ေနာက္ သေဘာၤစီးၿပီး James Bond Island ကို ထြက္လာခဲ႔ပါေတာ႔တယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ သေဘာၤစီး ခဲ႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔သေဘာၤ ေပၚမွာ မပ်င္းရပါဘူး။ ယိုးဒယားသား Tour Guide ေလးရဲ႕ အေၿပာေကာင္းမွဳ၊ သေဘာၤမွာ ဧည္႔ခံတဲ႔ ေကာ္ဖီ လက္ဖက္ရည္ အေအးနဲ႔ ေရ က Free Flow, ၿပီးေတာ႔ ငွက္ေပ်ာသီးနဲ႔ လိေမၼာ္သီး စားၿပီးေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြစကားေၿပာလုိက္ ဓါတ္ပုံရိုက္လုိက္နဲ႔ ေရာက္ လို႔ေရာက္မွန္းမသိၿဖစ္ခဲ႔ ပါတယ္။
ဒါနဲ႔ ဘဲ ေနာက္ ၃ နာရီေလာက္ၾကာတဲ႔အခါမွာ ဟုိတုန္းက Hollywood မင္းသားၾကီး James Bond က သူရုပ္ရွင္ကားတစ္ကားကို ဒီကၽြန္းမွာ ရိုက္ခဲ႔လုိ႔ James Bond ကၽြန္းလုိ႔ နာမည္တြင္တဲ႔ ကၽြန္းေလးကိုေရာက္ပါၿပီ။ ေက်ာက္ေဆာင္ၾကီးတစ္ခုတည္းထီးထီးၾကီး တည္ေနတဲ႔ ေက်ာက္တုန္းကို James Bond Rock လုိ႔ေခၚပါတယ္။ မွတ္မိၾကမလားမသိဘူး။ ကိုယ္က ေတာ႔အဲဒီနားေရာက္ေတာ႔ ဘာကိုသတိရလည္းဆုိေတာ႔ ေဒြးနဲ႔ ထက္ထက္မုိးဦး ေၾကာ္ၿငာတဲ႔ မီကို ေကြကာဘဲသတိရတယ္ း)။ ၿပီးေတာ႔ အဲနားက ကၽြန္းေပၚ ဟိုၾကည္႔ ဒီၾကည္႔ဖို႔ ၄၅ မိနစ္ အခ်ိန္ေပးပါတယ္။ ကုိယ္တုိ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္သိုက္လည္း ဟိုေလွ်ာက္ၾကည္႔ ဒီေလွ်ာက္ၾကည္႔ နဲ႔ ၄၅ မိနစ္က ဘယ္္လိုကုန္လုိ႔ ကုန္သြားမွန္းမသိပါဘူး။ သူတို႔သေဘာၤက လူေတြေခၚမွဘဲ ကို္ယ္တို႔သေဘာၤေပၚၿပန္တက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။
အရမ္းေၾကာက္ဖုိ႕ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သက္ ကယ္အက်ီ ၤေတာ႔၀တ္ထားပါတယ္။ သေဘာၤမွာလူဆင္းတဲ႔ ေလွကားကို ကိုင္ထားရင္း ဟိုနားဒီနား ကူးခဲ႔ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ပါးစပ္ထဲ ပင္လယ္ေရ၀င္လုိ႔ကေတာ႔ မြန္းေနတာပါဘဲ။ေရထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေနၿပီးေတာ႔ သေဘာၤေပၚၿပန္တက္ ေနာက္တစ္ေနရာကို ခရီးဆက္ခဲ႔ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေနရာေရာက္ေတာ႔ ကႏူးေလွ စီးရပါတယ္။ တစ္စီးကို ႏွစ္ေယာက္ ပါ။ ဟန္နီးမြန္းဂူ လုိ႔ေခၚတဲ႔ သူတို႔ေၿပာတဲ႔အခန္းေလး ေတြပါတဲ႔ ဂူထဲကို စီးရပါတယ္။ ဂူထဲကို ေလွေလးနဲ႔ လွည္႔ပတ္စီးၾကပါတယ္။ ေလွ ေလွာ္ေပးတဲ႔ ေကာင္ေလးကသေဘာအရမ္းေကာင္းပါတယ္။
အခ်ိန္ၾကည္႔ၾကည္႔ ေတာ႔ ေန႔လည္ ၁း၃၀ ေေက်ာ္ေက်ာ္ရွိေနၿပီ္။ သေဘာၤစီးရင္းနဲ႔ ေန႔လည္စာကို သူတို႔ေကၽြးတဲ႔ ဘူေဖး စားပါတယ္ ။ ငါးဟင္းရယ္၊ ၾကက္သားေၾကာ္ေတြရယ္၊ ေနာက္ ပုစြန္၊ ပင္လယ္စာ ေတြရယ္ အရြက္ေၾကာ္ေတြရယ္ အမ်ားၾကီးပါဘဲ။တန္းစီေတာ႔ Lady first လို႔ယုိးဒယားသား ဂိုက္ေလးရဲ႕ ေအာ္သံေၾကာင္႔ ကိုယ္နဲ႔ ကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္း ေလးေၿပးၿပီးေတာ႔ ဟင္းေတြယူၾကပါတယ္။ သေဘာၤေပၚက ကိုးေတာင္၀တ္ ေယာက်ာ္းေတြကေတာ႔ မ်က္ေစာင္းေတြတခဲခဲနဲ႔။ မိန္းကေလးေတြ ၿပီးေတာ႔မွ ေယာက်ာ္ေလးေတြက ယူရပါတယ္။ ဟင္းေတြကလည္း စားလုိ႔အ၇မး္ေကာင္းတာဘဲ၊ ဗိုက္ဆာေနလို႔ လားေတာ႔မသိပါဘူး။ ေတာ္ေတာ္ေလးစားလို႔ေကာင္းခဲ႔ပါတယ။္ စားၿပီးေသာက္ၿပီး ၁ နာရီေလာက္ၾကာေတာ႔ သေဘာၤၾကီးက ကၽြန္းတစ္ကၽြန္းနဲ႔ မနီးမေ၀းမွာ ရပ္လုိက္ပါေတာ႔တယ္။ ေရေဆာ႔ဖို႔တဲ႔ ။ ပင္လယ္ထဲမွာ ေရကလည္းအနက္ၾကီးဘဲ။ ေနာက္ ႏိုင္ငံၿခားသားအၿဖဴေကာင္ တစ္ေယာက္က ယုိးဒယားသားဂိုက္ေလးကို သေဘာၤေပၚကေန ဒိုင္ဗင္ထုိးလုိ႔ ရလားလုိ႔ေမးေတာ႔ မရဘူးဆုိၿပီး အဲဒီဂိုက္ေလးက သူအရင္ခုန္ခ်ၿပပါတယ္။ ေနာက္အဲဒီနုိင္ငံၿခားသားၾကီးခုန္ခ်ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ ကိုယ္႔တုိ႔အဖြဲ႔ထဲ ကကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္းေယာက်ား္ေလးေတြခုန္ခ်ပါတယ္။ ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္က မ်က္မွန္တပ္ထားလုိ႔ ခုန္လုိ႔မရပါဘူး။ ကိုယ္တို႔ ကေတာ႔ ဒို္င္ဗင္မဟုတ္ဘဲ သေဘာၤထဲကေန ရိုးရိုးေရထဲကို ဆင္းပါတယ္။ ေၿခေထာက္မမီပါဘူး.။ ပင္လယ္ထဲမွာ ကူးတာ ပထမဆုံးဘဲ။
အရမ္းေၾကာက္ဖုိ႕ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သက္ ကယ္အက်ီ ၤေတာ႔၀တ္ထားပါတယ္။ သေဘာၤမွာလူဆင္းတဲ႔ ေလွကားကို ကိုင္ထားရင္း ဟိုနားဒီနား ကူးခဲ႔ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ပါးစပ္ထဲ ပင္လယ္ေရ၀င္လုိ႔ကေတာ႔ မြန္းေနတာပါဘဲ။ေရထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေနၿပီးေတာ႔ သေဘာၤေပၚၿပန္တက္ ေနာက္တစ္ေနရာကို ခရီးဆက္ခဲ႔ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေနရာေရာက္ေတာ႔ ကႏူးေလွ စီးရပါတယ္။ တစ္စီးကို ႏွစ္ေယာက္ ပါ။ ဟန္နီးမြန္းဂူ လုိ႔ေခၚတဲ႔ သူတို႔ေၿပာတဲ႔အခန္းေလး ေတြပါတဲ႔ ဂူထဲကို စီးရပါတယ္။ ဂူထဲကို ေလွေလးနဲ႔ လွည္႔ပတ္စီးၾကပါတယ္။ ေလွ ေလွာ္ေပးတဲ႔ ေကာင္ေလးကသေဘာအရမ္းေကာင္းပါတယ္။
ၿပီးေတာ႔ Bird Cave လို႔ေခၚတဲ႔ ငွက္ေတြေပါတဲ႔ ဂူကို သြားဖုိ႔ သေဘာၤစီးရၿပန္တယ္။ Bird Cave သြားေတာ႔ တစ္ေလွက္ို ဓါတ္မီးတစ္လက္ ေပးပါတယ္။ ဘာလုိ႔လည္း ဆိုေတာ႔ အဲဒီဂူကဘာမွ မၿမင္ရေအာင္ေမွာင္မည္း ေနလုိ႔ပါ။ ဓါတ္မီးနဲ႔ ထုိးၾကည္႔ရင္ ဂူနံရံေတြမွာ ေနရာလြတ္မရွိေအာင္ၿပည္႔ႏွက္ေနတဲ႔ လင္းႏို႔ေတြကိုေတြ႔ရပါတယ္။ လင္းနို႔ေခ်းေစာ္ေတြ ကလည္း နံလုိက္တာ ။အသက္ေအာင္႔ထားရပါတယ။္
အဲဒီဂူကေနၿပန္ လာၿပီးေတာ႔ ေနာက္တစ္ေနရာက္ို သြားခဲ႔ၾကၿပန္ပါတယ္။ေနာက္တစ္ဂူက က်ေတာ႔ သူက ေရနဲ႔ ေက်ာက္ ေဆာင္နဲ႔ ထိေတာ႔မယ္။ လူေတြေတာင္ေလွေပၚမွာ ထုိင္လုိ႔မရဘူး ပက္လက္ကေလး အိပ္မွ ၀င္လုိ႔ရတယ္၊ အဲလုိမွ မေနရင္ ေက်ာက္ေဆာင္နဲ႔ ေခါင္းနဲ႔ ထိမိေတာ႔မယ္။ ေနာက္ သေဘာၤေပၚၿပန္တက္ၿပီး ၿပန္လာခဲ႔ၾကတယ္။ အၿပန္ခရီးမွာ မပ်င္းရေအာင္ဆုိၿပီး အေၿခာက္အက ကၿပခဲ႔ တယ္။ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။
ေဟာ္တယ္ကို ညေန 6 နာရီေလာက္ၿပန္ေရာက္ခဲ႔ၾကတယ္။ ေနာက္ နားၿပဳၿပီး ည ၉ နာရီ မွာ lady boy show ၾကည္႔ဖို႔ကား လာေခၚတာနဲ႔ အဲဒီကို ထြက္ခဲ႔ၾကတယ္။ အၿပင္မွာ ဓါတ္ပုံအရိုက္ခံေနတဲ႔ lady boy ေခ်ာေခ်ာေလးေတြကို ေတြ႔ခဲ႔ရပါတယ္။ ေခ်ာတာကေတာ႔မိန္းကေလးေတြေတာင္ အရွဳံးေပးရေလာက္ပါေပတယ္.။ အသားအေရ ေလးကလညး္ ကိုင္ရက္စရာမရွိေအာင္ ေခ်ာမြတ္ေနတာပါဘဲ။ ရင္ညြန္႔ကေလး ေတြမ်ား ေယာက်ာ္းေလးေတြၾကည္႔ရင္ အသညး္ထိစရာ။ ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္ေတာင္သူတို႔ နားဘဲကပ္ေနလို႔ မနည္း ဆြဲထားရတယ္။ သူတို႔သလုံးသားေလးေတြမ်ား ကိုယ္တဳိ႕မိန္းမေတြထက္ေတာင္လွေသးတယ္။ သူတု႔ိက၀င္ေငြေတာ႔ အေၿဖာင္႔သားလား။ပြဲမစမီ ဓါတ္ပုံအရိုက္ခံတယ္။ အဲလိုဓါတ္ပုံ ရိုက္ရင္ ပိုက္ဆံ ဘက္ 100 ေပးရတယ္။ တစ္ေယာက္ကိုေနာ္။ သူတို႔က ကိုယ္ရကိုယ္ယူဘဲ။ အုပ္စုလုိက္ အရိုက္ခံလုိ႔ တစ္ေယာက္တည္းကို ပိုက္ဆံေပးလု္ိက္ရင္ က်န္တဲ႔သူေတြက ေတာင္းတယ္။ ကိုယ္ေပးလုိက္တဲ႔ သူကဘဲက်န္တဲ႔သူကို ခြဲမေပးဘူး။
ဓါတ္ပုံေတြရိုက္ၿပဳၿပီး ပဲြခ်ိန္နီးေတာ႔ ရုံထဲ၀င္လာၾကတယ္။ ထုံးစံအတ္ိုင္း ကင္မရာမရိုက္ရ ဘာမရိုက္ရ ေပါ႔။ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္။ ပဲြက ။ ဆက္တင္အခမ္းအနားအၿပင္အဆင္ကလည္း အရမ္းေကာင္းတယ္။ ရန္ကုန္ မွာ မုိးၾကိဳငွက္ငယ္ေလးမ်ားကလည္း ထုိင္းက ပြဲေတြလုိလုိက္ လုပ္တာပါဘဲ။ ဒါေပမယ္႔ ဆက္တင္အခမး္အနား၊ ၀တ္စားဆင္ယင္မွဳ၊ မိတ္ကပ္ ၿပင္မွဳ စတဲ႔ဟာေတြ က ထုိင္းနဲ႔ယွဥ္ရင္ ဘာမွမဆုိင္ပါဘူး။ တစ္ခုေတာ႔ရွိတာေပါ႔ေလ။ ထုိင္းႏိုင္ငံကေတာ႔ ဒါက အဓိက ဆုိေတာ႔ သူတုိ႔က တကယ္လုပ္ၾကတာေပါ႔။ အိႏၵိယ အက၊ ကိုးရီးယားအက ၊ တရုတ္အက၊ Nobody Group Song၊ ဟာသ မယ္ အက ၊ အီဂ်စ္ဘုရင္မေတြ ရဲ႕ သရုပ္ေဖာ္အက၊ ပန္း၀တ္မွုန္အက ေတြနဲ႔ ပြဲကို ည ၉း၀၀ ကေန ၁၁း၃၀ ေလာက္အထိ မရိုးႏုိင္ေအာင္ တင္ဆက္သြားပါတယ္။ၾကည္႔ရတာအရမ္းတန္ပါတယ္။ အဲေနာက္ေတာ႔ သူတုိ႔အစီအစဥ္နဲ႔ ၿမိဳ႕ထဲၿပန္လာခဲ႔ၾကတယ္။ သူတို႔ က Bengalar လမ္းမွာ ခ်ေပးပါတယ္။ ကိုယ္တု႔ိလည္း မေန႔က Package Tour ၀ယ္တဲ႔ဆိုင္မွာ ဘဲ PHI PHI ISLAND ကို speed boat နဲ႔ သြားမယ္႔ခရီးစဥ္ကို တစ္ေယာက္ဘက္ 1000 နဲ႔၀ယ္ၿပီး hotel ကို Taxi နဲ႔ၿပန္ခဲ႔ၾကပါတယ္။
အပိုင္း(၃)ကိုေနာက္မွဆက္ေရးမယ္ေနာ္။
PHUKET ခရီးစဥ္ (၂)
PHUKET ခရီးစဥ္
ဝdiv>ဒီခရီးသြားဖုိ႔အတြက္ မၿပီးၿပတ္ေသးတဲ႔အလုပ္ေတြ ၿပီးၿပတ္ေအာင္လုပ္ေနရတာရယ္ ဒီခရီးအတြက္ ၿပင္ဆင္ေနတာေတြရယ္ေၾကာင္႔ ဘယ္ဘေလာ႔ခ္မွ တူးတူးေထြေထြ မေရာက္ၿဖစ္ခဲ႔ပါဘူး။ အားလုံးကိုေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္။ ေတာင္းပန္တဲ႔အေနနဲ႔ ခရီးစဥ္ေလးအေၾကာင္း ေၿပာၿပမယ္ေနာ္။ဟီးဟီး။
ပထမဆုံး ကိုယ္နဲ႔ ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္ ႏွစ္ေယာက္တည္း သြားဖို႔ စီစဥ္ခဲ႔တာပါ။ တစ္နွစ္ၿပည္႔ အထိမ္းအမွတ္ အေနနဲ႔ေပါ႔။ ဒါေပမယ္႔လည္း သူငယ္ခ်င္းေတြ ကိုမင္တာေၾကာင္႔ သူတို႔ကိုပါ လုိက္ခဲ႔ဖို႔ေခၚၿဖစ္တယ္။ ဒါနဲ႔ ဘဲသူတို႔ေတြလည္း လုိက္ၿဖစ္ခဲ႔တယ္ဆုိပါေတာ႔။
Air Asia ကေနၿပီးေတာ႔ booking ကို ပထမ ယူပါတယ္။ သူက Flight+ Hotel ကို အၿပီးအစီး တစ္ေယာက္ကို S$ 250 တဲ႔။ ဘုိကင္ယူၿပီးေတာ႔ ကိုယ္တို႔ေတြ ဒီခရီးစဥ္အတြက္ၿပင္ဆင္ခဲ႔ ပါတယ္။ အ၀တ္အစားေတြ တခ်ဳိ႕ လိုအပ္မယ္႔အသုံးအေဆာင္ပစၥည္းေလးေတြ ၀ယ္ၿပီး ခရီးအတြက္ၾကိဳတင္စိတ္ကူးယဥ္ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔ၾကပါတယ္။ ဒီလိုမ်ဳိး ေန႔ရက္ရွည္ ခရီးတစ္ခု ကို မိဘေတြ မပါဘဲ ကိုယ္႔အမ ၾကီးမပါဘဲ သူငယ္ခ်င္းေတြဘဲ စုသြားတာ ကိုယ္အတြက္ဒါပထမဆုံး အၾကိမ္ပါ။ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ လူၾကီးလုပ္ၿပီးသြားရတဲ႔ ခရီးမို႔ အရမ္းလည္း ရင္ခုန္ခဲ႔ပါတယ္။ ကိုယ္နဲ႔ လက္တြဲေဖာ္တုိင္ပင္ၿပီး ဘာေတြထည္႔ရမလည္း ဘာေတြ ၀ယ္ရမလည္း ဆုိတာေတြကို စာရင္းလုပ္ခဲ႔ပါတယ္။ မသြားခင္ ႏွစ္ည ေလာက္က ကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႔ကိုယ္႔အိမ္မွာစုၿပီး ဟုိေရာက္ရင္ဘယ္သြားသင္႔တယ္။ ဘာလုပ္သင္႔တယ္ဆိုတာေတြကို စာရင္းတုိ႔ထားခဲ႔ပါတယ္။ ကိုယ္တို႔ခရီးသြားမယ္႔ေန႔ ကေသာၾကာေန႔ပါ။ တကယ္ေတာ႔ေသာၾကာေန႔ဆိုတာ ကိုယ္တို႔သူငယ္ခ်င္းတစ္စု စီးတီးေဟာလ္မွာ အၿမဲ ဆုံတဲ႔ေန႔ပါ။ ခု ေသာၾကာေန႔ သြားရမယ္ဆုိေတာ႔ ၾကာသပေတးေန႔ ကို ေၿပာင္းခ်ိနး္ၿပီး စီးတီးေဟာလ္မွာ ဆုံ၊ လက္ဖက္ရည္ေလးဘာေလးေသာက္၊ ကြမ္းေလးဘာေလးစား နဲ႔ စကားစၿမည္ ေၿပာၿဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ယိုးဒယားပိုက္ဆံ ကိုေအာက္က money changer မွာသြားလဲခဲ႔ပါတယ္။ စင္ကာပူ ၅၀၀ ကို ယိုးဒယား ဘက္ ၁၁၇၀၀ ၾကီးမ်ားေတာင္ရပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ရထားစီးၿပီးအိမ္ၿပန္လာခဲ႔ၾကပါတယ္။ ညဘက္ အိမ္ကိုၿပန္ေရာက္ေတာ႔ ၁၀း၀၀ ေလာက္ရွိေနၿပီ။ အ၀တ္အစားေတြထည္႔ ေဆးေတြထည္႔ သြားတုိက္ေဆး သြားတုိက္တံေတြ ထည္႔ နဲ႔ ကို္ယ္နဲ႔ ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္ အဲဒီညက ၁း၀၀ ေလာက္မွ အိပ္ရာ၀င္ၿဖစ္ပါတယ္။
ေလယာဥ္က ေသာၾကာေန႔ ေန႔လည္ ၁း၀၀ မွာ ထြက္မွာပါ။ အဲဒီေတာ႔ ကိုယ္တုိ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ ေလယာဥ္ကြင္းကို ၁၁း၀၀ အေရာက္ခ်ိန္းၾကပါတယ္။ေလယာဥ္ check-in လုပ္ၿပီးေတာ႔ အရက္တစ္ပုလင္းရယ္၊ စီးကရက္တစ္ေထာင္႔ရယ္ကို Duty Free မွာ ၀င္၀ယ္ၿပီး ခန္႔ခန္႔ၾကီးနဲ႔ ဆန္႔ဆန္႔ၾကီး ေလယာဥ္ေပၚတက္ၿပီး ဖူးခက္ၿမိဳ႕ကို ထြက္လာခဲ႔ၾကပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလုံး အၿပဳံးကိုယ္စီနဲ႔ေပါ႔။ စက္ရုပ္ၿမိဳ႕ေလးထဲက မြန္းက်ပ္မွဳေတြကိုခဏတာ ေမ႔ေပ်ာက္ေနခဲ႔ၾကတယ္။ ဘာဆုိဘာအလုပ္ကိစၥမွ ေခါင္းထဲမွာ မရွိေတာ႔တာ။
ဒါက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေလယာဥ္ေပၚကေန လွမ္းရိုက္ထားတဲ႔ ပံုပါ။.
ဖူးခက္ေလဆိပ္ေရာက္ေတာ႔ Immigration ၀င္ၿပီး Taxi ငွားဖုိ႔ၾကိဳးပမ္းရပါေတာ႔တယ္။ တက္စီက Mini Cab ေလးပါ။ ေကာင္းပါတယ္။ hotel ထိကို ၁၀၀၀ ဘက္တဲ႔။ အဲဒါနဲ႔ ဘဲ ငွားၿပီး ခရီးႏွင္လာေတာ႔တယ္။ ေလဆိပ္က ေန တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာက္ေလာက္ေမာင္း ၿပီးတဲ႔ေနာက္မွာ ေတာ႔hotel ကိုေရာက္လာပါေတာ႔တယ္။ hotel က ေတာင္ကုန္းေလးေပၚမွာရွိတာေၾကာင္႔ ကားသမားက အဲဒါကို သူမတက္ရဲဘူးတဲ႔။ အဲဒါနဲ႔ စကားနည္းနည္းမ်ား၇ေသးတယ္။ သူတို႔ကလည္း အဂၤလိပ္လုိမတက္ ကိုယ္ေတြကလည္း ယုိးဒယားလိုမတက္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာၾကာေၿပာရပါတယ္။ ေနာက္စင္ကာပူ ကသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ကဖူးခက္မွာ ရွိတဲ႔ သူ႔အစ္ကို ဖုံးနံပါတ္ကို ကိုယ္တုိ႔ကို အကူအညီလုိရင္ေတာင္းဖုိ႔ေပးလုိက္တာနဲ႔ ကိုယ္တို႔ေတြ သူ႔ဆီကို ဖုံးဆက္ၿပီး ကားသမားနဲ႔ေၿပာခိုင္းမွ အဆင္ေၿပသြားတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ အဲဒီ ေတာင္ကုန္းက ေတာ္ေတာ္ေလး အတက္ၾကမ္းတာေၾကာင္႔ကိုယ္တို႔ ေတြေၿခက်င္တက္ခဲ႔ၾကတယ္။ သိပ္မေ၀းပါဘူး ။ reception ေရာက္ေတာ႔ passport နဲ႔ လက္မွတ္ၿပၿပီး ကိုယ္တုိ႔ကို အခန္းလိုက္ၿပတယ္။ အမေလး တက္လုိက္ရတာေမာေနတာဘဲ။ ေကြ႔ကာ၀ိုက္ကာနဲ႔။ ဒါေပမယ္႔ အေပၚလည္းေရာက္ေကာ အေမာလည္းေၿပသြားပါတယ္။ ဘာလို႔လည္း ဆုိေတာ႔ phuket တစ္ၿမိဳ႔လုံးရဲ႕ ရွဴခင္းကို အဲဒီကလွမ္းၿမင္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ခ်မ္းသာ ဖုိ႔ေကာင္းပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔နားၿပဳၿပီး ညေန ၅ နာရီေလာက္က်ေတာ႔ အၿပင္ၿပန္ထြက္ၿဖစ္ခဲ႔ၾကပါတယ္။
ဒါက ေတာ႔ ဟိုတယ္ ေပၚကေန ၿမင္ရတဲ႔ ၿမင္ကြင္းပါ။
Pathong Beach ကို ဟုိတယ္ ကကားနဲ႔ လာခဲ႔ၾကတယ္။ အဲဒီ မွာ အၿဖဴမ ေတြအၿဖဴေကာင္ ေတြ မ်ားလိုက္တာ.။ ဆုိင္ကယ္ေတြနဲ႔။ ဘာလို႔ အဲေလာက္မ်ားမွန္းေနာက္မွ သိခဲ႔ရတယ္။ ဆုိင္ကယ္ ငွားခ က ေစ်းသက္သာတာကိုး။ တစ္ရက္လုံးမွ ဆိုင္ကယ္တစ္စီးကို ဘက္ ၁၅၀ ေလာက္ဘဲေပးရေတာ႔ ဆိုင္ကယ္ငွားၿပီး သူတို႔က ေလွ်ာက္သြားၾကတာကိုး။ ကိုယ္တုိ႔ အုပ္စုက ၆ ေယာက္သြားေပမယ္႔ ႏွစ္ေယာက္ဘဲ ဆိုင္ကယ္စီးတတ္တဲ႔သူပါတာမို႔ ငွားမစီးၿဖစ္ခဲ႔ပါဘူး။ သုံးေယာက္တစ္စီး သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ စီးရမယ္ဆိုေတာ႔ မငွားဖုိ႔ဘဲ ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ခ် ခဲ႔ၾကတယ္။
Patong Beach ကလူေတာ႔စည္တယ္။ ကမ္းေၿခအေနနဲ႔ ဆုိရင္ လွတယ္လုိ႔မဆိုသာပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ Pathong Night Life က အရမ္းမုိက္တယ္။ အဲလိုနဲ႔ ဟုိေမးဒီစမ္းနဲ႔ ဗိုက္ကလည္း ဆာၿပီမို႔ စားေသာက္ဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာ ၀င္စားၿဖစ္တယ္။ အဲဒီ ဆုိင္မွာ ၿမန္မာအစ္မၾကီးတစ္ေယာက္ အလုပ္လုပ္ေနတယ္။ ေပ်ာ္သြားတာေပါ႔။ ၿမန္မာေတြ႔ၿပီဆုိၿပီး။ ေနာက္ေတာ႔မွ အဲဒီ တစ္ေလွ်ာက္လုံးမွာ ၿမန္မာေတြမွ အမ်ားၾကီးဘဲ။အလုပ္လုပ္ေနၾကတာ။ အဲဒီၿမန္မာ အစ္မၾကီးကိုေမးေတာ႔ Show ေတြက Bengalar Road မွာ ရွိတယ္ ဆုိၿပီး Bengalar Road ကို ထြက္လာၾကတယ္။
ေနာက္ေန႔အေၾကာင္းကို ေနာက္မွ ဆက္ေရးမယ္ေနာ္။
အလွဴခံၿခင္း
နုိ၀င္ဘာလအတြက္ပထမဆုံးပို႔စ္ေလးကို လူမွဳေရးပို႔စ္ေလးနဲ႔စလုိက္ရေအာင္ေနာ္။
လူရယ္လုိ႔ၿဖစ္လာရင္ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္ဆုိတာနဲ႔ ကင္းလို႔မရပါဘူး။ ၿမန္မာၿပည္မွာေန တဲ႔သူ မ်ားအဖုိ႔ သိပ္မသိသာေပမဲ႔ သူမ်ားႏိုင္ငံေရာက္ေနတဲ႔ လူတုိင္း လုိလို ကိုယ္႔လူမ်ဳိး အသိုင္းအ၀ုိင္းကို ခုံမင္ႏွစ္သက္ၾကမွာပါဘဲ။ အဲဒီေတာ႔ ကိုယ္႔လူမ်ုဳိးေတြ စုတတ္တဲ႔ေနရာေတြ ဆုိရင္ သြားၾကလာၾကတာ ဓမၼတာပါဘဲ။ မဆန္းပါဘူး။ အဲလိုနဲ႔ ဘဲ community ေလးေတြရွိလာတယ္ ဆိုပါေတာ႔။ လူမွဳေရး အဖြဲ႔အစည္းေလးေတြေပါ႔။ ကိုယ္ကေတာ႔ အဖြဲ႔ ထဲမွာ မပါ၀င္ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ကိုယ္႔ရဲ႔ မမၾကီးကေတာ႔ အဲဒီလူမွဳေရးအဖြဲ႔အစည္းမွာ အဓိက ေနရာကေန ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ သူတုိ႔ က စက္မွဳတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား ေဟာင္းမ်ား အဖြဲ႔ အစည္းပါ။ သူတို႕ အဖြဲ႕က သူတို႔ေက်ာင္း အာစရိယ ပူေဇာ္ပြဲေတြ ေနာက္ ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ား သၾကၤန္ကပြဲေတြ .အၿမဲလုပ္ေနက်ပါ။ တၿခားေသာ လူမွဳေရး ကိစၥေတြမွာလည္း သူတုိ႔ အဖြဲ႔ ပါ၀င္လွဳပ္ရွားေလ႔ရွိပါတယ္။ ဥပမာ အားၿဖင္႔ နာဂစ္မုန္တုိင္းၿဖစ္တုန္းကလည္း အလွဴခံလုိ႔ ရတဲ႔ ပိုက္ဆံေတြကို ကိုယ္တုိင္ၿမန္မာၿပည္သြား ေရာက္ အက်ဳိးေဆာင္းေပးတာတို႔၊ ေနာက္ဒီမွာ Software Engineer ကို Master Degree တက္ရင္း ကင္ဆာေရာဂါနဲ႔ ကြယ္လြန္သြားတဲ႔ မစႏၵာၿဖိဳးေ၀ ကိစၥမွာလည္း သူတို႔ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။
ကဲ..ခုတစ္ခုကေတာ႔ လတ္တေလာၿဖစ္သြားတဲ႔ ကိစၥအတြက္ အလွဴခံမွာပါ။ ကိုယ္႔မမၾကီး ကဒီေလာက္ လူမွဳေရးေတြလုပ္ေနတာဆိုေတာ႔ သူ႔ညီမတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ပါ၀င္ကူညီ အလွဴခံေပးၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။ Straits Time သတင္းမွာလည္းပါပါတယ္ ။ ကားတုိက္မွဳၿဖစ္ပြားခဲ႔တဲ႔ ကိစၥေလးပါ။ အေသးစိတ္ကို ေအာက္မွာ မူရင္းအတုိင္းတင္ေပးလုိက္ပါတယ္ ။ နည္းသည္မ်ားသည္မဟုတ္ပါဘူး.။ 1 $ လွဴ လွဴ 5$ လွဴ လွဴ 10$ လွဴ လွဴ 50$ လွဴ လွဴ အလွဴက အလွဴပါဘဲ။ ကို္ယ္႔အတြက္ဘာမွ မၿဖစ္ေလာက္တဲ႔ ပိုက္ဆံေလးဟာ လူ႔တစ္ဘက္သားဘ၀ အတြက္ေသေရးရွင္ေရးတမွ် အေရးၾကီးလုိ႕လွဴလုိက္ရတဲ႔ ပီတိဟာ အႏွဳိင္းအဆမရွိ ပါဘူး.။အေသးစိတ္ကို ေအာက္မွာ ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္ရွင္႔။
Dear all,
The two Myanmar Students (Maung Zaw Myo Lwin and Ma Phyo Thida Tun) had a hit and
run accident by lorry on the middle of October. Maung Zaw Myo Lwin is studying at
ITE and Ma Phyo Thida Tun is an ACCA student from N2P2 Professional Training Centre.
Due to the accident, Maung Zaw Myo Lwin has minor injury despite his leg has been
broken. He has been discharged from hospital a few days later.
However, Ma Phyo Thida Tun is having serious and numerous injuries on lower part of
her body where she can not move totally. The doctors at Tan Tock Seng Hospital are
trying their best to avoid her to be amputed. She has been admitted at Ward 12D, Bed
109 since then. Her brother (also a student) from Malaysia has come to Singapore to
Yesterday, Ko Zaw Zaw Cho (Ex-RIT member + Myanmar Club member), Ko Thant Zin Myo
her brother, and Maung Zaw Myo Lwin.
Here are the scopes we are trying to help them:
1. Regarding the insurance claim from Car owner’s company and other law
related matters, Ko Zaw Tun (Myanmar Club, VP) and Ko Zaw Zaw Cho are in the process
of negotiating. For your information, Maung Zaw Myo Lwin’s hospital bill is about S$
20,000 and that of Ma Phyo Thida Tun is about S$ 70,000 as on today. We heard that
the hospital doesn’t want to continue her treatment if the bill is not paid. She
seems to be in hospital for another one month, at least.
2. Regarding her brother’s visa extension in Singapore, Ko Zaw Zaw Cho will
try to request to ICA.
3. Since they are just students and their family has difficulty to support
them for long term medication bill, we would like to request help from all Myanmar
communities in Singapore to support them as much as we can.
AC No. : 038-84088-6 POSB Saving
Please notify me if you have credited to the above account.
Thanks and Best wishes,
Shwe Zin Ma (Ex-RIT, Ec 2000) -- Phone (93245885) (ဒါ ကကိုယ္႔ရဲ႕မမၾကီးပါရွင္႔)
Zaw Zaw Cho (Myanmar Club + Ex-RIT, Mech 1998) - Phone (92702925)
U Zaw Tun (Myanmar Club + Ex-RIT, Ec 1981) ---- Phone (90105910)
Thant Zin Myo (Ex-RIT, Civil 2003) - Phone (92381646)
မ်က္ႏွာဖုံးကို ေသေလာက္ေအာင္မုန္းတဲ႔ မ်က္ႏွာဖုံးနဲ႔ ငါ
ဟိုး…လြန္ခဲ႔တဲ႔ငါးႏွစ္ေလာက္ကငါ…
ရိုးသားၿဖဴစင္ တဲ႔ ႏွလုံးသားနဲ႔ ငါ …
ဘ၀အတြက္ရင္ဆုိင္ဖို႔ အားမာန္ေတြအၿပည္႔နဲ႔ ငါ…
လတ္ဆတ္တဲ႔ ရင္ခုန္သံအသစ္စက္စက္ေတြနဲ႔ ငါ…
အေထြးဆုံးၿဖစ္တဲ႔ ငါ..
မိဘေတြရဲ႕ ယုယၾကင္နာမွဳ
အစ္ကိုေတြ အစ္မေတြရဲ႕ အလိုလိုက္မွဳေတြနဲ႔
ၿပည္႔ႏွက္ေနခဲ႔တဲ႔ ငါ …
ေလာကၾကီးအေၾကာင္ကို ဘာမွမသိနားမလည္
ဟန္ေဆာင္မွဳေတြကင္းမဲ႔တဲ႔ ငါ…
မိဘေမတၱာတစ္ခု ကလြဲလို႕ ဘာဆိုဘာမွ
မခုံမင္ မမက္ေမာခဲ႔တဲ႔ ငါ …
အရာရာကို မွန္ကန္စြာဆုံးၿဖတ္ေပးႏိုင္တဲ႔
အစ္မတစ္ေယာက္ကို ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ႔ ငါ…
သာယာမွဳအတိၿပီးတဲ႔ ေလာကၾကီးကို ပိုင္ဆုိင္ထားတဲ႔ ငါ…
ဒီလုိနဲ႔
မွဳန္၀ါး၀ါး ေရးေတးေတး ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔
စင္ကာပူ ဆိုတဲ႔ တိုးတက္ေနတဲ႔
ကၽြန္းႏို္င္ငံေသးေသးေလးထဲမွာ တစ္ေနရာစာရဖို႔
၂၀၀၇ ေဖေဖၚ၀ါရီလထဲက ၾကိဳးစားခဲ႔တဲ႔ ငါ…။
ခုဆိုရင္ သုံးႏွစ္စြန္းလို႔ ေလးႏွစ္ၿပည္႔ခဲ႔ ၿပီေပါ႔။
ဒီ ေလးႏွစ္အတြင္းမွာငါ…
အရင္က…
ဟန္ေဆာင္မွဳကင္းမဲ႔ခဲ႔တဲ႔ ငါ
ဟန္ေဆာင္တာကို ေသေလာက္ေအာင္မုန္းတဲ႔ငါက
ဘ၀ကေပးတဲ႔ အေတြ႕အၾကဳံေတြေၾကာင္႔
မ်က္ႏွာဖုံးေတြ အမ်ိဳးမ်ဳိးေၿပာင္းတပ္လာခဲ႔တဲ႔ငါ…
ငါ႔လုိဘဲ မ်က္ႏွာဖုံးေအာက္ ကမ်က္ႏွာေတြကို ငါ ၿမင္ေနရတယ္။
ဒီ ဟန္ေဆာင္မ်က္ႏွာဖုံးေတြေအာက္ ကအၾကိမ္ၾကိမ္ ရုန္းထြက္ဖို႔လည္း
ၾကဳိးစားခဲ႔ဖူးတဲ႔ငါ…
လတ္ဆတ္ခဲ႔တဲ႔ ရင္ခုန္သံေတြ ပ်က္သုန္းၿပီး
ညစ္ပတ္စုတ္ၿပတ္ သတ္ေနတဲ႔ ရင္ခုန္သံေတြနဲ႔ ငါ…
ၿဖဴစင္ေနတဲ႔ စိတ္ဓါတ္ေတြလည္း
မ်က္ႏွာဖုံးေတြေၾကာင္႔ မဲညစ္ေနတဲ႔ စိတ္ဓါတ္ေတြသာရွိေတာ႔တဲ႔ငါ…
ဘာဆုိဘာမွ မသိ နားမလည္ေပမဲ႔ ခုေတာ႔
အရာရာက္ို ၾကိဳသိေနတတ္တဲ႔ ငါ….
မ်က္နွာဖုံးေတြေအာက္ ကလြတ္ေၿမာက္ခ်င္တဲ႔ငါ…
မ်က္ႏွာဖုံးေတြကို ေသေလာက္ေအာင္မုန္းတဲ႔ငါ….
ငါ….ငါ….ငါ…။
ဗုဒၶ ဘာသာ ကို Apple ကုမၸဏီမွ ဒီဇိုင္နာ က ေစာ္ကားလိုက္ျခင္း
We have assembled a heavenly design team. By keeping the core team small and investing significantly in tools and process we can work with a level of collaboration that seems particularly rare. Our physical environment reflects and enables that collaborative approach. The large open studio and massive sound system support a number of communal design areas. We have little exclusively personal space. In fact, the memory of how we work will endure beyond the products of our work.
-Jonathan Ive, senior vice president of industrial design at Apple
http://www.fastcompany.com/blog/gizmodo-staff/gizmodo/important-message-about-apple-industrial-design-jon-ive-blockquote
အဲဒီ link ကို ၀င္ၾကည့္ၾကပါ ...Jonathan Ive (senior vice president of industrial design at Apple) ဆိုသူက ဗုဒၶ ရဲ့ ပံုေတာ္က မ်က္ႏွာေတာ္ကို သူ႔မ်က္ႏွာနဲ႔ အစားထိုးရံုတင္မက ဗုဒၶရဲ့ လက္ေတာ္ထဲမွာပါ Apple logo နဲ႔ ipod တို႔ကို ထည့္ထားၿပီး ေစာ္ကားခ်င္တိုင္း ေစာ္ကားထားပါတယ္။
အဲဒီလူရဲ့ ဓာတ္ပံုကို ေအာက္ပါ link မွာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။
သုိ႔ ...ေမေမ
သမီး ေမ႔ေမ႔ကို အရမ္းသတိရေနလုိ႔ ဒီပို႔စ္ေလး ေရးၿဖစ္တာပါ။
ေမေမ နဲ႔ ေဖေဖ အိမ္ေထာင္ၿပဳၿပီး မိုးကုတ္ကိုေၿပာင္းလာခဲ႔ပါတယ္။ ္အမၾကီးရယ္ ၊ အစ္ကို ရယ္ နဲ႔ သမီးရယ္ကို ေမေမက မုိုးကုတ္မွာေမြးၿပီး အမလတ္ကိုေတာ႔ ရန္ကုန္မွာေမြးပါတယ္။သမီးတို႔သုံးေယာက္ ကမိုးကုတ္မွာေမြးလို႔လားေတာ႔ မသိဘူး၊ အသား ၿဖဴတယ္ေနာ္ ေမေမ ။အမလတ္တစ္ေယာက္ဘဲ အသားညိဳတယ္။ ဒါေပမယ္႔အမလတ္က သမီးတို႔ေမာင္ႏွမ ေတြထဲမွာ အေခ်ာဆုံး။ ေမေမနဲ႔ တူလုိ႔လားေတာ႔သိဘူးေနာ္။
သမီးတုိ႔ေမာင္ႏွမေလးေယာက္လုံး ကတစ္ေယာက္တစ္မ်ဳိးစီ ဆိုးခဲ႔ၾကတယ္ေနာ္။ ေဖေဖကလည္း လူတဖက္သားကို အရမ္းအားနာတတ္ခဲ႔တဲ႔သူေပါ႔။ ဒီလို မ်ဳိးေတြၾကားထဲမွာ ေမေမ ဘယ္လိုမ်ားစီမံကြပ္ကဲခဲ႔ပါသလဲ? သမီးသိခ်င္တယ္ေမေမရယ္္။ေဖေဖ ဘယ္ေလာက္ထိအားနာတတ္သလဲဆိုရင္ ေမေမၿပန္ေၿပာတာ သမီးနားထဲမွာအၿမဲၾကားေနရတယ္္။ အစ္မလတ္ေမြးၿပီးေတာ႔ ေမေမတို႔မုိးကုတ္ကို ၿပန္လာခဲ႔ တယ္။ ေဖေဖ ကေက်ာက္ၾကည္႔တာ အရမ္းကၽြမ္းက်င္ပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ထိကၽြမ္းသလဲဆုိရင္ ယုိးဒယားတုိ႔ဘာတို႔ ဘက္က သူေငွးေတြဆိုရင္ ေဖ႔ေဖ႔ ကို ရာၿဖတ္ အေနနဲ႔ ေခၚၿပီး သူ႔တို႕ေက်ာက္ေတြကို ေစ်းၿဖတ္ေပးရပါတယ္။ ေဖေဖရဲ႔႕ အားနည္းတဲ႔ အခ်က္က သူမ်ားကို အားနာတတ္လုိ႔ သမီးတို႔မခ်မ္းသာတာပါ။ လိမ္တဲ႔သူမွန္းသိသိၾကီးလညး္ ေက်ာက္ကိုထည္႔လုိက္တာဘဲ။ အဲလို အားနာတတ္တဲ႔သူမ်ိဳးေလ။ အရင္တုန္းကေတာ႔ ေမေမ ကစီးပြားေရးထဲမွာ ၀င္မလုပ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ သမီးကိုေမြးၿပီးတဲ႔ အခ်ိန္ကစလုိ႔ အားနာတတ္တဲ႔ ေဖေဖရဲ႕ အက်င္႔ေၾကာင္႔ ေမေမ စီးပြားေရးထဲ မ၀င္လုိ႔ မရတဲ႔ အေၿခအေန ကိုေရာက္ရွိခဲ႔ပါတယ္။ ေမေမ စီးပြားေရးထဲ ၀င္လာၿပီဆိုမွဘဲ ေဖေဖ႔ကိုလည္း ဘယ္သူမွ မလိမ္ရဲေတာ႔ပါဘူး။ေမေမ႔ ပါးစပ္ကို ေၾကာက္လုိ႔ထင္ပါရဲ႕။
မိုးကုတ္မွာေနတုန္းကဆိုရင္ သမီးကမူၾကိဳဘဲရွိေသးတာ။ သမီးကငယ္ငယ္ေလးထဲက လက္ဖက္ရည္ဆိုရင္ အရမ္းၾကိဳက္တာ။ ေမေမ ကသမီးကိုအၿမဲေက်ာင္းလုိက္ပို႔တယ္။ ေမေမမွတ္မိတယ္မလားဟင္။ ေက်ာင္းသြားရင္ လက္ဖက္ရည္ ဓါတ္ဘူးတစ္လုံး အၿပည္႔ေဖ်ာ္ေပးလုိက္တာ။ ၿပီးေတာ႔ေက်ာင္း သြားတဲ႔လမ္းမွာ ေပါက္စီဆိုင္ရွိတယ္။ ေပါက္စီကတစ္လုံးမနက္တုိင္း စားေနက်။ စားၿပီးရင္ ေမေမက သမီးကို မူၾကိဳပို႔ေပးၿပီး ထပြဲထဲသြားၿပီ။ထပြဲ ဆိုတာက ေက်ာက္ေစ်းလုိသေဘာမ်ုဳိးပါ။ ေမေမကေဖေဖ႔ ေလာက္ေက်ာက္ၾကည္႔တာမကၽြမ္းဘူး။ ဒါေပမယ္႔ သားသမီးေဇာေတြနဲ႔ ေမေမရဲ႕ အားမနာတတ္တာရယ္ အတိအက်လုပ္တာရယ္ ေဖေဖရဲ႕ ေက်ာက္ကၽြမ္းက်င္မွဴနဲ႔ စီးပြားေရးနယ္ပယ္မွာ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ ရပ္တည္လာႏိုင္ခဲ႔တယ္။ ေဖေဖကေတာ႔သူ႔မိန္းမေအာင္ၿမင္တာေတြၾကည္႔ ၿပီး ဂုဏ္ယူေနေလရဲ႕။ ဒီလိုနဲ႔ ေဖေဖက ေမေမ႔ကိုေက်ာက္ပညာေတြသင္ေပးခဲ႔တယ္။ ေမေမက သူယူလာတဲ႔ေက်ာက္ေတြ ေကာင္းမေကာင္းေဖေဖ႔ကိုၿပ တယ္။ၿပိီးေတာ႔ႏွစ္ေယာက္သားတုိင္ပင္ၿပီး အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္တာခုခ်ိန္ထိဘဲ ဆိုပါေတာ႔။
သမီး ေခါင္းထဲမွာ မွတ္မိေသးတယ္ ေမေမ။သမီးတို႔ ၿခံထဲမွာ မာလကာပင္တစ္ပင္ရွိတယ္။ အဲဒီမာလကာပင္က မာလကာသီးေတြကို သမီးတုိ႔က အၿမဲခူးစားေနက်ေလ။ တစ္ရက္ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ အၿပင္သြားေနတုန္း ေမာင္ႏွမေလးေယာက္ မာလကာသီးေတြခူးစားပါေရာ။ အသီးကမမွည္႔ေသးေတာ႔ မာက်စ္က်စ္နဲ႔။ စားၿပီးည ဘက္လည္းေရာက္ေရာ က်န္တဲ႔ ေမာင္ႏွမေတြက ဘာမွမၿဖစ္ဘဲ သမီးက (ကန္ေတာ႔ေနာ္) အီးအီးေတြတစ္ပါေလေရာ။ ေမေမကေလ ၿပန္ေရာက္ေတာ႔ က်န္တဲ႔ ေမာင္ႏွမေတြကို ဆူၿပီး သမီးရဲ႔မစင္ကို လက္နဲ႔ ထုတ္ေပးပါတယ္။ မရြံမရွာေနာ္။ ေအာ္။သူလည္း မိခင္ေမတၱာေတြ နဲ႔ဆုိေတာ႔ ဘယ္ရြံမလည္းေနာ္။ သမီးေလ အဲဒီအေၾကာင္းၿပန္စဥ္းစားတုိင္း ေမေမ႔ကို အရမ္းအားနာတာပဲေမေမရယ္။
အစ္ကိုတုန္းက က်ေတာ႔ ဒီလို။ တစ္ရက္ အစ္ကို အၿပင္းဖ်ားတယ္ေလ။ဘယ္ေလာက္ထိဖ်ားလည္း ဆုိရင္ ေဆးရုံေတာင္တက္ရတယ္။ ေမေမက အဲဒီတုန္းက ေဆးရုံမွာ တစ္ညလုံးေစာင္႔အိပ္ခဲ႔တယ္ေနာ္။မပင္ပန္းဘူးလားေမေမရယ္ လုိ႔ေမးေတာ႔ ဟဲ႔သားေဇာနဲ႔ဆုိေတာ႔ အိပ္ပါဆိုရင္ေတာင္ မအိပ္ခ်င္ဘူးလုိ႔ေမေမၿပန္ေၿဖခဲ႔တယ္ေနာ္။ သုံးညေလးညေလာက္ေမေမ မအိပ္ရဘူးတဲ႔။ သားေဇာေတြနဲ႔ ေလ။ ဒီၾကားထဲ အစ္ကို ကုတင္ေဘးက ေကာင္ေလးက ဆုံးသြားေသးတယ္။ ေမေမပိုၿပီး စိတ္ပူတာေပါ႔။ သူ႔သားအတြက္။
အမၾကီးက်ေတာ႔ ေမေမခ်စ္ပုံကတစ္မ်ဳိး ။ မၾကီး ကငယ္ငယ္ေလးထဲက ေမေမ႔လက္ထြက္မို႔လို႕လားမသိဘူးေနာ္ တစ္ခုခုလုပ္ၿပီဆိုရင္ သူကအရမ္းထူးခၽြန္တယ္။ သမီးတို႔နဲ႔မ်ားေတာ႔ ကြာပါ႔။ ေမေမက မၾကီးငယ္ငယ္တုန္းကဆိုရင္ အတန္းထဲမွာ ပထမ မရရင္ထမင္းမေကၽြးဘူး ။အဲလိုုမ်ဳိး။ မၾကီးက အဲဒါက္ုိေၾကာက္ၿပီး အတင္းၾကိဳးစားတာ။ သမီးတို႔အလွည္႔က်ေတာ႔ ေမေမကစာမၿပေပးႏိုင္ေတာ႔ဘူး။ စီးပြားေရးလုပ္ေနရလုိ႔။
ေမေမ႔ကို လူေတြက အတၱၾကီးတယ္ တဲ႔။ အေပါက္ဆုိးတယ္တဲ႔။ ေမေမကေတာ႔ အဲဒီလူေတြကို ဘာၿပန္ေၿပာတယ္ မွတ္သလဲ။ ဟုတ္တယ္ ကၽြန္မက အတၱၾကီးတယ္တဲ႔။ ကုိယ္႔သားသမီးအတြက္ ကၽြန္မ အတၱၾကီးတာ ဘာၿဖစ္သလဲလို႔ ၿပန္ေၿပာခဲ႔တယ္။ ေမေမ႔အေပၚမွာ သူ႔ေမာင္ႏွမေတြ ကအစ အၿမင္မၾကည္ဘူး။ ေမေမက သူမိသားစု တစ္ခုကိုဘဲသူ႔ကမၻာလို႔ယုံ ၾကည္တဲ႔သူေလ။သူမ်ားအေပၚစိတ္ထား မေကာင္းဘူလားဆုိတာေတာ႔ မဟုတ္ဘူး။ ေမေမက သူမွန္တယ္ထင္ရင္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ဂရုမစို္က္ဘဲလုပ္တတ္တဲ႔သူေပါ႔၊ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ေမေမက သူ႔ဘ၀နဲ႔ရင္းၿပီး ရလာတဲ႔သင္ခန္းစာေတြေၾကာင္႔ စကားေၿပာတာဆိုးခ်င္ဆုိးမယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူမ်ား အေပၚမွာ မေကာက္က်စ္ဘူး။ မယုတ္မာဘူး။ေမေမ ေရ. သမီး အမွန္အတုိင္း ၀န္ခံရရင္ သမီး အထင္ၾကီးရတဲ႔မိန္းမ ေလးစားရတဲ႔ မိန္းမ ေတြထဲမွာ ေမေမ ကဒုတိယပါ။ ပထမက ေတာ႔ အန္တီ စုပါ။
ခုခ်ိန္မွာ ေမေမ႔ကို သမီးအရမ္းသတိရေနပါတယ္။ သမီး အရမး္စိတ္ညစ္လာတဲ႔အခါ၊ အဆင္မေၿပမွဳေတြမ်ားလာတဲ႔အခါ မွာေမေမကို သမီး အနားမွာရွိေစခ်င္တယ္။ ေမေမ႔ကိုအရမ္းလြမ္းပါတယ္။ ေမေမက ႏို၀င္ဘာ လလယ္ေလာက္ သမီးနဲ႔ မၾကီး ရွိတဲ႔ ဒီႏုိင္ငံကို လာမယ္တဲ႔။ သမီးအရမး္ေပ်ာ္တာဘဲ။ေမေမခ်က္ေကၽြးတဲ႔ ဟင္းေတြလည္းမစားရတာ ၾကာေနၿပီ။ ေမေမ႔ ရင္ခြင္မွာလည္း မအိပ္စက္ရတာၾကာၿပီ။
ေမေမ ေနေကာင္းပါေစ ဒီသားသမီးေတြရယ္ ဒီေဖေဖရယ္ ဒီေမေမရယ္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ တိုင္ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္တဲ႔မိသားစု ေလးအတိုင္း ေနထုိင္သြားႏိုင္ပါေစလုိ႔ဆႏၵၿပဳရင္း။
ေမေမနဲ႔ ေဖေဖက္ို အရမ္းလြမ္းတဲ႔
မ်က္မွန္ေလး
* ပုံကို ဒီက ယူထားပါတယ္။
* အားလုံးဘဲေဆာ္ရီးပါေနာ္။ ခုတေလာကနည္းနည္း အလုပ္မ်ားေနလို႔ ဘယ္သူ႔ဘေလာ႔ခ္မွလည္း မေရာက္ၿဖစ္၊ ေ၀ဖန္ခ်က္လည္း မေပးနိင္ၿဖစ္သြားပါတယ္။ အႏွဴးညႊတ္ေတာင္းပန္ပါတယ္။။
အားလုံးကို ခင္တဲ႔
မ်က္မွန္ေလး
ခ်စ္သူသို႔
မေၿဖာင္႔တန္းလည္း
လက္မ်ားၿမဲၿမံ
ခုိင္ခုိင္တြဲလ်က္
ခရီးဆုံးတုိင္
ေလွ်ာက္ၾကမယ္။
တို႔ွႏွစ္ေယာက္ၾကား
ဘယ္လိုတားဆီး
၀င္ဖ်တ္ဆီးလည္း
ႏွစ္ေယာက္ရင္ဆိုင္
တူေက်ာ္ၿဖတ္မယ္။
ကုိယ္႔ရဲ႕နံေဘး၀ယ္
မင္းရွိေနရင္
ဆူးခင္းလမ္းပင္ၿဖစ္လင္႔ကစား
ကိုယ္ေလွ်ာက္လွမ္းမယ္။
ခရီးလမ္းၾကမ္း
မမွဳစတမ္း
လက္ေတြဆုပ္ကိုင္သြားၾကမယ္။
