိုၾကီးရယ္…. ကိုၾကီးသူ႕ကို ခ်စ္တယ္မလား။ ခ်စ္ရင္ သူ႕ကို ကိုၾကီးအလို လုိက္ရမွာေပါ႔။ သူက လည္းကိုၾကီး ကို ခ်စ္လုိ႔ဆုိးတာေနမွာပါ။ ကိုၾကီး အလုိလုိ္က္ တာခံခ်င္လုိ႕ တမင္သက္သက္ ဆုိးတာေနမွာေပါ႔ ကိုၾကီးရဲ႕။ ေခ်ာ႔လုိ္က္ေနာ္ ။ ရည္းစားဆုိတာ ဒီလုိ ဘဲ ကိုၾကီးရဲ႕။ တစ္ခါတစ္ခါ စိတ္ေကာက္စိတ္ဆုိးတာ ရွိမွ ..နို႕မဟုတ္ရင္ ပ်င္းစရာၾကီး …”<br />သူစိတ္ေၿဖသာေအာင္ ေနာ္ေၿပာေပးခဲ႔ပါတယ္။ ေနာက္ႏွစ္ရက္ေလာက္က်ေတာ႔ သူတို႕အဆင္ေၿပသြားတယ္။ ကိုၾကီး ေပ်ာ္ေနတာကို ၾကားရတုိင္းမွာ ေနာ္လည္းေပ်ာ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">၁၉၉၉ ႀသဂုတ္လ ….</span><br /><br />သတင္္းစာ ပုိ႔သမားပစ္တင္ေပးလုိက္ တဲ႔ သတင္းစာကို ေကာက္ယူဖတ္ေနခဲ႔တယ္။ သတင္းစာဖတ္တု္ိုင္း ေနာက္ဆုံးက လွန္တတ္တဲ႔ ေနာ္႔ရဲ႕ အက်င္႔အတုိင္း ေနာက္ဆဳံးက စာမ်က္နွာ ကိုလွန္ၿပီး နာေရးသတင္းေလး ေတြဖတ္ခဲ႔တယ္။ ၿပီးေတာ႔ ဒီ နာေရးေၾကာ္ၿငာ နဲ႔ ေဘးခ်င္းကပ္မ်က္နွာ က ေၾကာ္ၿငာေတြကို ဖတ္ေနခ်ိန္မွာဘဲ…..<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">ေစ႔စပ္ေၾကာင္းလမ္းၿပီးစီးၿခင္း</span><br /><br />ရန္ကုန္တုိင္း မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္ ေန<br />ဦးတင္ေမာင္ ( ၿမဳိ႕ၿပအင္ဂ်င္နီယာငွာနမွဴး၊ မႏၱေလးတုိင္း) ႏွင္႔ ေဒၚႏြဲ႔ႏြဲ႕ၿမင္႔<br />တုိ႔ဧ။္ သားေထြး<br />ေမာင္ေနမင္းေမာင္<br />(2nd Year of Physics, Yangon University)<br />ႏွင္႔<br />ရန္ကုန္တုိင္း ကမာရြတ္ၿမိဳ႕နယ္ သံလြင္လမ္းေန<br />ေဒါက္တာ ဦးၾကည္ေသာင္း( ကေလးအထူးကုဆရာ၀န္ၾကီး ) ႏွင္ ႔ ေဒါက္တာ ေဒၚစန္းမူခင္ ( သားဖြားနွင္႔ မီးယပ္ အထူးကု)<br />တုိ႕ဧ။္ တစ္ဦးတည္းေသာသမီး<br />မခင္ပြင္႔ၾကည္ေသာင္း<br />(1st Year of MBBS, Yangon)<br />တုိ႕သည္ (၁၅-၀၈-၂၀၀၉) တြင္ ႏွစ္ဖက္ေသာ လူၾကီး မိဘမ်ားေရွ႕ေမွာက္႔၌္ ေစ႔စပ္ေၾကာင္းလမး္ၿပီးစီးပါေၾကာင္း။<br /><div style="text-align: right;"> ေမာင္ေနမင္းေမာင္+မခင္ပြင္႔ၾကည္ေသာင္း။<br /></div></div><br />ေနာ္ရဲ႕ မ်က္စိေတြ ၿပာေ၀သြားတယ္။ ဒီသတင္းကို ဘယ္ႏွစ္ေခါက္မွန္းမသိဖတ္ေန ခဲ႔မိတယ္ ။<br />ေနာက္ေတာ႔ ေနာ္လည္း ကိုၾကီးဆီကို ဖုန္းမဆက္ၿဖစ္ေတာ႔ ဘူး ။ ဗုဒၶ ဘာသာကို ယုံၾကည္သူ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကိုယ္႔စိတ္ထဲက မရိုးသားၿဖစ္ေနတဲ႔ ေစ႔စပ္ၿပီးတဲ႔ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ ဆက္ၿပီး မဆက္သြယ္ဖုိ႕ ေနာ္ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ႔တယ္။ ကိုၾကီးကေတာ႔ ေနာ႔္ဆီ ဖုံးဆက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႕ ေနာ္မကို္င္ေတာ႔ဘူး။ ေနာက္ေတာ႔ ကိုၾကီး လည္း ေနာ္႕ကို ေမ႔သြားၿပီ ထင္ပါရဲ႕။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">၂၀၀၀ ဇန္န၀ါရီလ ၃၁ ရက္ေန႔….</span><br /><br />ဒီေန႕ ေနာ္အၿပင္သြားစရာရွိ္လို႕ ကိုၾကီးတို႕တုိက္ေရွ႕က အၿဖတ္ မဂၤလာေဆာင္ကား တစ္စီးကို ကိုၾကီးတို႕တုိက္ေရွ႕မွာ ရပ္ထားတာ ေတြ႕လုိ္က္ရတယ္။ ကိုၾကီးတုိ႕ေလွကားကိုၾကည္႕လုိက္ ေတာ႔ ေခါင္းေပါင္းနဲ႔ တုိက္ပုံ နဲ႔ ေတာင္ရွည္ပုဆုိးနဲ႔ ခန္႕ခန္႕ၾကီး လွ ေနတဲ႔ ေနာ္႔ရဲ႕ တစ္ခ်ိန္က ကိုၾကီးကို ေတြ႕လုိက္ရပါတယ္.။ ေနာ္ေလ သူ႕ကို ၿပဳံးၿပလုိ္က္ပါတယ္။ သူကလည္း ေနာ္႕ကို ၿပန္ၿပီးၿပဳံးၿပပါတယ္။ သူ႕သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ညီမတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေပါ႔။ ကိုၾကီးေရ… အရင္ ကငယ္ငယ္ ဆုိတာကို ေရာ ကိုၾကီးမွတ္မိေသးရဲ ႔လားဟင္။ ေရွ႕ကို ဆက္မေလွ်ာက္ဘဲ လမ္းေဘးမွာ ေယာင္နန နဲ႔ ရပ္ၿပီးကိုၾကီးကို ၾကည္႔ေနမိပါတယ္။ ကိုၾကီးမဂၤလာေဆာင္ ကာၾကီးေပၚကို တက္ၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာဘဲ ကားၾကီးက တလိမ္႔လိမ္႔နဲ႔ ထြက္ခြာသြားပါတယ္။ ေနာ္လည္း ကားကို မ်က္စိတဆုံး ၾကည္႔ၿပီးေတာ႔မွ မ်က္ရည္ေတြက်လာပါတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ အၿပင္ သြားစရာရွိတာ မသြားဘဲနဲ ႔ အိမ္ကိုလွည္႔ၿပန္ခဲ႔ပါေတာ႔တယ္။<br /><br />ဘာလိုလုိနဲ႔ ၁၁ ႏွစ္ဆိုတဲ႔ အခ်ိန္ က တုိက္စားသြားလို႕ ရင္ထဲမွာ ရွိတာေတြလည္း ေလ်ာ႔တန္ သေလာက္ ေလ်ာ႔ ေနပါၿပီ။ ကိုၾကီးတုိ႔ရဲ႕ ၁၁ ႏွစ္ၿပည္႔မွသည္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတိုင္ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာစြာ ေပါင္းသင္းႏိုင္ပါေစ လုိ႕ ဆုေတာင္းေပးရင္းနဲ႔ ဆရာေလး ဓမၼာစာရီ လည္း စစ္ကိုင္းေခ်ာင္္ မွာ သာသနာၿပဳဖို႕ ပုတီးစိပ္ရင္း တရားမွတ္ရင္း ထြက္လာခဲ႔ပါေတာ႔တယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ပုံကို </span><a style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;" href="http://hancinema.net/">ဒီက </a><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ယူပါတယ္။</span><br /><br /></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-1382357119568504546?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-63418777086562050222010-08-02T21:39:00.005+08:002011-01-25T11:42:29.398+08:00<div style="text-align: justify;font-family:arial;"><span style="font-size:100%;">ဒီေန႔ စေနေန႔။ စေန တနဂၤေႏြ မအားတဲ႔ ရက္သတၱပတ္မ်ားလာေတာ႔ ဒီတစ္ရက္ေလးနားရတာ ကိုယ္႔အတြက္ေတာ္ေတာ္ေလး ထူးဆန္းၿဖစ္ေနပါတယ္။ လက္တြဲေဖာ္က လည္း အခ်ိန္ပို အလုပ္ဆင္းေနေတာ႔ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း အခန္းထဲမွာ ေယာင္ခ်ာခ်ာနဲ႔ ေပါ႔။ ရုံး အလုပ္ရွိတာကလည္း ပ်င္းပ်င္းရွိလို႔မလုပ္ခ်င္ၿပန္ဘူး။ မနက္ ကေတာ႔ မနက္စာ စားၿဖစ္ၾကတယ္။ ခုတေလာက Singapore National Day နီးလာၿပီဆုိေတာ႔ သူတို႔ရဲ႕ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္း ကို ေနရာအႏွံဖြင္႔ၿပီးေတာ႔ National Day Parade အတြက္ ကေလးေတြ ေကာလူၾကီးေတြပါ ေလ႔က်င္႔ေနၾကတယ္။ အဲဒါကို ကုိယ္႔ေမေမက ၾကားၿပီးေတာ႔ အဲဒီသီခ်င္းက လာရွဳိးသိန္းေအာင္ ငယ္ငယ္က သီခ်င္းတစ္ပုဒ္နဲ႔ သံစဥ္ဆင္တယ္ တဲ႔။ အိမ္ေရာက္ေတာ႔ ကုိယ္လည္း လာရွိဳးသိန္ေအာင္ သီခ်င္း ေတြကို YouTube ကေန နားေထာင္ခဲ႔တယ္။ အဲဒီမွာ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကိုသြားသတိထားမိတယ္။ “လြမ္းဘြယ္” တဲ႔ ။ ေဖေဖ က ကုိယ္တုိ႔ငယ္ငယ္ေလးတုန္းက ကာတြန္းေတြငွားၿပီး အသံထြက္ဖတ္ၿပတတ္တယ္။ အဲခါက် ကို္ယ္တုိ႔ေမာင္ႏွမေတြက ေဖေဖ႔နားကို ေခါင္းေလးေတြတုိုးကပ္ၿပီး အလုအယက္ နားေထာင္ေနက်။ ေဖေဖ က ကားတြန္းဇာတ္လမ္းေတြကို အသံေနအသံထား ေတြနဲ႔ဖတ္ၿပတတ္ေတာ႔ အရမ္းနားေထာင္ လုိ႔ ေကာင္းတာဘဲ။ ခုထိလည္း ဘုရားစာေတြ ဘာေတြ ဖတ္ရင္ အဲလို အသံေနအသံထားနဲ႔ဘဲ ဖတ္တတ္တာ။ ညဘက္ဆိုရင္လည္း ေဖေဖ က သီခ်င္းဆိုၿပီးသိပ္တတ္တယ္ေလ။ လြမ္းဘြယ္ သီခ်င္းေလးက ေဖေဖဆိုေနက် သီခ်င္းေလးေတြထဲက တစ္ပုဒ္ေပါ႔။ ငယ္ငယ္ ကေလးတည္းက လားရွဳိး သိန္းေအာင္ သီခ်င္းေတြနဲ႔ ရင္းနိးခဲ႔ ေတာ႔ ခုလည္း အဲဒီသီခ်ုင္းေလးကို နားေထာင္ရင္း ငယ္ဘ၀ ကို သတိရမိလို႔ အမွတ္တရ ၿပန္တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။<br /></span></div><span style="font-size:100%;"><br /><br /><object style="font-family: arial;" width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/zREV033OB88&amp;hl=en_US&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/zREV033OB88&amp;hl=en_US&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></span><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div style="font-family: arial;" id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-6341877708656205022?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-26990714643704733972010-02-28T15:49:00.002+08:002010-02-28T15:56:09.446+08:00<div style="text-align: justify;"><span class="fullpost">ေႀသာ္ အခ်ိန္ေတြကုန္တာၿမန္လိုက္တာ။ ရက္ေတြတုိက္စား လေတြႏွစ္ေၿပာင္း ခုဆုိရင္ ဘာလိုလိုနဲ႔ ၂၀၁၀ ရဲ႕ ဒုတိယေၿမာက္လ ေေဖေဖၚ၀ါရီ လေတာင္ တေၿဖးေၿဖးနဲ႔ ကုန္လြန္ေတာ႔မွာပါလား။ ေဆာင္းရနံ႕ေတြ ေရြ႕ေရြ႕ နဲ႔ ကုန္ဆုံးၿပီး ပူၿပင္းလွတဲ႔ ေႏြ ကို ဖိတ္ေခၚ ေတာ႔မယ္ ေဖေဖၚ၀ါရီ အခ်မ္းေပါ႔ အပူစမ္း ရာသီ ဥတု ကလည္း လူ ကို ေနမထိ ထုိင္မသာ ၿဖစ္ေစပါတယ္။ ညတာ အတို နဲ႔ အရွည္ ကူးေၿပာင္းတဲ႔ အခိုက္မွာ ႏွဳတ္ဆက္ ပါသည္ ေဖေဖၚ၀ါရီ။</span><br /></div><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div style="text-align: justify;" id="refHTML"><br />ေဖေဖၚ၀ါရီလ တစ္လလုံးမွာ ဘာေတြ အမွတ္တရရွိခဲ႔လည္းဆုိတာ နဖူးေပၚလက္တင္ စဥ္းစားေနခဲ႔ ပါတယ္။ ၿပန္စဥ္းစား လိုက္ေတာ႔ ဒီေဖေဖၚ၀ါရီ မွာ ၿမန္မာၿပည္ရဲ႕ အေရးၾကီးတဲ႔ အထင္ကရ ေန႔ေတြကလည္း စုစည္းလုိ႔ ေနတယ္္ ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ၿမန္ၿပည္ ရဲ႕လြတ္လပ္ေရးဖခင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို သူရဲ႕ မိခင္ေဒၚစုက ၁၃ ရက္ေန႔ ဒီလမွာ ဘဲေလာကၾကီးထဲကို သယ္ေဆာင္လာခဲ႔တယ္။ မေကြးတုိင္း နတ္ေမာက္ခရိုင္ေလးမွာ ေပါ႔။ အဲဒီ တုန္းကေတာ႔မထင္မရွားပါဘဲ။ ဒါေပမယ္႔ သူရဲ႕ ၾကိဳးစားမွဳ၊ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ ရွိမွုဳ၊ တရား မွ်တမွဳ တုိ႔ေၾကာင္႔ ကမၻာ႕အလယ္မွာ သူ႕ေၾကာင္႔ ၿမန္မာလူမ်ဳိးစု ဂုဏ္တက္ခဲ႔ ရတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကပဲ တုိင္းရင္းသားစည္းလံုး ညီညြတ္ေအာင္ ဆုိၿပီး ပင္လုံစာခ်ဳပ္ ကို ဒီ ၁၂ ရက္ေန႔မွာဘဲ ခ်ဳပ္ဆုိခဲ႔လို႔ ၿပည္ေထာင္စုေန႔ လို႔ေခၚတြင္ခဲ႔တယ္၊ ၿမန္မာ ၿပည္သူေတြ အတြက္ မေမ႔ႏိုင္တဲ႔ လၿမတ္ ေလး တစ္လေပါ႔။ခုေတာ႔ ႏွဳတ္ဆက္ပါသည္ ေဖေဖၚ၀ါရီ.။<br /><br />ၿမန္မာၿပည္မွာတင္မဟုတ္ ကမၻာမွာလည္း ေဖေဖၚ၀ါရီနဲ႔ ပတ္သတ္္လို႔ အထိမ္းအမွတ္ေန႔ ေတြလည္း ရွိပါေသးရဲ႕။ခ်စ္တက္သူ ေတြအတြက္မရွိ မၿဖစ္တဲ႔ ေန႔ေလးတစ္ရက္ေပါ႔။ ဒီေန႔ေလးမွာ ခ်စ္တဲ႔သူခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္အခ်စ္ေတြကို ဖလွယ္ၾကတယ္။ လက္ေဆာင္ေတြလဲၾကတယ္။ ပန္းစည္းေတြပို႔ၾကတယ္။ ဒီပန္းစည္းေတြ လက္ေဆာင္ေတြနဲ႔ သူတို႔ ရဲ႕အခ်စ္ကို ၿပသခဲ႔ၾကတယ္။ ဒီခ်စ္သူမ်ားေန႔ၿဖစ္တဲ႔ ၁၄ ရက္ေန႔ကို ေအဒီ ၅၀၀ ေလာက္က POPE တစ္ေယာက္က သတ္မွတ္ေပးခဲ႔တာၿဖစ္ပါတယ္။<br />ေဖေဖၚ၀ါရီလဟာ လူထူးလူခၽြန္ေတြ ေမြးတဲ႔ လလို႕ဘဲ ေၿပာရမလား ။ ဒီေဖေဖၚ၀ါရီလမွာ ဘဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အၿပင္ ေနာက္ထပ္ လူရည္ခၽြန္ႏွစ္ဦးက ကမၻာေလာကထဲ ေရာက္လာခဲ႔တယ။္ အဲဒီလူေတြကေတာ႔ အေမရိကန္သမၼတ ေဟာင္းေတြၿဖစ္တဲ႔ Abraham Lincoln နဲ႔ George Washington တုိ႔ဘဲၿဖစ္တယ္။ သူတို႔ေမြးေန႔ေတြ ကေဖေဖၚ၀ါရီလမွာၿဖစ္ေပမယ္႔ ေမြးရက္ မတူၾကတဲ႔ အတြက္ President Nixon က holiday ကို ၾကားခ်ေပးတဲ႔ အေနနဲ႔ ေဖေဖၚ၀ါရီ လတုိင္းရဲ႕ တတိယေၿမာက္ တနလၤာေန႔တုိင္းကို “သမၼတေန႔ -President day” လို႔ ၁၉၇၁ ခုႏွစ္မွာ သတ္မွတ္ေပးခဲ႔ပါတယ္။<br /><br />ကဲ ဘယ္လာက္ သမိုင္း၀င္တဲ႔ ေဖေဖၚ၀ါရီလဲ။ ဒါေပမယ္႔ ခုေတာ႔လည္း အခ်ိန္ရာသီရဲ႕ ေစခုိင္းမွဳေၾကာင္႔ ဒီေဖေဖၚ၀ါရီလည္း ကုန္ဆုံးခဲ႔ၿပီေလ။ ကို္ယ္ေကာ ဒီလမွာ ဘာေတြလုပ္ခဲ႔လည္း။ အက်ဳိးရွိတာေတြ လုပ္ခဲ႔လား ၊ အကၽဳိးမရွိတာ ေတြလုပ္ခဲ႔လား စဥ္းစားရင္း ၀မး္နည္းစြာၿဖင္္႔……….။<br /><br /><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:130%;">ႏွဳတ္ဆက္ပါသည္ ေဖေဖၚ၀ါရီ…။<br /></span></div><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-2699071464370473397?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-15124754094069820102010-02-17T23:26:00.027+08:002010-02-18T01:02:06.317+08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/S3wdj4ClTnI/AAAAAAAAAR0/FDo1hf2ynu8/s1600-h/mmm.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5439254952132562546" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 145px; CURSOR: hand; HEIGHT: 97px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/S3wdj4ClTnI/AAAAAAAAAR0/FDo1hf2ynu8/s400/mmm.jpg" border="0" /></a> <div align="justify"><span style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(0,153,0)"><span style="COLOR: rgb(0,0,0)">အိ္မ္ေထာင္ေရး ဆုိသည္ မွာ လူတစ္ဦးႏွင္႔ တစ္ဦး တစ္မိသားစု ႏွင္႔ တစ္မိသားစု ဘ၀တစ္သက္တာလုံး ေပါင္းဖက္ရမည္႔အေရးၿဖစ္ရ်္ လြန္စြာမွ အေရးၾကီးလွပါသည္။ အိမ္ေထာင္ ၿပဳၿခင္း မွာ တနည္းအားၿဖင္႔ ထီထုိးၿခင္းႏွင္႔သာ ဆင္တူ သည္။ ကံေကာင္းလွ်င္ မိမိအိမ္ေထာင္ဖက္ သည္ မိမိႏွင္႔မရခင္ ဆုိးေပခ်င္သေလာက္ဆုိးေပရ်္ မိမိႏွင္႔ ရေသာ အခါတြင္ ေကာင္းသြား တတ္ေပ သည္။ ထုိ႔အတူ မိမိႏွင္႔ရေသာအခါတြင္မွ ဆုိးသြားေသာ အခါမ်ားလည္းရွိသည္။ မိမိရဲ႕ အထိန္းအကြပ္သည္လည္း အေရးၾကီးတဲ႔ အပိုင္းမွာပါတာေပါ႔ေလ။ သို႔ေပမယ္႔ "ေရွးထုံးလည္း မပယ္နဲ႔ ေစ်းသုံးလည္းမၾကြယ္နဲ႔ " ဆုိတဲ႔ စကားအတိုင္း ေရွးကတြက္ခ်က္ဖူးတဲ႔ အိမ္ေထာင္ဖက္ေရြးခ်ယ္နည္းကို မွတ္သားမိသေလာက္ စုစည္းတင္ၿပ လုိက္ပါတယ္ရွင္၊</span></span><br /></div><br /><span class="fullpost"><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(0,102,0)">အိမ္ေထာင္ဖက္(အတြင္းမိတ္)</span><br />“<span style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(153,0,0)"> ဥႆာ၊ စိန္ပန္း၊ ဒန္းလွ၊ ကိုရွာ အိမ္ေထာင္ဖက္ အသက္ရွည္ဖို႕ရာ</span> “ ဟူေသာ လကၤာအရ<br />တနဂၤေႏြ ႏွင္႔ ေသာၾကာ၊ အဂၤါႏွင္႔ ၾကာသပေတး ၊ စေန ႏွင္ ဗုဒဟူး ၊ တနၤလာ ႏွင္႔ ရာဟု ( ဗုဒဟူး ညေနဖြား) သားသမီးတို႕ သည္ အိမ္ေထာင္ဖက္မ်ားၿဖစ္ၾကပါသည္။ လက္ထပ္မဂၤလာ ၿပဳသင္႔ပါသည္ဟုဆုိပါသည္။ <div style="TEXT-ALIGN: justify"></div><span style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(0,153,0)">အိမ္ေထာင္ရန္ဖက္</span><br />“ <span style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(153,0,0)">ဓမၼာ ၊ ေသာက၊ အင္း၀ ၊ရာဇာ အိမ္ေထာင္မဖက္ရာ</span> ” ဟူေသာ စာဆိုအရ စေန ႏွင္႔ ၾကာသပေတး၊ ေသာၾကာႏွင္႔ တနလၤာ၊ ဗုဒဟူး ႏွင္႔ တနဂၤေႏြ ၊ ရာဟု ႏွင္႔ အဂၤါသားသမီး တုိ႔သည္ အမ်ားအားၿဖင္႔ လက္မထပ္သင္႔ အိမ္ေထာင္မၿပဳသင္႔ ဟု ဆိုထားပါသည္။<br /><br />သို႔ေသာ္ ထုိ အခ်က္ မ်ားၿဖင္႔ လူတစ္ေယာက္ ရဲ႕ ဘ၀တစ္ခုလုံးအတြက္ မမွန္ကန္ႏိုင္ပါ။ ထုိ႕ေၾကာင္႔ ေအာက္ေဖာ္ၿပပါ အခ်က္မ်ားကိုလည္း ထည္႔သြင္း ဆုံးၿဖတ္ရပါမည္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">၁။အိမ္ေထာင္ေန႔ထပ္<br />၂။နတ္ လူ ဘီလူး (နကၡတ္)<br />၃။မဂၤလာ ၿပဳသင္႔ေသာလ<br />၄။နာမကူရတို္င္းအရ ေရြးနည္း<br />၅။ေမြးရက္ႏွင္႔ တြက္ၿခင္း</span><br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(0,102,0)">၁။အိမ္ေထာင္ေန႔ထပ္ အေဟာအလကၤာ</span><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">ဂဋဳန္အခ်င္းခ်င္း ေမတၱာၿပင္းရ်္ ၊ က်ားၿခင္းဖက္က ဥစၥွာရဧ။္ ။</span><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">သီဟခ်င္းေန ေသာက ေပြ၊ ဆင္ေနတူ ကပူေလာင္လွ။</span><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">ၾကြက္ၿခင္းတုိ႔မွာ ကိုယ္ခ်မ္းသာ ၊ ပူးမွာ ဆက္ေရး ေကာင္းက်ဳိးေပး။</span><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">စေနခ်င္းဖက္ စီးပြားပ်က္သည္ မွတ္ဖြယ္ လူတို႔အိမ္ေထာင္တည္း။</span><br />အဓိပၸါယ္ကေတာ႔<br /><ul><li>တနဂၤေႏြ သားသမီးအခ်င္းခ်င္း အိမ္ေထာင္က် ပါက ခ်စ္ေမတၱာ အလြန္ၾကီး ရ်္ အိမ္ေထာင္ ၾကာရွည္ ခုိင္ၿမဲ တတ္ပါတယ္။</li><li>တနလၤာ သားသမီးအခ်င္းခ်င္း အိမ္ေထာင္က်ပါက ပစၥည္းဥစၥာ ၾကြယ္၀ ေပါမ်ားပါသည္။</li><li>အဂၤါသားသမီး အခ်င္းခ်င္းအိမ္ေထာင္က်ပါက ပူေဆြးေသာက ဗ်ာပါဒေရာက္ၿပီး စိတ္ဆင္းရဲမွဳ အေထြေထြ ၾကဳံေတြ႕ရတတ္ပါသည္။</li><li>ဗုဒဟူးသားသမီး အခ်င္းခ်င္းအိမ္ေထာင္က်ပါက ပူပင္ ရတတ္ပါသည္။</li><li>ၾကာသပေတးသားသမီး အခ်င္းခ်င္း အိမ္ေထာင္က်ပါက ခ်မ္းသာသုခရရွိတတ္ပါသည္။</li><li>ေသာၾကာသားသမီးအခ်င္းခ်င္း အိမ္ေထာင္က်ပါက ေကာင္းက်ဳိးေပးတတ္ပါသည္။</li><li>စေနသားသမီး အခ်င္းခ်င္း အိမ္ေထာင္က်ပါက စီးပြားေရးပ်က္တတ္ပါသည္။</li></ul><p><span style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(0,102,0)">၂။နတ္ လူ ဘီလူး(နကၡတ္)</span><br />မိမိရဲ႕ ၿမန္မာေမြးသကၠရာဇ္ ကို (၃) ႏွင္႔စားပါ။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">၁ ၾကြင္းလွ်င္ နတ္နကၡတ္ </span><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">၂ ၾကြင္းလွ်င္ လူနကၡတ္</span><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">၃ ၾကြင္းလွ်င္ ဘီလူး နကၡတ္</span> </p><ul><li>လူ လူ ခ်င္းထိမ္းၿမားမူ ခ်စ္ေမေတၱာ ၾကီးအံ႔။</li><li>ဘီလူးႏွင္႔ နတ္ လက္ထပ္မူ ေဘးရန္ကင္းအံ႔။</li><li>နတ္ႏွင္႔ လူ ထိမ္းၿမားမူ ေအးခ်မ္းသာယာ အံ႔။ (ခ်မ္းသာၿပည္႔စုံ အံ႔)</li><li>ဘီးလူးအခ်င္းခ်င္း ထိမ္းၿမားမူ တန္ခိုးၾကီးအံ႔။</li><li>လူႏွင္႔ ဘီလူးထိမ္းၿမားမူ ပ်က္စီးအံ႔။</li><li>နတ္အခ်င္းခ်င္းထိမ္းၿမားမူ အသက္ ရွည္အံ႔။<br /><span style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(255,0,0)">*****နံပါတ္ (၂) အခ်က္တြင္ လူႏွင္႔ ဘီလူးနကၡတ္ သာ ေရွာင္သင္႔ပါသည္***** </span></li></ul><p><span style="COLOR: rgb(0,0,0)"><span style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(0,102,0)">၃။မဂၤလာ ၿပဳသင္႔ေသာလ</span><br />တန္ခူး ကဆုန္ နယုန္ သီတင္းကၽြတ္ တန္ေဆာင္မုန္း တပို႕တြဲ လတုိ႕တြင္ လက္ထပ္မဂၤလာၿပဳသင္႔ပါသည္။ က်န္ေသာ ေၿခာက္လက္ို ေရွာင္ရပါမည္။ ထိုေကာင္းေသာလတြင္ ေကာင္းေသာ ေန႔ရက္ ကိုေရြးခ်က္ရ်္ လက္ထပ္မဂၤလာပြဲၿပဳ ပါကအိမ္ေထာင္ေရး သာယာေစပါသည္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">တနဂၤေႏြ အဂၤါ ၾကာသပေတးေန႔ ၿပဳပါမဂၤလာ ၊ သမီးႏွင္႔သား ပြားစီးၿငားမ်ားၿပား ၀န္းရံခ။</span><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">တနလၤာ ေသာၾကာ ထိမ္းၿမားပါ၊ ဥစၥာ ေပါၾကြယ္၀ ၊ သမီးကညာ ရံမ်ားစြာ ၀န္းလာ မွန္ခယ။</span><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ဗုဒဟူး ၊ စေန ထိမ္းၿမားေပ၊ ရံေရြသား ပုတၱ၊ နည္းပါးၿခံရံ ကိုယ္သည္းခံ မညံတိတ္ဆိတ္လွ။</span><br /><br />ရေသ႔ ရွစ္ေသာင္း ဆရာေကာင္း မွတ္ေၾကာင္းမွာခဲ႔ၾက ။<br />ေန႔ (၇) ရက္စလုံးမေကာင္းေသာ ေန႔ဟူရ်္ မရွိပါ။<br />သို႔ေသာ္ ႏွစ္အလုိက္ လ အလို္က္ ၿပကၡဒိန္ ႏွင္႔ ကၽြမ္းက်င္ေသာဆရာမ်ားႏွင္႔ တုိင္ပင္ညိွႏွဳိင္းလုပ္ေဆာင္သင္႔ပါတယ္။</span><span style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(255,0,0)"><br /></span><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(0,102,0)">၄။နမကူရ တုိင္အရ ေရြးၿခင္း</span><br />ေမြးသကၠရာဇ္ ကို ေထာင္ဂဏန္းႏွင္႔ ရာဂဏန္းပယ္ရ်္ ၅ ႏွင္႔ ေပါင္းရပါသည္။ ၄င္းကို ၇ ႏွင္႔ ၿပန္ရ်္စားရသည္။ ရေသာအၾကြင္းကို မဟာဘုတ္တုိင္ လကာၤအရ ထူရပါသည္။<br /><br />ဥပမာ အားၿဖင္႔ ကိုယ္႔ေမြးသကၠရာဇ္ သည္<br />“၁၃၄၂ ခုႏွစ္ တန္ခူးလဆန္း ၁၀ ရက္ေန႔ ” ၿဖစ္ပါက<br /><br />၄၂ + ၅ =၄၇<br />၄၇ ကို ၇ ႏွင္႔ စားပါက အၾကြင္း ၅ ရပါသည္။<br /><br />ပဲြ ေအာင္ လံ ထူ စစ္ သူ ၾကီး<br />၅ ၁ ၄ ၇ ၃ ၆ ၂</p><p><table cellpadding="4" border="2"><tbody><br /><tr><td></td><td>၂</td><td></td></tr><br /><tr><td>၄</td><td>၇</td><td>၃</td></tr><br /><tr><td>၁</td><td>၅</td><td>၆</td></tr></tbody></table></p><p>မဟာဘုတ္တုိင္ ထူၿခင္းၿဖင္႔ ကိုယ္ဘာဘြား လည္းဆုိတာ ကိုသိရွိနိဳင္သည္။ သို႔ေပမယ္႔ ထိမ္းၿမားၿခင္းႏွင္႔မ သက္ဆုိင္သည္႔အတြက္ မေဖာ္ၿပေတာ႔ပါ။<br /><span style="FONT-WEIGHT: bold"><br />၁ ၾကြင္းလွ်င္ တနဂၤေႏြ ႏွင္႔ တနလၤာ သားသမီးတို႕ကို လက္မထပ္သင္႔ပါ။<br />၂ ၾကြင္းလွ်င္ တနလၤာနွင္႔ အဂၤါ သားသမီးတုိ႕ကို လက္မထပ္သင္႔ပါ။<br />၃ ၾကြင္းလွ်င္ အဂၤါနွင္႔ ဗုဒဟူး သားသမီးတို႕ကို လက္မထပ္သင္႔ပါ။<br />၄ ၾကြင္းလွ်င္ ဗုဒဟူး ႏွင္႔ ၾကာသပေတး သားသမီးတို႕ကို လက္မထပ္သင္႔ပါ။<br />၅ ၾကြင္းလွ်င္ ၾကာသပေတးႏွင္႔ ေသာၾကာ သားသမီးတို႕ကို လက္မထပ္သင္႔ပါ။<br />၆ ၾကြင္းလွ်င္ ေသာၾကာနွင္႔ စေန သားသမီးတို႕ကို လက္မထပ္သင္႔ပါ။<br />၀ ၾကြင္းလွ်င္ စေနနွင္႔ တနဂၤေႏြ သားသမီးတို႕ကို လက္မထပ္သင္႔ပါ။</span><br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(0,102,0)">၅။ ေမြးရက္ႏွင္႔ တြက္ၿခင္း</span><br />ေန႔ရက္ ႏွစ္ခုကို ေပါင္းပါ။<br />ဥပမာ ေသာၾကာႏွင္႔ ၾကာသပေတး ဆုိပါစို႔။<br />ေသာၾကာ က ၆ ၊ ၾကာသပေတးက ၅ ေပါင္းလွ်င္ ၁၁ ရပါသည္။<br />ရေသာ ၁၁ ကို ၅ ႏွင္႔ ေၿမွာက္ ရ်္ ရ ၿဖင္႔ စားပါ ။<br />၅၅ ကို ရ ၿဖင္႔စားေသာ္ ၆ ၾကြင္းပါသည္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">၀ ၿကြင္းပါ ကလုံး၀ မယူသင္႔ပါ။ စီးပြားေရးကပ္ဆုိး ဆုိဒ္မည္။</span><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">၁ ႏွင္႔ ၂ ၾကြင္းပါက စီးပြားေရး မွာ မရွိ မရွား အေၿခအေန ၿဖစ္သည္။</span><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">၃ ႏွင္႔ ၄ ၾကြင္းပါက စီးပြားေရးမွာ လူတန္းေစ႔ စားနိုင္ေသာက္ႏိုင္ ရ်္ မေတာင္႔တရေသာ ဘ၀ကိုိ ရမည္။</span><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">၅ ႏွင္႔ ၆ ၾကြင္းပါ က ခ်မ္းသာ ၾကြယ္၀မည္။</span><br /><br />အထက္ပါနည္းမ်ားထဲမွ တနည္းသာ မေကာင္းဘဲ က်န္တဲ႔နည္းမ်ားနွင္႔ ေကာင္းလွ်င္ အိမ္ေထာင္ၿပဳႏို္င္ပါေၾကာင္းအၾကံေပးခ်င္ပါသည္။<br />အိမ္ေထာင္ၿပဳသည္မွာဘ၀ တစ္သက္တာ ကိစၥ ၿဖစ္ရ်္ ေသခ်ာတြက္ခ်က္ စိစစ္ၿပီးမွ ၿပဳသင္႔ေၾကာင္း ေစတနာ ထားရ်္ ကိုးကားစာအုပ္ထဲမ်ားမွ ေလ႔လာမွတ္သားမိသေလာက္ ေရးသားတင္ၿပထားပါသည္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(255,0,0)">**ပုံကို </span><a style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(255,0,0)" href="http://www.townofstmarys.com/tow...id%3D165">ဒီက </a><span style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(255,0,0)">ကူးယူေဖာ္ၿပပါတယ္ **</span><br /></p><span id="the-content"><code></code></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-1512475409406982010?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-41305294869237486172010-02-15T21:59:00.004+08:002010-02-15T22:05:27.289+08:00<div align="justify"><strong><span style="font-size:180%;color:#cc0000;">သတိ</span></strong> ေစတသိတ္ သည္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သတိမၿပဳမိေသာ ကိုယ္ပိုင္ စြမ္းအားတစ္ရပ္ ၿဖစ္သည္။ သတိဟူေသာ အရာသည္ မိမိႏွင္႔အတူ တကြ ရွိေနၾကေသာ ေစတသိတ္ တုိ႕ကို အာရုံ တြင္ ကပ္ေ၇ာက္ေစရ်္ အာရုံ ကို အမွတ္ရေစၿခင္းသေဘာၿဖစ္သည္။<br /><br />လက္ေတြ႔ဘ၀ ေလာကီ ေ၇းရာ ဘ၀တြင္လည္း သတိ ရွိဖို႔မွာ အလြန္အမင္း အေရးၾကီးလွ ပါသည္။ ဥပမာအားၿဖင္႔ အလုပ္ ကိစၥၿဖင္႔ အေရးၾကီးတဲ႔ လုူတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔ဆုံရတဲ႔ အခါ သူ႔ရ႕ဲ နာမည္ ကို ကိုယ္ က သတိေပါ႔ေလ်ာ႔စြာ မွတ္သား ထားပါက ေမ႔သြားတတ္ၾကပါတယ္ ။ သူ႔အမည္ကို ၿပန္ေခၚခ်င္တယ္ ၿပန္ေခၚရ်္ မရေတာ႔ပါ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ အလုပ္ခြင္မွာလည္း အထက္ကေၿပာသည္႔စကား မ်ားကို ဂရုတစ္စိုက္နားမေထာင္ပါက သူဘာလုပ္ခိုင္းလည္း ဆုိတာကို ၾကား ပဲၾကားႏို္င္ပါတယ္။ဘာလုပ္ရမယ္မွန္းကို ကားမသိ။ထို႔အတြက္ ဘယ္အခါ မဆို သတိတရား ရွိဖို႕ ကားလုိအပ္ပါတယ္။<br /><br />မဟာသတိပ႒ာန္ ၀ိပႆနာရွူမွတ္ၿခင္းဆုိသည္မွာ ၿမင္တုိင္း၊ ၾကားတုိင္း ၊နံတုိင္း ၊စားတိုင္း၊ ထိတိုင္း၊ သိတိုင္းမွာ အမွတ္သတိကပ္ၿပီး သိေအာင္ ရွဴမွတ္ရေသာ အလုပ္ၿဖစ္သည္။<br /><br />သတိၿဖင္႔ေစတသိတ္ တို႔ကို အာရုံတြင္ စြဲကပ္ထားသည္႔အခါ စိတ္သည္မပ်႔႔ံလြင္႔၊ စိတ္မပ်ံ႕လြင္႔ လွ်င္ သမာဓိၿဖစ္လာပါသည္။ သမာဓိၿဖစ္လွ်င္ ထုိးထြင္းသိၿမင္ႏိုင္ဧ။္ ထုိးထြင္းသိၿမင္ ၿခင္းသည္ ပညာၿဖစ္သည္။ ပညာၿဖင္႔မသိ မုိက္မဲ႔မွဳဟူေသာ ေမာဟအေမွာင္ကို ၿဖိဳခြင္းႏိုင္သည္။ ေမာဟ ကင္းစင္သြားလွ်င္ သႏၱိသုခ ဟူေသာ ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းမွဳကိုရႏုိင္သည္။<br /><br />ထို႕ေၾကာင္႔၀ိပႆနာ အလုပ္သည္ သတိဦးေဆာင္သည္႔အလုပ္ၿဖစ္ၿပီး အၾကီးက်ယ္ဆုံးေသာ အက်ဳိးေက်းဇူးကို ၿဖစ္ထြန္းေစသည္႔ အလုပ္လည္းၿဖစ္ေပသည္။<br /><br />စိတ္ကို ညစ္ညဴးပူေလာင္ေစသည္႔ ေလာဘ ၊ေဒါသ ၊ေမာဟ စေသာ ကိေလသာ အညစ္အေၾကး အားလုံးကို ၀ိပႆနာေရစင္ၿဖင္႔သာလွ်င္ ေဆးေၾကာ သုတ္သင္ႏိုင္ဧ။္။<br />ထို္႔ေၾကာင္႔ ၀ိပႆနာ အလုပ္ကို ပ်င္းေၿခာက္ေၿခာက္အလုပ္ဟု မသတ္မွတ္ဘဲ အက်ိဳးေက်းဇူးအမ်ား ဆဳံးေပးေသာအလုပ္ဟု သေဘာေပါက္ရ်္ အနည္းဆုံးတစ္လ ၾကာမွ် ရွဴမွတ္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါကုန္။<br /><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>(ေဒါက္တာမင္းတင္မြန္ေရးေသာ ေတာ္ကူးဆရာေတာ္ ဘ၀ဆည္းဆာႏွင္႔ က်င္႔စဥ္တရားတုိ႔ မွ ေကာက္ႏွဳတ္ေဖာ္ၿပထားပါသည္။ )</strong></span><br /><br /><span style="color:#33ff33;"><strong>ဘာသာေရးႏွင္႔ သက္ဆုိင္ေသာ ပို႔စ္မွာ ေရးသားႏိုင္ေအာင္ ေလ႔လာေနပါသည္။</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-4130529486923748617?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-52937453110878317282010-01-28T14:30:00.003+08:002010-01-28T14:34:29.216+08:00ခုဘဲ ရန္ကုန္ကို္ ဖုံးဆက္ေမးခဲ႔ပါတယ္။ ေမတၱာသတင္းကို ။။။<br /><br />မဟုတ္ဘူး တဲ႔။ေမတၱာ ေတာ႔ေမတၱာ ဘဲ။ ဒါေပမယ္႔ လူရႊင္ေတာ္ ေမတၱာ မဟုတ္ပါဘူးတဲ႔ဗ်ာ။<br /><br />ဇာတ္ထဲကလုိ႔ ေၿပာပါတယ္။ သတင္းအမွားတင္မိတဲ႔ အတြက္ အားလုံးကို အႏူးညြတ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ ။<br /><br />အဲဒီ ပို႔စ္ကို လည္းၿဖဳတ္လိုက္ပါၿပီေနာ္။<br /><br />သူမေသတဲ႔အတြက္ လည္း၀မ္းသာမိပါတယ္ဗ်ာ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-5293745311087831728?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-76760830368617168042009-12-26T10:16:00.022+08:002009-12-26T12:10:04.807+08:00ေနာက္ သေဘာၤစီးၿပီး James Bond Island ကို ထြက္လာခဲ႔ပါေတာ႔တယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ သေဘာၤစီး ခဲ႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔သေဘာၤ ေပၚမွာ မပ်င္းရပါဘူး။ ယိုးဒယားသား Tour Guide ေလးရဲ႕ အေၿပာေကာင္းမွဳ၊ သေဘာၤမွာ ဧည္႔ခံတဲ႔ ေကာ္ဖီ လက္ဖက္ရည္ အေအးနဲ႔ ေရ က Free Flow, ၿပီးေတာ႔ ငွက္ေပ်ာသီးနဲ႔ လိေမၼာ္သီး စားၿပီးေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြစကားေၿပာလုိက္ ဓါတ္ပုံရိုက္လုိက္နဲ႔ ေရာက္ လို႔ေရာက္မွန္းမသိၿဖစ္ခဲ႔ ပါတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWCpR1YJ9I/AAAAAAAAAPI/dWBnDgNqLr4/s1600-h/First.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWCpR1YJ9I/AAAAAAAAAPI/dWBnDgNqLr4/s320/First.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419381372283791314" border="0" /></a><br /><br />ဒါနဲ႔ ဘဲ ေနာက္ ၃ နာရီေလာက္ၾကာတဲ႔အခါမွာ ဟုိတုန္းက Hollywood မင္းသားၾကီး James Bond က သူရုပ္ရွင္ကားတစ္ကားကို ဒီကၽြန္းမွာ ရိုက္ခဲ႔လုိ႔ James Bond ကၽြန္းလုိ႔ နာမည္တြင္တဲ႔ ကၽြန္းေလးကိုေရာက္ပါၿပီ။ ေက်ာက္ေဆာင္ၾကီးတစ္ခုတည္းထီးထီးၾကီး တည္ေနတဲ႔ ေက်ာက္တုန္းကို James Bond Rock လုိ႔ေခၚပါတယ္။ မွတ္မိၾကမလားမသိဘူး။ ကိုယ္က ေတာ႔အဲဒီနားေရာက္ေတာ႔ ဘာကိုသတိရလည္းဆုိေတာ႔ ေဒြးနဲ႔ ထက္ထက္မုိးဦး ေၾကာ္ၿငာတဲ႔ မီကို ေကြကာဘဲသတိရတယ္ း)။ ၿပီးေတာ႔ အဲနားက ကၽြန္းေပၚ ဟိုၾကည္႔ ဒီၾကည္႔ဖို႔ ၄၅ မိနစ္ အခ်ိန္ေပးပါတယ္။ ကုိယ္တုိ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္သိုက္လည္း ဟိုေလွ်ာက္ၾကည္႔ ဒီေလွ်ာက္ၾကည္႔ နဲ႔ ၄၅ မိနစ္က ဘယ္္လိုကုန္လုိ႔ ကုန္သြားမွန္းမသိပါဘူး။ သူတို႔သေဘာၤက လူေတြေခၚမွဘဲ ကို္ယ္တို႔သေဘာၤေပၚၿပန္တက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWC62ilC7I/AAAAAAAAAPY/Gw361UHJuyU/s1600-h/third.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 186px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWC62ilC7I/AAAAAAAAAPY/Gw361UHJuyU/s320/third.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419381674194832306" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWC6lTI_II/AAAAAAAAAPQ/UA5EISZE_3M/s1600-h/Sec.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWC6lTI_II/AAAAAAAAAPQ/UA5EISZE_3M/s320/Sec.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419381669566676098" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWDyaEZpXI/AAAAAAAAAPg/kcnqDcjvSQg/s1600-h/forth.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 187px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWDyaEZpXI/AAAAAAAAAPg/kcnqDcjvSQg/s320/forth.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419382628624737650" border="0" /></a><br />အရမ္းေၾကာက္ဖုိ႕ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သက္ ကယ္အက်ီ ၤေတာ႔၀တ္ထားပါတယ္။ သေဘာၤမွာလူဆင္းတဲ႔ ေလွကားကို ကိုင္ထားရင္း ဟိုနားဒီနား ကူးခဲ႔ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ပါးစပ္ထဲ ပင္လယ္ေရ၀င္လုိ႔ကေတာ႔ မြန္းေနတာပါဘဲ။ေရထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေနၿပီးေတာ႔ သေဘာၤေပၚၿပန္တက္ ေနာက္တစ္ေနရာကို ခရီးဆက္ခဲ႔ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေနရာေရာက္ေတာ႔ ကႏူးေလွ စီးရပါတယ္။ တစ္စီးကို ႏွစ္ေယာက္ ပါ။ ဟန္နီးမြန္းဂူ လုိ႔ေခၚတဲ႔ သူတို႔ေၿပာတဲ႔အခန္းေလး ေတြပါတဲ႔ ဂူထဲကို စီးရပါတယ္။ ဂူထဲကို ေလွေလးနဲ႔ လွည္႔ပတ္စီးၾကပါတယ္။ ေလွ ေလွာ္ေပးတဲ႔ ေကာင္ေလးကသေဘာအရမ္းေကာင္းပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWFuy6KbCI/AAAAAAAAAQA/KnDhdNZiEx8/s1600-h/seventh.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 220px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWFuy6KbCI/AAAAAAAAAQA/KnDhdNZiEx8/s320/seventh.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419384765596462114" border="0" /></a><br />အခ်ိန္ၾကည္႔ၾကည္႔ ေတာ႔ ေန႔လည္ ၁း၃၀ ေေက်ာ္ေက်ာ္ရွိေနၿပီ္။ သေဘာၤစီးရင္းနဲ႔ ေန႔လည္စာကို သူတို႔ေကၽြးတဲ႔ ဘူေဖး စားပါတယ္ ။ ငါးဟင္းရယ္၊ ၾကက္သားေၾကာ္ေတြရယ္၊ ေနာက္ ပုစြန္၊ ပင္လယ္စာ ေတြရယ္ အရြက္ေၾကာ္ေတြရယ္ အမ်ားၾကီးပါဘဲ။တန္းစီေတာ႔ Lady first လို႔ယုိးဒယားသား ဂိုက္ေလးရဲ႕ ေအာ္သံေၾကာင္႔ ကိုယ္နဲ႔ ကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္း ေလးေၿပးၿပီးေတာ႔ ဟင္းေတြယူၾကပါတယ္။ သေဘာၤေပၚက ကိုးေတာင္၀တ္ ေယာက်ာ္းေတြကေတာ႔ မ်က္ေစာင္းေတြတခဲခဲနဲ႔။ မိန္းကေလးေတြ ၿပီးေတာ႔မွ ေယာက်ာ္ေလးေတြက ယူရပါတယ္။ ဟင္းေတြကလည္း စားလုိ႔အ၇မး္ေကာင္းတာဘဲ၊ ဗိုက္ဆာေနလို႔ လားေတာ႔မသိပါဘူး။ ေတာ္ေတာ္ေလးစားလို႔ေကာင္းခဲ႔ပါတယ။္ စားၿပီးေသာက္ၿပီး ၁ နာရီေလာက္ၾကာေတာ႔ သေဘာၤၾကီးက ကၽြန္းတစ္ကၽြန္းနဲ႔ မနီးမေ၀းမွာ ရပ္လုိက္ပါေတာ႔တယ္။ ေရေဆာ႔ဖို႔တဲ႔ ။ ပင္လယ္ထဲမွာ ေရကလည္းအနက္ၾကီးဘဲ။ ေနာက္ ႏိုင္ငံၿခားသားအၿဖဴေကာင္ တစ္ေယာက္က ယုိးဒယားသားဂိုက္ေလးကို သေဘာၤေပၚကေန ဒိုင္ဗင္ထုိးလုိ႔ ရလားလုိ႔ေမးေတာ႔ မရဘူးဆုိၿပီး အဲဒီဂိုက္ေလးက သူအရင္ခုန္ခ်ၿပပါတယ္။ ေနာက္အဲဒီနုိင္ငံၿခားသားၾကီးခုန္ခ်ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ ကိုယ္႔တုိ႔အဖြဲ႔ထဲ ကကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္းေယာက်ား္ေလးေတြခုန္ခ်ပါတယ္။ ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္က မ်က္မွန္တပ္ထားလုိ႔ ခုန္လုိ႔မရပါဘူး။ ကိုယ္တို႔ ကေတာ႔ ဒို္င္ဗင္မဟုတ္ဘဲ သေဘာၤထဲကေန ရိုးရိုးေရထဲကို ဆင္းပါတယ္။ ေၿခေထာက္မမီပါဘူး.။ ပင္လယ္ထဲမွာ ကူးတာ ပထမဆုံးဘဲ။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWDy0OhzyI/AAAAAAAAAPo/mGoM5RxDN5U/s1600-h/fifth.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 218px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWDy0OhzyI/AAAAAAAAAPo/mGoM5RxDN5U/s320/fifth.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419382635646537506" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWDzGhN7dI/AAAAAAAAAPw/FpO8yKvtsK4/s1600-h/sixth.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 218px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWDzGhN7dI/AAAAAAAAAPw/FpO8yKvtsK4/s320/sixth.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419382640556764626" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br />အရမ္းေၾကာက္ဖုိ႕ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သက္ ကယ္အက်ီ ၤေတာ႔၀တ္ထားပါတယ္။ သေဘာၤမွာလူဆင္းတဲ႔ ေလွကားကို ကိုင္ထားရင္း ဟိုနားဒီနား ကူးခဲ႔ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ပါးစပ္ထဲ ပင္လယ္ေရ၀င္လုိ႔ကေတာ႔ မြန္းေနတာပါဘဲ။ေရထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေနၿပီးေတာ႔ သေဘာၤေပၚၿပန္တက္ ေနာက္တစ္ေနရာကို ခရီးဆက္ခဲ႔ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေနရာေရာက္ေတာ႔ ကႏူးေလွ စီးရပါတယ္။ တစ္စီးကို ႏွစ္ေယာက္ ပါ။ ဟန္နီးမြန္းဂူ လုိ႔ေခၚတဲ႔ သူတို႔ေၿပာတဲ႔အခန္းေလး ေတြပါတဲ႔ ဂူထဲကို စီးရပါတယ္။ ဂူထဲကို ေလွေလးနဲ႔ လွည္႔ပတ္စီးၾကပါတယ္။ ေလွ ေလွာ္ေပးတဲ႔ ေကာင္ေလးကသေဘာအရမ္းေကာင္းပါတယ္။<br /><br />ၿပီးေတာ႔ Bird Cave လို႔ေခၚတဲ႔ ငွက္ေတြေပါတဲ႔ ဂူကို သြားဖုိ႔ သေဘာၤစီးရၿပန္တယ္။ Bird Cave သြားေတာ႔ တစ္ေလွက္ို ဓါတ္မီးတစ္လက္ ေပးပါတယ္။ ဘာလုိ႔လည္း ဆိုေတာ႔ အဲဒီဂူကဘာမွ မၿမင္ရေအာင္ေမွာင္မည္း ေနလုိ႔ပါ။ ဓါတ္မီးနဲ႔ ထုိးၾကည္႔ရင္ ဂူနံရံေတြမွာ ေနရာလြတ္မရွိေအာင္ၿပည္႔ႏွက္ေနတဲ႔ လင္းႏို႔ေတြကိုေတြ႔ရပါတယ္။ လင္းနို႔ေခ်းေစာ္ေတြ ကလည္း နံလုိက္တာ ။အသက္ေအာင္႔ထားရပါတယ။္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWHnGlXJSI/AAAAAAAAAQQ/KoDDJ0q9WL4/s1600-h/IMG_9236.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWHnGlXJSI/AAAAAAAAAQQ/KoDDJ0q9WL4/s320/IMG_9236.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419386832462226722" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWHmospknI/AAAAAAAAAQI/KHwSEeNsk3s/s1600-h/IMG_9264.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWHmospknI/AAAAAAAAAQI/KHwSEeNsk3s/s320/IMG_9264.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419386824439730802" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWJ0EMcq_I/AAAAAAAAAQg/OuCCAO3GOeQ/s1600-h/IMG_9240.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWJ0EMcq_I/AAAAAAAAAQg/OuCCAO3GOeQ/s320/IMG_9240.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419389254182415346" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />အဲဒီဂူကေနၿပန္ လာၿပီးေတာ႔ ေနာက္တစ္ေနရာက္ို သြားခဲ႔ၾကၿပန္ပါတယ္။ေနာက္တစ္ဂူက က်ေတာ႔ သူက ေရနဲ႔ ေက်ာက္ ေဆာင္နဲ႔ ထိေတာ႔မယ္။ လူေတြေတာင္ေလွေပၚမွာ ထုိင္လုိ႔မရဘူး ပက္လက္ကေလး အိပ္မွ ၀င္လုိ႔ရတယ္၊ အဲလုိမွ မေနရင္ ေက်ာက္ေဆာင္နဲ႔ ေခါင္းနဲ႔ ထိမိေတာ႔မယ္။ ေနာက္ သေဘာၤေပၚၿပန္တက္ၿပီး ၿပန္လာခဲ႔ၾကတယ္။ အၿပန္ခရီးမွာ မပ်င္းရေအာင္ဆုိၿပီး အေၿခာက္အက ကၿပခဲ႔ တယ္။ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWJ0RXp2kI/AAAAAAAAAQo/2HRA7m6lDn4/s1600-h/IMG_9266.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWJ0RXp2kI/AAAAAAAAAQo/2HRA7m6lDn4/s320/IMG_9266.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419389257719077442" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWJ07lBNzI/AAAAAAAAAQw/XW5GCoMU6Lw/s1600-h/DSC03396.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 181px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWJ07lBNzI/AAAAAAAAAQw/XW5GCoMU6Lw/s320/DSC03396.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419389269049423666" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ေဟာ္တယ္ကို ညေန 6 နာရီေလာက္ၿပန္ေရာက္ခဲ႔ၾကတယ္။ ေနာက္ နားၿပဳၿပီး ည ၉ နာရီ မွာ lady boy show ၾကည္႔ဖို႔ကား လာေခၚတာနဲ႔ အဲဒီကို ထြက္ခဲ႔ၾကတယ္။ အၿပင္မွာ ဓါတ္ပုံအရိုက္ခံေနတဲ႔ lady boy ေခ်ာေခ်ာေလးေတြကို ေတြ႔ခဲ႔ရပါတယ္။ ေခ်ာတာကေတာ႔မိန္းကေလးေတြေတာင္ အရွဳံးေပးရေလာက္ပါေပတယ္.။ အသားအေရ ေလးကလညး္ ကိုင္ရက္စရာမရွိေအာင္ ေခ်ာမြတ္ေနတာပါဘဲ။ ရင္ညြန္႔ကေလး ေတြမ်ား ေယာက်ာ္းေလးေတြၾကည္႔ရင္ အသညး္ထိစရာ။ ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္ေတာင္သူတို႔ နားဘဲကပ္ေနလို႔ မနည္း ဆြဲထားရတယ္။ သူတို႔သလုံးသားေလးေတြမ်ား ကိုယ္တဳိ႕မိန္းမေတြထက္ေတာင္လွေသးတယ္။ သူတု႔ိက၀င္ေငြေတာ႔ အေၿဖာင္႔သားလား။ပြဲမစမီ ဓါတ္ပုံအရိုက္ခံတယ္။ အဲလိုဓါတ္ပုံ ရိုက္ရင္ ပိုက္ဆံ ဘက္ 100 ေပးရတယ္။ တစ္ေယာက္ကိုေနာ္။ သူတို႔က ကိုယ္ရကိုယ္ယူဘဲ။ အုပ္စုလုိက္ အရိုက္ခံလုိ႔ တစ္ေယာက္တည္းကို ပိုက္ဆံေပးလု္ိက္ရင္ က်န္တဲ႔သူေတြက ေတာင္းတယ္။ ကိုယ္ေပးလုိက္တဲ႔ သူကဘဲက်န္တဲ႔သူကို ခြဲမေပးဘူး။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWLfpW1yJI/AAAAAAAAAQ4/8Sh16-U1PUk/s1600-h/DSC03434.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 181px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWLfpW1yJI/AAAAAAAAAQ4/8Sh16-U1PUk/s320/DSC03434.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419391102404118674" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWLgNBBEqI/AAAAAAAAARA/wRDHl4XvzD4/s1600-h/ssss.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 301px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SzWLgNBBEqI/AAAAAAAAARA/wRDHl4XvzD4/s320/ssss.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419391111976260258" border="0" /></a><br />ဓါတ္ပုံေတြရိုက္ၿပဳၿပီး ပဲြခ်ိန္နီးေတာ႔ ရုံထဲ၀င္လာၾကတယ္။ ထုံးစံအတ္ိုင္း ကင္မရာမရိုက္ရ ဘာမရိုက္ရ ေပါ႔။ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္။ ပဲြက ။ ဆက္တင္အခမ္းအနားအၿပင္အဆင္ကလည္း အရမ္းေကာင္းတယ္။ ရန္ကုန္ မွာ မုိးၾကိဳငွက္ငယ္ေလးမ်ားကလည္း ထုိင္းက ပြဲေတြလုိလုိက္ လုပ္တာပါဘဲ။ ဒါေပမယ္႔ ဆက္တင္အခမး္အနား၊ ၀တ္စားဆင္ယင္မွဳ၊ မိတ္ကပ္ ၿပင္မွဳ စတဲ႔ဟာေတြ က ထုိင္းနဲ႔ယွဥ္ရင္ ဘာမွမဆုိင္ပါဘူး။ တစ္ခုေတာ႔ရွိတာေပါ႔ေလ။ ထုိင္းႏိုင္ငံကေတာ႔ ဒါက အဓိက ဆုိေတာ႔ သူတုိ႔က တကယ္လုပ္ၾကတာေပါ႔။ အိႏၵိယ အက၊ ကိုးရီးယားအက ၊ တရုတ္အက၊ Nobody Group Song၊ ဟာသ မယ္ အက ၊ အီဂ်စ္ဘုရင္မေတြ ရဲ႕ သရုပ္ေဖာ္အက၊ ပန္း၀တ္မွုန္အက ေတြနဲ႔ ပြဲကို ည ၉း၀၀ ကေန ၁၁း၃၀ ေလာက္အထိ မရိုးႏုိင္ေအာင္ တင္ဆက္သြားပါတယ္။ၾကည္႔ရတာအရမ္းတန္ပါတယ္။ အဲေနာက္ေတာ႔ သူတုိ႔အစီအစဥ္နဲ႔ ၿမိဳ႕ထဲၿပန္လာခဲ႔ၾကတယ္။ သူတို႔ က Bengalar လမ္းမွာ ခ်ေပးပါတယ္။ ကိုယ္တု႔ိလည္း မေန႔က Package Tour ၀ယ္တဲ႔ဆိုင္မွာ ဘဲ PHI PHI ISLAND ကို speed boat နဲ႔ သြားမယ္႔ခရီးစဥ္ကို တစ္ေယာက္ဘက္ 1000 နဲ႔၀ယ္ၿပီး hotel ကို Taxi နဲ႔ၿပန္ခဲ႔ၾကပါတယ္။<br /><br />အပိုင္း(၃)ကိုေနာက္မွဆက္ေရးမယ္ေနာ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-7676083036861716804?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-24700052941770654562009-11-13T14:08:00.013+08:002009-11-14T15:55:48.152+08:00ဝdiv>ဒီခရီးသြားဖုိ႔အတြက္ မၿပီးၿပတ္ေသးတဲ႔အလုပ္ေတြ ၿပီးၿပတ္ေအာင္လုပ္ေနရတာရယ္ ဒီခရီးအတြက္ ၿပင္ဆင္ေနတာေတြရယ္ေၾကာင္႔ ဘယ္ဘေလာ႔ခ္မွ တူးတူးေထြေထြ မေရာက္ၿဖစ္ခဲ႔ပါဘူး။ အားလုံးကိုေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္။ ေတာင္းပန္တဲ႔အေနနဲ႔ ခရီးစဥ္ေလးအေၾကာင္း ေၿပာၿပမယ္ေနာ္။ဟီးဟီး။<br /><br />ပထမဆုံး ကိုယ္နဲ႔ ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္ ႏွစ္ေယာက္တည္း သြားဖို႔ စီစဥ္ခဲ႔တာပါ။ တစ္နွစ္ၿပည္႔ အထိမ္းအမွတ္ အေနနဲ႔ေပါ႔။ ဒါေပမယ္႔လည္း သူငယ္ခ်င္းေတြ ကိုမင္တာေၾကာင္႔ သူတို႔ကိုပါ လုိက္ခဲ႔ဖို႔ေခၚၿဖစ္တယ္။ ဒါနဲ႔ ဘဲသူတို႔ေတြလည္း လုိက္ၿဖစ္ခဲ႔တယ္ဆုိပါေတာ႔။<br /><br />Air Asia ကေနၿပီးေတာ႔ booking ကို ပထမ ယူပါတယ္။ သူက Flight+ Hotel ကို အၿပီးအစီး တစ္ေယာက္ကို S$ 250 တဲ႔။ ဘုိကင္ယူၿပီးေတာ႔ ကိုယ္တို႔ေတြ ဒီခရီးစဥ္အတြက္ၿပင္ဆင္ခဲ႔ ပါတယ္။ အ၀တ္အစားေတြ တခ်ဳိ႕ လိုအပ္မယ္႔အသုံးအေဆာင္ပစၥည္းေလးေတြ ၀ယ္ၿပီး ခရီးအတြက္ၾကိဳတင္စိတ္ကူးယဥ္ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔ၾကပါတယ္။ ဒီလိုမ်ဳိး ေန႔ရက္ရွည္ ခရီးတစ္ခု ကို မိဘေတြ မပါဘဲ ကိုယ္႔အမ ၾကီးမပါဘဲ သူငယ္ခ်င္းေတြဘဲ စုသြားတာ ကိုယ္အတြက္ဒါပထမဆုံး အၾကိမ္ပါ။ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ လူၾကီးလုပ္ၿပီးသြားရတဲ႔ ခရီးမို႔ အရမ္းလည္း ရင္ခုန္ခဲ႔ပါတယ္။ ကိုယ္နဲ႔ လက္တြဲေဖာ္တုိင္ပင္ၿပီး ဘာေတြထည္႔ရမလည္း ဘာေတြ ၀ယ္ရမလည္း ဆုိတာေတြကို စာရင္းလုပ္ခဲ႔ပါတယ္။ မသြားခင္ ႏွစ္ည ေလာက္က ကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႔ကိုယ္႔အိမ္မွာစုၿပီး ဟုိေရာက္ရင္ဘယ္သြားသင္႔တယ္။ ဘာလုပ္သင္႔တယ္ဆိုတာေတြကို စာရင္းတုိ႔ထားခဲ႔ပါတယ္။ ကိုယ္တို႔ခရီးသြားမယ္႔ေန႔ ကေသာၾကာေန႔ပါ။ တကယ္ေတာ႔ေသာၾကာေန႔ဆိုတာ ကိုယ္တို႔သူငယ္ခ်င္းတစ္စု စီးတီးေဟာလ္မွာ အၿမဲ ဆုံတဲ႔ေန႔ပါ။ ခု ေသာၾကာေန႔ သြားရမယ္ဆုိေတာ႔ ၾကာသပေတးေန႔ ကို ေၿပာင္းခ်ိနး္ၿပီး စီးတီးေဟာလ္မွာ ဆုံ၊ လက္ဖက္ရည္ေလးဘာေလးေသာက္၊ ကြမ္းေလးဘာေလးစား နဲ႔ စကားစၿမည္ ေၿပာၿဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ယိုးဒယားပိုက္ဆံ ကိုေအာက္က money changer မွာသြားလဲခဲ႔ပါတယ္။ စင္ကာပူ ၅၀၀ ကို ယိုးဒယား ဘက္ ၁၁၇၀၀ ၾကီးမ်ားေတာင္ရပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ရထားစီးၿပီးအိမ္ၿပန္လာခဲ႔ၾကပါတယ္။ ညဘက္ အိမ္ကိုၿပန္ေရာက္ေတာ႔ ၁၀း၀၀ ေလာက္ရွိေနၿပီ။ အ၀တ္အစားေတြထည္႔ ေဆးေတြထည္႔ သြားတုိက္ေဆး သြားတုိက္တံေတြ ထည္႔ နဲ႔ ကို္ယ္နဲ႔ ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္ အဲဒီညက ၁း၀၀ ေလာက္မွ အိပ္ရာ၀င္ၿဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ေလယာဥ္က ေသာၾကာေန႔ ေန႔လည္ ၁း၀၀ မွာ ထြက္မွာပါ။ အဲဒီေတာ႔ ကိုယ္တုိ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ ေလယာဥ္ကြင္းကို ၁၁း၀၀ အေရာက္ခ်ိန္းၾကပါတယ္။ေလယာဥ္ check-in လုပ္ၿပီးေတာ႔ အရက္တစ္ပုလင္းရယ္၊ စီးကရက္တစ္ေထာင္႔ရယ္ကို Duty Free မွာ ၀င္၀ယ္ၿပီး ခန္႔ခန္႔ၾကီးနဲ႔ ဆန္႔ဆန္႔ၾကီး ေလယာဥ္ေပၚတက္ၿပီး ဖူးခက္ၿမိဳ႕ကို ထြက္လာခဲ႔ၾကပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလုံး အၿပဳံးကိုယ္စီနဲ႔ေပါ႔။ စက္ရုပ္ၿမိဳ႕ေလးထဲက မြန္းက်ပ္မွဳေတြကိုခဏတာ ေမ႔ေပ်ာက္ေနခဲ႔ၾကတယ္။ ဘာဆုိဘာအလုပ္ကိစၥမွ ေခါင္းထဲမွာ မရွိေတာ႔တာ။<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Svz42dpxuuI/AAAAAAAAAMI/-70yA1_dJko/s1600-h/IMG_8566.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403467267494230754" style="FLOAT: right; MARGIN: 0pt 0pt 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Svz42dpxuuI/AAAAAAAAAMI/-70yA1_dJko/s320/IMG_8566.jpg" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Svz42MtlXCI/AAAAAAAAAMA/wjH17C4TfPQ/s1600-h/IMG_8574.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403467262946794530" style="FLOAT: right; MARGIN: 0pt 0pt 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Svz42MtlXCI/AAAAAAAAAMA/wjH17C4TfPQ/s320/IMG_8574.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ဒါက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေလယာဥ္ေပၚကေန လွမ္းရိုက္ထားတဲ႔ ပံုပါ။.<br /><br /><br />ဖူးခက္ေလဆိပ္ေရာက္ေတာ႔ Immigration ၀င္ၿပီး Taxi ငွားဖုိ႔ၾကိဳးပမ္းရပါေတာ႔တယ္။ တက္စီက Mini Cab ေလးပါ။ ေကာင္းပါတယ္။ hotel ထိကို ၁၀၀၀ ဘက္တဲ႔။ အဲဒါနဲ႔ ဘဲ ငွားၿပီး ခရီးႏွင္လာေတာ႔တယ္။ ေလဆိပ္က ေန တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာက္ေလာက္ေမာင္း ၿပီးတဲ႔ေနာက္မွာ ေတာ႔hotel ကိုေရာက္လာပါေတာ႔တယ္။ hotel က ေတာင္ကုန္းေလးေပၚမွာရွိတာေၾကာင္႔ ကားသမားက အဲဒါကို သူမတက္ရဲဘူးတဲ႔။ အဲဒါနဲ႔ စကားနည္းနည္းမ်ား၇ေသးတယ္။ သူတို႔ကလည္း အဂၤလိပ္လုိမတက္ ကိုယ္ေတြကလည္း ယုိးဒယားလိုမတက္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာၾကာေၿပာရပါတယ္။ ေနာက္စင္ကာပူ ကသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ကဖူးခက္မွာ ရွိတဲ႔ သူ႔အစ္ကို ဖုံးနံပါတ္ကို ကိုယ္တုိ႔ကို အကူအညီလုိရင္ေတာင္းဖုိ႔ေပးလုိက္တာနဲ႔ ကိုယ္တို႔ေတြ သူ႔ဆီကို ဖုံးဆက္ၿပီး ကားသမားနဲ႔ေၿပာခိုင္းမွ အဆင္ေၿပသြားတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ အဲဒီ ေတာင္ကုန္းက ေတာ္ေတာ္ေလး အတက္ၾကမ္းတာေၾကာင္႔ကိုယ္တို႔ ေတြေၿခက်င္တက္ခဲ႔ၾကတယ္။ သိပ္မေ၀းပါဘူး ။ reception ေရာက္ေတာ႔ passport နဲ႔ လက္မွတ္ၿပၿပီး ကိုယ္တုိ႔ကို အခန္းလိုက္ၿပတယ္။ အမေလး တက္လုိက္ရတာေမာေနတာဘဲ။ ေကြ႔ကာ၀ိုက္ကာနဲ႔။ ဒါေပမယ္႔ အေပၚလည္းေရာက္ေကာ အေမာလည္းေၿပသြားပါတယ္။ ဘာလို႔လည္း ဆုိေတာ႔ phuket တစ္ၿမိဳ႔လုံးရဲ႕ ရွဴခင္းကို အဲဒီကလွမ္းၿမင္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ခ်မ္းသာ ဖုိ႔ေကာင္းပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔နားၿပဳၿပီး ညေန ၅ နာရီေလာက္က်ေတာ႔ အၿပင္ၿပန္ထြက္ၿဖစ္ခဲ႔ၾကပါတယ္။<br /> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Sv5VXiJF-cI/AAAAAAAAAMg/hFGDCHZpgms/s1600-h/DSC03441.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403850465681471938" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 181px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Sv5VXiJF-cI/AAAAAAAAAMg/hFGDCHZpgms/s320/DSC03441.JPG" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Sv5BJJpmwwI/AAAAAAAAAMY/wwt11BzJgdw/s1600-h/DSC03439.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403828228356227842" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 181px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Sv5BJJpmwwI/AAAAAAAAAMY/wwt11BzJgdw/s320/DSC03439.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Sv5BJJpmwwI/AAAAAAAAAMY/wwt11BzJgdw/s1600-h/DSC03439.JPG"></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Sv5BJJpmwwI/AAAAAAAAAMY/wwt11BzJgdw/s1600-h/DSC03439.JPG"></a><br />ဒါက ေတာ႔ ဟိုတယ္ ေပၚကေန ၿမင္ရတဲ႔ ၿမင္ကြင္းပါ။<br /><br />Pathong Beach ကို ဟုိတယ္ ကကားနဲ႔ လာခဲ႔ၾကတယ္။ အဲဒီ မွာ အၿဖဴမ ေတြအၿဖဴေကာင္ ေတြ မ်ားလိုက္တာ.။ ဆုိင္ကယ္ေတြနဲ႔။ ဘာလို႔ အဲေလာက္မ်ားမွန္းေနာက္မွ သိခဲ႔ရတယ္။ ဆုိင္ကယ္ ငွားခ က ေစ်းသက္သာတာကိုး။ တစ္ရက္လုံးမွ ဆိုင္ကယ္တစ္စီးကို ဘက္ ၁၅၀ ေလာက္ဘဲေပးရေတာ႔ ဆိုင္ကယ္ငွားၿပီး သူတို႔က ေလွ်ာက္သြားၾကတာကိုး။ ကိုယ္တုိ႔ အုပ္စုက ၆ ေယာက္သြားေပမယ္႔ ႏွစ္ေယာက္ဘဲ ဆိုင္ကယ္စီးတတ္တဲ႔သူပါတာမို႔ ငွားမစီးၿဖစ္ခဲ႔ပါဘူး။ သုံးေယာက္တစ္စီး သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ စီးရမယ္ဆိုေတာ႔ မငွားဖုိ႔ဘဲ ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ခ် ခဲ႔ၾကတယ္။<br /><br />Patong Beach ကလူေတာ႔စည္တယ္။ ကမ္းေၿခအေနနဲ႔ ဆုိရင္ လွတယ္လုိ႔မဆိုသာပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ Pathong Night Life က အရမ္းမုိက္တယ္။ အဲလိုနဲ႔ ဟုိေမးဒီစမ္းနဲ႔ ဗိုက္ကလည္း ဆာၿပီမို႔ စားေသာက္ဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာ ၀င္စားၿဖစ္တယ္။ အဲဒီ ဆုိင္မွာ ၿမန္မာအစ္မၾကီးတစ္ေယာက္ အလုပ္လုပ္ေနတယ္။ ေပ်ာ္သြားတာေပါ႔။ ၿမန္မာေတြ႔ၿပီဆုိၿပီး။ ေနာက္ေတာ႔မွ အဲဒီ တစ္ေလွ်ာက္လုံးမွာ ၿမန္မာေတြမွ အမ်ားၾကီးဘဲ။အလုပ္လုပ္ေနၾကတာ။ အဲဒီၿမန္မာ အစ္မၾကီးကိုေမးေတာ႔ Show ေတြက Bengalar Road မွာ ရွိတယ္ ဆုိၿပီး Bengalar Road ကို ထြက္လာၾကတယ္။<br /><br /><p align="left"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Sv5cAsfIkQI/AAAAAAAAAMo/JLpRrRaI95c/s1600-h/DSC03264.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403857769902674178" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 181px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Sv5cAsfIkQI/AAAAAAAAAMo/JLpRrRaI95c/s320/DSC03264.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Sv5gs-0U4BI/AAAAAAAAANA/dMp5freocOw/s1600-h/IMG_8668.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403862928784154642" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Sv5gs-0U4BI/AAAAAAAAANA/dMp5freocOw/s320/IMG_8668.jpg" border="0" /></a><br /></p><br /><br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Sv5gryAmWGI/AAAAAAAAAMw/Q-qfRJdPRyk/s1600-h/IMG_8652.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403862908166101090" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Sv5gryAmWGI/AAAAAAAAAMw/Q-qfRJdPRyk/s320/IMG_8652.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><div align="left"><br /><br /><br /></div><br /><br /><br /><br /><br /><div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Sv5BIgHVrhI/AAAAAAAAAMQ/Ma689NPtYoM/s1600-h/DSC03271.JPG"></a><div></div><div>ဒီလုိ လာရင္းနဲ႔ မနက္ၿဖန္ အတြက္ Tour Package ေတြ၀ယ္ဖို႔ ဟိုဟုိဒီဒီ စူးစမ္းၾကည္႔ခဲ႔ၾကတယ္။ Thai နိုင္ငံရဲ႕ အဓိက စီးပြားေရး Tour လုပ္ငန္း ၿဖစ္တဲ႔အေလ်ာက္ ေနရာတကာမွာ Tour package ေ၇ာင္းတဲ႔ ဆိုင္ေလးေတြ ေတြ႔ႏုိင္တယ္။ အဲဒီအထဲကမွ ေစ်းအသက္သာဆုံးလို႔ထင္ရတဲ႔ ဆုိင္ေလးတစ္ဆိုင္ကို ၀င္ၿပီး ေစ်းႏွဳန္းေတြေမးၿပီး James Bond Island Tour Package ကို တစ္ေယာက္ကို ဘက္ တစ္ေထာင္နဲ႔ ၀ယ္ခဲ႔ၾကတယ္။ ေနာက္ ညဘက္ၾကည္႔ဖို႔ နာမည္အၾကီးဆုံးၿဖစ္တဲ႔ Simon Cabaret Lady Boy Show ကို တစ္ေယာက္ ဘက္ ၅၄၅ နဲ႔ ၀ယ္ၿဖစ္ခဲ႔ၾကတယ္။ အဲဒီေနာက္ Bengalar Road ကုိေလွ်ာက္ခဲ႔ၾကတယ္။ အရမ္းစည္ကားပါတယ္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွ Bar ေတြနဲ႔ ၿပည္႔ႏွက္ေနတယ္။ ေနာက္ Lady Boy လို႔ေခၚတဲ႔ Gay ေခ်ာေခ်ာ လွလွေလးေတြလည္း ေတြ႔ခဲ႔ရတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း စကားေၿပာရင္း ေငးရင္း နဲ႔ ည ၁၁း၀၀ ေလာက္က်ေတာ႔ ဘီယာ ၀ယ္ၿပီး ဟုိတယ္ၿပန္ခဲ႔ၾကတယ္။<br /><br />ေနာက္ေန႔အေၾကာင္းကို ေနာက္မွ ဆက္ေရးမယ္ေနာ္။ </div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-2470005294177065456?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-80111464313671685422009-11-12T12:31:00.006+08:002009-11-12T12:49:18.800+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SvuTxWJ4i_I/AAAAAAAAAL4/yEivIjXQ7bI/s1600-h/ppt.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 226px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SvuTxWJ4i_I/AAAAAAAAAL4/yEivIjXQ7bI/s320/ppt.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403074653930949618" border="0" /></a><br />နုိ၀င္ဘာလအတြက္ပထမဆုံးပို႔စ္ေလးကို လူမွဳေရးပို႔စ္ေလးနဲ႔စလုိက္ရေအာင္ေနာ္။<br /><br />လူရယ္လုိ႔ၿဖစ္လာရင္ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္ဆုိတာနဲ႔ ကင္းလို႔မရပါဘူး။ ၿမန္မာၿပည္မွာေန တဲ႔သူ မ်ားအဖုိ႔ သိပ္မသိသာေပမဲ႔ သူမ်ားႏိုင္ငံေရာက္ေနတဲ႔ လူတုိင္း လုိလို ကိုယ္႔လူမ်ဳိး အသိုင္းအ၀ုိင္းကို ခုံမင္ႏွစ္သက္ၾကမွာပါဘဲ။ အဲဒီေတာ႔ ကိုယ္႔လူမ်ုဳိးေတြ စုတတ္တဲ႔ေနရာေတြ ဆုိရင္ သြားၾကလာၾကတာ ဓမၼတာပါဘဲ။ မဆန္းပါဘူး။ အဲလိုနဲ႔ ဘဲ community ေလးေတြရွိလာတယ္ ဆိုပါေတာ႔။ လူမွဳေရး အဖြဲ႔အစည္းေလးေတြေပါ႔။ ကိုယ္ကေတာ႔ အဖြဲ႔ ထဲမွာ မပါ၀င္ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ကိုယ္႔ရဲ႔ မမၾကီးကေတာ႔ အဲဒီလူမွဳေရးအဖြဲ႔အစည္းမွာ အဓိက ေနရာကေန ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ သူတုိ႔ က စက္မွဳတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား ေဟာင္းမ်ား အဖြဲ႔ အစည္းပါ။ သူတို႕ အဖြဲ႕က သူတို႔ေက်ာင္း အာစရိယ ပူေဇာ္ပြဲေတြ ေနာက္ ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ား သၾကၤန္ကပြဲေတြ .အၿမဲလုပ္ေနက်ပါ။ တၿခားေသာ လူမွဳေရး ကိစၥေတြမွာလည္း သူတုိ႔ အဖြဲ႔ ပါ၀င္လွဳပ္ရွားေလ႔ရွိပါတယ္။ ဥပမာ အားၿဖင္႔ နာဂစ္မုန္တုိင္းၿဖစ္တုန္းကလည္း အလွဴခံလုိ႔ ရတဲ႔ ပိုက္ဆံေတြကို ကိုယ္တုိင္ၿမန္မာၿပည္သြား ေရာက္ အက်ဳိးေဆာင္းေပးတာတို႔၊ ေနာက္ဒီမွာ Software Engineer ကို Master Degree တက္ရင္း ကင္ဆာေရာဂါနဲ႔ ကြယ္လြန္သြားတဲ႔ မစႏၵာၿဖိဳးေ၀ ကိစၥမွာလည္း သူတို႔ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။<br /><br />ကဲ..ခုတစ္ခုကေတာ႔ လတ္တေလာၿဖစ္သြားတဲ႔ ကိစၥအတြက္ အလွဴခံမွာပါ။ ကိုယ္႔မမၾကီး ကဒီေလာက္ လူမွဳေရးေတြလုပ္ေနတာဆိုေတာ႔ သူ႔ညီမတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ပါ၀င္ကူညီ အလွဴခံေပးၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။ Straits Time သတင္းမွာလည္းပါပါတယ္ ။ ကားတုိက္မွဳၿဖစ္ပြားခဲ႔တဲ႔ ကိစၥေလးပါ။ အေသးစိတ္ကို ေအာက္မွာ မူရင္းအတုိင္းတင္ေပးလုိက္ပါတယ္ ။ နည္းသည္မ်ားသည္မဟုတ္ပါဘူး.။ 1 $ လွဴ လွဴ 5$ လွဴ လွဴ 10$ လွဴ လွဴ 50$ လွဴ လွဴ အလွဴက အလွဴပါဘဲ။ ကို္ယ္႔အတြက္ဘာမွ မၿဖစ္ေလာက္တဲ႔ ပိုက္ဆံေလးဟာ လူ႔တစ္ဘက္သားဘ၀ အတြက္ေသေရးရွင္ေရးတမွ် အေရးၾကီးလုိ႕လွဴလုိက္ရတဲ႔ ပီတိဟာ အႏွဳိင္းအဆမရွိ ပါဘူး.။အေသးစိတ္ကို ေအာက္မွာ ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္ရွင္႔။<br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >Dear all,</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >The two Myanmar Students (Maung Zaw Myo Lwin and Ma Phyo Thida Tun) had a hit and</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >run accident by lorry on the middle of October. Maung Zaw Myo Lwin is studying at</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >ITE and Ma Phyo Thida Tun is an ACCA student from N2P2 Professional Training Centre.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >Due to the accident, Maung Zaw Myo Lwin has minor injury despite his leg has been</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >broken. He has been discharged from hospital a few days later.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >However, Ma Phyo Thida Tun is having serious and numerous injuries on lower part of</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >her body where she can not move totally. The doctors at Tan Tock Seng Hospital are</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >trying their best to avoid her to be amputed. She has been admitted at Ward 12D, Bed</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >109 since then. Her brother (also a student) from Malaysia has come to Singapore to</span><br /><div style="text-align: justify; font-weight: bold;"><br /></div><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >look after her since the accident has taken place. </span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >Yesterday, Ko Zaw Zaw Cho (Ex-RIT member + Myanmar Club member), Ko Thant Zin Myo</span><br /><div style="text-align: right; font-weight: bold;"><br /></div><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >(Ex-RIT) and Moh Moh Minn (Ex-RIT) went to hospital and met with Ma Phyo Thidar Tun,</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >her brother, and Maung Zaw Myo Lwin.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >Here are the scopes we are trying to help them:</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >1. Regarding the insurance claim from Car owner’s company and other law</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >related matters, Ko Zaw Tun (Myanmar Club, VP) and Ko Zaw Zaw Cho are in the process</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >of negotiating. For your information, Maung Zaw Myo Lwin’s hospital bill is about S$</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >20,000 and that of Ma Phyo Thida Tun is about S$ 70,000 as on today. We heard that</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >the hospital doesn’t want to continue her treatment if the bill is not paid. She</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >seems to be in hospital for another one month, at least. </span><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >2. Regarding her brother’s visa extension in Singapore, Ko Zaw Zaw Cho will</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >try to request to ICA.</span><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >3. Since they are just students and their family has difficulty to support</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >them for long term medication bill, we would like to request help from all Myanmar</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >communities in Singapore to support them as much as we can. </span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(255, 0, 0);">AC No. : 038-84088-6 POSB Saving </span><br /></span><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >Please notify me if you have credited to the above account.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" >Thanks and Best wishes,</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Shwe Zin Ma (Ex-RIT, Ec 2000) -- Phone (93245885) (ဒါ ကကိုယ္႔ရဲ႕မမၾကီးပါရွင္႔)</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Zaw Zaw Cho (Myanmar Club + Ex-RIT, Mech 1998) - Phone (92702925) </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">U Zaw Tun (Myanmar Club + Ex-RIT, Ec 1981) ---- Phone (90105910) </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Thant Zin Myo (Ex-RIT, Civil 2003) - Phone (92381646)<br /><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-8011146431367168542?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-33604660765889673132009-10-10T11:48:00.003+08:002009-10-10T11:51:36.641+08:00<span style="color: rgb(153, 51, 0);">ဟိုး…လြန္ခဲ႔တဲ႔ငါးႏွစ္ေလာက္ကငါ…</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ရိုးသားၿဖဴစင္ တဲ႔ ႏွလုံးသားနဲ႔ ငါ …</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဘ၀အတြက္ရင္ဆုိင္ဖို႔ အားမာန္ေတြအၿပည္႔နဲ႔ ငါ…</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">လတ္ဆတ္တဲ႔ ရင္ခုန္သံအသစ္စက္စက္ေတြနဲ႔ ငါ…</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အေထြးဆုံးၿဖစ္တဲ႔ ငါ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မိဘေတြရဲ႕ ယုယၾကင္နာမွဳ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အစ္ကိုေတြ အစ္မေတြရဲ႕ အလိုလိုက္မွဳေတြနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ၿပည္႔ႏွက္ေနခဲ႔တဲ႔ ငါ …</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေလာကၾကီးအေၾကာင္ကို ဘာမွမသိနားမလည္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဟန္ေဆာင္မွဳေတြကင္းမဲ႔တဲ႔ ငါ…</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မိဘေမတၱာတစ္ခု ကလြဲလို႕ ဘာဆိုဘာမွ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မခုံမင္ မမက္ေမာခဲ႔တဲ႔ ငါ …</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အရာရာကို မွန္ကန္စြာဆုံးၿဖတ္ေပးႏိုင္တဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အစ္မတစ္ေယာက္ကို ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ႔ ငါ…</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">သာယာမွဳအတိၿပီးတဲ႔ ေလာကၾကီးကို ပိုင္ဆုိင္ထားတဲ႔ ငါ…</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဒီလုိနဲ႔ </span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မွဳန္၀ါး၀ါး ေရးေတးေတး ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">စင္ကာပူ ဆိုတဲ႔ တိုးတက္ေနတဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကၽြန္းႏို္င္ငံေသးေသးေလးထဲမွာ တစ္ေနရာစာရဖို႔ </span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">၂၀၀၇ ေဖေဖၚ၀ါရီလထဲက ၾကိဳးစားခဲ႔တဲ႔ ငါ…။</span><br /><br />ခုဆိုရင္ သုံးႏွစ္စြန္းလို႔ ေလးႏွစ္ၿပည္႔ခဲ႔ ၿပီေပါ႔။<br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 0);">ဒီ ေလးႏွစ္အတြင္းမွာငါ…</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">အရင္က…</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ဟန္ေဆာင္မွဳကင္းမဲ႔ခဲ႔တဲ႔ ငါ</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ဟန္ေဆာင္တာကို ေသေလာက္ေအာင္မုန္းတဲ႔ငါက</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ဘ၀ကေပးတဲ႔ အေတြ႕အၾကဳံေတြေၾကာင္႔</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">မ်က္ႏွာဖုံးေတြ အမ်ိဳးမ်ဳိးေၿပာင္းတပ္လာခဲ႔တဲ႔ငါ…</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ငါ႔လုိဘဲ မ်က္ႏွာဖုံးေအာက္ ကမ်က္ႏွာေတြကို ငါ ၿမင္ေနရတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ဒီ ဟန္ေဆာင္မ်က္ႏွာဖုံးေတြေအာက္ ကအၾကိမ္ၾကိမ္ ရုန္းထြက္ဖို႔လည္း</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ၾကဳိးစားခဲ႔ဖူးတဲ႔ငါ…</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">လတ္ဆတ္ခဲ႔တဲ႔ ရင္ခုန္သံေတြ ပ်က္သုန္းၿပီး</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ညစ္ပတ္စုတ္ၿပတ္ သတ္ေနတဲ႔ ရင္ခုန္သံေတြနဲ႔ ငါ…</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ၿဖဴစင္ေနတဲ႔ စိတ္ဓါတ္ေတြလည္း</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">မ်က္ႏွာဖုံးေတြေၾကာင္႔ မဲညစ္ေနတဲ႔ စိတ္ဓါတ္ေတြသာရွိေတာ႔တဲ႔ငါ…</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ဘာဆုိဘာမွ မသိ နားမလည္ေပမဲ႔ ခုေတာ႔</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">အရာရာက္ို ၾကိဳသိေနတတ္တဲ႔ ငါ….</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">မ်က္နွာဖုံးေတြေအာက္ ကလြတ္ေၿမာက္ခ်င္တဲ႔ငါ…</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">မ်က္ႏွာဖုံးေတြကို ေသေလာက္ေအာင္မုန္းတဲ႔ငါ….</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ငါ….ငါ….ငါ…။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-3360466076588967313?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-42598949011988488842009-10-10T00:33:00.004+08:002009-10-10T00:40:15.275+08:00<p align="left"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Ss9meaubkqI/AAAAAAAAALw/CoVOLgzHHk8/s1600-h/Buddha-Ive-2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390639951741948578" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 233px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Ss9meaubkqI/AAAAAAAAALw/CoVOLgzHHk8/s320/Buddha-Ive-2.jpg" border="0" /></a><br />We have assembled a heavenly design team. By keeping the core team small and investing significantly in tools and process we can work with a level of collaboration that seems particularly rare. Our physical environment reflects and enables that collaborative approach. The large open studio and massive sound system support a number of communal design areas. We have little exclusively personal space. In fact, the memory of how we work will endure beyond the products of our work.<br />-Jonathan Ive, senior vice president of industrial design at Apple</p><p align="left"></p><p align="left"><span style="color:#ff0000;"></span><a href="http://www.fastcompany.com/blog/gizmodo-staff/gizmodo/important-message-about-apple-industrial-design-jon-ive-blockquote"><strong><span style="color:#660000;">http://www.fastcompany.com/blog/gizmodo-staff/gizmodo/important-message-about-apple-industrial-design-jon-ive-blockquote</span></strong></a><strong><span style="color:#660000;"><br /></span></strong><span style="color:#ff0000;"><strong>အဲဒီ link ကို ၀င္ၾကည့္ၾကပါ ...Jonathan Ive (senior vice president of industrial design at Apple) ဆိုသူက ဗုဒၶ ရဲ့ ပံုေတာ္က မ်က္ႏွာေတာ္ကို သူ႔မ်က္ႏွာနဲ႔ အစားထိုးရံုတင္မက ဗုဒၶရဲ့ လက္ေတာ္ထဲမွာပါ Apple logo နဲ႔ ipod တို႔ကို ထည့္ထားၿပီး ေစာ္ကားခ်င္တိုင္း ေစာ္ကားထားပါတယ္။<br />အဲဒီလူရဲ့ ဓာတ္ပံုကို ေအာက္ပါ link မွာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။</strong></span></p><p align="left"> <a href="http://www.123people.com/s/jonathan+ive"><span style="color:#660000;"><strong>http://www.123people.com/s/jonathan+ive</strong></span></a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-4259894901198848884?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-22276972165268274682009-10-07T20:04:00.004+08:002009-10-07T20:14:35.062+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SsyF0cOwdMI/AAAAAAAAALo/6FLhqAtIQrU/s1600-h/images.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 127px; height: 127px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SsyF0cOwdMI/AAAAAAAAALo/6FLhqAtIQrU/s320/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5389829990033421506" border="0" /></a><br />သမီး ေမ႔ေမ႔ကို အရမ္းသတိရေနလုိ႔ ဒီပို႔စ္ေလး ေရးၿဖစ္တာပါ။<br /><br />ေမေမ နဲ႔ ေဖေဖ အိမ္ေထာင္ၿပဳၿပီး မိုးကုတ္ကိုေၿပာင္းလာခဲ႔ပါတယ္။ ္အမၾကီးရယ္ ၊ အစ္ကို ရယ္ နဲ႔ သမီးရယ္ကို ေမေမက မုိုးကုတ္မွာေမြးၿပီး အမလတ္ကိုေတာ႔ ရန္ကုန္မွာေမြးပါတယ္။သမီးတို႔သုံးေယာက္ ကမိုးကုတ္မွာေမြးလို႔လားေတာ႔ မသိဘူး၊ အသား ၿဖဴတယ္ေနာ္ ေမေမ ။အမလတ္တစ္ေယာက္ဘဲ အသားညိဳတယ္။ ဒါေပမယ္႔အမလတ္က သမီးတို႔ေမာင္ႏွမ ေတြထဲမွာ အေခ်ာဆုံး။ ေမေမနဲ႔ တူလုိ႔လားေတာ႔သိဘူးေနာ္။<br /><br />သမီးတုိ႔ေမာင္ႏွမေလးေယာက္လုံး ကတစ္ေယာက္တစ္မ်ဳိးစီ ဆိုးခဲ႔ၾကတယ္ေနာ္။ ေဖေဖကလည္း လူတဖက္သားကို အရမ္းအားနာတတ္ခဲ႔တဲ႔သူေပါ႔။ ဒီလို မ်ဳိးေတြၾကားထဲမွာ ေမေမ ဘယ္လိုမ်ားစီမံကြပ္ကဲခဲ႔ပါသလဲ? သမီးသိခ်င္တယ္ေမေမရယ္္။ေဖေဖ ဘယ္ေလာက္ထိအားနာတတ္သလဲဆိုရင္ ေမေမၿပန္ေၿပာတာ သမီးနားထဲမွာအၿမဲၾကားေနရတယ္္။ အစ္မလတ္ေမြးၿပီးေတာ႔ ေမေမတို႔မုိးကုတ္ကို ၿပန္လာခဲ႔ တယ္။ ေဖေဖ ကေက်ာက္ၾကည္႔တာ အရမ္းကၽြမ္းက်င္ပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ထိကၽြမ္းသလဲဆုိရင္ ယုိးဒယားတုိ႔ဘာတို႔ ဘက္က သူေငွးေတြဆိုရင္ ေဖ႔ေဖ႔ ကို ရာၿဖတ္ အေနနဲ႔ ေခၚၿပီး သူ႔တို႕ေက်ာက္ေတြကို ေစ်းၿဖတ္ေပးရပါတယ္။ ေဖေဖရဲ႔႕ အားနည္းတဲ႔ အခ်က္က သူမ်ားကို အားနာတတ္လုိ႔ သမီးတို႔မခ်မ္းသာတာပါ။ လိမ္တဲ႔သူမွန္းသိသိၾကီးလညး္ ေက်ာက္ကိုထည္႔လုိက္တာဘဲ။ အဲလို အားနာတတ္တဲ႔သူမ်ိဳးေလ။ အရင္တုန္းကေတာ႔ ေမေမ ကစီးပြားေရးထဲမွာ ၀င္မလုပ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ သမီးကိုေမြးၿပီးတဲ႔ အခ်ိန္ကစလုိ႔ အားနာတတ္တဲ႔ ေဖေဖရဲ႕ အက်င္႔ေၾကာင္႔ ေမေမ စီးပြားေရးထဲ မ၀င္လုိ႔ မရတဲ႔ အေၿခအေန ကိုေရာက္ရွိခဲ႔ပါတယ္။ ေမေမ စီးပြားေရးထဲ ၀င္လာၿပီဆိုမွဘဲ ေဖေဖ႔ကိုလည္း ဘယ္သူမွ မလိမ္ရဲေတာ႔ပါဘူး။ေမေမ႔ ပါးစပ္ကို ေၾကာက္လုိ႔ထင္ပါရဲ႕။<br /><br />မိုးကုတ္မွာေနတုန္းကဆိုရင္ သမီးကမူၾကိဳဘဲရွိေသးတာ။ သမီးကငယ္ငယ္ေလးထဲက လက္ဖက္ရည္ဆိုရင္ အရမ္းၾကိဳက္တာ။ ေမေမ ကသမီးကိုအၿမဲေက်ာင္းလုိက္ပို႔တယ္။ ေမေမမွတ္မိတယ္မလားဟင္။ ေက်ာင္းသြားရင္ လက္ဖက္ရည္ ဓါတ္ဘူးတစ္လုံး အၿပည္႔ေဖ်ာ္ေပးလုိက္တာ။ ၿပီးေတာ႔ေက်ာင္း သြားတဲ႔လမ္းမွာ ေပါက္စီဆိုင္ရွိတယ္။ ေပါက္စီကတစ္လုံးမနက္တုိင္း စားေနက်။ စားၿပီးရင္ ေမေမက သမီးကို မူၾကိဳပို႔ေပးၿပီး ထပြဲထဲသြားၿပီ။ထပြဲ ဆိုတာက ေက်ာက္ေစ်းလုိသေဘာမ်ုဳိးပါ။ ေမေမကေဖေဖ႔ ေလာက္ေက်ာက္ၾကည္႔တာမကၽြမ္းဘူး။ ဒါေပမယ္႔ သားသမီးေဇာေတြနဲ႔ ေမေမရဲ႕ အားမနာတတ္တာရယ္ အတိအက်လုပ္တာရယ္ ေဖေဖရဲ႕ ေက်ာက္ကၽြမ္းက်င္မွဴနဲ႔ စီးပြားေရးနယ္ပယ္မွာ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ ရပ္တည္လာႏိုင္ခဲ႔တယ္။ ေဖေဖကေတာ႔သူ႔မိန္းမေအာင္ၿမင္တာေတြၾကည္႔ ၿပီး ဂုဏ္ယူေနေလရဲ႕။ ဒီလိုနဲ႔ ေဖေဖက ေမေမ႔ကိုေက်ာက္ပညာေတြသင္ေပးခဲ႔တယ္။ ေမေမက သူယူလာတဲ႔ေက်ာက္ေတြ ေကာင္းမေကာင္းေဖေဖ႔ကိုၿပ တယ္။ၿပိီးေတာ႔ႏွစ္ေယာက္သားတုိင္ပင္ၿပီး အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္တာခုခ်ိန္ထိဘဲ ဆိုပါေတာ႔။<br /><br />သမီး ေခါင္းထဲမွာ မွတ္မိေသးတယ္ ေမေမ။သမီးတို႔ ၿခံထဲမွာ မာလကာပင္တစ္ပင္ရွိတယ္။ အဲဒီမာလကာပင္က မာလကာသီးေတြကို သမီးတုိ႔က အၿမဲခူးစားေနက်ေလ။ တစ္ရက္ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ အၿပင္သြားေနတုန္း ေမာင္ႏွမေလးေယာက္ မာလကာသီးေတြခူးစားပါေရာ။ အသီးကမမွည္႔ေသးေတာ႔ မာက်စ္က်စ္နဲ႔။ စားၿပီးည ဘက္လည္းေရာက္ေရာ က်န္တဲ႔ ေမာင္ႏွမေတြက ဘာမွမၿဖစ္ဘဲ သမီးက (ကန္ေတာ႔ေနာ္) အီးအီးေတြတစ္ပါေလေရာ။ ေမေမကေလ ၿပန္ေရာက္ေတာ႔ က်န္တဲ႔ ေမာင္ႏွမေတြကို ဆူၿပီး သမီးရဲ႔မစင္ကို လက္နဲ႔ ထုတ္ေပးပါတယ္။ မရြံမရွာေနာ္။ ေအာ္။သူလည္း မိခင္ေမတၱာေတြ နဲ႔ဆုိေတာ႔ ဘယ္ရြံမလည္းေနာ္။ သမီးေလ အဲဒီအေၾကာင္းၿပန္စဥ္းစားတုိင္း ေမေမ႔ကို အရမ္းအားနာတာပဲေမေမရယ္။<br /><br />အစ္ကိုတုန္းက က်ေတာ႔ ဒီလို။ တစ္ရက္ အစ္ကို အၿပင္းဖ်ားတယ္ေလ။ဘယ္ေလာက္ထိဖ်ားလည္း ဆုိရင္ ေဆးရုံေတာင္တက္ရတယ္။ ေမေမက အဲဒီတုန္းက ေဆးရုံမွာ တစ္ညလုံးေစာင္႔အိပ္ခဲ႔တယ္ေနာ္။မပင္ပန္းဘူးလားေမေမရယ္ လုိ႔ေမးေတာ႔ ဟဲ႔သားေဇာနဲ႔ဆုိေတာ႔ အိပ္ပါဆိုရင္ေတာင္ မအိပ္ခ်င္ဘူးလုိ႔ေမေမၿပန္ေၿဖခဲ႔တယ္ေနာ္။ သုံးညေလးညေလာက္ေမေမ မအိပ္ရဘူးတဲ႔။ သားေဇာေတြနဲ႔ ေလ။ ဒီၾကားထဲ အစ္ကို ကုတင္ေဘးက ေကာင္ေလးက ဆုံးသြားေသးတယ္။ ေမေမပိုၿပီး စိတ္ပူတာေပါ႔။ သူ႔သားအတြက္။<br /><br />အမၾကီးက်ေတာ႔ ေမေမခ်စ္ပုံကတစ္မ်ဳိး ။ မၾကီး ကငယ္ငယ္ေလးထဲက ေမေမ႔လက္ထြက္မို႔လို႕လားမသိဘူးေနာ္ တစ္ခုခုလုပ္ၿပီဆိုရင္ သူကအရမ္းထူးခၽြန္တယ္။ သမီးတို႔နဲ႔မ်ားေတာ႔ ကြာပါ႔။ ေမေမက မၾကီးငယ္ငယ္တုန္းကဆိုရင္ အတန္းထဲမွာ ပထမ မရရင္ထမင္းမေကၽြးဘူး ။အဲလိုုမ်ဳိး။ မၾကီးက အဲဒါက္ုိေၾကာက္ၿပီး အတင္းၾကိဳးစားတာ။ သမီးတို႔အလွည္႔က်ေတာ႔ ေမေမကစာမၿပေပးႏိုင္ေတာ႔ဘူး။ စီးပြားေရးလုပ္ေနရလုိ႔။<br /><br />ေမေမ႔ကို လူေတြက အတၱၾကီးတယ္ တဲ႔။ အေပါက္ဆုိးတယ္တဲ႔။ ေမေမကေတာ႔ အဲဒီလူေတြကို ဘာၿပန္ေၿပာတယ္ မွတ္သလဲ။ ဟုတ္တယ္ ကၽြန္မက အတၱၾကီးတယ္တဲ႔။ ကုိယ္႔သားသမီးအတြက္ ကၽြန္မ အတၱၾကီးတာ ဘာၿဖစ္သလဲလို႔ ၿပန္ေၿပာခဲ႔တယ္။ ေမေမ႔အေပၚမွာ သူ႔ေမာင္ႏွမေတြ ကအစ အၿမင္မၾကည္ဘူး။ ေမေမက သူမိသားစု တစ္ခုကိုဘဲသူ႔ကမၻာလို႔ယုံ ၾကည္တဲ႔သူေလ။သူမ်ားအေပၚစိတ္ထား မေကာင္းဘူလားဆုိတာေတာ႔ မဟုတ္ဘူး။ ေမေမက သူမွန္တယ္ထင္ရင္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ဂရုမစို္က္ဘဲလုပ္တတ္တဲ႔သူေပါ႔၊ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ေမေမက သူ႔ဘ၀နဲ႔ရင္းၿပီး ရလာတဲ႔သင္ခန္းစာေတြေၾကာင္႔ စကားေၿပာတာဆိုးခ်င္ဆုိးမယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူမ်ား အေပၚမွာ မေကာက္က်စ္ဘူး။ မယုတ္မာဘူး။ေမေမ ေရ. သမီး အမွန္အတုိင္း ၀န္ခံရရင္ သမီး အထင္ၾကီးရတဲ႔မိန္းမ ေလးစားရတဲ႔ မိန္းမ ေတြထဲမွာ ေမေမ ကဒုတိယပါ။ ပထမက ေတာ႔ အန္တီ စုပါ။<br /><br />ခုခ်ိန္မွာ ေမေမ႔ကို သမီးအရမ္းသတိရေနပါတယ္။ သမီး အရမး္စိတ္ညစ္လာတဲ႔အခါ၊ အဆင္မေၿပမွဳေတြမ်ားလာတဲ႔အခါ မွာေမေမကို သမီး အနားမွာရွိေစခ်င္တယ္။ ေမေမ႔ကိုအရမ္းလြမ္းပါတယ္။ ေမေမက ႏို၀င္ဘာ လလယ္ေလာက္ သမီးနဲ႔ မၾကီး ရွိတဲ႔ ဒီႏုိင္ငံကို လာမယ္တဲ႔။ သမီးအရမး္ေပ်ာ္တာဘဲ။ေမေမခ်က္ေကၽြးတဲ႔ ဟင္းေတြလည္းမစားရတာ ၾကာေနၿပီ။ ေမေမ႔ ရင္ခြင္မွာလည္း မအိပ္စက္ရတာၾကာၿပီ။<br /><br />ေမေမ ေနေကာင္းပါေစ ဒီသားသမီးေတြရယ္ ဒီေဖေဖရယ္ ဒီေမေမရယ္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ တိုင္ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္တဲ႔မိသားစု ေလးအတိုင္း ေနထုိင္သြားႏိုင္ပါေစလုိ႔ဆႏၵၿပဳရင္း။<br /><br />ေမေမနဲ႔ ေဖေဖက္ို အရမ္းလြမ္းတဲ႔<br />မ်က္မွန္ေလး<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">* ပုံကို </span><a style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);" href="http://www.millerslab.com/BabyChildContest/rounds.aspx?roundid=1">ဒီက </a><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ယူထားပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">* အားလုံးဘဲေဆာ္ရီးပါေနာ္။ ခုတေလာကနည္းနည္း အလုပ္မ်ားေနလို႔ ဘယ္သူ႔ဘေလာ႔ခ္မွလည္း မေရာက္ၿဖစ္၊ ေ၀ဖန္ခ်က္လည္း မေပးနိင္ၿဖစ္သြားပါတယ္။ အႏွဴးညႊတ္ေတာင္းပန္ပါတယ္။။<br />အားလုံးကို ခင္တဲ႔<br />မ်က္မွန္ေလး</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-2227697216526827468?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-55775467437894076672009-09-22T15:18:00.004+08:002009-09-22T15:27:45.411+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Srh8abWVQRI/AAAAAAAAALg/hhsUXPqt-A4/s1600-h/romantic_moon.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/Srh8abWVQRI/AAAAAAAAALg/hhsUXPqt-A4/s320/romantic_moon.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5384190147981295890" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; color: rgb(255, 255, 0);"><br /></div><span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">တုိ႔ႏွစ္ေယာက္လမ္း</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">မေၿဖာင္႔တန္းလည္း</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">လက္မ်ားၿမဲၿမံ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">ခုိင္ခုိင္တြဲလ်က္</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">ခရီးဆုံးတုိင္</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">ေလွ်ာက္ၾကမယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 0); font-weight: bold;">တို႔ွႏွစ္ေယာက္ၾကား</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 0); font-weight: bold;">ဘယ္လိုတားဆီး</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 0); font-weight: bold;">၀င္ဖ်တ္ဆီးလည္း</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 0); font-weight: bold;">ႏွစ္ေယာက္ရင္ဆိုင္</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 0); font-weight: bold;">တူေက်ာ္ၿဖတ္မယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ကုိယ္႔ရဲ႕နံေဘး၀ယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">မင္းရွိေနရင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ဆူးခင္းလမ္းပင္ၿဖစ္လင္႔ကစား</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ကိုယ္ေလွ်ာက္လွမ္းမယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ခရီးလမ္းၾကမ္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">မမွဳစတမ္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">လက္ေတြဆုပ္ကိုင္သြားၾကမယ္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-5577546743789407667?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-711036362181281662009-09-21T22:00:00.007+08:002009-09-23T08:47:54.197+08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SreHg1eKOkI/AAAAAAAAALQ/jqpBqq6u-nc/s1600-h/359005_20090806090001208.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5383920877723859522" style="width: 320px; height: 198px;" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SreHg1eKOkI/AAAAAAAAALQ/jqpBqq6u-nc/s320/359005_20090806090001208.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><div align="justify">မေန႔ က ကိိုယ္နဲ႔ ကိုယ္လက္တြဲေဖာ္နဲ႔ ရန္ေတြၿဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီေန႕က်ေတာ႔ ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္က ကိုယ္႔ကိုေခ်ာ႔တဲ႔ အေနနဲ႔ ရုပ္ရွင္လိုက္ၿပပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ဘဲ PHOBIA 2 ဇာတ္လမ္းေလးက္ို ၾကည္႔ၿဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။<br /><br />ယုိးဒယား က ရို္က္ကူးထားတဲ႔ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ပါ။ ေၾကာက္ဖို႔ ေကာင္းသလို သူ ၿပတဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ ကေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းမြန္ပါတယ္ ။ ကိုယ္႔စိတ္က ကိုယ္႔ကုိ ဘယ္လိုေၿခာက္လွန္႔တယ္ ဆုိတာကို အပိုင္းတိုေလးေတြနဲ႔ ၿပသ သြားပါတယ္.။ ကိုယ္မဟုတ္တာ တစ္ခုလုပ္ထားၿပီ ဆို ရင္ အဲဒီ လိပ္ၿပာ ကကိုယ္႔ကို ေၿခာက္လွန္႔ေနတာပါဘဲ။ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္၀င္းစားဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ ေၾကာက္တတ္တဲ႔သူမ်ား ေတာ႔ သြားမၾကည္႔ပါနဲ႔။ စိတ္ေၿခာက္ၿခား စရာ ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းပါတယ္။<br /><br />ကိုယ္က PHOBIA စကားလုံးနဲ႔ ရင္းနီးေနတာ ၾကာပါၿပီ။ စင္ကာပူ က ပိုလီ ေက်ာင္းတစ္ခုရဲ႕ ၿပဇာတ္တစ္ခု မွာ လည္း အဲဒီ PHOBIA အေၾကာင္း တင္ဆက္ခဲ႔ဖူးပါတယ္။ သူကက်ေတာ႔ တစ္မ်ဳိးပါ။ သူ႔ဇာတ္လမ္းေလးက က်ေတာ႔ ဒီလို။<br /><br />ေက်ာင္းဆရာတစ္ေယာက္က သူတပည္႔ေက်ာင္းသားေတြကို ပုံၿပင္တစ္ပုဒ္ေၿပာၿပေနပါတယ္။<br /><br />တစ္ခါက ဘုန္းေတာ္ၾကီးတစ္ပါးတည္း သီတင္းသုံးေနတဲ႔ေက်ာင္းမွာ ေမာင္ငယ္ (နာမည္ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ႔လုိ႔ တၿခားနာမည္ ထည္႔လုိက္ပါတယ္) ဆုိတဲ႔ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသားေလး တစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ တစ္ရက္က်ေတာ႔ ဘုန္းၾကီးအတြက္ လာပို႔ထားတဲ႔ ဆြမ္းကို ေမာင္ငယ္က ခုိးစားမိပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ကသူဆြမ္းစားခ်ိန္ေရာက္ ေတာ႔ ဆြမ္းေတြ ေလ်ာ႔ေနလို႔ေမာင္ငယ္ ကို ေဒါသတၾကီးနဲ႔ ရိုက္ႏွက္ပါေတာ႔တယ္။ အဲဒါ ဘုန္းေတာ္ၾကီး လြန္သလား ၊ ေမာင္ငယ္လြန္သလား?<br /><br />အဲဒီအေၾကာင္းကို ေက်ာင္းဆရာက ကိုယ္႔ထင္ၿမင္ခ်က္ကို ေက်ာင္းသားေတြကို စာစီစာကုံးတစ္ပုဒ္ေ၇းလာဖုိ႔ မွာလုိက္ပါတယ္။ ေနာက္ရက္က်ေတာ႔ ေက်ာင္းသာေတြက ေက်ာင္းဆရာ ကို ၿပပါတယ္။ အဲဒီ မွာ ေမာင္သီဟ ဆိုတဲ႔ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကလြဲလုိ႔ က်န္တဲ႔ေက်ာင္းသားေတြက ဘုန္းေတာ္ၾကီး က ေမာင္ငယ္ မခိုးတတ္ေအာင္ဆုံးမ တာလို႔ ေရးၾကပါတယ္။ ေမာင္သီဟကေတာ႔ တရား ၿပည္႔တဲ႔ဘုန္းေတာ္ၾကီး ဒီေလာက္ေဒါသ မၾကီးသင္႔ေၾကာင္း၊ ဆြမး္ခိုးစားတာေလးနဲ႔ မရိုက္သင္႔ေၾကာင္း၊ပါးစပ္နဲ႔ ဘဲေၿပာဆုိဆုံးမသင္႔ေၾကာင္း ေရးထားပါတယ္။ အဲဒီထင္ၿမင္ခ်က္ကို ေက်ာင္းဆရာလည္း ဖတ္ရေရာ ေမာင္သီဟကို ရုိက္ပါေတာ႔တယ္။ က်န္တဲေက်ာင္းသာေတြကို ဆရာ ကိုယ္႔ကို ရိုက္ေတာ႔မယ္ဆိုတဲ႔ ေၾကာက္စိတ္ အမွန္ကို မေၿပာရဲတာကို သရုပ္ေပၚေအာင္ ၿပသသြားပါတယ္။ ေမာင္သီဟ တစ္ေယာက္သာ ကိုယ္႔ ထင္ၿမင္ခ်က္ကို ကိုယ္ရဲရဲ၀င္႔၀င္႔နဲ႔ ေရးသားရဲတဲ႔သူပါ။<br /><br />ခုလက္ရွိ ကိုယ္တုိ႔ႏို္င္ငံမွာ လည္းဒီလုိပါဘဲ။ တစ္ခုခုလုပ္မယ္ဆိုရင္ မိဘေတြေရာေမာင္ႏွမေတြ ေရာက္ုိ ပါတစ္ခုခုၿဖစ္ေတာ႔မယ္ဆုိတဲ႔ ေၾကာက္စိတ္နဲ႔ သူတုိ႔အုပ္စုိးတုိင္းခံေနရတာပါ။ တကယ္လည္းအဲဒီလုိၿဖစ္ေအာင္သူတို႔ လုပ္ေနၾကတာပါ။ ဘေလာ႔ေတာင္ မေရးရဲေလာက္ေအာင္ ၿပည္သူေတြရဲ႕စိတ္ထဲမွာ အဲဒီ ေၾကာက္စိတ္ ဆိုတာၾကီးကို သူတို႔ ထည္႔ေပးလုိက္တာပါ။ ၿပည္သူလူထု ရဲ႕စိ္တ္မွာ အဲဒီ ေၾကာက္စိတ္ မရွိေတာ႔ဘူးဆုိရင္ သူတုိ႔ေတြလည္း ရွိေတာ႔မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္လည္း အဲဒီ ေၾကာက္စိတ္ ေတြ မရွိေတာ႔ေအာင္ၾကိဳးစားရမယ္႔အထဲမွာ ပါပါတယ္။<br /><br />အားလုံး ဒီ PHOBIA ဆိုတဲ႔ ေၾကာက္ရြံတဲ႔စိတ္က ကင္းေ၀းႏုိင္ၾကပါေစ ရွင္။ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><strong><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ပုံကို္ </span></strong><a href="http://www.blogger.com/www.alivenotdead.com/wisekwai"><strong><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒီက </span></strong></a><strong><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ယူထားပါတယ္ရွင္။</span></strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-71103636218128166?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-12843991091078883512009-09-18T13:43:00.005+08:002009-09-18T13:49:30.637+08:00<span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">နတ္ကေတာ္လုပ္နည္း နိႆ်ည္း</span><br /><br />နတ္ကေတာ္ေလာကတြင္က်င္လည္ရိုက္စား နတ္ကေတာ္ႀကီးမ်ားေရွ႕<br />ထြန္က်ဴးသည္မဟုတ္ပါ။<br />သိသမွ်ေရးရေသာ္ နတ္ကေတာ္လုပ္နည္း နိသရည္းကား ..<br /><br />၁) အရူးေထာင္လဲ အေရာက္လွမ္းရမည္ ၊ မမူးေအာင္လဲအေသာက္ကြၽမး္ရမည္ ။<br /><br />၂) ကနားထိန္းကိုလဲ အဖားရမည္ ၊ အသားစိမ္းကိုလဲ စားရမည္ ။<br /><br />၃) နတ္ဆိုင္းဆရာကိုလဲ အတီးေကာင္းေအာင္ကပ္ရမည္ ၊ နတ္သမိုင္းစာကိုလဲ<br />အရြီးေကာင္းေအာင္ ဖတ္ရမည္ ။<br /><br />၄) လွ်ာထြက္ေအာင္လဲ အေျပာၿမိဳင္ရမည္ ၊ အသျပာထြက္ေအာင္လဲ အေဟာပိုင္ရမည္ ။<br /><br />၅) အေျပာက်င့္က တစ္မနက္တည္းႏွင့္ ေမာႏိုင္သည္ ၊ အေဟာ သင့္က<br />တစ္ခ်က္တည္းႏွင့္ေထာႏိုင္သည္ ။<br /><br />၆) ေလခ်ဥ္ဆိုးကိုလဲ မထေအာင္ ႀကံတတ္ရမည္ ၊ ေရစင္ဖိုးကိုလဲ ရေအာင္ ဖန္တတ္ရမည္ ။<br /><br />၇) သရဲလိုေျခာက္ၿပီး က်ားေလာက္လဲ လ်င္ရမည္ ၊ ဆဲဆိုေငါက္ၿပီး စားေပါက္လဲထြင္ရမည္ ။<br /><br />၈) အဆန္းထႊင္ကာ ဓါးစတန္႔လဲ ျပရမည္ ၊ ရွမ္း ကရင္ ဗမာ ကုလား ဒန္႔စ္လဲ ကရမည္ ။<br /><br />၉) ေပြးမန္းလဲ တတ္ရမည္ ၊ အေပးအကမ္းလဲ ျဖတ္ရမည္ ။<br /><br />၁၀) ေလာင္းကစားလဲ ႏႊဲရမည္ ၊ အေတာင္းအစားလဲ ရဲရမည္ ။<br /><br />၁၁) ဇာတ္ခံုေပၚလဲ ေၾကာင္ရဲရမည္ ၊ နတ္ပံုေတာ္လဲ ေပါင္ရဲရမည္ ။<br /><br />၁၂) ယၾတာကိုလဲ ေဆာင္ရမည္ ၊ ပ၀ါကိုလဲ ေပါင္ရမည္ ။<br /><br />၁၃) ေဒါင္းဖဲကိုလဲ ကပ္ထားရမည္ ၊ ဗေလာင္းဗလဲကိုလဲ တတ္ထားရမည္ ။<br /><br />၁၄) ဂါတ္စာေရးလာမွ အာမခံရသည္ ၊ နတ္ေမးလာမွ ဆာသမွ်ႏွံရသည္ ။<br /><br />၁၅) အရပ္ႏူး ကိုလဲ အတည့္ေတြးရမည္ ၊ နတ္ရူးကိုလဲ တပည့္ေမြးရမည္ ။<br /><br />ဒါ့ကေလာက္ တတ္လွ်င္ျဖင့္ ဘ၀တစ္သက္တာ ငတ္စရာမရွိ ႀကီးပြားဖို႔သာရွိေၾကာင္း<br />ကြၽႏ္ုပ္က ရဲရဲႀကီး အာမခံပါသည္။<br /><br />နတ္ကေတာ္ေလာကတြင္က်င္လည္က်က္စား သာမန္နတ္ကေတာ္မ်ားထက္ တစ္ကြက္သာေစရန္<br />ေဆာင္ရန္နည္းလမ္းမ်ားကိုလဲ အရူးေခ်းပန္း ပရမ္းပတာ ရွင္းျပပါဦးမည္ ။<br /><br />၁) ၾကက္သားကိုလဲ အုပ္ရမည္ ၊ ၀က္သားကိုလဲတုတ္ရမည္ ။<br />ၾကက္သားကို အုပ္မွ ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြးျဖစ္ႏိုင္သည္ ၊ ၀က္သားကို တုတ္မွ ၀က္ပုပ္ကေလးျဖစ္ႏိုင္သည္ ။<br /><br />၂) ပရမ္းပတာလဲ ေျပာရမည္ ၊ လမ္းမွာလဲေဟာရမည္ ။<br />ပရမ္းပတာ ေျပာမွ အဟုတ္ထင္သည္ ၊ လမ္းမွာ ေဟာမွအလုပ္တြင္သည္။<br /><br />၃) ငါးေျခာက္ကိုလဲ ေၾကာ္ရမည္ ၊ အေျခာက္လိုလဲ ေပ်ာ္ရမည္ ။<br />ငါးေျခာက္ကိုေၾကာ္မွေညွာ္မိသည္ ၊ အေျခာက္လိုေပ်ာ္မွ အေဖၚရွိသည္ ။<br /><br />၄) လင္ကိုလဲ ညာတတ္ရမည္ ၊ အခ်ဥ္ကိုလဲ ရွာတတ္ရမည္ ။<br />လင္ကိုညာတတ္မွ မိုက္လို႔ေကာင္းသည္ ၊ အခ်ဥ္ကို ရွာတတ္မွ ရိုက္လို႔ေကာင္းသည္။<br /><br />၅) ဒိုင္ခံစရာ က်ပ္ေငြ အပိုလဲရွိရမည္ ၊ ႏိုင္ငံတကာ နတ္ေတြကိုလဲ သိရမည္ ။<br />ဒိုင္ခံစရာ က်ပ္ေငြ အပိုရွိမွ အေလ်ာ္အစားၿမိဳင္သည္ ၊ ႏိုင္ငံတကာ နတ္ေတြကိုသိမွ ေက်ာ္ၾကားႏိုင္သည္ ။<br /><br />၆) ေတာအရက္လဲ ေသာက္ရမည္ ၊ ေဟာခ်က္လဲေပါက္ရမည္ ။<br />ေတာအရက္ေသာက္မွ ခံတြင္းသန္႔ၿပီး ေလွ်ာက္လည္ေဟာႏိုင္သည္ ၊ ေဟာခ်က္ေပါက္မွ သတင္းပ်ံ႕ၿပီးေဖာက္သည္ေပါႏိုင္သည္ ။<br /><br />၇) အေပ်ာ္ကိုလဲ ႀကိဳက္ရမည္ ၊ စားေတာ္ကိုလဲ တိုက္ရမည္ ။<br />အေပ်ာ္ႀကိဳက္မွ အတြဲအသစ္ထားႏိုင္သည္ ၊ စားေတာ္ တိုက္မွ အသည္းအျမစ္စားႏိုင္သည္ ။<br /><br />၈) ေျမြေတာကိုလဲ ျဖတ္ရမည္ ၊ ေၾကြေဟာကိုလဲ တတ္ရမည္ ။<br />ေျမြေတာကိုျဖတ္မွ ေျမြၿပီးႏိုင္သည္ ၊ ေၾကြေဟာကိုတတ္မွ ေလႀကီးႏိုင္သည္ ။<br /><br />၉)ဘူတာကတိုလဲ တစ္ရက္ႀကိဳေျပးရမည္ ၊ လူတကာကိုလဲ မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးရမည္ ။<br />တစ္ရက္ႀကိဳေျပးမွာ သြားစရာ တီးကတ္ရသည္ ၊ မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးမွ စားစရာဖရီးႏွက္ရသည္ ။<br /><br />၁၀) အေၾကြးလဲ ဆန္ဆီ မက်န္ၿဖဲရမည္ ၊ အေျပးလဲ ခ်န္ပီယံ ဆြဲရမည္ ။<br />ဆန္ဆီမက်န္ၿဖဲမွ အျမတ္ထြက္ေခ်သည္ ၊ ခ်န္ပီယံဆြဲမွ နတ္သက္ရွည္သည္ ။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">တတ္မွစားရသည္မဟုတ္ပါ ၊ နပ္ လွ်င္လဲ စားရပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">ငတ္မွလာဘ္ေမွ်ာ္ျဖစ္သည္ ၊ နပ္မွ နတ္ကေတာ္စစ္သည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">လိပ္ျပာသိပ္မွ နတ္ကေတာ္ျဖစ္သည္မဟုတ္ပါ၊ ရိတ္စရာ ရိတ္လွ်င္လဲ နတ္ကေတာ္ျဖစ္ပါသည္ ။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">ေရစင္ေသာက္မွျဖစ္သည္လဲမဟုတ္ပါ ၊ ေရသန္႔ေသာက္လဲ ျဖစ္ပါသည္ ။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">လူလိုမွ နတ္လိုပါသည္ ၊ အူစိုမွ အငတ္ပိုပါသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">* သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ရဲ႕ forward ေမးလ္မွ ရပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">စာဖတ္သူ ေတြကို ရီေစခ်င္လို႔တင္ပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">တၿခား ဘေလာ႔ဂါ ေရးထားတာဆုိလွ်င္လည္း အဲဒီ forward ေမးလ္ မွာ ဘာနာမည္မွမပါလုိ႔ မေဖာ္ၿပၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-1284399109107888351?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-28937986182228995882009-09-17T07:48:00.008+08:002009-09-17T08:11:33.301+08:00ဒီစက္တင္ဘာလမွာ ေမြးေန႔ေတြ အေတာ္မ်ားတယ္ထင္ပါ႔။ ဘယ္ဘေလာ႔ခ္ၾကည္႔ၾကည္႔ေမြးေန႔ ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ႔ရ တတ္တယ္။ ခုလည္း လာၿပန္ၿပီ လုိ႔မေၿပာလိုက္ပါနဲ႔ေနာ္။<br /><br />ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္ ေလးရဲ႕ ေမြးေန႔မို႔လို႔ အမွတ္တရ အေနနဲ႔ အၿမတ္တႏိုး ပုိ႔စ္တင္လုိက္ပါတယ္။<br /><br />ၿပီးေတာ႔ ဒီစက္တင္ဘာလ ၆ ရက္ေန႔ ကကိုယ္တို႔ လက္မွတ္ထိုးတဲ႔ တစ္ႏွစ္ၿပည္႔ အထိမ္းအမွတ္ေလးပါ။ ၆ ရက္ေန႔ က Johor Bahru သြားတာကလြဲလို႔ ဘာမွ မွတ္မွတ္ရရ မလုပ္ ၿဖစ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႔ ဒီ ေန႔ သူ႔ေမြးေန႔မွာ ကိုယ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္အမွတ္တရ လုပ္မယ္ဆုိၿပီး ႏွစ္ေယာက္တည္း သီးသန္႔ ေမြးေန႔ပြဲေလး က်င္းပၿဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ကုိယ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ မွာ ေတာ္ေတာ္ေလးတူတဲ႔အခ်က္ေတြရွိပါတယ္။ သူနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ နာမည္ မွာ ေနာက္ဆုံးတစ္လုံး တူပါတယ္။ၿပီးေတာ႔ သူကလည္း တနဂၤေႏြသား ၿဖစ္သလုိ ကိုယ္ကလည္း<br />တနဂၤေႏြသမီး ပါ။သူ ကသူ႔မိသားစု အငယ္ဆုံးၿဖစ္သလို ကိုယ္ကလည္း ကိုယ္႔မိသားစု မွာ အငယ္ဆုံးပါ.။ ၿပီးေတာ႔ သူရဲ႕ လက္ေမာင္းေအာက္နား ဂ်ဳိင္းေအာက္မွာ အမွတ္ကေလးပါသလုိ ကိုယ္႔မွာလည္း သူ႔လုိဘဲ အဲဒီေနရာ မွာ အမွတ္ေလးပါပါတယ္။ ထူးဆန္းတာတစ္ခုက အဲဒီအမွတ္ပုံစံေလးပါ တူေနတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္လည္ပင္းမွာ အသားပို ေသးေသးေလးႏွစ္ခု ပါသလို သူဆီမွာ အဲဒီေနရာမွာ အဲလိုေလးပါတယ္။ ကဲ..ေမြးေန႔ အေၾကာင္းေလးၿပန္ဆက္ရေအာင္ေနာ္။<br /><br />မေန႔ည ကေတာ႔ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ေမြးေန႔ ေရာက္တုိင္းမွာ သူ႔ေမေမကို လွမ္းဖုန္းဆက္ ကန္ေတာ႔ၿပီး က်ပ္ ၁၀၀၀၀၀ ကို ရဟန္းသံဃာေတြကို ကပ္လွဴခိုင္းပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္၀ယ္လာတဲ႔ ကိတ္မုန္႔ကို ၁၁း၄၅ မွာ ၿပင္ဆင္ပါတယ္။ ၁၂ နာရီတိတိမွာ ခြဲႏုိင္ေအာင္လုိ႔ပါ။ ကိုယ္အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္။ ကဲ..ေမြးေန႔ကိတ္ပုံေလးေတြၾကည္႔ရေအာင္ေနာ္။<br /><br /><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF6PbLWJGI/AAAAAAAAAJg/Ge1VBPn8_Gk/s1600-h/DSC02971.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382217435096425570" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 181px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF6PbLWJGI/AAAAAAAAAJg/Ge1VBPn8_Gk/s320/DSC02971.JPG" border="0" /></a></p><br /><br /><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF7I9y7TiI/AAAAAAAAAJo/2muokaa_soQ/s1600-h/DSC02976.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382218423641787938" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 181px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF7I9y7TiI/AAAAAAAAAJo/2muokaa_soQ/s320/DSC02976.JPG" border="0" /></a></p><br /><br /><br /><br />ဒါကေတာ႔ Google ထဲက ၾကိဳးစားပန္းစား ရွာေဖြထားတဲ႔ ေမြးေန႔ကိတ္ေလးေတြပါ။<br /><br /><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF7cGXyYOI/AAAAAAAAAJ4/x3nl_g_fUyM/s1600-h/cake3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382218752361390306" style="WIDTH: 129px; CURSOR: hand; HEIGHT: 143px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF7cGXyYOI/AAAAAAAAAJ4/x3nl_g_fUyM/s320/cake3.jpg" border="0" /></a></p><br /><br /><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF7XMNqjqI/AAAAAAAAAJw/3KK7OuI2MVI/s1600-h/xin_2021104221043156257665.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382218668030201506" style="WIDTH: 127px; CURSOR: hand; HEIGHT: 127px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF7XMNqjqI/AAAAAAAAAJw/3KK7OuI2MVI/s320/xin_2021104221043156257665.jpg" border="0" /></a></p><br /><br />ကဲစား ၾကေနာ္...အားမနာနဲ႔။<br /><br />ဒါက လက္တြဲေဖာ္ေလးအတြက္ေမြးေန႔လက္ေဆာင္<br /><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF8VvBLa8I/AAAAAAAAAKA/kGG9YzokUKQ/s1600-h/DSC02991.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382219742524959682" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 181px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF8VvBLa8I/AAAAAAAAAKA/kGG9YzokUKQ/s320/DSC02991.JPG" border="0" /></a></p><br /><br />ဒါ ကသူ႔အတြက္ ပန္းစည္း ( Google ကရွာထားတာ ဟီး၂)<br /><br /><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF9naLoq2I/AAAAAAAAAKg/37m7YDXrVew/s1600-h/rose1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382221145680948066" style="WIDTH: 109px; CURSOR: hand; HEIGHT: 122px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF9naLoq2I/AAAAAAAAAKg/37m7YDXrVew/s320/rose1.jpg" border="0" /></a></p><br /><br />ဒါက အားလုံးေသာက္ဖုိ႔ ၀ုိင္...၀ေအာင္ ေသာက္ၾကေနာ္<br /><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF9-oDKP4I/AAAAAAAAALA/5WWvLL0x8RI/s1600-h/wine5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382221544540487554" style="WIDTH: 121px; CURSOR: hand; HEIGHT: 121px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF9-oDKP4I/AAAAAAAAALA/5WWvLL0x8RI/s320/wine5.jpg" border="0" /></a></p><p align="center"> </p><br /><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF97vjREoI/AAAAAAAAAK4/5_Q-mluLlqk/s1600-h/wine4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382221495014593154" style="WIDTH: 117px; CURSOR: hand; HEIGHT: 130px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF97vjREoI/AAAAAAAAAK4/5_Q-mluLlqk/s320/wine4.jpg" border="0" /></a></p><br /><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF93eq150I/AAAAAAAAAKw/ttSH3yLsaqo/s1600-h/wine3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382221421763487554" style="WIDTH: 100px; CURSOR: hand; HEIGHT: 128px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF93eq150I/AAAAAAAAAKw/ttSH3yLsaqo/s320/wine3.jpg" border="0" /></a></p><br /><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF9yb_cR-I/AAAAAAAAAKo/oLmq1a28xN8/s1600-h/wine1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382221335145236450" style="WIDTH: 96px; CURSOR: hand; HEIGHT: 127px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SrF9yb_cR-I/AAAAAAAAAKo/oLmq1a28xN8/s320/wine1.jpg" border="0" /></a></p><br /><br />ကဲေက်နပ္ၾကေတာ႔ေနာ္ ...<br /><br />နက္ၿဖန္မွာ က်ေရာက္မယ္႔ ၀က္၀ံေလး ရဲ႕ေမြးေန႔ ကိုလည္းတစ္ခါတည္း ဆုေတာင္းေပးလုိက္တယ္ေနာ္။။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-2893798618222899588?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-91063303855787337342009-09-13T11:03:00.002+08:002009-09-13T11:25:03.709+08:00ခုမွ တေရးႏုိးၿပီး တဂ္ပို႔စ္ေတြေရးတယ္လုိ႔ မထင္လုိက္ပါနဲ႔။ အလုပ္ရွဳပ္ေနလုိ႔ပါရွင္႔။ အားလုံးကုိေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္။<br />ခုေရးမယ္႔တဂ္ပို႔စ္ကေတာ႔ ၀က္၀ံေလးတဂ္ထားတဲ႔ ကိုယ္႔ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ႔ ဘေလာ႔ခ္ငါးခုတဲ႔။<br />သူ႕ကိုေတာ႔ ေၿပာထားတယ္။ ၾကိဳက္တာ ငါးခုမကဘူးလို႔ ဟီး၂။<br /><br />၁. ကုိယ္ ဘေလာ႔ခ္စ ေ၇းၿဖစ္တာ <a href="http://www.shwepyithu.com/">မေရႊၿပည္သူ </a>ကိုအားက်လုိ႔ပါ။ သူဘေလာ႔ခ္ေလးကို အားက်လြန္းလို႔ ဒီဘေလာ႔ခ္ကို စတင္တည္ေဆာက္ၿဖစ္တာပါ။ သူ႕ရဲ႕စာေလးေတြ ဖတ္ရတာ ရင္ထဲမွာ တစ္မ်ဳိးေလးခံစားရတယ္။ စာဖတ္တဲ႔သူကို စြဲေဆာင္ႏို္င္တယ္။ စာဖတ္တဲ႔သူ ကလည္း ၿငိမ္႔ၿငိမ္႔ေလး စာထဲမွာ ေမ်ာသြားတယ္။ ကိုယ္တုိ႔ဆို စာေရးရင္တုံးတိၾကီး။ဘယ္လိုမွ ကိုဖတ္လို႔မေကာင္းတာ။ မေရႊၿပည္သူ ဘေလာ႔ခ္ကို အ၇မ္းၾကိဳက္တယ္။<br /><br />၂. ဟဲဟဲ…ဒါကေတာ႔ ကိုယ္႔ကို တဂ္တဲ႔ <a href="http://kaungkin18.blogspot.com/">စက္တင္ဘာ ရဲ႕ ေကာင္းကင္</a> (ခ) <a href="http://kaungkin18.blogspot.com/">၀က္၀ံေလးရဲ႕စံၿမန္းရာ </a>(ခ)<a href="http://kaungkin18.blogspot.com/"> ငွက္ကေလးရဲ႕စာမ်က္ႏွာ </a> ကိုပါဘဲ။ သူစာေလးေတြက်ေတာ႔ ဖတ္ရတဲ႔သူရဲ႕စိတ္ကို ရႊင္ၿမဴးေစတယ္။ ေပ်ာ္ရ႔ႊင္ေစတယ္။ ကိုယ္ေတာ႔ စိတ္ညစ္ရင္ ငွက္ကေလးရဲ႕ ဘေလာ႔ခ္ကိုသြားလည္ လုိက္တာဘဲ။ ကိုယ္႔ဘေလာ႔ခ္ ရဲ႕ပထမဆုံးပရိတ္သတ္ တစ္ဦးပါဘဲ။အဲဒီအတြက္လည္း အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အာဘြား ..၀က္၀ံေလးေ၇…၁၈ ရက္ေန႔ စက္တင္ဘာမွာ က်ေရာက္မယ္႔ ညီမေလးရဲ႕ ေမြးေန႔မွသည္ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း တစ္ရာတုိင္ ေပ်ာ္ရြင္ဖြယ္ေမြးေန႔မ်ားစြာ ၿဖတ္သန္းႏုိင္ပါေစေနာ္။<br /><br />၃. ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ႔ ခုဘ၀တစ္ပါး ပို႔စ္ကိုေရးေနတဲ႔ <a href="http://koluuhtwe.blogspot.com/">ကိုလူေထြး </a>ရဲ႕ဘေလာ႔ခ္ပါ။ ကိုလူေထြး ကဟာသဥာဏ္ရႊင္တယ္လုိ႔ဘဲ ေၿပာရမလား။ စာအေရးအသားေကာင္းတယ္လို႔ ဘဲေၿပာရမလား။ သူ႔ပို႔စ္ေတြ ဖတ္ၿပီးရင္ ကိုယ္႔အတြက္တစ္ခုခု ရင္ထဲမွာက်န္ခဲ႔သလို အၿမဲခံစားရပါတယ္။ခု လည္းသူရဲ႕ဘ၀တစ္ပါး ကိုေစာင္႔ေမွ်ာ္ၿပီး ဖတ္ေနပါတယ္။<br /><br />၄. ေနာက္ ဖြားကိလို႔ေခၚတဲ႔ ကိကိဖန္တီးတဲ႔ <a href="http://www.kiki-idiotlove.com/">Idiot Love</a> ဆိုတဲ႔ဘေလာ႔ခ္ပါ။ သူ႔က်ေတာ႔ တစ္မ်ဳိး ။က်န္းမာေရးနဲ႔ပတ္သတ္ရင္ သူ႔ကိုဖတ္လို႔ညႊန္းရမေလာက္ေအာင္ က်န္းမာေရး ဗဟုသုတ ေတြက္ုိေပးပါတယ္။ သူ႔ဘေလာ႔ခ္က္ိုလည္း ပို႔စ္အသစ္တက္တာနဲ႔၀င္ဖတ္ၿဖစ္ပါတယ္။<br /><br />၅. ေနာက္ မေနာၿဖဴတဲ႔ ဂ်ိန္းေဖာသူေလး <a href="http://mueshari.blogspot.com/">ၿမဳးသွ်ရီ </a> ရဲ႕ဘေလာ႔ခ္ပါ။ ဟင္းမခ်က္တတ္တဲ႔ ကိုယ္႔အဖို႔ သူ႔ဘေလာ႔ခ္ကတင္ထားတဲ႔ ဟင္းေတြၾကည္႔ၿပီး သေရယိုခဲ႔ရေပါင္းလည္းမနည္း ေတာ႔ပါဘူး။ ဟင္းခ်က္နည္းပါတဲ႔ ဟင္းေတြဆို လုိက္ခ်က္ၾကည္႔တာ ဘယ္လုိမွကို မရတာ။ဟီး၂ ေတာ္တယ္ေနာ္ အရမ္းဘဲ။<br /><br />၆. <a href="http://sonenaingkhwintlay.blogspot.com/">ေမေလး </a>ရဲ႕ ဘေလာ႔ခ္ကလည္းကိုယ္ၾကဳိက္ႏွစ္သက္တဲ႔ ဘေလာ႔ခ္မွာ တစ္ခုပါ၀င္ပါတယ္။ စင္ကာပူ မွာေနထုိင္တဲ႔သူေတြအတြက္ တကယ္အေထာက္အကူၿပဳတဲ႔ ဘေလာ႔ခ္ေလးတစ္ခုမို႔ အရမ္း ၾကိဳက္ပါတယ္။<br /><br />၇. ေနာက္တစ္ခုက ခ်စ္ၿခင္းသေကၤတကို ေဖာ္ညြန္းတဲ႔ <a href="http://anam308.blogspot.com/">အနမ္း</a> ရဲ႕ ဘေလာ႔ခ္ပါ။သူ႔ကိုက်ေတာ႔ ဘာလို႔မွန္းမသိ ၾကိဳက္ကိုၾကိဳက္တယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ေတြအရမ္းရွဳပ္လာရင္ သူ႔ဘေလာ႔ခ္ေလးထဲ ၀င္သြားရင္ အဲဒီစိတ္ရွဳပ္ေထြးတာေတြေပ်ာက္သြားေရာ။။<br /><br />၈. ကုိသီဟသစ္ရဲ႕<a href="http://arrmanthit.blogspot.com/">အားမာန္သစ္</a> မွာက်ေတာ႔ ေနာက္ဆုံးက bonus ထည္႔ေပးတာကိုအၾကိဳက္ဆုံးဘဲ။ စာေတြဖတ္ၿပီးသြားရင္ အဲဒါေလးဖတ္ရတာ စိတ္ခ်မ္းသာစရာ။<br /><br />၉. ေနာက္တစ္ခု က <a href="http://koyinnawkhinlaynge.blogspot.com/">ကိုရင္ေနာ္ ခင္ေလးငယ္ရဲ႕ စာတုိေပစမ်ား </a>တဲ႔။ ပထမ သူတုိ႔ကို စုံတြဲလုိ႔ထင္ထားတာ ။ ေနာက္မွ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိ၇တယ္။ သူတုို႔ရ႕ဲအၿပိဳင္အဆုိင္ စာေတြကမိုက္တယ္။ ေရးသားပုံကလည္း ထိမိတယ္။<br /><br />၁၀. <a href="http://maecoe-stories.blogspot.com/">မယ္ကိုး </a>ရဲ႔ အေ၇းအသားကိုလည္းၾကိဳက္တယ္။ သူမ်ားနဲ႔ မတူဘဲ တစ္မူကြဲထြက္ေနလုိ႔။ဖတ္လို႔လည္းေကာင္းတယ္။<br /><br />ဟာ။။ေရးရင္းေရးရင္းနဲ႔အမ်ားၾကီးၿဖစ္သြားၿပီ။ <br /><br /><a href="http://page-28.blogspot.com/">ကိုၿမစ္က်ဳိးအင္း </a>တုိ႔ ။<a href="http://lkphyu.blogspot.com/">လင္းၾကယ္ၿဖဴ </a>တုိ႔ ၊<a href="http://chitpalone.blogspot.com/">ခ်စ္ပါးလဳံး </a>တုိ႔ ဘေလာ႔ခ္ဆိုရင္းလည္း အၿမဲေ၇ာက္ၿဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ႔ ဘေလာ႔ခ္ေတြဆုိလည္း အၿမဲသြားၿဖစ္တယ္။<br /><br />က်န္ေသးတယ္။ၾကိဳက္တဲ႔ဘေလာ႔ခ္ေတြအမ်ားၾကီး ။ <br />ေဆာ္ရီးပါဗ်ဳိး…..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-9106330385578733734?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-1885180905894572612009-09-01T23:19:00.004+08:002009-09-13T11:08:00.199+08:00<div style="text-align: justify;">စက္တင္ဘာလရဲ႕ပထမဆုံး ပို႕စ္အၿဖစ္မဂၤလာရွိစြာ ေမြးေန႔ဆုေတာင္းေလးနဲ႔ စလုိက္ရေအာင္။<br />ကိုယ္က ေမြးေန႕ ေတြကို အေလးထားတတ္သူပါ။ အဲဒီလိုဘဲ ကိုယ္႔ေမြးေန႔ဆုိရင္လည္း အေလးထားေစခ်င္တဲ႔သူပါ။အရင္က ကိုယ္႔ေမြးေန႔ေရာက္တာနဲ႔ ကိုယ္႔မိဘ ရယ္ ကိုယ္႔ရဲ႕ ေမာင္ႏွမေတြရယ္ က ကိုယ္႔ကို ဘယ္ေနရာကဘဲၿဖစ္ၿဖစ္ ဖုံးဆက္ၿပီး ည ၁၂ နာရီ ေက်ာ္တာနဲ႔ Birthday wish လုပ္တတ္ၾက ပါတယ္။ ခုေတာ႔ ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္တစ္ေယာက္ တုိးလာၿပီေပါ႔။ ကိုယ္အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္။ အဲလို Birthday wish လုပ္တဲ႔ အသံဟာ ဘယ္ေမြးေန႔ လက္ေဆာင္နဲ႔မွ တန္ဖိုးၿဖတ္လုိ႔ မရေလာက္ေအာင္ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳကို ေပးပါတယ္။ကဲ..ထားပါေတာ႔။<br /><br />ခု စက္တင္ဘာလဟာ ကိုယ္နဲ႔ ပတ္သတ္တဲ႔ သူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေမြးေန႔ ၿဖစ္တဲ႔လပါ။ ဒါေၾကာင္႔ သူတို႔ေတြရဲ႕ ေမြးေန႕ကို ကုိယ္ဒီေနရာက ဆုေတာင္း ေပးလုိက္ပါတယ္။<br /><br /><br />ပထမဆုံး <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">စက္တင္ဘာ (၁) </span>ရက္ေန႔မွာ ေမြးတဲ႔ မမAir ပါ။ သူက ကိုယ္တုိ႔ ဒီစင္ကာပူမွာ ေက်ာင္းစတက္ေတာ႔ ကို္ယ္တုိ႔နားမလည္သမွ် စာေတြ ကို ဒိုင္ခံ ရွင္းၿပတဲ႔ ကိုယ္တုိ႔ရဲ႕ဆရာမေလးေပါ႔။ သူက အရမ္းကို စိတ္သေဘာထားၿဖဴစင္ပါတယ္။ စာေမးပြဲ မနက္ၿဖန္လုိ ေၿဖရေတာ႔မယ္ ဆုိရင္ ဒီေန႕အထိ ကိုယ္တုိ႔ကို စာရွင္းၿပတုန္းပါ။ သူေက်းဇူးေၾကာင္႔ ကိုယ္စာေမးပြဲ ေအာင္လာတာပါ။ ဒီေနရာမ်ုိဳးမွာ ရပ္တည္ႏို္င္တာပါ။<br />Happy Birthday ပါ <span style="color: rgb(255, 102, 102); font-weight: bold;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မမ Air</span> </span>ေရ…<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />ေနာက္ႏွစ္ေယာက္ ကေတာ႔ <span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">စက္တင္ဘာ (၇)</span> ရက္မွာ ေမြးတဲ႔ ကိုယ္႔အခင္ဆုံး သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ယာက္ၿဖစ္တဲ႔ သူရိန္ နဲ႔ သီတာ ပါ။ သူတို႔ ကအမႊာေမာင္ႏွမပါ။ ကိုယ္တုိ႔ ၆တန္းေလာက္ကတည္းက တြဲလာၾကတာ ခုထိဘဲဆိုပါေတာ႔ ။သီတာကေတာ႔ အိမ္ေထာင္ရွင္မၿဖစ္သြားၿပီ။ သူရိန္က ၾကိဳးစားတုန္း ဟဲဟဲ။ Happy Birthday ပါ <span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">သူရိန္ နဲ႔ သီတာ</span>ေရ…<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br /><br />ေနာက္ တစ္ေယာက္ က<span style="color: rgb(255, 0, 0);"> <span style="font-weight: bold;">၉ ရက္ ၉ လ</span></span> မွာေမြးတဲ႔ ကိုယ္႔ရဲ႔ တစ္ဦးတည္းေသာ ကိုကိုၿဖစ္တဲ႔ ကိုသားၾကီး ရဲ႕ ေမြးေန႔ပါ။ သူကေမာင္ႏွမ အားလုံးထဲမွာ ကိုယ္႔ကို အခ်စ္ဆုံးတဲ႔။ ဟုတ္လားမဟုတ္လားမသိဘူးေလ။ သူေၿပာတာပဲ။ ဟီးဟီး ။<span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ကိုၾကီး သားၾကီး</span>ေရ.. ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ ေမြးေန႔မဂၤလာၿဖစ္ပါေစ။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />ေနာက္္ <span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">စက္တင္ဘာလ ၁၃</span> ရက္ေန႔မွာ ေမြးတဲ႔ ကိုယ္႔ ရဲ႕ မမၾကီး ပါ။ ကိုယ္႔ကို အမၾကီး အမိရာပီသစြာ သြန္သင္ဆုံးမ ပညာသင္ေပးခဲ႔တဲ႔ သူ႕ေက်းဇူးေတြဟာ ဆပ္လုိ႔ကုန္ႏိုင္မယ္မထင္ပါဘူး။ ကိုယ္ငယ္ငယ္ေလးထဲက သူ႕လက္ေပၚမွာၾကီးၿပင္းခဲ႔တာပါ။ ကိုယ္႔ကို ခုခ်ိန္ထိ နည္းေပးလမ္းၿပ လုပ္ေပးခဲ႔ တဲ႔ သူပါ။ ခုခ်ိန္ထိ ကိုယ္ ဘာလုပ္လုပ္သူ႔ကို တုိင္ပင္ၿပီးမွလုပ္ေနဆဲပါ။ <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">မၾကီးေရ</span>… Happy Birthday ေနာ္။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />ေနာက္္ <span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">စက္တင္ဘာလ ၁၄</span> ရက္ေန႔မွာ ေမြးတဲ႔ ကို္ယ္႔ရဲ႕ငယ္သူငယ္ခ်င္းေလး သူဇာပါ။ ခုေတာ႔ သူလည္း ဘယ္ေတြေရာက္ေနလည္းမသိဘူး။မေတြ႕ၿဖစ္တာ သူတို႔ သု၀ဏ ေၿပာင္းၿပီးကတည္းက ဆုိပါေတာ႔။ ကိုယ္ ၁၀ တန္းေလာက္ကတည္း ကမေတြ႔ေတာ႔တာ။ Happy Birthday <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">သူဇာ</span> ေရ…<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />ဟဲဟဲ။။။ <span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">စက္တင္ဘာ ၁၇</span> ေရာက္ေတာ႔ ကိုယ္႔ဖူးစာရွင္ေလးကို သူ႔ေမေမက လူ႔ေလာကထဲ ကို ေမြးထုတ္ေပးခဲ႔တယ္။<span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"> ကိုယ္႔ဘ၀ရဲ႕ လက္တြဲေဖာ္</span> ေမြးေန႔ေလ။ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ေမြးေန႔မွာ။ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားမယ္။ အဲဒီေန႔က်ရင္…<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />ေနာက္ဆုံး တစ္ေယာက္ကေတာ႔ <span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">စက္တင္ဘာ ၂၀</span> မွာ က်ေရာက္မယ္႔ ကိုယ္႔အစ္မ တစ္ေယာက္လုိခင္မင္ရတဲ႔ မေထြးပါ။ သူကကိုယ္တုိ႔ အေပၚမွာ အၾကီးပီသခဲ႔ပါတယ္။<span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"> မေထြး</span> ေရ..ေပ်ာ္ရႊင္စရာေမြးေန႔ၿဖစ္ပါေစေနာ္။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br /><br />ကဲ။။။အားလဳံးေသာ စက္တင္ဘာလမွာ ေမြးတဲ႔သူအေပါင္းကို ဒီေနရာကေန Birthday Wish လုပ္ပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 153);font-size:180%;" >"HAPPY BIRTHDAY"</span><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-188518090589457261?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-90429034238620200702009-08-24T23:58:00.003+08:002009-08-25T00:02:32.528+08:00ငါ႔ ရဲ႕ ရင္ခြင္တံခါး ကို<br />တိတ္တဆိတ္လာေခါက္<br />တိတ္တိတ္ေလး ငါ႔ရင္ခြင္မွာ ခိုေအာင္းေနၿပီး <br />တိတ္တိတ္ေလး ၿပန္ထြက္သြားခဲ႔ <br />ငါ႔ရင္ခြင္တံခါးကိုေတာ႔<br />သူက ေသာ႔ခတ္ခဲ႔တယ္ေလ။<br />တၿခားသူေတြ လာမွာစိုးလုိ႕တဲ႔။<br /><br />ေၿခာက္ေသြ႕ေနတဲ႔ မင္းမ်က္ရည္ေတြ<br />ထင္ေနေသးတဲ႔ မင္းရဲ႕ေၿခရာေတြ<br />မင္းရဲ႕ ၿပာလြင္လြင္ ရယ္သံေတြ<br />အၿပစ္ကင္းစင္တဲ႔ မင္းရဲ႕ အၿပဳံးႏုႏုေတြ<br />မင္းကို သတိရေစႏိုင္မယ္႔ အရာေတြကို<br />မင္းက ခ်န္ထားခဲ႔တယ္ေလ။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ရာသီေတြေၿပာင္း<br />ရက္ကို လစား . လကိုႏွစ္စား<br />ၿပကၡဒိန္တစ္ခု ၿပီးတစ္ခု ကုန္လို႔<br />ဖုန္တက္ေနတဲ႔ ငါ႔ရင္ခြင္က<br />ေသာ႔ပိုင္ရွင္ကို ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေနေလရဲ႕။<br /><br />တစ္ရက္ေတာ႔…<br />ညစ္ႏြမ္းႏြမ္း နဲ႔ ေကာင္းေလးတစ္ေယာက္ <br />ဘယ္လုိမွ မမွတ္မိႏုိင္ေလာက္ ေအာင္ <br />စုတ္ၿပတ္သတ္ေနတဲ႔ ပုံစံနဲ႔ သူ…<br />သံေခ်းေတြအထပ္ထပ္တပ္ေနတ႔ဲ <br />ရင္ခြင္ေသာ႔ ကို ၾကိဳးစားဖြင္႔<br />ေနာက္ေနာင္ ငါ႔ရင္ခြင္ကေန<br />သူဘယ္မွ မသြားေတာ႔ပါဘူးလို႔<br />အခါခါ ဆိုရင္း…<br />ေလာက ၾကီးတစ္ခုလုံးကို <br />ႏွဳတ္ဆက္ ေက်ာခိုင္းလို႔…….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-9042903423862020070?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-56239649033257978512009-08-23T13:06:00.001+08:002009-08-23T13:08:06.941+08:00ကိုယ္ရဲ႕ေထြရာေလးပါး ေပါက္ကြဲသံစဥ္ေတြကို ဖတ္ေပးၾကပါဦးေနာ္။<br /><br />အပိုင္း(က)<br /><br />ကိုယ္တို႕ရုံးက စီးတီးေဟာလ္နဲ႔ အရမ္းနီးတာေၾကာင္႔ ေန႔လည္စာကို အဲဒီမွာဘဲ သြားစားၿဖစ္ပါတယ္။ရုံးက လူေတြနဲ႔ လည္းလိုက္မစားၿဖစ္ဘူးဆိုရင္ေပါ႔ေလ။ ဒီေန႕ထမင္းဘူး ပါေတာ႔ ရုံးမွာ ထမင္းဗူးဖြင္႔စားၿပီး အပ်င္းေၿပ ေရေႏြးၾကမ္းေလး လက္ဘက္ရည္ေလးေသာက္ရေအာင္ စီးတီးေဟာလ္ကိုထြက္လာတယ္ဆုိပါေတာ႔။ ကိုယ္ ရဲရင္႔မွာ လက္ဘက္ရည္ေသာက္ေနတုန္း ကိုယ္ေရွ႕က၀ိုင္း မွာလူသုံးေယာက္လာထိုင္တယ္။ ကိုယ္လည္းပ်င္းတာနဲ႔ သူတို႔ေၿပာတဲ႔စကားေတြကို ဘာရယ္မဟုတ္နားစြင္႔မိတယ္ဆိုပါေတာ႔။ သူတို႕ထဲက တစ္ေယာက္က SPASS နဲ႔ လုပ္ေနတာ။သူစကားေၿပာပုံ ၾကည္႔ရတာ ကေတာ႔ ရခုိင္လို႔ေတာ႔ ထင္တယ္။ေနာက္တစ္ေယာက္ ကေတာ႔ အသက္ ၄၀ နီးပါးေလာက္ရွိမယ္ထင္ရတဲ႔ ဦးေလးၾကီးတစ္ေယာက္ရယ္။ေနာက္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကေတာ႔ အဲဒီရခို္င္လို႕ထင္ရတဲ႔ ေကာင္ေလးရဲ႕သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပါ။ သူတို႔ဘာအေၾကာင္းေၿပာေနလည္း နားေထာင္ၾကီးေတာ႔ လား…လား…ဦးေလးၾကီးက ရခုိင္ကိုဂြင္ရိုက္ေတာ႔မယ္ ထင္တယ္။ အဲဒီရခု္ိင္ကလည္း အူတူတူနဲ႔ ။စဥ္းစားၾကည္႔ေလဗ်ာ။ PR တင္ေပးမယ္တဲ႔ ။SPASS ကေန ။ အဲဒီ ရခိုင္ကဒီမွာ လုပ္တာ ၆ လေလာက္ဘဲရွိေသးတယ္တဲ႔။ အဲဒါကို ဟိုဦးေလးၾကီးက ပီအာရ္ တင္ေပးမယ္တဲ႔ ။မၿဖစ္ႏို္င္တာ။ခု ေလာေလာဆယ္ မွာ ႏွစ္ႏွစ္ၿပည္႔လုိ႕ PR တင္ထားတဲ႔ ကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္း တစ္ခ်ဳိ႕ေတာင္ မရဘူးလို႕ေၿပာေနတယ္။ ကိုယ္လည္းေတာ္ေတာ္ အံ႔ၾသပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ဘယ္ေလာက္ဘဲေပးတို႔ ညာေလာက္ဘဲေပးတို႔ ။ သူကအလုပ္ရွင္လည္းမဟုတ္ဘာမဟုတ္နဲ႔။ ရခု္ိင္ကေတာ႔ စဥ္းစားဦးမယ္လို႔ေတာ႔ ေၿပာလို္က္တယ္ေလ။ အဲလိုလူမ်ဳိးေတြေတြ႕ရင္ ေ၀ါင္ေ၀ါင္ေရွးၾကဗ်ဳိ႕……<br /><br /><br />အပိုင္း(ခ)<br /><br />“ စဥ္းစားၾကည္႔စမ္းပါဟာ။ အဓိပၸါယ္မရွိတာ။ ငါတို႕လည္းသူ႕လိုဘဲ ရွာရတာဘဲ။ နဖူးက ေခၽြးေၿခမထိ မက်ဘူးဆိုေပမဲ႔ ေခါင္းတစ္ခုလုံး ပူထူေနေအာင္ စဥ္းစားၿပီးမွ အလုပ္ရွင္ကေပးတဲ႔ လစာကို ရတာဘဲ။ သူလည္းဒီလိုဘဲ လုပ္ရၿပီးမွ ရတာဘဲ။ လစာခ်င္း ယွဥ္ရင္လည္း သူမသာ ကိုယ္ အသုဘ ဘဲ။ အဲဒါကို သူ႕အလွည္႔က်ေတာ႔ ပိုက္ဆံတစ္ၿပားမွ မထုတ္ဘူး။ သူမ်ားေကၽြးရင္ေတာ႔ စားမယ္ တစ္ၿဖဲ ႏွစ္ၿဖဲ။ လူဆိုတာ တစ္ခါ ႏွစ္ခါ ဘဲေကာင္းတယ္။ ကိုယ္႔အလွည္႔ဆိုတာမရွိဘူး။ သူ႕အလွည္႔ခ်ည္းဘဲ ဆိုရင္ေတာ႔ မေကာင္းေတာ႔ဘူးေလ။ ခုဟာက သူ႔က်ေတာ႔ ၀တ္လို႔ရွိရင္ေတာ႔ ဘာမွ ညာမွ နဲ႔ ။ Branded မဟုတ္ရင္ မ၀တ္ဘူး။ ၾကြားကလည္းၾကြားေသးတယ္.။ ၿပီးရင္ သူမ်ားဆီက ကပ္ကပ္စားတယ္။ အဲဒါေစ႔စပ္တာ မဟုတ္ဘူး။ကိုယ္ခ်င္းမစာတာ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တာ စီးပိုးတာ။”<br /><br />အဲဒီလိုမ်ဳိး ဆိုလည္း ေ၀းေ၀းေရွာင္ၾကပါဗ်ဳိ႕……<br /><br />အပိုင္း(ဂ)<br /><br />ဟိုေန႕က သတင္းတစ္ပုဒ္ၾကားမိပါတယ္။ စင္ကာပူ မွာ တဲ႔.။ သူ မဟာမုဆိုးမပါတဲ႔ ။သားသမီး ၅ ေယာက္ရွိပါတယ္ ။သူမအသက္ၾကီးလာတဲ႔ အခါသူမ ၀ယ္ထားတဲ႔ အိမ္ကိုေရာင္းခို္င္းၿပီး သူသားသမီးေတြ ကတစ္ပုံစီ ယူပါတယ္။သူမကိုေတာ႔ပစ္ထားၾကပါတယ္။ ေၾကာက္စရာေကာငး္လုိက္တာေနာ္။ အဲ..ဒို႔ မ်ား ဗမာလူမ်ဳိးေတြထဲမွာ အဲလိုမ်ဳိးအၿဖစ္အပ်က္ေတြ မရွိသေလာက္ကို နည္းပါးပါတယ္။ အဲဒါဟာ မာတာပိတု ဆိုတဲ႔ ဘုရားေဟာထားလို႔ပါ။ ကိုယ္အခုၾကည္႔ရသေလာက္မိဘကို လုပ္ေကၽြးတဲ႔သားသမီး ေတြဟာလုပ္ငန္းကိုင္ငန္းမွာပိုအဆင္ေၿပတတ္ပါတယ္။ လုပ္ငန္းအဆင္ေၿပေအာင္လို႕ မိဘကို လုပ္ေကၽြးတာေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ မိဘကို လုပ္ေကၽြးလုိ႕သာ လုပ္ငန္းက အဆင္ေၿပလာတာပါ။ကိုယ္ကေတာ႔ မိဘကိုလုပ္ေကၽြးေနတာ တစ္ခါမွ မၿငဳိၿငင္ခဲ႔ပါဘုူူး။မွန္တာေၿပာ သစၥာပါ။ တစ္ခုေတာ႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။ ကိုယ္ေမြးတဲ႔ သားသမီးကို ဒီမွာထားသင္႔မထားသင္႔ပါ။ ဒီမွာထားရင္ေတာ႔ ပညာတတ္ မယ္။လူေနမွဳအဆင္႔အတန္းၿမင္႔မယ္။ ဒါေပမယ္႔ လူ႕မွဳပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ရုိက္ခတ္မွဳဟာ အနည္းဆုံး အဲဒီကေလးငယ္ရဲ ႔ စိတ္ဓါတ္ကို အနည္းဆုံး ၅၀ ရာခုိင္ႏွဳန္းကေတာ႔ လႊမ္းမိုးတာပါဘဲ။ မိဘကို မသိတတ္မွဳ ေတြဘာေတြ ေပၚလာရင္ ကိုယ္ဘဲစိတ္ဆင္းရဲရမွာပါဘဲ။ အဲဒါဟာလညး္ မိဘရဲ႕ဆုံးမမွဳေပၚမွာလညး္ မူတည္ပါတယ္ေလ။ <br /><br /><br />အားလုံးမိဘကို လုပ္ေကၽြးတဲ႔သားသမီးအလိမၼာၿဖစ္ၾကပါေစရွင္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-5623964903325797851?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-17358788019461425002009-08-13T11:50:00.001+08:002009-08-13T11:53:25.034+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SoONuySBjII/AAAAAAAAAJY/L1RNwSUQiTo/s1600-h/zaw-one.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 145px; height: 100px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SoONuySBjII/AAAAAAAAAJY/L1RNwSUQiTo/s320/zaw-one.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369291015666633858" border="0" /></a><br /><br /><br /><span class="body">သႀကၤန္ဆုိရင္ သူမပါရင္မၿပီးလုိ႔ နာမည္ႀကီးတဲ့ အကယ္ဒမီ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ အဆုိေတာ္ ေဇာ္၀မ္းဟာ<br /><br />အသည္းေရာဂါနဲ႔ ၾသဂုတ္လ ၁၂ရက္ မေန႔ ညပိုင္းက ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါတယ္။ </span><br /><br /><span class="body">“ကိုးနာရီကေလ ဆံုးသြားတာပါ။ အင္းစိန္က ေဆးခန္းမွာပဲ။” မင္းသား ေဇာ္၀မ္းရဲ႕ ပထမဆံုး ရုပ္ရွင္ျဖစ္တ<br /><br />ဲ့ ေစလုိရာေစ ဇာတ္ကားမွာ အတူ သရုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ အကယ္ဒမီ ေဆြဇင္ထုိက္<br /><br />ေျပာသြားတာပါ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">http://drlunswe.blogspot.com မွကူးယူပါတယ္။<br /><br />ပုံကိုေတာ႔ <a href="http://www.shwehome.com">ဒီက </a>ယူပါတယ္။<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-1735878801946142500?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-21182896757026577462009-08-08T12:05:00.000+08:002009-08-08T12:27:13.165+08:00<span style="font-weight: bold;"><br />အစဥ္အလာ ငါးဆယ္႔ရွစ္<br />အမ်ား မခ်စ္ခဲ႔။<br /><br />ေၿခာက္ဆယ္႔ႏွစ္<br />အေၿမွာက္နဲ႔ပစ္။<br /><br />ဦးသန္႔ အေရး ခုႏွစ္ဆယ္႔ေလး<br />ဒူးႏွံၿပီးေတာ႔ ေသြးေအးတယ္။<br /><br />ရွစ္ဆယ္႔ရွစ္ <br />ပစ္ ဆက္ပစ္။<br /><br />ႏွစ္ေထာင္႔ခုႏွစ္<br />ဓမၼ ႏၱရာယ္မ်ား ပစ္ေဖာက္ပစ္။<br /><br />ႏွစ္ေထာင္႔ရွစ္…နာဂစ္<br />ဘာၿဖစ္ၿဖစ္ ဖြဲ႔စည္းပုံကို ညစ္။<br /><br />ႏွစ္ေထာင္႔ကိုး <br />အဆိုးၿမင္၀ါဒီ ေတြ <br />ေရသန္႔ဗူးက္ို ရမယ္ရွာ <br />ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ငွက္ၿပာကိုဖမ္း<br />အင္းစိန္ ဂက္စတာပို စခန္းပို႔တယ္။<br /><br />ႏွစ္ေထာင္႔တစ္ဆယ္ <br />ၿပည္သူ႔အသည္းၾကားက မဲတစ္ၿပား<br />လွံစြပ္ဖ်ားနဲ႔ ေကာ္ထုတ္<br />တစ္သက္လုံး အုပ္ခ်ဳပ္သူလုပ္ဖို႔အတြက္<br />စေကာေလာက္မွ ေဇာက္မနက္<br />အၾကံေတြ ပက္စက္။<br /><br />တပ္က မေတာ္မွေတာ႔<br />သူတုိ႕ေအာ္ ေအာ္ေနတဲ႔<br />တပ္မေတာ္ ရဲ႕ အစဥ္အလာ<br />အဲဒါ….။။<br /></span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ဒါေလးက ဇူလုိင္လထုတ္ မဇၥ်ိမ ဂ်ာနယ္မွာ ပါတဲ႔ ေမာင္ေမာင္ၿငိမ္းေအး ေရးသားတဲ႔ အစဥ္အလာ ဆိုတဲ႔ ကဗ်ာေလးပါ။</span><br /><br />ဒီေန႔ဟာ ဘာေန႔လည္းဆိုတာ အထူးတလည္ရွင္းၿပေနဖို႔မလိုပါဘူး။ ကိုယ္ကအဲဒီ ၈ေလးလုံး အေရးေတာ္ပုံၿဖစ္တဲ႔ႏွစ္မွာ ႏွစ္တန္းပါ။ ကိုယ္တို႕ေမေမဘက္က အဖိုးနဲ႔ အဖြားဟာ ဗဟန္းေရတာရွည္ လမ္းေဟာင္းမွာေနပါတယ္။ အဖိုးတို႔ ၿခံရယ္ ၊ညာဘက္က ဦးေအာင္တို႔ၿခံရယ္ေနာက္ ဘယ္ဘက္ကေတာ႔ ေရွ႕ေနဦးေက်ာ္ေဇယ် တို႕ေနတဲ႔ၿခံရယ္ အဲဒီ သုံးၿခံလုံးက ဗဟန္းမွာ ေတာ္ေတာ္က်ယ္တဲ႔ ၿခံေတြၿဖစ္တဲ႔ အၿပင္ ဘုိးဘြားပိုင္ေၿမ ဂရမ္ေတြနဲ႔ပါ။ အေရးအခင္းလည္း ၿဖစ္ေရာ အဖိုးနဲ႔ အဖြားနဲ႔ က အနီးအေ၀းမွာ ရွိတဲ႔ သားသမီးနဲ႔ ေၿမး ေတြကို သူတို႔တုိက္မွာဘဲ ေခၚထားပါတယ္။ အေရးအခင္းမၿဖစ္ခင္း တုန္းကလည္း အဖြားက သားသမီး ေၿမးေေတြကို တစ္ပတ္တစ္ခါ တနဂၤေႏြေန႔တုိင္း အုန္းႏုိ႔ေခါက္ဆြဲ ၊ ဗူးသီးေၾကာ္ (ၿခံထဲမွာဗူး စင္ရွိလို႔ ဗူးသီး အလကားရပါသည္) တုိ႔ မုန္႔ဟင္းခါး<br />တို႔ တမ်ဳိးမဟုတ္ တမ်ဳိးမရိုးႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေကၽြးပါတယ္။ အရင္တပတ္တခါေတြ႔ ရေတာ႔ ခု ေမာင္ႏွမ တစ္၀မး္ကြဲ ေတြအမ်ားၾကီးနဲ႔ တူတူေနရေတာ႔မယ္ဆိုေတာ႔ ေပ်ာ္တာေပါ႔ေနာ္။ကေလးအေတြးနဲ႔ေပါ႔။ ေၾကာက္ရမယ္မွန္းလည္းမသိဘူးေလ။ <br /><br />အဖိုးတုိ႕ၿခံက ေရႊတိဂုံဘုရားနဲ႔ နီးေတာ႔ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ေသနတ္သံေတြၾကားရတတ္တယ္။ အဖိုးနဲ႔ သားေတြ သားမက္ေတြက ၿခံတံခါးေတြ လုိက္ေပးရတယ္။ ၿခံကအရမ္းက်ယ္ေတာ႔ လူသုံးေယာက္ ေလးေယာက္ေလာက္ ပတ္ပိတ္မွ ၿမန္ၿမန္ၿပီးမွာ။ ေသနတ္သံၾကားၿပီးလို႔ ေအးေအးေဆးေဆးၿဖစ္သြားၿပီး ဆိုရင္ ကိုယ္တို႔ေတြကၿပတင္းေပါက္ကေန အသာေလးေခ်ာင္းၾကည္႔တယ္။ အစ္ကိုၾကီး တစ္ေယာက္ေပါ႔ေနာ္ ေသြးသံရဲရဲ နဲ႔ ေၿပးလာတာတို႔၊ အရပ္၀တ္နဲ႔ ေသနတ္ကိုင္ထားတို႔ ေတြ႔ရတယ္။ အဲလိုမ်ဳိးက်ရင္ ၿပတင္းတံခါးကိုၿမန္ၿမန္ပိတ္ၿပီး ကုတင္ေအာက္ထဲမွာသာ ပုန္းေနၾကေတာ႔တယ္။ ညဘက္တစ္ညမွာေတာ႔ အဖိုးတုိ႔ၿခံကို ေက်ာင္းသားလုိ႔ထင္ရတဲ႔ လူေလးေယာက္ တံခါးလာေခါက္တယ္။ အဖိုးက ဘာကိစၥလည္းေမးေတာ႔ သူတို႔က ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီၿခံထဲမွာ ခဏ ခုိလွဳံခ်င္လို႔ပါတဲ႔။ အဖိုးကလည္း ခိုလွဳံခြင္႔ေပးခဲ႔တယ။္ မနက္က်ေတာ႔ ၿခံထဲဆင္းၾကည္႔ေတာ႔ အဲဒီလူေတြမေတြ႔ရေတာ႔ဘူးေလ။ <br /><br />ကိုယ္တို႔ အိမ္မွာအဲဒီတုန္းက Publica ကားေလးတစ္စီးရွိတယ္။ ေဖေဖက ကိုယ္တို႔ေမာင္ႏွမ တစ္၀မ္းကြဲေတြေ၇ာ၊ ေမေမ႔ညီမေတြေရာေခၚၿပီး ၿမိဳ႕ထဲကို ကားေလွ်ာက္ေမာင္းၿပီး တရားေဟာတာေတြလိုက္ၾကည္႔ၾကပါတယ္။ ကားေခါင္းမွာ ခြပ္ေဒါင္းအလံၾကီးက တစ္လူလူေပါ႔။ ကိုယ္တို႔ ေတြကလည္း နဖူးစီး ေတြ လက္ပတ္ေတြ ပတ္ထားလုိက္ၾကတာ။ဘာမွကို ေၾကာက္စိတ္မရွိခဲ႔ၾကတာ။ အဲဒီတုန္းက တူးတူးတို႔ ဘာတို႔ေတာင္ေတြ႔ခဲ႔ေသးတယ္။ ထားပါေတာ႔။ အဲလိုနဲ႔ေနာက္ပိုင္း မဲစနစ္ ဆိုေတာ႔လည္း ကိုယ္တို႔တစ္အိမ္လုံး NLD ကိုဘဲမဲေပးခဲ႔ၾကပါတယ္။ စပါးႏွံ ဆိုတဲ႔သူေတြကို မုန္းမွမုန္းဘဲ။ မဲႏိုင္ေပမဲ႔လည္း သူတို႕ကတိမတည္ခဲ႔ၾကပါဘူး။ <br /><br />၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ဘုန္းၾကီး ဦးေကာသံလေခတ္မွာ ကိုယ္တို႔အရမ္းေပ်ာ္ခဲ႔ၾကတဲ႔ ဗဟန္းအိမ္ၾကီးကို အၿပီးတိုင္စြန္႔လႊတ္ခဲ႔ရပါတယ္။ ဘုိးဘြားပိုင္ေၿမ ကို ဂရမ္မေပါက္ဘူးဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းၿပခ်က္နဲ႔ သာသနာ႔ေၿမ အၿဖစ္သိမ္းပိုက္ခဲ႔ပါတယ္။ ေဖေဖကဖုိးဖိုးကိုေၿပာပါတယ္။ အဲဒါလုိက္လုပ္ရင္ရတယ္တဲ႔။ကိုယ္တို႔ အဖိုးက ေကာင္စီေခတ္မွာ ေတာ္ေတာ္အရာေရာက္တဲ႔ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးပါ။ ေတာင္တန္းသာသနာ ၿပဳအဖြဲ႕ကိုလည္း သူဦးေဆာင္ၿပီး အကုန္လိုက္လုပ္ေပးပါတယ္။ လာဘ္လည္မစားပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင္႔္ ဗဟန္းမွာ ကိုယ္တို႔အဖိုးကို ဆိုရိုေသၾကပါတယ္။ ေလးစားၾကပါတယ္။ ကိုယ္တို႔ အဖိုးက တကယ္႔ကို စာအုပ္ၾကီးသမား ၿဖစ္တဲ႔အတိုင္း ေဖေဖစကားကို လက္မခံခဲ႔ပါဘူး။ ဖုိးဖုိးတုိ႔ကို ေၿမေနရာအစားၿပန္ေပးေတာ႔ ဒဂုံၿမိဳ႕သစ္ေတာင္ပိုင္းတဲ႔။ ၿပီးေတာ႔ ဖုိးဖိုးတုိ႔ၿခံ အက်ယ္ၾကီးဟာကုိ ၿပန္ေပးေတာ႔ အိမ္ႏွစ္လဳံးေလာက္စာ။ ေနာက္ေတာ႔ဖုိးဖိုးလည္း အဲဒီစိတ္ေၾကာင္႔ အိပ္ယာထဲဘုန္းဘုန္းလဲ ခဲ႔ပါတယ္။ သူေကာင္းခဲ႔သေလာက္ ၿပန္မေကာင္းဘူးဆိုၿပီး။ ကိုယ္တို႔ေတြလည္းအရမ္းကုိမုန္းခဲ႔ပါတယ္။<br /><br />ဒါက ကိုယ္တို႔အဲဒီအခ်ိန္က အၿဖစ္အပ်က္ေလးပါ။<br />က်ဆုံးသြားေသာ ေက်ာင္းသားမ်ား ရဲေဘာ္မ်ား အာဇာနည္မ်ားကို ဂုဏ္ၿပဳလွ်က္ ။။။။။။။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-2118289675702657746?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-43756664330323512702009-08-04T16:14:00.000+08:002009-08-05T12:25:37.374+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SnkJPszlBlI/AAAAAAAAAJQ/piYHIN7AbjY/s1600-h/5976_112922758826_552823826_2187987_4386361_n.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SnkJPszlBlI/AAAAAAAAAJQ/piYHIN7AbjY/s320/5976_112922758826_552823826_2187987_4386361_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366330596318840402" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><br />ျမတ္စြာဘုရားသာသနာေတာ္ကုိ ယေန႕ထိတုိင္ တည္တန္႕ေနသည္မွာ ၀ိနည္းက်င့္၀တ္မ်ားေၾကာင့္ျဖစ္<wbr>ပါတယ္၊ ဘုရားရွင္က ေရွ႕ေရးကုိေမွ်ာ္ေတြးၿပီး စည္းကမ္းရွိရွိနဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြကုိ ဘယ္လုိေနရမယ္၊ဘယ္ကုိဆြမ္းဘုဥ္းေ<wbr>ပးရမယ္</span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">၊ ဒကာ ဒကာမေတြႏွင့္ ဆက္ဆံရင္ ဘယ္လုိမ်ဳိး ဆက္ဆံရမယ္၊ သကၤန္း၀တ္ရာမွာ ၿမိဳ႕တြင္း ရြာတြင္းသြားရင္ သကၤန္းရုံသြားရမယ္၊ ေနာက္ဆုံး အိမ္သာတက္တာကစ ဘယ္လုိတက္ရမယ္ဆုိတာမ်ဳိးအထိ ၀ိနည္းစည္းကမ္းခ်က္ေတြ ဘုရားရွင္က ခ်မွတ္ခဲ့ပါတယ္၊ ကုိရင္ငယ္ေတြ လုိက္နာရမည့္ စည္းကမ္းနွင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ား လုိက္နာရမည့္ ၀ိနည္းဆုိၿပီး အေသခ်ာကုိ အထူးပညတ္ခ်က္ ဥပေဒမ်ား ထားခဲ့ပါတယ္၊၊</span> <span style="color: rgb(51, 51, 51);">အဲဒီ ၀ိနည္းတရားေတာ္ႏွင့္ အညီ လုိက္နာက်င့္သုံးၿပီး သီလေကာင္းေအာင္ ေနရသလုိ၊ စာသင္ျခင္း ( ပရိယတၱိ)ႏွင့္ တရားဘာ၀နာ ပြားမ်ားျခင္းဆုိတဲ့ (ပဋိပတၱိ) အက်င့္ေကာင္းေတြကုိလည္း အားထုတ္ရတယ္၊ သမာဓိႏွင့္ ပညာ အရာမွာ တုိးတက္လာေအာင္ ရဟန္းတရားကုိ အားထုတ္ၿပီးမွ ရဟန္း၀တ္ရက်ဳိး၊ ေခတၱ ဒုလႅဘ၀တ္ရက်ဳိး ႏွပ္မွာပါ၊၊</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QdYrtLjsh2Q/Snfu0gCX1II/AAAAAAAAAOQ/3QsI_gFsbv0/s1600-h/fight.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QdYrtLjsh2Q/Snfu0gCX1II/AAAAAAAAAOQ/3QsI_gFsbv0/s200/fight.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366020066755728514" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">ျမတ္စြာဘုရားက သာသနာေတာ္ရဲ့ အသက္သည္ ၀ိနည္းပဲလုိ႕ ေဟာခဲ့ပါတယ္၊ စည္းကမ္းမလုိက္နာပဲ ၀ိနည္းစည္းကမ္း ေဖာက္ဖ်က္မလုိက္နာရင္ လက္ရွိဘ၀မွာ ဒဏ္ေပးရမယ္၊ ဒီဘ၀ေသလုိ႕ရိွရင္လည္း ငရဲေရာက္မည္ဟုဘုရားရွင္က ေဟာခဲ့သည္မုိ႕ အခုလုိ သာသနာ့ေဘာင္မွာ မင္းေမာ္ကြန္းႏွင့္ အႏုပညာသမားမ်ား အုပ္စုရဲ႕ သကၤန္း၀တ္ၿပီး ေဆးမင္ေခ်ာင္ အရုပ္ေတြထုိးျခင္း အေပၚပုိင္း ဧကသီ အေပၚရုံမပါဘဲ သရုပ္ပ်က္စရုိက္ဆုိးကုိ ဘာသာတရားကုိ ျမတ္ႏုိးသူတုိင္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ၾကရပါတယ္၊ သကၤန္း ေအာက္ပုိင္းအ၀တ္ကုိ ဒူးႏွင့္ ေအာက္ကုိ လက္ေလးသစ္၊ကြာေအာင္၀တ္ရမယ္၊ အေပၚရုံက လက္ရွစ္သစ္ အကြာေ၀းရုံရမယ္၊ သကၤန္းကုိ ရုိေသစြာ ၀တ္ရုံရမည္ဟု စည္းကမ္းခ်က္ရွိပါတယ္၊ အခုဟာက လုံး၀ကုိ သကၤန္းမပါသည့္ျပင္ အရုပ္ေတြက တကုိယ္လုံးထုိး စတုိင္မ်ဳိးစုံႏွင့္ ရုိက္တာကုိ အားလုံးျမင္ႏုိင္ပါတယ္၊၊</span> <span style="color: rgb(51, 51, 51);">ရဟန္းသံဃာဆုိတာ မၾကည္ညဳိေသးေသာ ဒကာ ဒကာမမ်ားကုိ သာသနာေတာ္ကုိ ၾကည္ညဳိလာေအာင္ ေနရမယ္၊ၾကည္ညဳိၿပီးသား ဒကာ ဒကာမမ်ားကုိလည္း ပုိမုိၾကည္ညဳိလာေအာင္ ေနထုိင္ရတာပါ၊ အက်င့္ေကာင္းေတြႏွင့္ ကုိယ္မူအရာ၊ ႏုတ္အမႈအရာ ေတြက ျမင္ရသူတုိင္း ကုသုိလ္ရေအာင္ ေနထုိင္ေျပာဆုိတတ္မွသာ သကၤန္းေခတၱ၀တ္တဲ့သူႏွင့္ စီစဥ္ေပးတဲ့ ကုိယ့္မိဘဆရာသမားလည္း အက်ဳိးမ်ားမွာပါ၊၊<br /><br /></span> <span style="color: rgb(51, 51, 51);">ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ မတရားအာဏာကုိယူလာတဲ့ စစ္အစုိးရကလည္း ရဟန္းသံဃာမ်ားကုိ အထင္ေသး အျမင္ေသးျဖစ္ေအာင္ နည္းေပါင္းစုံႏွင့္ ဖန္တီးေနတာပါ၊ သံဃာထုထဲ၀င္ၿပီး စနစ္တက်၀င္ေရာက္ဖ်က္ဆီးေနျခင္း<wbr>မ်ားႏွင့္ အႏုပညာသမားမ်ားကုိ အသုံးခ်ၿပီး ဒီထဲမွာ သာသနာေတာ္ကုိ ၾကည္ညဳိခ်င္ဟန္ေဆာင္ကာ ေပၚလစီကားေတြရုိက္ ရုပ္ရွင္ထဲမွာေတာ့ ဦးခ်ေနေသာ္လည္း တကယ္ဘ၀မွာေတာ့ သံဃာေတာ္ေတြက ေထာင္ထဲမွာ ၀ါဆုိေနရတာပါ၊</span> <span style="color: rgb(51, 51, 51);">၊ လူထုက သံဃာကုိ မၾကည္ညဳိႏုိင္ေအာင္ စစ္အစုိးရက ဖန္တီး၊ေနာက္ေတာ့ သံဃာေတြပ်က္ဆီးတာေတြ လူေတြကုိျပ၊ သံဃာေတြ ႏုိင္ငံေရးမလုပ္ရင္ၿပီးေရာ ကားပြဲစား၊ေက်ာက္ပြဲစား၊ခ်ဲဒုိင္မ်ဳိး စတဲ့ မဟုတ္တာေတြ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ စစ္အစုိးရက ဖန္တီးေပးထားတယ္၊ ေလာဘႀကီးတဲ့ ဘုန္းႀကီးဆုိရင္လည္း ကားေတြေပး၊ေက်ာင္းေဆာက္ေပးေတာ့ သေဘာေတြက်ေနေရာ၊ အမ်ဳိးသမီးေတြ ရုန္းရုန္းနဲ႕ ေနရတာကုိ ၀ါသနာပါရင္ ေနေပေစဆုိၿပီး စစ္အစုိးရက လြတ္ေပးထားတယ္၊ တခ်ဳိ႕ ဒီမုိကေရစီ နာမည္ရွိတဲ့ ကုိယ္ေတာ္ဆုိရင္ မပ်က္ ပ်က္ေအာင္ ေငြေတြ မာတုဂါမေတြႏွင့္ ဖ်က္ဆီးေရးမ်ားလုပ္တယ္၊အရမ္းယု</span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">တ္မာတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကုိ စစ္အစုိးရက လုပ္ေနတာပါ၊<br /><br />ဒါေတြကုိ အရမ္းရုိးသားတဲ့ လူထုက စစ္အစုိးရက ဒီလုိျဖစ္လာေအာင္ ေနာက္ကြယ္က လုပ္ေနတယ္ဆုိတာ သိမယ္မဟုတ္ပါဘူး၊</span> <span style="color: rgb(51, 51, 51);">သာသနာေတာ္ သန္႕ရွင္းခ်င္ရင္ မသန္႕ရွင္းတဲ့ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယႏၱယားကုိ အဆုံးသတ္မွ ျဖစ္မွာပါ၊ဘာျဖစ္လုိ႕လဲဆုိေတာ့ ကုိယ္အာဏာျမဲေရးအတြက္ သာသနာကုိ အသုံးခ်ေနလုိ႕ပါပဲ၊ ဒါေတြကုိ ေျပာမယ္ဆုိရင္ ရွည္ေနမယ္၊ ဘုန္းဘုန္းေျပာခ်င္တာက အႏုပညာသမားေတြပါ၊ အႏုပညာသမားရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ တန္ဘုိးဆုိတာ ရွိပါတယ္၊၊</span> ဒါရုိက္တာ ဦးသုခရုိက္တဲ့ တပါးသီလ ဇတ္လမ္းမ်ဳိးဟာ ျမန္မာျပည္ႏွင့္တကြ ႏုိင္ငံျခားေရာက္ တကမၻာလုံးမွာရွိတဲ့ ျမန္မာမ်ားအားလုံးရဲ႕ စိတ္မွာ တပါးသီလ ေဆာက္တည္ရုံႏွင့္ ဒီေလာက္ ဘ၀မွာေအးခ်မ္းရင္ ငါးပါးစလုံးသာ ေဆာက္တည္ရင္ ဘယ္ေလာက္ထိ ဘ၀ေတြမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းမလဲဆုိတဲ့ အသိဥာဏ္မ်ား ရၿပီး ဇတ္ကားၾကည့္တဲ့ အက်ဳိးက အႏွစ္ခ်ဳပ္လုိက္ေတာ့ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္သြားတယ္၊၊<br /><div><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><br /></span> <span style="color: rgb(51, 51, 51);">အႏုပညာသမားဆုိတာ လူထုကုိ ေလးစားရတယ္၊ မွန္ကန္တဲ့ အသိေတြေပးရတယ္ တၿပိဳင္တည္းမွာပင္ မွားတဲ့ အရာေတြကုိ ေရွာင္ရတယ္၊ မင္းေမာ္ကြန္းႏွင့္ အေပါင္းပါေတြက အခုလုိ ၾကည္ညဳိဖြယ္ မျဖစ္တဲ့ သရုပ္ပ်က္ စရုိက္မ်ဳိးကုိ လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ သူရဲ့ တန္ဘုိးဘာမွမရွိေတာ့ပါဘူး၊ သူရဲ႕အေဖ ဇင္၀ုိင္းမွာလည္း တာ၀န္ရွိတယ္ သားသမီးမေကာင္းေတာ့ မိဘေခါင္းဆုိသလုိ၊ သူတုိ႕အုပ္စုကုိ သကၤန္း၀တ္ေပးတဲ့ ဘုန္းႀကီးႏွင့္ ေက်ာင္းတုိက္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ အသုံးမက်ဘဲ ညံ႕ဖ်င္းတယ္၊ ၀တ္ေပးတဲ့ ဘုန္းႀကီးက ဒါေတြအခုလုိ သရုပ္ပ်က္ ျဖစ္ခဲ့တာကုိ သိခ်င္မွ သိမယ္၊ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ သာသနာေတာ္မွာ ဘယ္လုိမွ လက္မခံႏုိင္တဲ့ ကိစၥဆုိတာ အသိဥာဏ္ရွိတဲ့ လူတုိင္း နားလည္သေဘာေပါက္မွာပါ၊ လူထုကုိ အသိဥာဏ္ေပး ဇာတ္ကားရုိက္ေနတဲ့ မင္းေမာ္ကြန္းဟာ ဘယ္လုိ လူမ်ဳိးလည္းဆုိတာ သူရဲ႕ လုပ္ရပ္က သက္ေသျပေနပါတယ္၊</span> <span style="color: rgb(51, 51, 51);">စေလ ဦးပုည ေျပာသလုိ ယခုခါမႈ၊ လူလည္းျဖစ္လာ၊ သာသနာလည္းထြန္းခုိက္၊ အၿမိဳက္တရား၊ ေဟာၾကားမည့္သူ၊လူလည္းမရွား၊ သုိ႕ပါလ်က္သားႏွင့္မႈ အမုိက္တကာဗုိလ္မင္း၊ အဖ်င္းတကာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္၊ အပါယ္ေလးဆီ၊ ျမစ္နဒီတြင္၊ ပလုံျမဳပ္လုိ႕၊ လူယုတ္ႀကီးေတြ ျဖစ္ခ်ိမ့္မည္ ဆုိသလုိ လူဘ၀ေခတၱေရာက္ေနခ်ိန္မွာ လူယုတ္ႀကီးေတြ မျဖစ္ရေအာင္ ေနရမယ္၊ မိမိသူတပါး ႏွစ္ဦးသားစလုံး အကုသုိလ္ေတြမျဖစ္ေစပဲ ကုသုိလ္ေတြသာ ျဖစ္ရန္ ေနထုိင္က်င့္သုံးရန္ အထူးလုိပါတယ္၊၊</span> <span style="color: rgb(51, 51, 51);">အႏုပညာသမားတုိင္းဟာ ကုိယ့္ေကာင္းသလုိ ကုိယ့္လုိ ဘ၀တူသမား အႏုပညာသမားမ်ားကုိယ္လည္း ထိန္းသိမ္းေပးရမယ္၊ အႏုပညာသမား အမွားတခုဟာ သာမာန္မဟုတ္ မွတ္တမ္းဗီဒီယုိရုိက္ထားသည္မုိ႕<wbr> သက္ေသတခုျဖစ္ေနပါတယ္၊ အဲဒီအမွားေတြကုိ ျပည္သူေတြက အျပစ္ေပးလုိ႕ ရလာသည့္ အခ်ိန္ဆုိတာ ရွိလာမွာပါ၊ ဒါဟာ အမွန္တရားပါ၊ ဘုန္းဘုန္းတုိ႕ အမွတ္တမဲ့ မေနပါဘူး သာသနာေတာ္ကုိ ဘယ္သူေတြ ေဆးဆုိးပန္းရုိက္လုပ္၊ေဆာ္ကားေ<wbr>နတယ္ဆုိတာ မွတ္တမ္းတင္ေနပါတယ္၊၊</span> <span style="color: rgb(51, 51, 51);"><br /><br />မင္းေမာ္ကြန္းအေနနဲ႕ အခုလုိမ်ဳိး အမွားေတြကုိ ဆက္လက္မလုပ္မိရန္ သတိထားေစခ်င္တယ္၊ အႏုပညာ သမားသုိင္းအ၀ုိင္းကလည္း ကုိယ့္လူထဲက မသင့္ေတာ္တဲ့</span><span style="color: rgb(51, 51, 51);"> အျပဳအမႈေတြကုိ လက္ပုိက္ၾကည့္မေနဘဲ အေရးယူေဆာင္ရြက္ေစခ်င္တယ္၊ မဟုတ္တာေတြလုပ္ၿပီး ဖုံးကြယ္တယ္ဆုိတာ ေရရွည္မရပါဘူး အင္တာနက္ေပၚမွာ ေပၚထြက္လာမွာပါ၊ တတုိင္းျပည္လုံးက အေလးျမတ္ျပဳေနသည့္ သာသနာေတာ္ကုိ ေဆာ္ကားရင္ ေဆာ္ကားသူကုိ သံဃာထုအေနျဖင့္ အေရးယူရမွာပါ၊ မင္းေမာ္ကြန္းဇတ္ကားတုိင္းကုိ တုိင္းႏွင့္ျပည္နယ္ (၁၄)ခုစလုံး လက္မခံပဲ သံဃာထုႏွင့္ လူထုက သပိတ္ေမွာက္မႈေတြ လုပ္သြားရပါလိမ့္မယ္၊ </span> <span style="color: rgb(51, 51, 51);">အမွားတခုကုိ က်ဴးလြန္ၿပီးရင္ ေတာင္းပန္၀န္ခ်ရပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ မင္းေမာ္ကြန္းႏွင့္ အေပါင္းအေဖာ္အားလုံးက ျပည္တြင္း ျပည္ပဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ သာသနာကုိ ျမတ္ႏုိးၾကေသာ ျပည္သူလူထုကုိ ေက်ႏွပ္ေအာင္ ျပန္လုပ္ေပးရပါမယ္၊ မလုပ္ရင္ေတာ့ ဒီလုိ သာသနာေတာ္ကုိ ေဆာ္ကားတဲ့ မွတ္တမ္းဟာ ဆက္လက္တည္ရွိေနမွာပါ၊၊</span><br /><br /><br />အရွင္စေႏၵာဘာသာစာရ<br /><br /><a href="mailto:ashincandobhasacara@gmail.com" target="_blank">ashincandobhasacara@gmail.com</a><br />ဖုံး ( 502) 749- 8066<br />အေမရိက<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ေမးလ္ထဲက ရလို႕ Forward လုပ္တာပါ။</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ေနာက္ဆက္တြဲ အေနနဲ႔ နာမည္တစ္ခ်ဳိ႕ကိုသိရပါတယ္.။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ငမိုက္သားေတြထဲကအခိ်ဳ႕ကေတာ့ ျပည့္စုံ၊ ဖ်ာႀကီး (ခ)ျမင့္သိန္း၊ မိုးေက်ာ္ေက်ာ္၊ ၀ဏၰခြာနီး၊ မင္းေမာ္ကြန္း၊ ဗန္ဒိန္း၊ တရုတ္ႀကီး ၊ သူရ လုိ႕သိရပါတယ္။</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-4375666433032351270?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-410154111273998282009-08-03T23:19:00.000+08:002009-08-03T23:28:46.479+08:00ဒီေခါင္းစဥ္ေလးကိုၾကည္႔ၿပီးေတာ႔ ၾကည္ႏူးစရာဇာတ္လမ္းလို႕ေတာ႔ မထင္လိုက္ပါနဲ႔။ တကယ္႔ကို ရင္နင္႔စရာဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ပါ။<br /><br />ကိုယ္ဒီဇာတ္လမ္းေလးကို ေကာင္ေလးဘက္က ခံစားၿပီးေရးထားတာပါ။<br /><br />ဇာတ္လမ္းစၿပီေနာ္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္႔ နာမည္အၿပည္႔အစုံက ေဇာ္ရဲႏုိင္ပါ။ ကၽြန္ေတာ႔ မွာ အစ္မ ႏွစ္ေယာက္ နဲ႕ ေဆြေဆြ ဆိုတဲ႔ ညီမေလးတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ႔မိဘ ေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ေမာင္ႏွမေတြ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ကြဲသြားပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္တို႕ကေတာ႔ ေမေမဘက္ လိုက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေမေမ ကေရွ႕ေနပါ။ ေမေမက ေၿပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေမေမ နဲ႕ေဖေဖ ကြဲၿပီးႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ေဖေဖ ေနာက္မိန္းမယူသြားၿပီတဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္႔ေမေမ ကို ကၽြန္ေတာ္အရမ္းသနားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ေမာင္ႏွမ ေလးေယာက္လုံးကို လူတန္းေစ႔ေအာင္ မေတာင္႔မတ မေၾကာင္႔မၾကေနႏုိင္ေအာင္ ထားႏုိင္ခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေမာင္ႏွမ ေတြအားလုံးမွာ ကၽြန္ေတာ္မမအၾကီးဆံုးက လြဲလို႕ က်န္တဲ႔ သူေတြဟာ တစ္ေယာက္တစ္မ်ဳိးမရိုးႏုိင္ေအာင္ဆိုးခဲ႔ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ၈ တန္းႏွစ္ေရာက္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ အမအလတ္က ေယာက်ာ္းေနာက္ လိုက္ေၿပးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကေတာ႔ ၉ တန္းမွာ ၿပႆနာ စရွာေတာ႔တာဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္မွာ ၈ တန္းကတည္းက ၾကိဳက္လာတဲ႔ လုလု ဆိုတဲ႔ ရည္းစားေလးတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ လုလုတို႕ ကကိုယ္တို႕ထက္စာရင္ေတာ္ေတာ္ပိုက္ဆံရွိပါတယ္။ လုလုက ကၽြန္ေတာ္႕ကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္။ ၉ တန္းေရာက္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေဆးလိပ္ေတြဘာေတြ စေသာက္တက္ေနၿပီ။ ကလပ္ေတြ သြားတတ္ေနၿပီေလ။ အေပါင္းအသင္းကလည္း စုံလာၿပီေလ။ ကလပ္သြားရင္းနဲ႔ ခင္လာတဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြေတာင္ ရွိေနၿပီေလ။ ကိုေက်ာ္ ရယ္ ေနာ္ေနာ္ ရယ္ ကိုထြဋ္ၾကီး ရယ္သုံးေယာက္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ခင္လာခဲ႔တယ္။ သူတို႕သုံးေယာက္ ကနည္းနည္းအေကာင္းၾကီးၾကီးရဲ႕သားေတြေပါ႔ေနာ္။ ကားေတြဘာေတြကိုယ္တုိင္ေမာင္းၿပီး ကလပ္လာၾကတယ္ဆိုပါေတာ႔။ ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္မွာလည္း စလြန္းကားေလးတစ္စီးရွိပါတယ္။ <br />ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္႔ေမေမ က ကၽြန္ေတာ႔ကို ငယ္ေသးလို႕ဆိုၿပီးေပးမေမာင္းဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က ကိုေက်ာ္ တုိ႕ကိုအားက်မိေတာ႔တာေပါ႔။ <br /><br />ဒီေန႕ဟာ ကၽြန္ေတာ႔ဘ၀ တစ္ဆစ္ခ်ဳိးေၿပာင္းလဲမယ္႔ေန႔ပါဘဲ။ ေက်ာင္းဆင္းတဲ႔ ညေနခင္းတစ္ခုမွာေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ္ကအၿဖဴအစိမ္းနဲ႔ ။ လုလုကလည္းအၿဖဴအစိမ္းနဲ႕။ ကိုထြဋ္ၾကီးက ကၽြန္ေတာ္႔ကို ကားနဲ႔ လာေခၚတယ္။ ကလပ္သြားမယ္ေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အိမ္ၿပန္ အ၀တ္အစားလဲၿပီး မွလိုက္မယ္ေပါ႔။ ဒါနဲ႔ ကိုထြဋု္ၾကီးက ကၽြန္ေတာ္႔ကို ည ၇ နာရီေလာက္ အိမ္ေအာက္ကိုလာေခၚတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္းလိုက္လာၿပီး လုလုကို ၀င္ေခၚဖို႕ လသာ လမ္းကို ကိုထြဋ္ၾကီးကိုေမာင္းခုိ္င္းလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ ကလပ္သြားၾကတယ္ဆိုပါေတာ႔ဗ်ာ။ အၿပန္က်ေတာ႕ ကိုေက်ာ္ ကေရွ႕မွာထိုင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ရယ္ လုလုရယ္ ေနာ္ေနာ္ရယ္က ကားေနာက္ခန္းမွာ ေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ္အရမ္းမူးေနပါၿပီ။ လုလု လည္းနည္းနည္း ေသာက္ထားပါတယ္။ ဒါေပမယ္႕အသိေတာ႔မလြတ္ေသးပါဘူး။ သူတို႕ေတြရက္စက္တယ္ဗ်ာ။မဂၤလာေစ်းနားမွာ ကားရပ္ၿပီး လုလု ကို စိတ္ၾကြ ေဆးၿပားေတြ တုိက္ေနၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သူ႕တို႕ကိုတားပါတယ္။ သူတို႕က သုံးေယာက္၊ကၽြန္ေတာ္က တစ္ေယာက္တည္း။ကိုထြဋ္ၾကီး နဲ႔ ကိုေက်ာ္တို႕က ကၽြန္ေတာ္ကိုခ်ဳပ္ထားပါတယ္။ ေနာ္ေနာ္က လုလု ကိုပါးစပ္ထဲ အတင္းေဆးၿပားေတြ ထိုးထည္႔ေနပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ဗ်ာ သူတို႕လုလုကို တစ္ေယာက္တစ္လွည္႔စီ မုဒိန္းက်င္႔ၾကပါတယ္။ လုလုခမ်ာမွာ ေမ်ာ႔ေမ်ာ႔ဘဲက်န္ပါေတာ႔တယ္။<br /><br />ၿပီးေတာ႔ လုလုေနတဲ႔ လသာလမ္းကိုေမာင္းၿပီး လုလု ရဲ႔အိမ္ေရွ႕မွာ လုလုကို ကားေပၚကေန တြန္းခ်ခဲ႔ပါတယ။္ လုလုတုိ႔ေဖေဖထြက္လာၿပီး လုလုကိုမၿပီး ညတြင္းခ်င္းဘဲေဆးရုံတင္လုိက္ ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လာေခၚသြားတာ သိတဲ႔ သူ႔ေမေမက မနက္ေရာက္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကို မုဒိန္းမွဳနဲ႔ ရဲစခန္းမွာ တရားစြဲထားပါတယ္။ ပထမဆံုး အထက္တန္းေက်ာင္းသား မုဒိန္းေကာင္အၿဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ မွဳခင္းဂ်ာနယ္ေတြထဲမွာ ပါခဲ႔ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကို ေက်ာင္းထုတ္ခဲ႔ပါတယ္။ လုလုကေတာ႔ ရွက္လို႕ ေက်ာင္းကထြက္သြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အခ်ဳပ္ထဲမွာ သုံးလေလာက္ေနရပါတယ္။ ကိုေကၽာ္တုိ႕ ေနာ္ေနာ္တို႕ ကိုထြဋ္ၾကီးတုိ႔ က အေကာင္းၾကီးၾကီးရဲ႕သားေတြဆိုေတာ႔ သူတို႔ကအထဲမွာမေနရပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ဘဲ ေနရပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္႔ေမေမကေရွ႕ေနဆိုေတာ႔ လုလုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ကို ေပးစားမယ္ဆိုၿပီး လုလုတုိ႕ဘက္ကို အမွဳပိတ္ခို္င္းလိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း လုလု ဘာၿဖစ္ၿဖစ္ယူမယ္ဆိုၿပီး ေပ်ာ္ေနခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ေမေမ ကကၽြန္ေတာ္႔ကိုိ လုလုကို အိမ္တစ္ေဆာင္မီးတစ္ေၿပာင္ထားႏုိင္ေအာင္ ႏုိင္ငံၿခား မွာ အလုပ္သြားလုပ္ခု္ိင္းပါတယ။္ ကၽြန္ေတာ္႔ႏုိင္ငံၿခားမွာ ရွိေနစဥ္မွာ ေမေမကလုလုနဲ႕ ကိစၥကို ဖ်တ္သိမ္းခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒါေတြ ကၽြန္ေတာ္ၿပန္လာမွသိတာပါ။ လုလုကို လသာလမ္းမွာ သြားရွာေတာ႔လည္းမေတြ႔ ဘူး။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္စိတ္ေတြ ေတာ္ေတာ္ေလခဲ႔ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ဘဲကၽြန္ေတာ္ နံပါတ္ဖုိး သုံးၿဖစ္တယ္ဆိုပါေတာ႔။ရန္ကင္းမွာ က နံပါတ္ဖုိးက အရမ္္းေပါတယ္။ ဘယ္ကေန ဘယ္လိုရၾကလည္းေတာ႔မသိဘူး။ ရန္ကင္းက အလုပ္မရွိ အကိုင္မရွိ တဲ႔ လူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ား မ်ားဟာ နံပါတ္ဖုိး သုံးၾကပါတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႕ ရန္ကင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ေလေနတုန္း ကၽြန္ေတာ္တဳိ႕အိမ္ေရွ႕ကိုေၿပာင္းလာတဲ႔ မမၾကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္သူေတြၿဖစ္သြားခဲ႔ပါတယ္။ ဒီမမၾကီးကလည္း ဖိုးသုံးတယ္ေလ။ ဒီမမၾကီးက ပိုက္ဆံရွိေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႕ဘက္ကို ယုုိင္မိတာေပါ႔။ေနာက္သူ႕အိမ္သြားရင္ ကၽြန္ေတာ္ညီမေလးကို ပါကၽြန္ေတာ္ေခၚေခၚသြားမိတယ္။ အဲဒီမွာတင္ ကၽြန္ေတာ္႔ညီမေလး ေဆြေဆြပါ ပ်က္စီးၿခင္းလမ္းစေရာက္ေတာ႔တာဘဲ။ ေဆြေဆြ႕ကို မမၾကီးက ဖိုးရွဴနည္းေတြ သင္ေပးၿပီး ေဆြေဆြရွဴဖို႕အတြက္ ဖိုးဖိုးပါ သူကေပးေတာ႔ စြဲၿပီေလ ေဆြေဆြလည္း။ <br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို႕ အဲဒီလိုဖုိးရွဴ ေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္အစ္မလတ္က သူေယာက်ား္နဲ႔ကြဲၿပီး ကေလးတစ္ေယာက္အဖတ္တင္ေနခဲ႔တယ္။ တစ္ရက္ကၽြန္ေတာ္႔ ကိုဘယ္သူကလက္တို႔လိုက္လည္းမသိဘူး ။သက္ဆိုင္ရာက လာဖမ္းတယ္။ နံပါတ္ဖိုုးမွဳဆိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ေမေမလည္း ဘာမွမတတ္ႏုိင္ေတာ႔ဘူးေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ္ အထဲမွာ သုံးႏွစ္ေလာက္ေနရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အထဲမွာ ေနေနတုန္း ေဆြေဆြ ကနံပါတ္ဖုိးသမား တစ္ေယာက္နဲ႔ အိမ္ေထာင္က်သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ အမလတ္က ေနာက္ေယာက်ာ္း တစ္ေယာက္ယူလိုက္တယ္ လို႕သိရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ အေမနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္အမၾကီးကေတာ႔ ဒီအတိုင္းပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္႔ အမၾကီးက အရမ္းေအးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အငယ္သုံးေယာက္နဲ႔ တစ္ၿခားစီပါဘဲ။ သူ႕ခမ်ာ ေမာင္ေတြ ညီမေတြေၾကာင္႔ ပတ္၀န္းက်င္မွာ အရွက္ရခဲ႔ရေပါင္းလည္းမ်ားပါၿပီ။ <br />ကၽြန္ေတာ္ ဒီကလြတ္ရင္ေတာ႔ လိမၼာေတာ႔မယ္ လုိ႕ အထဲမွာ သံႏၵိဌာန္ ခ်လုိက္ပါတယ္။ <br /><br /><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><strong>ဒါဟာ က္ိုယ္႔ တုိ႔ရပ္ကြက္ထဲက တကယ္႔ၿဖစ္ရပ္မွန္ေလးပါ။<br />ေဇာ္ရဲႏိုင္လည္း လြတ္လာၿပီး သူ႕အေမအတြက္ေတာ္ေတာ္ ေလးအားကိုးရမယ္႔သားတစ္ေယာက္ၿဖစ္လုိ႔လာခဲ႔ပါၿပီ။<br />အမည္ ေတြကိုေတာ႔ေၿပာင္းလဲေရးသားထားပါတယ္ရွင္။</strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-41015411127399828?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-42859977325796396152009-07-23T12:27:00.000+08:002009-07-24T09:35:57.602+08:00<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><a title="theholidayposter by MyatMhanLay, on Flickr" href="http://www.flickr.com/photos/39890145@N04/3748689497/"><img alt="theholidayposter" src="http://farm3.static.flickr.com/2459/3748689497_756c56437d_o.jpg" width="400" height="593" /></a><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဂၤလန္ႏုိင္ငံ ႏွင္းေတြဖုံးလႊမ္းေနတဲ ေတာင္ကုန္းေလးေပၚက ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ အိမ္ေလးတစ္အိမ္မွာ Iris Simpkins</span><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" > </span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆိုတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ေနထုိင္ပါတယ္။ သူမဟာ သတင္းစာမွာ မဂၤလာေဆာင္တဲ႔သတင္း အမ်ဳိးအစားကို ေရးသားရတဲ႔သူပါ။သူမမွာ သူမသိပ္ခ်စ္ရတဲ႔ သူမရဲ႕လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။Iris ရဲ႕ရည္းစာဟာ Iris သူ႕အေပၚမွာထားတဲ႔ အခ်စ္ကို အခြင္႔ေကာင္းယူၿပီး သူ႕ကိို လိုရင္ေခၚသုံးၿပီး တကယ္႔တမ္းက်ေတာ႔ တစ္ၿခားသူ႕လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္တစ္ေယာက္နဲ႔ ေစ႔စပ္ သြားခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ Iris ကအရမ္းကိုခံစားခဲ႔ရပါတယ္။ဒါေပမယ္႔ သူ႔ရဲ႕ရည္းစားကိုေတာ႔ ေမ႔ေပ်ာက္လို႔ မရႏုိင္ၿဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ဒါေၾကာင္႔ သူဟာစိတ္ေၿပလက္ေပ်ာက္ ခရီးထြက္ခ်င္ေနခဲ႔မိပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေမရိကန္ႏုိင္ငံ Los Angeles မွာ တကယ္႔ကိုအဆင္႔အတန္းၿမင္႔မားတဲ႔ တုိက္တစ္လုံးမွာက်ေတာ႔ Amenda လို႕ေခၚတဲ႔ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ေနထိုင္ပါတယ္။ သူမဟာလည္း သူရဲ႕ ရည္းစာကို သူမအေပၚ လိမ္ညာလို႕ လမ္းခြဲထားတဲ႔သူပါ။သူမဟာလည္းခရီးတစ္ခု ထြက္ခ်င္တာနဲ႔ အင္တာနက္ေပၚမွာ လိုက္ရွာရင္းနဲ႔ အိမ္ကို ႏွစ္ပတ္တာ လည္ၿပီးေနဖို႕ေၾကာ္ၿငာထားတဲ႔ Iris ရဲ႕ေၾကာ္ၿငာကိုေတြ႕ၿ႔ပီး <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">စိတ္၀င္စားၿပီး အိမ္လည္ဖို႕ဆုံးၿဖတ္ၿပီး Iris ဆီကို အီးေမးလ္နဲ႔ဆက္သြယ္ၿပီး အိမ္လဲလွယ္လိုက္ ၾကပါေတာ႔တယ္။<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဂၤလန္ေရာက္သြားတဲ႔ Amenda က Iris ရဲ႕ အစ္ကိုတစ္၀မ္းကြဲ မုဆိုးဖုိနဲ႕ေတြ႔ၿပီး အခ်စ္စစ္ကိုေတြ႔ ခဲ႔သလို အေမရိကားေရာက္သြားတဲ႔ Iris ကလည္း Amenda ရဲ႕မိတ္ေဆြတစ္ ေယာက္နဲ႔ေတြ႕ေတာ႔မွ အခ်စ္စစ္ကိုေတြ႕ခဲ႔ တာကို ရိုက္ၿပသြားတာပါ။ေတာ္ေတာ္ေလး ရုိမန္တစ္ၿဖစ္ၿပီး ၾကည္႔လို႕ေကာင္းပါတယ္။<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">Iris အၿဖစ္ Titanic မင္းသမီးေခ်ာေလး Kate Winslet ကသရုပ္ေဆာင္ ထားၿပီး Amenda အၿဖစ္ Cameron Diaz ကသရုပ္ေဆာင္ထားပါတယ္။ ကိုယ္အဲဒီမွာ အၾကိဳက္ဆုံးကေတာ႔ Iris ရဲ႕အစ္ကို တစ္၀မ္းကြဲအၿဖစ္သရုပ္ေဆာင္ထားတဲ႔ Jude Law ပါဘဲ။ ေနာက္ Jack Black ကေတာ႔ Amenda ရဲ႕ မိတ္ေဆြအၿဖစ္သရုပ္ေဆာင္ထားပါတယ္။<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ၾကည္႔ခ်င္ရင္ေတာ႔ <a href="http://www.ppstream.com/">http://www.ppstream.com </a>ကိုသြားၿပီး PPStream Software ကို download ပါ။<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ၿပီးတာနဲ႔ High Resolution ထဲမွာ ဆိုၾကည္႔လုိ႕ရပါၿပီ။ PPStream အေၾကာင္း အေသးစိတ္သိခ်င္ရင္ <a href="mailto:myatmhanlay@gmail.com">myatmhanlay@gmail.com</a> ကို invite လုပ္ၿပီး ေမးၿမန္းႏိုင္ပါတယ္။(ေၾကာ္ၿငာ၀င္ၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္ ဟီး၂)<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p><strong>ပုံကို </strong><a href="http://chameleon-interiors.blogspot.com/"><strong>http://chameleon-interiors.blogspot.com</strong></a><strong> က ယူထားပါတယ္ရွင္။</strong></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-4285997732579639615?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-14770922329665224842009-07-19T13:48:00.000+08:002009-07-19T22:04:03.952+08:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SmK0eR2lkqI/AAAAAAAAAJA/SAFjYvo_Qt4/s1600-h/bigstar_copy.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360044938805744290" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 304px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SmK0eR2lkqI/AAAAAAAAAJA/SAFjYvo_Qt4/s320/bigstar_copy.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br />လြန္ခဲ႔ေသာ ႏွစ္ေပါင္းေၿခာက္ဆယ္႔ႏွစ္ႏွစ္ မနက္ ၁၀း၄၅ အခ်ိန္မွာ ၿမန္မာၿပည္သူ႕လူထုအား လုံးအတြက္ ဘယ္လိုမွၿပန္လည္အစားထိုးလို႔ မရေတာ႔တဲ႔ ႏုိင္ငံအာဇာနည္မ်ား ႏုိင္ငံၾကယ္ပြင္႔<br />၉ လုံးတစ္ၿပိဳင္နက္ေၾကြက်ခဲ႔ရပါတယ္။ အရမ္း၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းတဲ႔ၿဖစ္ရပ္တစ္ခုပါ။ ကိုယ္႔ႏုိင္ငံ လူမ်ဳိးတစ္မ်ဳိးလုံးကို နယ္ခ်ဲ႕ၿဗိတိသွ်ေတြလက္ထဲက လြတ္ေအာင္ရုန္းေပးခဲ႔တဲ႔ သူေတြကိုမွ ကိုယ္႔လူမ်ဳိးထဲကပဲ ၿပန္သတ္လိုက္တာ။ဘယ္လိုစိတ္ဓါတ္ေတြလည္း။မေမ႔ပါဘူး။ တစ္သက္လုံးဘယ္ေတာ့မွ မေမ႔ပါဘူး။ ဘယ္လိုဘဲေမ႔ေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္လုပ္ အရုိးထဲထိစြဲေနမွာပါ။<br /><br />ေအာက္မွာ အာဇာနည္ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ႕ ကိုယ္ေရးအက်ဥ္းကို ရွာေဖြရသေလာက္ အလြမ္းေၿပတင္ထားပါတယ္။<br /><br /><span style="color:#ff0000;">-<strong>ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း</strong> </span><br />ေရွ႕ေန ဦးဖာ ႏွင္႔ ေဒၚစု တို႕ က ၁၉၁၅ ခုႏွစ္ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၁၃ ရက္ေန႔မွာဖြားၿမင္ခဲ႔ၾကပါတယ္။<br />လြတ္လပ္ေရးကို ေနမ၀င္အင္ပါယာကေန ရေအာင္ယူေပးခဲ႔တဲ႔သူပါ။ ၿမန္မာၿပည္အတြက္ ဒီမုိကေရစီ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ သန္းေစေအာင္ သမီးတစ္ေယာက္ေမြးထုတ္ေပးခဲ႔ပါတယ္။<br />ၿမန္မာေတြအတြက္အသက္ေပးခဲ႔တဲ႔ ဗို္လ္ခ်ဳပ္ ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ.။<br /><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>- ဦးဘ၀င္း</strong></span><br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕အစ္ကို အၾကီးဆုံးၿဖစ္ၿပီး ၁၀ ရက္ ဇြန္ လ ၁၉၀၁ ခုႏွစ္မွာ ေရွ႕ေန ဦးဖာ ႏွင္႔ ေဒၚစု တို႕ က ဖြားၿမင္ခဲ႔ၾကပါတယ္။ ငယ္နာမည္မွာ ေမာင္ဆန္းတင္ ၿဖစ္ပါတယ္။သူသည္ဆရာၾကီးဦး၀ၾကီးေက်ာင္းတြင္ သတၱမတန္းအထိ ပညာဆည္းပူးခဲ႔ပါတယ္။ဘီအက္စ္စီ ဘြဲ႕ကိုရန္ကုန္တကၠသို္လ္ကေနရရွိခဲ႔ပါတယ္။သူသည္ ေတာင္တြင္းၾကီး အမ်ဳိးသားေက်ာင္းတြင္ အထက္တန္းၿပဆရာလုပ္ေနစဥ္မွာဘဲ ၁၉၃၆ တြင္ ေၿမပိုင္ရွင္ ဦးအံ ႏွင္႔ ေဒၚေရႊေမတုိ႕ဧ။္သမီးၿဖစ္သူ ေဒၚခင္ေစာႏွင္႔အေၾကာင္းပါခဲ႔ပါသည္။ၿဖဴးၿမိဳ႕နယ္ အမ်ိဳးသားေက်ာင္းတြင္ ၁၉၄၁ ႏွင္႔ ၁၉၄၂ တြင္ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးအၿဖစ္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ႔ပါတယ္။ ကုန္သြယ္ေရး၀န္ၾကီးအၿဖစ္တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ရင္း ၿမန္မာေတြအတြက္အသက္ေပးခဲ႔တဲ႔ ဦးဘ၀င္း ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ.။<br /><br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">-မန္းဘခိုင္ </span></strong><br />ကရင္အမ်ိဳးသားကိုယ္စားလွယ္ ပါ။ တိုင္းရင္းသားညီညြတ္မွဳကို အသက္နဲ႕ရင္းကာၿပသခဲ႔သူၿဖစ္ပါတယ္။ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ။<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">-ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ဳိ </span></strong><br />အာဇာနည္တစ္ဦးပါဘဲ။သူတင္မဟုတ္ သူဇနီးက ေဒၚလွေမ ကလည္းဗမာ႔ အမ်ိဳးသမီးလြတ္လပ္ေရး အဖြဲ႕အစည္းကို ၁၉၃၆ ခုႏွစ္မွာတည္ေထာင္ခဲ႔ပါတယ္။ ဦးဘခ်ဳိေကာင္းရာသုဂတိ လားပါေစ။<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">-ဦးရာဇတ္ (ခ) Abdul Razak </span></strong><br />၁၈၉၈ ဇန္န၀ါရီလ ၂၀ ရက္မွာ မိထၳိလာ မွာဖြားၿမင္ခဲ႔ပါတယ္။ မႏၱေလး Wesleyan ေက်ာင္းမွာပညာဆည္းပူးခဲ႔ၿပီး ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွ အဂၤလိပ္စာ ဘြဲ႕ရရွိခဲ႔ပါတယ္။ ၁၉၂၀ တြင္ ၿဗိတိသွ်ကၽြန္ပညာေရးစနစ္ကုိ တြန္းလွန္တဲ႔ ေက်ာင္းသားလွဳပ္ရွားမွဳမွာ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္အၿဖစ္ပါ၀င္လွဳပ္ရွားခဲ႔ပါတယ္။၁၉၂၁ မွာ မႏၱေလးအမ်ဳိးသားေက်ာင္း တြင္ေက်ာင္းအုပ္အၿဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ႔ပါတယ္။သူသည္ ပညာေရး၀န္ၾကီးအၿဖစ္တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ရင္းနဲ႔ အသက္ေပးခဲ႔ရပါတယ္။ ဦးရာဇတ္ ိေကာင္းရာသုဂတိ လားပါေစ။<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">-မုိင္ပြန္ေစာ္ဘြားစ၀္စံထြန္း </span></strong>ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ။<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">-သခင္ၿမ</span></strong> ေကာင္းရာသုဂတိ လားပါေစ။<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">-ဦးအုန္းေမာင္</span></strong> ေကာင္းရာသုဂတိ လားပါေစ။<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">-ရဲေဘာ္ကိုေထြး </span></strong>(ဦးရာဇတ္ရဲဲဲ ႕သက္ေတာ္ေစာင္႔) ေကာင္းရာသုဂတိ လားပါေစ။<br /><br />အာဇာနည္ၾကီးမ်ာႏွင္႔တကြ က်ဆုံးေလၿပီးေသာ အာဇာနည္မ်ားကိုဦးညြတ္လွ်က္.<br /><br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SmK095CPexI/AAAAAAAAAJI/BQKLPptTNhs/s1600-h/Burmese_Martyrs_Funeral.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360045481899555602" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_hbgaU_Y40lo/SmK095CPexI/AAAAAAAAAJI/BQKLPptTNhs/s320/Burmese_Martyrs_Funeral.jpg" border="0" /></a><br /><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>အေသးစိတ္ သိခ်င္ရင္ေတာ႔ </strong></span><a href="http://mamathiri.blogspot.com/"><span style="color:#ff0000;"><strong>မမသီရိ </strong></span></a><span style="color:#ff0000;"><strong>ကို သြားၾကည္႔လို႔ရပါတယ္။</strong></span><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>အေပၚဆုံးက ပုံကို <a href="http://www.kyalkalay.co.cc/">ၾကယ္ကေလး </a>ကယူထားတာပါ။</strong></span><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>ေအာက္ဆုံးက ပုံကို <a href="http://chawchemoon.blogspot.com/">ဒီက </a>ယူထားတာပါ.။</strong></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-1477092232966522484?l=myatmhanlay.blogspot.com' alt='' /></div>မ်က္မွန္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/13501100296040959560noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5091339322786270485.post-82156940155570384992009-07-15T12:54:00.000+08:002009-07-15T13:13:40.206+08:00<div align="justify">ကိုယ္႔ရဲ႕ဖုန္းထဲမွာ ရွိေပမယ္႔ နားမေထာင္ၿဖစ္တဲ႔သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ကို ဒီေန႔ စီးတီးေဟာလ္မွာ ထမင္းစားရင္း ထမင္းဆိုင္ကဖြင္႔လို႔ နားေတာင္ၿဖစ္ခဲ႔တယ္။သီခ်င္းက အနဂၢ နဲ႔ ဘာဘူ ဆိုထားတဲ႔ ၿပိဳင္ဘက္ ဆိုတဲ႔အေခြထဲကပါ။ သီခ်င္းနာမည္က စိတ္ေကာက္ တဲ႔။<br /><br />ကိုယ္ကတနဂၤေႏြသမီးေလ။အဲဒီေတာ႔ အဲဒီေန႔ဖြားေတြရဲ႔ထုံးစံအတုိင္း အရမ္းစိတ္ေကာက္ တတ္တဲ႔သူတစ္ေယာက္ေပါ႔။ တနဂၤေႏြသားသမီး ေတြဟာ<br />စိတ္ေကာက္ရင္ေကာက္မေကာက္ ရင္ဆံပင္ေကာက္တယ္တဲ႔။ ကိုယ္ကေတာ႔ စိတ္လည္းေကာက္တတ္တယ္။ ဆံပင္ ကလည္းေကာက္လိုက္သမွ လမ္ေကြးေနတာ။<br /><br />အရင္တုန္းကေတာ႔ ကိုယ္႔ေဖေဖရယ္ ကိုယ္႔ေမေမရယ္ ကိုယ္႔မၾကီးရယ္ကို စိတ္ေကာက္ေနက်ေလ။ ကိုယ္ကမိသားစု ထဲမွာ အငယ္ဆုံးေလ။ ေမေမတို႔ အၿပင္သြားလို႔ အၾကီးေတြအတြက္တစ္ခုခုပါလာၿပီး ကိုယ္႔အတြက္ပါမလာလို႔ကေတာ႔ ေသာင္းက်န္းၿပီဘဲ။ ၿပီးရင္ႏွစ္ရက္ေလာက္ကစကားမေၿပာဘူး။အဲဒီေတာ႔သူတို႕ကေနာက္ဆိုရင္ အၾကီးေတြအ<br />တြက္မပါရင္သာေနမယ္။ ကိုယ္႔အတြက္ကေတာ႔ တစ္ခုခု၀ယ္လာေနက်ေလ။<br /><br />ကိုယ္တုိ႔ရဲ႕ရန္ကင္းတုိက္ခန္းေလးမွာကထပ္ခိုးေလးပါတယ္။အဲဒီမွာလူတစ္ေယာက္ေနလို႔ရ တယ္။ ေနာက္ေဖးေလွကားကေန တက္ရတာ။ မ်က္မွန္ေလးတို႔စိတ္ေကာက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ အဲဒီ ထပ္ခိုးေလးမွာဘဲ ေပေတၿပီးေနေတာ႔တာ။ထမင္းလည္းဆင္းမစားဘူး။ ေအာက္ကိုမဆင္းဘူး (သူတို႔ အၿပင္သြားမွ တုိးတုိးေလးဆင္းစားတာ) ။ေဖေဖနဲ႔ေမေမ တို႔ ၿပန္လာေခ်ာ႔မွ ေအာက္ကို ဆင္းတာ။ အခုေတာ႔လည္း ေဖေဖနဲ႔ေမေမတို႕ကို စိတ္မေကာက္ရတာ ၾကာေပါ႔။<br /><br />ဒီေရာက္ၿပီး အိမ္ေထာင္မက်ခင္တုန္းကေတာ႔ မၾကီးကိုစိတ္ေကာက္ရင္ မၾကီးကေခ်ာ႔ေသးတယ္။ ခုေတာ႔သူကမေခ်ာ႔ေတာ႔ဘူ။ ဟင္႔ဟင္႔။ သူမေခ်ာ႔ေတာ႔လည္း သူ႕ကိုစိတ္မေကာက္ ၿဖစ္ေတာ႔ပါဘူး။ သူမေခ်ာ႔ဘဲေကာက္ေနရင္ ကိုယ္သာလွ်င္အရူး ၿဖစ္ေတာ႔မယ္ေလ။ ဒါေၾကာင္႔မေကာက္ေတာ႔ဘူး။<br /><br />ေနာက္ဆုံး target ကေတာ႔ ကိုယ္႔ဘ၀ရဲ႕ လက္တြဲေဖာ္ေလးကိုဘဲ အတိုးခ်ၿပီး စိတ္ေကာက္ရေတာ႔တာေပါ႔ေနာ္။ ဘယ္သူ႕ကိုမွ စိတ္ေကာက္လို႔မရတိုင္း သူကိုဘဲ စိတ္ေကာက္ေနတာ။ သူလည္း ကိုယ္စိတ္ေကာက္တိုင္းမွာ အတတ္ႏိုင္ဆုံးၾကိဳးစားၿပီးေခ်ာ႔ပါတယ္။ကိုယ္႔အေပၚမွာ သူအရမ္းအလိုလိုက္မွန္း သိေတာ႔ ဆိုးခ်င္ေနမိတယ္။သူ႕ေၾကာင္႔ ကိုယ္တစ္ခါမွ စိတ္မဆင္းရဲခဲ႔ရဘူး။ သူကအေနအထို္င္ေအးေဆးတဲ႔လူတစ္ေယာက္ပါ။ ကိုယ္ဘယ္သြားသြား ေဘးကေန ကိုယ္႔ကို အေဖာ္အၿဖစ္ မၿငိဳမၿငင္လုိက္ေပးတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ေနရာေတြဆို သူသြားခ်င္စိတ္မရွိေပမယ္႔ ကိုယ္ မ်က္ႏွာညိဳမွာစိုးလို႔ လိုက္ေပးခဲ႔တယ္။ သူကအလုပ္ကၿပန္လာတာေစာေလ႔ရွိတယ္။ ကိုယ္ကသူ႕ထက္ေနာက္က်တယ္။ ကိုယ္ကအလုပ္ကၿပန္လာၿပီးရင္ ေ၇မိုးခ်ဳိးၿပီးတာနဲ႔ ေကာ္ဖီ ေလးတစ္ခြက္ေလာက္ေသာက္လိုက္ရမွ ေနသာထုိင္သာရွိသြားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ဆိုရင္ ကိုယ္႔အတြက္ေကာ္ဖီက အဆင္သင္႔။ ဒါေတာင္မွ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္တာ မေကာင္းရင္းကိုယ္က စိတ္ေကာက္ေသးတာ။ သူက ပါးစပ္ေၿပာနဲ႔ခ်စ္တာမဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္႔ကိုသူသိပ္ခ်စ္ပါတယ္။ သူခ်စ္တာကို ဘယ္ေတာ႔မွလည္း ပါးစပ္ကထုတ္ေၿပာတတ္တဲ႔ လူမ်ဳိးလည္းမဟုတ္ပါဘူး။ <a href="http://nineninesanay.blogspot.com/">မႏိုင္းႏိုင္း</a>ဘာသာ ၿပန္ထားတဲ႔ စာပိုဒ္ေလးတစ္ခု သတိရမိပါတယ္.။<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "နင္နဲ႔ရခဲ့လို႔ ငါဝမ္းသာတယ္။ နင္ဟာ ငါရဲ႕</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ခင္ပြန္းေကာင္းတစ္ဦးပါ"</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">"အင္း.. ငါလည္း ဝမ္းသာတယ္။ နင္က ငါရဲ႕ဇနီးေကာင္းတစ္ဦးပါ" ဆိုတဲ့</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ဂရုစိုက္သံကို နင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">"ယူေတာင္ယူၿပီးၿပီပဲ မေကာင္းေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">နင္ငါ့ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ငါစိတ္တိုခဲ့မိတယ္။</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">ေနာက္ေတာ့ ညညမအိပ္ခင္ တစ္ရူးနဲ႔ ၄ဝလက္မရွိတဲ့ မဂၤလာဓာတ္ပံုကို</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">နင္ပြတ္တိုက္တတ္တာကို ငါသတိထားခဲ့မိတယ္။ ဓာတ္ပံုကိုၾကည့္ၿပီး</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">နင္ၿပံဳးေနခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ ဒါက</span></span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။</span></span><br /></div><br />ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ဂုဏ္ပကာသနေတြ မလိုပါဘူး။ပိုက္ဆံေတြ မလိုပါဘူး။ ကိုယ္႔အတြက္ သူဟာအေရးၾကီးဆုံး လူၿဖစ္သလို သူ႕အတြက္လည္း ကိုယ္ကအေရးၾကီးဆုံး လူပါဘဲရွင္႔။<br /><br />ကိုယ္နားေထာင္ၿဖစ္တဲ႔သီခ်င္းေလးကို ေအာက္မွာနားေထာင္သြားလို႔ရပါတယ္ရွင္။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5091339322786270485-8215694015557038