ခ်စ္ရပါေသာေမာင္

ကၽြန္မ ဘ၀မွာ ဒီေန႔ဟာ ၀မ္းအနည္းဆဳံးေန႔တစ္ေန႔ပါ။ ကၽြန္မ သိပ္ခ်စ္ရတဲ႔ သူက ကၽြန္မနဲ႔ အေ၀းဆုံးကို ထြက္ေၿပးသြားေတာ႔မယ္လုိ႔ ေၿပာတဲ႔ေန႔တစ္ေန႔ေပါ႔။ သူနဲ႔ ကၽြန္မနဲ႔ အိမ္ေထာင္သက္ ၅ ႏွစ္မွာ သူဆီက မထင္မွတ္ထားတဲ႔ စကားတစ္ခြန္းကို ကၽြန္မ ၾကားခဲ႔ရတယ္။ ကၽြန္မ အရမ္း၀မ္းနည္းခဲ႔႔ရပါတယ္။ ကၽြန္မတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ကုိယ္ပိုင္ ဆုံးၿဖတ္ခ်က္နဲ႔ ကုိယ္တုိင္ တည္ေဆာက္လာတဲ႔ အေဆာက္အအံုေလးကို ကၽြန္မတကယ္ မပ်က္စီးေစခ်င္ပါဘူး။ ကၽြန္မတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ေရးခဲ႔ၾကတဲ႔ ကၽြန္မတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ကမၻာေလးတစ္ခု ပ်က္စီးသြားမွာ မလုိလားဆုံး လူသားဟာ ကၽြန္မဘဲၿဖစ္ပါတယ္။

“ ကုိယ္တု႔ိ လမ္းခြဲၾကရေအာင္” တဲ႔.။

“ ေမာင္ ဘာေၿပာလုိက္တယ္။”

“ ေမာင္တုိ႔ လမ္းခြဲ ရေအာင္ လုိ႕ေၿပာလုိက္တာေလ။ ”

ဘာၿဖစ္လို႔လည္း ဆုိတာကို ေမးလုိ႔မရဘဲ ခရု ႏွဳတ္က ဆြံအ ေနခဲ႔တယ္။

“ ေမာင္႔ဘက္ ကေသခ်ာၿပီလား။ ရု ဘက္ကစေၿပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္ ။”

“ ေသခ်ာတယ္။ ေမာင္ဖန္တရာေတ ေအာင္ စဥ္းစားၿပီးမွ ဒီစကားကိုေၿပာတာ။”

ေမာင္႔ကို ဟန္႔တားဖုိ႔ ကၽြန္မ မစဥ္းစားခဲ႔ပါဘူး။

“ အုိေကေလ။ ေမာင္ကေတာင္ ဒီစကားေၿပာ မွေတာ႔..ရု က ေမာင္႔ကိုကြာေပးရေတာ႔မွာေပါ႔။ ဒီေန႕အဖို႕ေတာ႔ အခ်ိန္ေႏွာင္းေနၿပီ ေမာင္။ နက္ၿဖန္က်မွ ေမာင္နဲ႔ ရု တုိ႕ တရားရုံးတစ္ခုခု သြားၿပီး ကြာၾကတာေပါ႔ေနာ္။ ရု အကုန္အဆင္သင္႔ၿပင္ထားလုိက္ပါ႔မယ္။”

ခရု ဒီစကား ေၿပာရင္း အသံေတြတုန္ေနပါတယ္။ မ်က္ရည္ ေတြကလည္း ပါးၿပင္ေပၚမွာ ပိုးပုိးေပါက္ေပါက္က်ေနပါတယ္။ အရင္က ခရု မ်က္ရည္က်ဖုိ႕ မေၿပာနဲ႔။ မ်က္ႏွာညိဳရင္ေတာင္ မွ မေနတတ္တဲ႔ ေမာင္တစ္ေယာက္ ခုေတာ႔ ခရုမ်က္ရည္ေတြကို ေမာင္ ဥပကၡာၿပဳရက္ႏုိင္ၿပီေပါ႔။ ေမာင္မ်က္ႏွာမေကာင္းစြာနဲ႕ အိမ္ေရွ႕ထြက္သြားပါတယ္။ ရုကေတာ႔ ေမာင္၀ယ္ေပးထားတဲ႔ အရုပ္ေတြကိုိ ထုရိုက္ရင္း အားရပါးရ ရွိဳက္ၾကီးတင္ ငိုေၾကြးေနမိပါတယ္။

ခရု ထက္အသက္ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ငယ္တဲ႔ ေမာင္႔ကို ခရု အရမ္းခ်စ္ပါတယ္။ ခရု မ်က္လုံးထဲမွာ ေမာင္နဲ႔ ဆဳံစည္းၿဖစ္တဲ႔ အခ်ိန္ေလးေတြကိုၿပန္ၿမင္ေယာင္ေနပါတယ္။ ခရု ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးလုိ႕ YIT တက္ေနရင္းအိမ္စရိတ္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းအတြက္ ခရု ဆယ္တန္းေတြကို ဂုိက္လုပ္ၿပီး ေငြရွာပါတယ္။ ဒီဇင္ဘာလေလာက္မွာ ခရုရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ငယ္ငယ္ က သူ ႏုိင္ငံၿခားကို ေက်ာင္းေလွ်ာက္တာ ရၿပီ ဆုိၿပီး သူ႕ရဲ႕ ဂိုက္ ႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ကို ခရုကို အပ္ခဲ႔ပါတယ္။ ငယ္ငယ္ က ခရုကို ေခၚၿပီး သူ႔ဂုိက္ နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။ ခရုနဲ႔ ေမာင္႔ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းအစေပါ႔။ ဆံပင္ရွည္ရွည္ အလယ္ခြဲ နဲ႔ ေမာင္႔ပုံစံက အဲဒီကတည္းက ေထာင္႔ကို မကၽိဳးခဲ႔တာပါ။

“လင္းထင္…. ဒါက မငယ္ ကိုယ္စား မင္းကိုဂိုက္လုပ္ေပးမယ္႔ မေမခရု တဲ႔ ..”

ေဖေဖက ကၽြန္မနံမည္ကို ေပးတုန္းက ခ်စ္စရာသမီးေလးမုိ႕လုိ႕ Cute လုိ႕ ေခၚပါတယ္။ အဲဒါကို ေမေမက ၾကာသပေတးသမီးၿဖစ္တဲ႔ ကၽြန္မ ကို အေရွ႕ွက ေမထည္႔ၿပီး May Cute လို႔ နာမည္ေပးပါတယ္။ ေက်ာင္းထားေတာ႔ May Cute ကေန ေမခရု ဆုိၿပီး နာမည္ၿဖစ္သြားပါတယ္။

“ခရုေရ…ဒါက ကိုယ္႔ဂုိက္ လင္းထင္တဲ႔. ကို္ယ္စိတ္ခ် လက္ခ် အပ္ခဲ႔ၿပီေနာ္။ ဒီေကာင္စာေမးပြဲေအာင္ဖုိ႔ မင္းတာ၀န္ေနာ္.”

ဒီလိုနဲ႔ ေမာင္႔အိမ္ကို ကၽြန္မတို႕ တစ္ပတ္မွာ ၅ ရက္ေလာက္ ကၽြန္မစာသြားၿပေပးခဲ႔ပါတယ္။ တစ္ေၿဖးေၿဖးရင္းႏွီးလာေတာ႔ …ကၽြန္မကို မခရု..မခရု လုိ႔ေခၚေနတဲ႔ ေမာင္႔ကို

“ လင္းထင္ေရ..ငါ႔ကို မခရုလုိ႕ မေခၚနဲ႔ကြာ…သူမ်ားေတြၾကားရင္ မက္ခရု ေတြေပါက္ေနတယ္ထင္သြားဦးမယ္။ ခရုလုိ႕ဘဲေခၚပါေနာ္။ ”

“ ဟုတ္ကဲ႔ ခရု..”။

ကၽြန္မ စာသင္လို႕ သုံးလေလာက္ အၾကာမွာဘဲ အရင္က ဂ်စ္ကန္ကန္ေနတတ္တဲ႔ ေမာင္က လိမၼာသြားခဲ႔တယ္။ ေမာင္႔အေမကဆုိ ကၽြန္မကို အရမ္းေက်းဇူးတင္တဲ႔အေၾကာင္း သူ႕သားကုိ ခုလို ၿပဳၿပင္ႏုိင္တာ ဒီေလာကမွာ သမီးတစ္ေယာက္ဘဲရွိတဲ႔ အေၾကာင္းေၿပာေတာ႔ ကၽြန္မ ရွက္ကိုးရွက္ကန္းၿဖစ္သြားတယ္။ ေမာင္ ဆယ္တန္းကို ဂုဏ္ထူး ၁ ဘာသာနဲ႔ ေအာင္သြားတယ္။ ေမာင္ ေအာင္စာရင္းထြက္တဲ႔ ေန႔က ကၽြန္မဆီကို အေၿပးတစ္ပို္င္းနဲ႔ ေရာက္လာၿပီး ခရု ေၾကာင္႔ စာေမးပြဲ ေအာင္တာဆုိၿပီး ကၽြန္မကို ကန္ေတာ႔ခဲ႔တယ္။ အိမ္မွာ ဘာမွဧည္႔ခံဖုိ႕ မရွိလုိ႕ ေမာင္႔ကို ကၽြန္မနည္းနည္းအားနာသြားခဲ႔တယ္။ ကၽြန္မတုိ႕ အိမ္က ေမာင္တုိ႕အိမ္ေလာက္မေၿပလည္ခဲ႔ပါဘူး။ အေဖ ရဲဲ႕ ၀န္ထမ္းလစာဟာ ကၽြန္မတုိ႕မိသားစု အတြက္ မဖူလဳံ ခဲ႔ပါဘူး။ ေမေမကလည္း က်န္းမာေရးအေၿခအေနေၾကာင္႔ အလုပ္မလုပ္ႏို္င္ခဲ႔ပါဘူး။ ေမာင္ႏွမ သုံးေယာက္မွာ ကၽြန္မ က အလတ္ပါ။ကိုၾကီးကလည္း သူရတဲ႔ လစာက သူ႔စားရိတ္နဲ႔ မေလာက္လုိ႔ အိမ္ကို မေထာက္ႏုိင္ခဲ႔ပါဘူး။ အငယ္မက ကိုးတန္းဆုိေတာ႔ စာအုပ္ဖုိး၊ ေက်ာင္းစားရိတ္ေတြဟာ ကၽြန္မအေပၚမွာ ပိေနပါတယ္။ ေမာင္႔ကို ဂုဏ္ၿပဳတဲ႔ အေနနဲ႔ တစ္ခုခုလုိက္ေကၽြးမယ္ဆုိၿပီး ေမာင္နဲ႔ ကၽြန္မ အိမ္နား က ရွမ္းေခါက္ဆြဲ ဆုိင္ကို ထြက္လာခဲ႔ပါတယ။္ တုိ႔ဟူးေႏြး ကို အရမ္းၾကိဳက္တဲ႔ ေမာင္က တို႕ဟူးေႏြးႏွစ္ပဲြ စားၿပီး ဗိုက္ကားသြားလုိ႕ လမ္းေလ်ာက္ခ်င္တယ္ဆိုတာနဲ႔ ကၽြန္မလည္းေမာင္႔ေဘးနားက တိတ္တိတ္ေလး လုိက္ခဲ႔မိပါတယ္။ လမ္းမွာ ေမာင္က ကၽြန္မကို ခ်စ္ေရးဆုိပါတယ္။ ကၽြန္မလည္း ေမာင္ဘဲြ႕ တစ္ခုခုရမွွ အေၿဖေပးမယ္လုိ႕။ ဒီလုိနဲ႔ ေမာင္နဲ႔ ကၽြန္မတုိ႕ အသီးသီးဘြဲ႕ ရခဲ႔ပါတယ္။ ေမာင္က Eco နဲ႕ဘြဲရခဲ႔သလုိ ကၽြန္မလည္း Electronic Engineer ဘဲဲြ႕ကို ရခဲ႔ပါတယ္။ ေမာင္က သူဘဲြ႔ယူၿပီးအၿပန္ ကၽြန္မအိမ္ကို ဘဲြ႕၀တ္စုံနဲ႔ ေရာက္လာၿပီးေတာ႔ အေၿဖေတာင္းပါတယ္။ ကၽြန္မလည္း ေခါင္းညိမ္႔ ခဲ႔ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႕ ကၽြန္မတုိ႕ႏွစ္ေယာက္ လက္ထပ္ဖို႕ ပိုက္ဆံေလးေတြစုေဆာင္းခဲ႔ၾကပါတယ္။ အဲလုိ စုေဆာင္းေနခ်ိန္မွာဘဲ ကၽြန္မ စင္ကာပူ လာဖုိ႕ အေၿခ အေနၿဖစ္လာပါတယ္။ ကၽြန္မ အရင္ေရာက္ၿပီးတစ္ႏွစ္ အၾကာမွာ ေမာင္ က ဒီကို အလည္လာရင္း အလုပ္ရသြားပါတယ္။ ကၽြန္မတုိ႕ ႏွစ္ေယာက္ႏွစ္ကုန္ေတာ႔ ရန္ကုန္ၿပန္ၿပီး လက္ထပ္ၿဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ ခုဆုိ အိမ္ေထာင္သက္ ၅ ႏွစ္ရွိၿပီ။ တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ စိတ္အခန္႔မသင္႔ၿဖစ္ၿပီး သူႏိုင္ကုိယ္ႏိုင္ ေအာ္ၾကတာကလြဲလုိ႕ ၾကီးၾကီးမားမား ၿပသနာ ရယ္လုိ႕မရွိခဲ႔ဖူးပါဘူး။ ကၽြန္မ ကုတင္ေပၚမွာ အရူးတစ္ေယာက္လုိငိုေၾကြးရင္း ေမာင္႔အေပၚမွာ ေမာင္စိတ္ဆုိးေလာက္ေအာင္ ကၽြန္မ ဘာေတြလုပ္ခဲ႔ မိသလဲဆုိတာစဥ္းစားလုိ႔မရၿဖစ္ေနပါတယ္။ ေမာင္႔အေပၚမွာလည္း ေယာင္လို႕ေတာင္မွ သစၥာမေဖာက္ခဲ႔ပါဘူး။ ေမာင္လုိခ်င္တာဆုိ ကၽြန္မ ဘာမဆို ၀ယ္ေပး ခဲ႔ပါတယ္။ ေမာင္ၿဖစ္ခ်င္တာဆုိ ကၽြန္မအားလုံးလုိက္ေလ်ာခဲ႔ပါတယ္။ေမာင္႔ကို အမတစ္ေယာက္ အေမတစ္ေယာက္လုိ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လုိ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္လုိပံုမ်ဳိးနဲ႕ ကၽြန္မသိပ္ခ်စ္ခဲ႔ပါတယ္။ ေမာင္ကလည္း သူတစ္ခုခုလုပ္မယ္၊ ၀ယ္မယ္ဆုိတုိင္း ကၽြန္မသေဘာတူမွ လုပ္ပါတယ္။ ကၽြန္မကို လစာထုတ္တုိင္း လခအကုန္ၿပန္အပ္ၿပီး ကၽြန္မေပးတဲ႔ မုန္႕ဖုိးကို ဘဲ ေလာက္ငေအာင္ သုံးတတ္တဲ႔ ေမာင္၊ ကၽြန္မအလုပ္ပင္ပန္းတုိင္းမွာ ကၽြန္မၾကိဳက္တဲ႔ Premier ေကာ္ဖီက္ုိ ႏို႔ဆီနဲ႔ေဖ်ာ္ၿပီး ႏွပ္ထားေပးတတ္တဲ႔ ေမာင္၊ ကၽြန္မနဲ႔ ရန္ၿဖစ္တုိင္းမွာ ကၽြန္မကို ၿပန္ေခ်ာ႔တတ္တဲ႔ ေမာင္ ။ ခုေတာ႔ အဲဒီေမာင္ ကဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲဟင္။ ကၽြန္မ ေဆာက္တည္ရာမရေအာင္ ၿဖစ္ေနခဲ႔တယ္။ ငိုရလြန္းလုိ႕ မ်က္လုံးေတြလည္းအစ္ၿပီး မုိ႔ေနတယ္။ ကၽြန္မ ခ်က္ခ်င္းသတိ တစ္ခုရလာတယ္။ ေမာင္ခုိးခိုးၿပီးေရးတတ္တဲ႔ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလးကိုေပါ႔။ ကၽြန္မ ဗီရုိ ထဲမွာ ရွာၾကည္႔တယ္။ မေတြ႔၊ ကၽြန္မနဲ႔ ေမာင္နဲ႔ လက္ထပ္ပြားပစၥည္းေတြထားတဲ႔ မီးခံေသတၱာေလးထဲမွာလညး္ရွာတယ္။ မေတြ႔ ။ ေနရာအႏွံ႔ လုိက္ရွာခဲ႔တယ္။ ကၽြန္မ မေတြ႔ခဲ႔ပါဘူး။ မနက္ ၃ နာရီ ထုိးသြားခဲ႔ၿပီ။ ကၽြန္မ အိပ္လုိ႔မရဘဲ ကုတင္ေပၚမွာဟုိလြန္႔ဒီလူး ၿဖစ္ေနခဲ႔တယ္။ ေမာင္႔ကို ထၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ အိမ္ေရွ႕ကုလားထုိင္မွာ ထိုင္ရင္းမ်က္လုံးမွိတ္ေနတယ္။ ဟင္…ေမာင္ငိုေနတယ္။ မ်က္လုံးေဒါင္႔မွာမ်က္ရည္ေတြ လဲ႔ ေနတယ္။ ကၽြန္မ ေမာင္႔ကိုၾကည္႔ရင္း၀မ္းနည္းလာလုိ႕ အိမ္ခန္းထဲၿပန္၀င္ၿပီး ကၽြန္မတုိ႕ႏွစ္ေယာက္မဂၤလာေဆာင္တုန္းက ရုိက္ထားတဲ႔ လက္မ ၃၀ ေလာက္ရွိတဲ႔ အလွ ဓါတ္ပုံကို ၾကည္႔ရင္း ဖတ္ငိုမိတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ကၽြန္မ ဒီဓါတ္ပုံကို ၿဖဳတ္လုိ္က္တဲ႔ အခါမွာမထင္မွတ္ဘဲ အံ၀ွက္ေလးတစ္ခုသြားေတြ႔မိတယ္။ အဲဒါကို ဖြင္႔ၾကည္႔ေတာ႔ ကၽြန္မရွာေနခဲ႔ တဲ႔ ေမာင္႔ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ေလးပါလား။

ကၽြန္မ ဒုိင္ယာရီစာအုပ္ေလးကို ယူလု္ိက္ေတာ႔ စာအုပ္ထဲက ကၽြန္မရဲ႕ ဓါတ္ပံုေလးတစ္ပုံထြက္က်လာခဲ႔တယ္။ ကၽြန္မ ဓါတ္ပုံေလးကို ၿပန္ေကာက္ယူၿပီး ဒို္င္ယာရီ စာအုပ္ေလးကို စၿပီးလွန္ခဲ႔ တယ္။ အစပိုင္းမွာ သူနဲ႔ ကၽြန္မနဲ႔ စၿပီး ပို္က္ဆံ စုေနၿပီဆုိတဲ႔ အေၾကာင္း၊ ကၽြန္မနဲ႔ အတူတူေနရရင္ သူအရမ္းေပ်ာ္တယ္ ဆုိတဲ႕ အေၾကာင္း ကၽြန္မကို သူသိပ္ခ်စ္တယ္ ဆုိတဲ႔ အေၾကာင္းေရးထားပါတယ္။ ကၽြန္မလည္း အရင္ ကအေၾကာင္းေတြကို မေန႔တစ္ေန႕ ကလုိဘဲၿပန္ၿမင္ေယာင္လာၿပီး ၾကည္ႏူးလာပါေတာ႔တယ္။ ေနာက္ပိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြမွာေတာ႔ အဲလုိ ၾကည္ႏူးမွဳမ်ဳိးမပါဘဲနဲ႔ မာနေတြ သာ ေတြ႔ရပါေတာ႔တယ္။ ကၽြန္မရဲ႕ ထိန္းခ်ဳပ္မွဳဟာ သူ႕ရဲ႕ ေယာက်ာ္းမာန ကိုထိပါးတယ္တဲ႔ ။ ေမာင္ရယ္ ကၽြန္မနဲ႔ ေမာင္နဲ႔ ၾကားမွာ မာနေတြ ဘာေတြ ဘယ္တုန္းကရွိသြားတာလည္းဟင္း။ ကၽြန္မ ေမာင္႔ကိုထိန္းခ်ဳပ္တယ္ ဆုိတာ ေတြဟာေမာင္႔အတြက္ပါ။ ေမာင္ ဘာလုိ႔ အဲလုိေတြးတာလည္းဟင္။ ၿပီးေတာ႕ ကၽြန္မက ေမာင္႔ကို အထင္မၾကီးဘူးတဲ႔ ။ ေမာင္႔ကို အထင္ၾကီးလုိ႕ ေမာင္႔ကိုေလးစားလုိ႕ ကၽြန္မရဲ႕အိမ္ဦးနတ္ေနရာမွာ ေမာင္႔ကို ထားထားတာေပါ႔ေမာင္ရယ္။ ကၽြန္မ အထင္မၾကီး မေလးစားတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ကို ကၽြန္မ ဘယ္ေတာ႔မွမယူဘူးေမာင္။ တၿခားမိန္းမေတြက သူတုိ႔ေယာက်ာ္းေတြ ကို ရိုေသတယ္တဲ႔ ။ကၽြန္မေမာင္႔ကို ရိုေသပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္မေမာင္႔ကို ကန္ေတာ႔လုိ႕မွ မရတာ။ ေမာင္က ကၽြန္မထက္ အသက္ငယ္တယ္ေလ။ ကၽြန္မ ေမာင္႔ကို အရမ္းခ်စ္လြန္းလုိ႕ လက္ထပ္ခဲ႔တာပါ။ ကၽြန္မထက္ငယ္တာ မေၿပာနဲ႔ ကၽြန္မ နဲ႔ သက္တူရြယ္တူ ေတာင္ ကၽြန္မ မယူဘူးလုိ႕ ဆဳံးၿဖတ္ထားတဲ႔ ကၽြန္မဆုံးၿဖတ္ခ်က္ကို ကၽြန္မ ရိုက္ခ်ဳိးၿပီးေမာင္နဲ႔ လက္ထပ္ခဲ႔တာပါ။ ေမာင္ရယ္ …ငယ္ငယ္ေလးတည္းက ဟင္းခ်က္မေကာင္းခဲ႔တဲ႔ ကၽြန္မက ေမာင္႔ကို စားေစခ်င္လုိ႕ အတတ္ႏိုင္ဆဳံး အေကာင္းဆဳံးၿဖစ္ေအာင္ကၽြန္မ ၾကိဳးစားခ်က္ၿပဳတ္ခဲ႔ပါတယ္။ ေမာင္က ကၽြန္မကို တၿခားမိန္းမေတြလုိေနေစခ်င္တာလားဟင္။ ေယာက်ာ္း အပ္တဲ႔ လစာန႔ဲ ေလာက္ေအာင္သဳံး ၊ အခ်ိန္တန္ရင္ ကေလးေမြး၊ ကေလးၾကီးေအာင္ ၿပဳစု၊ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ တကုတ္ကုတ္နဲ႔ အလုပ္ေတြလုပ္ေနတတ္တဲ႔ အိမ္ရွင္မတာ၀န္ေတြကို ယူေစခ်င္တာလားဟင္။ ထက္ထက္ၿမတ္ၿမတ္ နဲ႔ စီးပြားေရးလုပ္တတ္တဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ ကို ေမာင္မလုိခ်င္ေတာ႔ဘူးလား ။ ေမာင္႔ကို အားကိုးတၾကီးနဲ႔ ၾကည္႔တတ္တဲ႔ မ်က္၀န္းေတြကို ေမာင္ ကၽြန္မဆီက လုိခ်င္တာလားဟင္။ ေမာင္႔ကို ကၽြန္မသိပ္ခ်စ္ပါတယ္။ ကၽြန္မ ဘာလုပ္ရမလဲ။ ကၽြန္မ ဘယ္လိုဆုံးၿဖတ္ရမလဲ။ ထက္ၿမတ္တဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ ရဲ႕ မာန နဲ႔ ေမာင္႕ကို ခ်စ္တဲ႔ အခ်စ္ လြန္ဆြဲေနတယ္။ ကၽြန္မ ေမာင္႔ကို ခ်စ္တဲ႔အခ်စ္ကို ဘဲအႏိုင္ေပးခ်င္ပါတယ္။ မာနေတြအားလုံးကို ေမာင္႔ေၿခေထာက္ေအာက္ ကို ပစ္ခ်ေပးလိုက္ပါၿပီ။ ေမာင္ၾကိဳက္သလိုသာဆုံးၿဖတ္ပါေတာ႔ေနာ္။ ကၽြန္မ ခနအိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ ကၽြန္မ အိပ္ရာကႏုိးေတာ႔ ေမာင္ က မႏုိးေသးဘူး။ ေမာင္ ေနာက္က်မွ နုိးပါေစ။ ေမာင္နိုးရင္ ကၽြန္မတို႕ ႏွစ္ေယာက္ တရားရုံးသြားၿပီး ကၽြန္မတုိ႕ရဲ႕ ကမၻာေလးကို ဖ်တ္စီးပစ္ရေတာ႔မယ္ေလ။ ကၽြန္မမွာ ေမာင္႔ကို ၿပန္သိမ္းသြင္းဖုိ႕ တစ္မနက္ ဘဲက်န္ပါတယ္။

ကၽြန္မ ေမာင္႔မ်က္နွာက အ၀ၾကည္႔ၿပီး ေမာင္႔နဖူးေလးကို ႏွစ္ၿခိဳက္စြာနမ္းလုိက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ကမန္းကတန္း ကၽြန္မ မီးဖုိေခ်ာင္ထဲ ေၿပးၿပီး ေမာင္ၾကိဳက္တတ္တဲ႕ ဘာဂါ လုပ္ဖို႕ ေပါင္မုန္႕၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ သခြားသီး၊ ဆလပ္ရြက္၊ Cheese ၊ Mayonese နဲ႔ အသားၿပားတုိ႕ ကို ၿပင္ဆင္ပါတယ္။ ၿပီးရင္း ေပါင္မုန္းကို ဓါးနဲ႔လွီးၿပီး Mayonese ဆလပ္ရြက္ ခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ သခြားသီး၊ တုိ႕ကို ေရစင္ေအာင္ေဆးၿပီး ေပါင္မုန႔္ေပၚမွာ ၿဖန္႔ခင္းပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ အသားၿပားကို ေမာင္႔အၾကိဳက္ၾကြပ္ၾကြပ္ေလးေၾကာ္ၿပီး ခုနအရြက္ေတြေပၚမွာ တင္လုိက္ပါတယ္။ၿပီးေတာ႔ Cheese ကိုခဲြၿခမ္းၿပီး အသားၿပားေပၚမွာတင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ေပါင္မုန္႔တစ္ၿခမ္းကို ၿပန္အုပ္လုိက္ပါတယ္။ ဒါဆုိ ဘာဂါရၿပီ။ ၿပီးရင္ အာလူးေခ်ာင္းေၾကာ္ ေၾကာ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ၾကက္ဥ အႏွစ္မၾကတ္တဲ႔ Half Fried ေၾကာ္ၿပီး ေမာင္ ႏုိးလာရင္စားဖုိ႕ ထမင္းစား စားပြဲေပၚတင္ထားပါတယ္။ ကၽြန္မေရမိုးခ်ုိဳး အ၀တ္လဲ သနပ္ခါးလိ္မ္းလုိ႕ အၿပီးမွာ ေမာင္နိုးလာပါတယ္။ အရင္ကဆုိ ေမာင္ႏွဳိးမွ ထတဲ႔ ကၽြန္မ က သူ႕ထက္အရင္နိုးေနလုိ႕ သူအံ႕ၾသေနပါတယ္။ ေမာင္႔အတြက္ အဆင္႔သင္လုပ္ထားတဲ႔ တဘက္နဲ႔ သြားတုိက္ေဆးထည္႔ထားတဲ႔ သြားပြတ္တံကို ေမာင္႔ကို ကမ္းေပးေတာ႔ ေမာင္က ေၾကာင္အမ္းအမ္းနဲ႔ ယူလုိက္ပါတယ္။ ေမာင္ ေရခ်ိဳးၿပီးရင္ ၀တ္ဖို႕ အ၀တ္ေတြကို ကၽြန္မ ညတည္းက မီးပူထုိးၿပီး အဆင္သင္႔ၿဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားပါတယ္။ ေမာင္ေရခ်ိဳးခန္းထဲကထြက္လာေတာ႔ ..ေမာင္႔ကို ေရေတြ ဘာေတြသုတ္ေပးၿပီး မီးပူတုိက္ထားတဲ႔ အကၽၤိ ေလးကို ကၽြန္မကိုယ္တုိင္ ၀တ္ေပးေနမိပါတယ္။ ေမာင္က ကၽြန္မကို အံအားသင္႔သလုိနဲ႔ ၾကည္႔ရင္း နဲ႔ ဒီမိန္းမ ရူးမ်ားရူးသြားၿပီးလားမသိဘူး ဆုိတဲ႕ အထာနဲ႔ေပါ႔။ ကၽြန္မေမာင္႔ကို ေရြးခဲ႔ၿပီးၿပီဘဲ။ ကၽြန္မ စိုၿပီးသားလက္ကို မေၿခာက္ေစခ်င္ပါဘူး။ ေမာင္႔ကို ခ်စ္တဲ႔ အခ်စ္ဟာ ကၽြန္မကို အႏိုင္ရသြားပါၿပီ။

“ ေမာင္ အ၀တ္လဲၿပီးရင္ ထမင္းစားပြဲကို လာခဲ႔ေနာ္။ Breakfast စားရေအာင္။”

ခနေနေတာ႔ ေမာင္အခန္းထဲက ထြက္လာပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ေမာင္႔ကို ထိုင္ေစၿပီး

“ ဒီမွာ ေမာင္ၾကိဳက္တဲ႔ ဘာဂါေလ။ ခရုကိုယ္တ္ုိင္လုပ္ထားတာ။ အာလူးေခ်ာင္း လဲပါတယ္။ ေမာင္ၾကိဳက္တဲ႔ Half Fried လည္းပါတယ္ ။ ေကာ္ဖီက ဒီဘက္မွာ ေမာင္။ ”

“ ရု ေကာ မစားဘူးလား ။” ေမာင္႔ေဘးနားမွာ ယပ္ခတ္ေပးေနတဲ႔ ကၽြန္မကို ေမာင္ က စားဖုိ႕ေခၚပါတယ္။

“ မစားေသးဘူးေမာင္။ ေမာင္စားၿပီး မွ ဘဲ ခရု စားေတာ႔မယ္ေနာ္။ ေမာင္ေရ.. ခရု အလုပ္ထြက္ေတာ႔မယ္ ေနာ္။ ေမာင္႔ေဘးနားမွာ ေနၿပီး ေမာင္႔ရဲ႕ အိမ္ရွင္မဘဲ ခရုလုပ္ေတာ႔မယ္ေနာ္။..”

ခနေနေတာ႔ ကၽြန္မ စားဖုိ႕ ၾကက္ဥ ေၾကာ္မယ္လုပ္ေတာ႔ Gas မီးဖုိ က Gas က ဖြင္႔လုိ႔မရေတာ႔ဘူး။ အရင္ကဆုိ ကၽြန္မၿပင္ေနၾကပါ။ ခုလည္းၿပင္တတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔။

“ေမာင္ေရ…ေမာင္ ဒီမွာ Gas မီးဖုိ ဘာၿဖစ္သြားလည္းမသိဘူး လာၾကည္႔ေပးပါဦးေနာ္”

ေမာင္ၿပာၿပာသလဲနဲ႔ ေရာက္လာၿပီး Gas မီးဖုိကို ၿပင္လုိက္တယ္။ေမာင္႔ကို ကၽြန္မ အားကိုးတၾကီးနဲ႔ ၾကည္႔ေနမိတယ္ ။

“ ေမာင္ေရ..ေမာင္မရွိရင္ ကၽြန္မေတာ႔ဒုကၡပဲေနာ္။ ”

ေမာင္။။ကၽြန္မ ဆီက လိုခ်င္တာ အဲဒါေတြလား။ ကၽြန္မေပးနုိင္ပါတယ္။ ကၽြန္မကေတာ႔ ေမာင္႔ဆီက ကၽြန္မကို ဘယ္ေတာ႔မွ ပစ္မသြားပါဘူးဆိုတဲ႔ ကတိတခုဘဲလုိခ်င္ပါတယ္ ေမာင္ရယ္။

အခ်စ္ဦး ၊ အခ်စ္စ ၊ အခ်စ္လယ္၊ အခ်စ္ဆုံး။

အခ်စ္ ၁။

မမ တစ္ေယာက္အိပ္ရာ မွ နိုးထတာနဲ႔ အရင္ေန႔ ကနဲ႔ မတူဘဲ ေက်ာင္းသြားဖုိ႔ လန္းဆန္းၿပီး တက္ၾကြေနတယ္။ တစ္သက္လုံး မွာ ေက်ာင္းသြားဖုိ႔ တက္တက္ၾကြၾကြၿပင္ဆင္တာ ဒီေန႔ တစ္ေန႔ဘဲ ရွိတယ္။ အရင္ေန႔ေတြတုန္းကဆုိရင္ ေမေမလာႏွဳိးတာေတာင္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ အိပ္ရာထဲမွာ ထပ္ေကြးတတ္တဲ႔ မမတစ္ေယာက္ ဒီေန႔ေတာ႔ alarm ၿမည္တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း အိပ္ရာထ ေစာင္ေတြ ေခါက္ၿပီး ေရခ်ဳိးခန္းတန္းေၿပးၿပီး ေရမုိးခ်ဳိး ေခါင္းေလွ်ာ္ နဲ႔ အိမ္ကလူ ေတြေတာင္ မမကို မၿမင္စဖူး အထူးတဆန္းၿဖစ္ေနၾကတယ္။ မမ ဘာေၾကာင္႔ ဒီလိုၿဖစ္ေနတာ ဆုိတာေတာ႔ အိမ္ကလူေတြကေတာ႔ မသိၾကဘူးေပါ႔။ မမ ရင္ထဲမွာေတာ႔ သိမ္႔သိမ္႔ေလး တုန္လို႔ ေနပါတယ္။ မွန္တင္ခုံ ေရွ႕မွာ ထုိင္ၿပီး မေန႔က ေက်ာင္းမွာ ေတြ႕ခဲ႔တဲ႔ သူ႕အေၾကာင္းကို စဥ္းစားမိေနခဲ႔ တယ္။ မေန႔က မမတို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္စု ကင္တင္းမွာ ထုိင္ေနတုန္း.....

“ ၀က္သားလုံးေၾကာ္ တစ္ပြဲ၊ ႏို႔သစ္ခြ တစ္ခြက္ ”

မွာလုိက္တဲ႔ အသံကို မမၾကားလုိက္မိတယ္။ ထူးၿခားတဲ႔ အသံရွင္ၿဖစ္တာေၾကာင္႔မို႔လုိ႔ မမေခါင္းငဲ႔ၿပီး အသာ သူရွိရာကို လွည္႔ၾကည္႔ခဲ႔မိတယ္။ အသံ ေအးေအးေလးေလးနဲ႔ လုိက္ဖက္စြာ ရုပ္ကေလးကလည္း ကေလးရုပ္ကေလးနဲ႔ အသားခပ္ၿဖဴၿဖဴ ဘုိေက ပိပိရိရိ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ကို ၿမင္လုိက္တာနဲ႔ မမရင္ထဲ ဘာမွန္းမသိတဲ႔ ခံစားခ်က္ၾကီးတစ္ခုတုိး၀င္လုိ႕ ႏွလုံးသားကလည္း တဒိတ္ဒိတ္ နဲ႔ အခုန္ၿမန္ေနေတာ႔တယ္။ အၿမဲလွ်ုိဳ႕လွ်ဳိ႕၀ွက္၀ွက္ေနခဲ႔တဲ႔ မမ ရဲ႕ ပင္ကိုယ္စရုိက္ အတုိင္း ရင္ထဲကို သူ၀င္လာတာကို ဘယ္သူကိုမွ မေၿပာဘဲ ဆိတ္ဆိတ္ေလးေနခဲ႔မိတယ္။ သူလည္း မွာထားတာေတြစားေသာက္ၿပီးေတာ႔ ကင္းတင္းကထြက္တဲ႔အထိ မမတုိ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ႔ ေလေပးလုိ႔ေကာင္းတုန္း။ မမလည္းသူ႕ကို မသိမသာလုိက္ၾကည္႔မိတယ္။ ေက်ာင္းလုံခ်ည္ေလးကို တရြတ္တုိက္၀တ္တတ္တဲ႔သူက အရပ္ကေလးကေတာ႔ တၿခားေယာက်ာ္းေလးေတြနဲ႔ယွဥ္ရင္ နည္းနည္းေတာ႔ ခပ္နိမ္႔နိမ္႔ ၿဖစ္တယ္။ အရင္ကတည္းက အရပ္သိပ္မၿမင္႔တဲ႔ မမနဲ႔ ဆုိရင္ အေတာ္ဘဲ လုိ႔စိတ္ထဲမွာ စဥ္းစားရင္း ၿပဳံးေနမိတယ္။

သူ႕အေၾကာင္း စဥ္းစားေနလုိ႔ အေနာက္ က ေမေမ လာေခၚတာေတာင္ မၾကားလုိက္ဘူး ၿဖစ္သြားတယ္။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ႔ မမ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေစာင္႔ေနတဲ႔ ကင္တန္းကို ေၿပးအလာ မေန႔က ေကာင္ေလးနဲ႔ တုိက္မိမလုိၿဖစ္ၿပီး စာအုပ္ေတြ လြင္႔စင္ကုန္တယ္ ။ (ရုပ္ရွင္ထဲက အတုိင္းေပါ႔ ဟိဟိ). ေကာင္ေလး ကၿပန္ေကာက္ေပးၿပီး ေတာင္းပန္ ခင္မင္ရင္းႏွီးသြားတယ္။ သူနဲ႔ တြဲၿပီး ကင္တန္း ကို ထြက္ခဲ႔တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ မၿမင္ေအာင္ ဟုိဘက္ကင္တန္း တစ္ခု ထြက္လာ ခဲ႔တယ္။ သူ႔နာမည္က ခိုင္ၿမဲ တဲ႔။ မမထက္ ႏွစ္တန္းငယ္တယ္။ မမ က Final Year .မွာ သူက First Year ေပါ႔။ သူက မမ ကို သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ထက္ မပိုေပမယ္႔ မမ ဘက္က သူ႔ကို ခ်စ္သူ တစ္ေယာက္ လုိ ခ်စ္မိေနတာ သူသတိထားမိပါစ။ မမအတြက္ ဒီႏွစ္ေနာက္ဆုံးႏွစ္ဆုိေတာ႔ မမ သူနဲ႔ ေတြ႔ဖုိ႔ အခြင္႔အေရးက သိပ္ကို နည္းပါးလြန္းပါတယ္။ မိန္းမမာယာ ေတြ အၿပည္႔ထုတ္သုံးၿပီး သူ႕ကို ခ်ဥ္းကပ္ခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ မမရဲ႕ ခ်စ္နည္းဗ်ဴဟာေတြ မေအာင္ၿမင္ခ႔ဲပါဘူး။ မမေက်ာင္းၿပီးတဲ႔အထိ သူ႔ဘက္က မမကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ထက္မပိုခဲ႔ပါဘူးရွင္။ မမရဲ႕ အခ်စ္ဦးေပါ႔။ မမဘက္က ေၿပာတာေနာ္။ မမ သူ႕ကို ခ်စ္တဲ႔စိတ္နဲ႔ ေနာက္ဆုံးႏွစ္မွာ ၾကဳိးစားခဲ႔ လုိ႔ ဂုဏ္ထူးတန္း၀င္ခြင္႔ရခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒါမွ သူနဲ႔ ေတြ႕ခြင္႔ရမွာေပါ႔။ ဒါေပမယ္႔ မထင္မွတ္စြာ ဘဲ ခုိင္ၿမဲ က ဒုတိယႏွစ္မွာ အေမရိကားကို DV ေပါက္လို႔ ထြက္သြားခဲ႔တယ္။ မမ ရင္ထဲမွာ ဗေလာင္ဆူခဲ႔ရပါတယ။္ တစ္ေန႔ေန႔ေတာ႔ သူရွိရာ ႏိုင္ငံကို အေရာက္ လုိက္မယ္ဆုိတဲ႔ စိတ္နဲ႔ မမ တစ္ေယာက္ အဲဒီ နိုင္ငံရဲ႕ တကၠသို္က္ တစ္ခုၿပီး တစ္ခု ကို လွမ္းေလွ်ာက္ခဲ႔တယ္။ အခ်ိန္အားၿဖင္႔ ၅ လေလာက္ၾကာေတာ႔ မမရဲ႕ ကံဇာတာတက္လာတယ္ ေၿပာရမလားဘဲ၊ ဖေလာရီးဒါး ( Florida University ) မွွာ ဘြဲ႕လြန္ဒီဂရီ တက္ခြင္႔ရခဲ႔ တယ္။ ၿပည္ပမထြက္မီ မမ ေပ်ာ္ေနခဲ႔တယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူဘယ္ State မွာ ေနလည္း မမ တကယ္မသိခဲ႔ပါဘူး။ အဲဒီအတြက္ မမစိုးရိမ္ ပူပန္ ေနခဲ႔ပါတယ္။ ဒီေလာက္ အက်ယ္ၾကီးရွိတဲ႔ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံမွာ သူ႔ကို ဘယ္လိုရွာရပါ႔မလည္း အခ်ိန္ရွိသေရြ႕ စဥ္းစားေနခဲ႔ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ မမ တစ္ေယာက္ School Hostel တစ္ခုမွာ ေနထိုင္ခြင္႔ရခဲ႔ပါတယ္။ ကံတရားက မမဘက္ကို ၁၀၀% အေလး ေပးတယ္ ဘဲေၿပာရမလားမသိဘူး။ ေက်ာင္းတက္လုိ႕ ၃ လခန္႔အၾကာ မွာ ဘာဂါ ဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာ ၀င္ထုိင္ရင္း ေဘး၀ုိင္းကၿမန္မာသံ ၾကားလုိ႔ လွည္႔အၾကည္႔ မမ ခဏတာ မွင္သက္သြားမိပါတယ္။ သူပါလား။ သူတုိ႔ ၀ုိင္းဆီကို မမေလွ်ာက္သြားၿပီး သူ႔ဆီက ဖုံးနံပါတ္ ေတြ လိပ္စာေတြ ေတာင္းခဲ႔မိတယ္။ ေဘးနားက ဘာမဆုိင္ညာမဆုိင္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းကလည္း မမ ဖုံးနံပါတ္ ေတြယူသြားခဲ႔တယ္။ အဲေန႔ညဘဲ မမ သူ႔ဆီကို ဖုန္းဆက္ၿဖစ္တယ္။ ေနာက္ေန႔ က်ေတာ႔ သူနဲ႔ ခ်ိန္းၿပီးေလွ်ာက္လည္ၿဖစ္ခဲ႔တယ္။ သူ႔ဘက္ ကေတာ႔ ရုိးရိုးသားသားပါဘဲ။ မမဘက္ကသာ။ ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္ပိုင္းသူ မမ ကိုအေတြ႔မခံေတာ႔ဘူး ။ မမ ဖုန္းဆက္ရင္လည္း သူမကိုင္ေတာ႔ဘူး ။ အဲဒီေတာ႔ သူရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းကို မမဆက္သြယ္ခဲ႔မိတယ္။ သူက တမင္ေရွာင္ေနတာတဲ႔ ။မမ ၀မ္းနည္းလုိ္က္ရတာ။ မမ ၀မ္းနည္းတုိင္းမွာ ေနာင္လတ္က မမကို အေဖာ္အၿဖစ္ေနေပးခဲ႔တယ္။

အခ်စ္ ၂။

ေနာင္လတ္က မမ အေပၚအႏြံအတာခံလြန္းေတာ႔ မမ သူ႕ကို သံေယာဇဥ္ ၿဖစ္မိၿပန္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ ရည္းစားရသြားတဲ႔ မမ ရဲ႕အခ်စ္ဦးကို မမေမ႔ပစ္ခဲ႔တယ္။ ေဘးနားမွာ ေနာင္လတ္က လည္းတစ္ခ်ိန္လုံးရွိေနလုိ႔ မမရဲ႕ အသည္းကြဲ ဒဏ္ရာ က သိပ္မသိသာခဲ႔ပါဘူး။ ေနာက္ ၄ လ ေလာက္ၾကာေတာ႔ ေနာင္လတ္နဲ႔ မမတုိ႕ ခ်စ္သူရည္းစား ဘ၀ကို ေရာက္ရွိခဲ႔တယ္။ မမဘ၀မွာ တစ္ခါမွ မရဘူးခဲ႔တဲ႔ ၾကင္နာယုယမွဳမ်ိဳးကို ေနာင္လတ္ဆီက မမရခဲ႔ပါတယ္။ အၿမဲ အိပ္ရာထဖုိ႔ ပ်င္းတဲ႔ မမကို မနက္ ၇ နာရီ ထုိးတာနဲ႔ ဖုန္းေခၚၿပီး အိပ္ရာႏွဳိး တတ္တယ္။ မမ ဘာဂါၾကိဳက္မွန္းသိေပမယ္႔ မမ ၀မွာ စိုးတဲ႔ အတြက္ တစ္ပါတ္တစ္ခါ မွသာ ၀ယ္ေကၽြးတတ္တဲ႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေပါ႔။ ေက်ာင္းအၿပန္လမ္းေတြ မွာ မမ အၿမဲ ဆုပ္ကိုင္ ထားခဲ႔ တဲ႔ လက္တစ္စုံ ရဲ႕ ပိုင္ရွင္။ လမ္းခြဲ ခါနီးတုိင္းမွာ မမရဲ႕ မက်ဥ္းမက်ယ္ နဖူးၿပင္ ကို ႏွဳတ္ဆက္အနမး္ေလးေၿခႊတတ္သူ။ ရုိးသားတဲ႔ သူ။ၿဖဴစင္တဲ႔ သူ။ မမ သူ႕ ကို မမ နွလုံးသားတစ္ခု လုံးပံု အပ္ၿပီး ခ်စ္ခဲ႔ တယ္။ မိေ၀း ဖေ၀းေနေနရတဲ႔ မမအဖို႔ သူ႕ကိုတြယ္ တာမိခဲ႔တာ မမအမွားလားဟင္။ ဒါေပမယ္႔ မမသူ႕ကို တစ္သက္လုံး လက္တြဲဖုိ႔ မ၀ံ႔ရဲခဲ႔ဘူး။ ဘာလုိ႔လည္းဆုိေတာ႔ မၿပည္႔စုံတဲ႔ သူတို႕မိသားစုတာ၀န္က သူ႔ တစ္ေယာက္တည္းထမ္း ထားရလုိ႕ပါဘဲ။ မမ သူ႕ကို ႏွလုံးသား တစ္ခု နဲ႔ခ်စ္ခဲ႔ေပမယ္႔ ဦးေဏွာက္ ကသူ နဲ႔ လက္တြဲဖိို႕ ၿငင္းဆန္ေနခဲ႔တယ္။ မမ ရဲ႕ အာရုံေတြ သူ႕ဆီမေရာက္ေအာင္ မမ စာကို သာဖိလုပ္ခဲ႔ တယ္။ မမ စာမလုိက္ႏိုင္တုိင္းမွာ အၿမဲ ရွင္းၿပေပးတဲ႔ ကိုၿပည္႔စုံနဲ႔ မမအေနမ်ားခဲ႔ တယ္။ အရင္ တစ္ေန႔ တစ္ခါ ေတြ႕ေနက် ၿဖစ္တဲ႔ ေနာင္လတ္နဲ႔ မမ အဆက္အသြယ္ၿဖတ္ခဲ႔တယ္။ အခ်စ္တစ္ခုတည္းနဲ႔ ဘယ္လုိမွ မၿဖစ္ႏုိင္တဲ႔ ဘ၀မွာ မမ ေနာင္လတ္ကို ထားခဲ႔သလုိၿဖစ္ခဲ႔တယ္။ ဒီအတြက္ မမ နွလုံးသားေတြ တစ္စစ္စစ္နဲ႔ နာက်င္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အရာရာမွာ ဦးေဏွာက္ကို ဦးစားေပးတဲ႔ မမ ဒီတစ္ေခါက္လည္း ဦးေဏွာက္ ကဘဲ အႏိုင္ရသြားခဲ႔ပါတယ္။

အခ်စ္ ၃။

ကိုၿပည္႔စုံ ကေတာ႔ နာမည္နဲ႔လုိက္ေအာင္ၿပည္႔စုံတဲ႔သူ တစ္ေယာက္ပါ။ မမထက္ အသက္ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကီးေပမယ္႔ သူရဲ႕ပုံစံေလးက အၿမဲရႊင္လန္းတက္ၾကြေနခဲ႔တယ္။ မမ ကို သူ႕ညီမေလးတစ္ေယာက္လိုဂရုစို္က္ခဲ႔တယ္။ သူက မမလုိခ်င္တဲ႔ မမ အိမ္မက္ထဲက အိမ္ေထာင္ဘက္ တစ္ေယာက္ ပုံမ်ိဳးအၿပည္႔ရွိတယ္။ ပညာအရည္အခ်င္း၊ ရုပ္ရည္၊ မိဘေဆြမ်ိဳး အဆင္႔ အတန္း အရာအားလုံးမွာ မမထက္သာတာေတြခ်ည္းဘဲ။ မမ စာက်က္ခ်င္ေအာင္ အၿမဲ တတြတ္တြတ္ ေၿပာေနတတ္တဲ႔ အကို တစ္ေယာက္ပါဘဲ။ မမ ကို ကုိၿပည္႔စုံ က ညီမေလး လုိ႔ေခၚတယ္။ မမ အဲဒီအသံေလးမွာ သာယာနစ္ေၿမာခဲ႔မိတာကို မမ၀န္ခံပါတယ္။ မမ ကိုၿပည္႔စုံ ကို ဦးေဏွာက္နဲ႔ ေရြးခ်ယ္ၿပီး ခ်စ္ခဲ႔တယ္။ သူတစ္ေန႔ ေန႔ မမကို ဖြင္႔ေၿပာလာလိမ္႔မယ္ လို႔ မမယုံၾကည္ခဲ႔တယ္။ ေမွ်ာ္လဲေမွ်ာ္လင္႔ေနခဲ႔မိတယ္။ တည္ၾကည္ခံၿငားတဲ႔ သူ နဲ႔ လုိက္ဖက္ညီစြာ မမ ရဲ႕ အေနအထုိင္၊ အၿပင္အဆင္ ၊ ၀တ္တာ စားတာ အားလံုးကို ၿပင္ခဲ႔တယ္။ မိန္းကေလးေတြ အလယ္မွာ စန္းပြင္႔တဲ႔ စာေတာ္တဲ႔ ရုပ္ရည္ သန္႔သန္႔ၿပန္႔ ၿပန္႔ ရွိတဲ႔ သူနဲ႔ လူပုံအလယ္ လက္ခ်ိတ္ၿပီး သြားရမယ္႔ ေန႔၊ သူ႔ဆီ က ခ်စ္စကား ေတြ ပြင္႔အံလာမယ္႔ေန႔ကို မမ ၾကိဳတင္ၿပီး စိတ္ကူးယဥ္ရတာလည္း အခါတစ္ရာမကေတာ႔ပါ။ ဒါေပမယ္႔ စာေမးပြဲ ေၿဖအၿပီးတဲ႔ ေန႔မွာေတာ႔ မမရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္တာေတြဟာ အလဟသ သဲထဲေရသြန္ ၿဖစ္ကုန္ပါေတာ႔တယ္။ စာေမးပြဲၿပီးလုိ႕ စာေမးပြဲခန္းထဲကအထြက္..
“ ညီမေလး ”
“ ဟုတ္ ကိုၿပည္႔စုံ ”
“ ညီမေလး ကို ကုိယ္တစ္ခုေၿပာစရာရွိလုိ႕၊ ParkWay က ဆုိင္တစ္ဆုိင္ မွာ သြားေၿပာရေအာင္ေနာ္ ။ လိုက္ခဲ႔ပါလား…ေနာ္”
မမ ရင္ေတြ တဒိန္းဒိန္း ခုန္ေနပါၿပီ။
ေနာက္ ၃၀ မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ႔ ဆုိင္ကိုေရာက္ပါတယ္။ အဲဒီ ကိုၿပည္႔စုံ က မိန္းမတစ္ေယာက္ ထုိင္ေနတဲ႔ ေထာင္႔၀ိုင္းကို ဦးတည္ၿပီးသြားေနပါတယ။္ မမလည္း သူ႔ေနာက္ က ယုိ႔ယို႔ေလး နဲ႔ လုိက္သြားခဲ႔မိပါတယ္။ ၀ိုင္းဆီအေရာက္..
“ေႏွာင္း… ” ကိုၿပည္႔စုံ အဲဒီမိန္းမ ကို လွမ္းေခၚလုိက္တဲ႔အသံ
“ေႏွာင္း…ဒါ ေမာင္႔ ကို စာမသိရင္ လာလာေမးၿပီး ေမာင္နဲ႔ စာအတူတူ လုပ္ၿဖစ္ေနတဲ႔ လြန္းမမ တဲ႔ … ”
မမ ေၾကာင္အမး္ေနတယ္။
“မမ.… ဒါက ကိုယ္႔နဲ႔ ေစ႔စပ္ထားတဲ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ခ်စ္သူ ခင္ေႏွာင္းတဲ႔ ”
မမ သူတို႔ နွစ္ေယာက္ေရွ႕မွာ ဟန္ေဆာင္ေနေပမယ္႔ မမ ရင္ထဲမွာ ေၾကကြယ္ခံစား ရပါတယ္။ မခင္ေနွာင္း ကံေကာင္းလုိက္တာေနာ္။ မမ အိမ္ၿပန္ေရာက္ၿပီးတဲ႔ေနာက္ မွာ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ ၿပန္သုံးသပ္မိတယ္။ မမဘ၀က လိုတာမရ ရတာမလုိပါလားေနာ္။ မမ တစ္ေယာက္တည္းဘဲ ေနေတာ႔မယ္ လုိ႔ ဆုံးၿဖတ္ၿပီး part-time အလုပ္ကို StarBuck ဆိုင္ တစ္ဆုိင္ မွာ၀င္လုပ္ခဲ႔တယ္။ ကုိယ္႔ အာရုံနဲ႔ ကိုယ္မို႔ ဘယ္သူ႕ကို မွ သိပ္သတိမထားမိပါ။ တစ္ညေနေတာ႔ အလုပ္ၿပီးလုိ႔ uniform လဲၿပီး ၿပန္အထြက္။။

အခ်စ္ ၄။

“မမလြန္း… ေဟာဟဲ ေဟာဟဲ မမလြန္း”
ဒီလုိမ်ဳိး ေခၚတာ ရန္ကုန္မွာဘဲ ရွိတာပါ။ ဘယ္သူ ကမ်ား ေခၚတာပါလိမ္႔ မမလြန္းလုိ႕။ မမ ၿပန္အလွည္႔ ….ေဟာ… ေတြ႔ပါၿပီ။။ မမ သူငယ္ခ်င္းေလးရဲ႕ ေမာင္ေလး။။ မမထက္ ႏွစ္နွစ္ေလာက္ ငယ္မယ္ထင္ပ။
“ေခၚလုိက္ရတာ မမလြန္းရာ….ေမာလုိက္တာ…ေဟာ ဟဲ”
“ မင္း က ခင္သႏၱာ ရဲ႕ ေမာင္ .. ၾကက္ရုိး မလား..”
“ ဟုတ္ပါတယ္ ။ ဒါေပမယ္႔ ခုေတာ႔ ၾကက္ရုိး မဟုတ္ေတာ႔ဘူး မမလြန္း”
“ ဒါၿဖင္႔ဘာတုန္း… chicken bone လား ဟ ဟ”
“ မေနာက္နဲ႔ဗ်ာ မမလြန္းကလဲ။ က်ေနာ္ ကေလးမဟုတ္ေတာ႔ဘူးဗ်။”
“ ဘာလဲ ကေလး အေဖလား ဟီး ..ဟီး…”
ဒီလုိ မရီရတာ ၾကာၿပီၿဖစ္တဲ႔ မမတစ္ေယာက္ သူငယ္ခ်င္းေလးရဲ႕ေမာင္ေလးကို စၿပီး တစ္ဟားဟား ကိုေအာ္ရီေနပါေတာ႔တယ္။ သူကလည္း StarBuck မွာလုပ္တာဘဲ တဲ႔။ ငါၿဖင္႔ ဘာလုိ႔သတိမထားမိပါလိမ္႔။ ဒီလိုနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ႔ ၾကက္ရိုး နဲ႔ မမ ခင္မင္သြားခဲ႔တယ္။ ဘာလုိလုိနဲ႔ ဒီကို ေရာက္တာ မမ ၄ ႏွစ္ရွိလို႕ မမအသက္လည္း ၂၈ ေက်ာ္လာခဲ႔ၿပီ။ အပ်ဳိ ၾကီး စာရင္း၀င္ၿဖစ္မွန္းမသိ ၿဖစ္လာခဲ႔ရၿပီ။ ၾကက္ရိုးက ဟာသေတြ ေၿပာတတ္ေတာ႔ မမ သူ႕ကို တကယ္ ခင္တြယ္မိတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ သူက အြန္လုိင္းက သူ ေၾကာင္ေနတဲ႔ သူ႕ေကာင္မေလး အေၾကာင္းေတြ ေၿပာၿပ၊ ၿပီးေတာ႔ ဘယ္လိုခ်စ္သြားၾကတာေတြ ကို စီကာပတ္ကုံး ၿပန္ေၿပာၿပတတ္ေသးတာ။ ဒီ မွာေတာင္ သူ႔ အခုလက္ရွိ က ၃ ေယာက္ေလာက္ ရွိတာ။ မႏိုင္ဘူး။ ဒီၾကက္ရိုးတစ္ေယာက္ကေတာ႔ ။ တစ္ခါက ေကာင္မေလးကို ဘာလုပ္သြားလုပ္လုိ႕လည္းမသိ ဘူး။ ေကာင္မေလးအကို ေတြက မမ အိမ္လိုက္လာပါေလေရာ။ ၿမန္မာခ်င္းမုိ႔လုိ႕ ေတာ္ေသးတာေပါ႔။ သူ႕အမ ပါ ဘာပါညာပါ ဆုိ ၿပီး မနည္းရွင္းယူလုိက္ရတယ္။ ေတာ္ေတာ္ဆုိးတဲ႔ ေကာင္ေလး။ ဒင္းကို သူ႕အမနဲ႔ ေတြ႕မွ တုိင္ရမယ္။ ဟြန္း။ တစ္ရက္ေတာ႔ ခင္သႏၱာ နဲ႔ chat ေနရင္း က သူက ရုတ္တရက္။…
“ ဟဲ႕…မမ နင္႔ ကို ငါေယာင္းမ ေတာ္မလုိ႔” တဲ႔ေလ။ သူ႕ေမာင္က မမကို ၾကိတ္ခ်စ္ေနတာ တဲ႔။
အမေလး။ မယုံပါဘူး။ဒင္းကေလးက ဒီေလာက္ၿမာေပြတာ။ ဟုိမိန္းမ ကေတာ႔ သူ႕ေမာင္က မမကို တကယ္ခ်စ္ေနတာပါတဲ႔။ ခုဆို တစ္အိမ္သားလုံးေတာင္သိတယ္ဆုိဘဲ။ ဒင္းေတာ႔ေနာ္ လာပေစ႔ဦး။ လာေတာ႔မွ …ဟြင္းဟြင္း
ေနာက္တစ္ရက္ မနက္ ...
လာပါၿပီ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာ။။။။

“ ဟဲ႔ ၾကက္ရိုး နင္ နင္႔အိမ္မွာ ဘာေတြမဟုတ္က ဟုတ္က ေလွ်ာက္ေၿပာထားသလဲ ေၿပာစမ္း”
“ဟာဂ်ာ…မမလြန္းကလည္း က်ေနာ္က ဘာေၿပာရမွာလည္းဂ်။”
“ေနာက္တီးေနာက္ေတာက္လုပ္မေန႔နဲ႔ ေကာင္စုတ္ေလး”
ေၿပာလည္းေၿပာ လက္ကလည္းၿမန္ ေဒါင္ ခနဲၿမည္ေအာင္ေတာင္ ေခါင္းကို ေခါက္လုိက္ေသးတယ္။
“နင္႔အမ က ငါ႔ကို ေယာင္းမေလးဘာေလးနဲ႔ နင္ေလွ်ာက္ေၿပာထားလုိ႔ ေနမွာေပါ႔ဟဲ႔။”
“အင္းေလ…ဒါက်ေနာ္ဘက္ ကေၿပာတာဘဲ။ မမလြန္း ဘက္ ကေၿပာတာမွ မဟုတ္တာ… က်ေနာ္ဘက္က ဖိတ္စာ တစ္ၿခမ္းရိုက္ၿပီးသား ဟီးဟီး ” လုိ႔ ေၿပာၿပီး မမရဲ႕ လက္ကုိ မလႊြတ္စတမ္း ကို္င္ထားပါေတာ႔တယ္။

“ကဲ…အပ်ိဳၾကီး လြန္းမမ …ဒီတစ္ခါေတာ႔ ရွင္ အင္ မေနနဲ႔ တစ္ခါတည္းသာ အေၿဖေပးလုိက္ေတာ႔ ။ ႏွလုံးသားေတြ ဦးေဏွာက္ေတြလုပ္မေနနဲ႔။ မဟုတ္ရင္ အပ်ဳိၾကီးကေန အပ်ဳိဟုိင္း ဟုိင္းရာက ေန သုိး၊ သိုး ရာကေန ေဂၚမစြံတဲ႔ အပ်ိဳၾကီးၿဖစ္ေတာ႔မယ္။ မူမေနနဲ႔။ ရရာသာ ယူထားေပေတာ႔။”

လို႔ မမစိတ္ထဲမွာ ရွိတဲ႔ မမတစ္ေယာက္ ကေၿပာ ေတာ႔ မမလည္း ရွက္ကုိးရွက္ကန္းနဲ႔ ၾကက္ရုိး ရင္ဘတ္ထဲမ်က္နွာေလး ၀ွက္ထားပါေတာ႔တယ္။

ကုိယ္ေတာ႔ ၾကက္ရိုးကေတာ႔ တစ္ခြီးခြီးနဲ႔ ေပါ႔။ (ၾကည္နူးေနတာ ေၿပာပါတယ္)

ေနာက္ႏွစ္ႏွစ္အၾကာမွာေတာ႔… ေမာင္ထင္လင္းေအာင္ (ခ) ၾကက္ရိုး နဲ႔ မလြန္းမမ တို႔ရဲ႕ မဂၤလာဧည္႔ခံပြဲ ၾကီးကို ခမ္းခမ္းနားနားၾကီး က်င္းပေနတာကို ၿမင္ေတြ႔ရပါေတာ႔သည္။

တန္ဖုိး

တန္ဖိုးတဲ႔ …. ေလးၿဖဴဆုိထားတဲ႔ သီခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္ပါ။

ကုန္လြန္သြားတဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို ၿပန္လည္မရေတာတဲ႔ အေၾကာင္း။

အခ်ိန္ကို အက်ဳိးရွိေအာင္ သုံးသင္႔ေၾကာင္း စပ္ထားတဲ႔ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ပါ။

စင္ကာပူမွာ ရိုက္ထားတဲ႔ VCD ေကာင္းတစ္ပုဒ္ပါ။



ဘ၀နဲ႔ရင္းကာ ငါသိလုိက္ၿပီ။

ခုခ်ိန္တုိင္းဟာ တန္ဖုိးရွိတယ္ ယဳံၾကည္ပါ။



အိပ္မက္ေတြမ်ားစြာ အုိ မင္းေရွ႕မွာ…

ၿပန္မရနိုင္ဘူးကြာ….ကုန္လြန္သြားတဲ႔ ေန႔ရက္ခ်ိန္..

ေရႊေငြ မ်ားနဲ႔ မင္းၿပန္လဲလုိ႔ မရႏို္င္ပါတဲ႔….




ကုိယ္ၾကိဳက္တဲ႔ သီခ်င္းေလးမို႔ နားေထာင္ေစခ်င္တဲ႔ ေစတနာနဲ႔ တင္ေပးလု္ိက္ပါတယ္။

အိမ္ေထာင္ေရး နဲ႔ ပညာေရး

ကိုယ္ ဒီပို႔စ္ကို ေရးခ်င္ေနတာ ၾကာပါၿပီ။ ဒါေပမယ္႔ အခ်ိန္မရွိတဲ႔ အတြက္ ေရးဖုိ႕ ေႏွာင္႔ေႏွး သြားရတာပါ။

ကို္ယ္ ဒီပို႔စ္မေရးခင္မွာ ကိုယ္႔အေၾကာင္းေလးနည္းနည္း ေၿပာပါရေစ။ ကို္ယ္က ဒီစင္ကာပူႏိုင္ငံကို ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ မွာ ေရာက္ပါတယ္။ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လမွာ ကိုယ္ ဒီႏုိင္ငံက ဘဲြ႕လြန္ ဒီပလိုမာတစ္ခု တက္ပါတယ္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ မွာ အလယ္အလတ္ အဆင္႔နဲ႔ ေအာင္ခဲ႔ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္ ၂၀၀၈ ခုနွစ္ စက္တင္ဘာလမွာ ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္နဲ႔ ဘ၀တုိက္ပြဲ မွန္သမွ်ကို ရင္ဆုိင္ဖုိ႔ ႏွစ္ဖက္မိဘေတြရဲ႕ သေဘာတူညီခ်က္နဲ႔ အညီ ႏွစ္ဖက္ေသာ အစ္မမ်ားကို အသိသက္ေသေနရာမွာ ထားၿပီး လက္မွတ္ထုိးခဲ႔ၾကပါတယ္။ ကို္ယ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ တူတူစၿပီးေနခဲ႔တာကေတာ႔ ၂၀၀၉ မတ္လမွပါ။ အဲဒီ ထဲက ကိုယ္႔ရဲ႕ အားလပ္ခ်ိန္ တစ္၀က္နီးပါးေလာက္ဟာ သူ႔ထံကိုေပးအပ္လိုက္ပါတယ္။ သူ႔ဘက္ကို ၾကည္႔ရင္လည္း အဲဒီအတုိင္းပါဘဲ။ ဒါကေတာ႔ အိမ္ေထာင္ရွင္တုိင္းလုိလုိ သိပါတယ္။

ဒီနဳိင္ငံရဲ႕ ထုံးစံအတုိင္း ႏွစ္ေယာက္စလုံး အလုပ္လုပ္မွသာ အိမ္စားရိတ္ ကာမိတာ ရွိတာမို႔ ကိုယ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ စလုံး အလုပ္လုပ္ၾကရပါတယ္။ အဲလိုအလုပ္လုပ္ရတဲ႔ အတြက္ ကုိယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ စကားေၿပာခ်ိန္ ဟာ ညပိုင္းမွာသာ အၿဖစ္မ်ားတတ္ပါတယ္။ စေန တနဂၤေႏြ ဆုိတာက တစ္ခါတစ္ရံ ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္က အခ်ိန္ပို အလုပ္ဆင္းရတဲ႔အတြက္ ကို္ယ္တို႔ေတြ အေသအခ်ာ မပိုင္ပါဘူး။ အိမ္ေထာင္ရွင္ လင္မယားေတြအတြက္ အလြန္အလြန္႔ကိုမွ အခ်ိန္နည္းလြန္းလွပါတယ္။ ရည္းစားဘ၀မွာေပးရတဲ႔ အခ်ိန္ နဲ႔ လင္မယားဘ၀မွာ ေပးရတဲ႔ အခ်ိန္ဟာ တကယ္႔ကို ကြာလြန္းပါတယ္။ ခ်စ္သူရည္းစားဘ၀ မွာေတာ႔ ခ်စ္စကားတီတီတာတာ ေတြေၿပာရင္းေၿပာ၊ မေၿပာရင္ shopping ေလးဘာေလးထြက္နဲ႔ ဒီေလာက္ဘဲေပးရတာေပါ႔။ လင္မယားဘ၀မွာေတာ႔ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းမွ တစ္ဘ၀ဆုိတဲ႔အတြက္ ဘ၀ေရးရာ၊ ႏွစ္ဖက္ပတ္၀န္းက်င္ကိစၥ၊ အိမ္ေထာင္႔ကိစၥ ေတြနဲ႔ အခ်ိန္ေတြေတာ္ေတာ္ေပးရတာပါ။ ဒါေတြဟာ အိမ္ေထာင္မက်ခင္ လူေတြကို သြားေၿပာရင္ေတာ႔ ရီစရာေတြေပါ႔။ အလကားလုိ႔ထင္ၾကပါလိမ္႔မယ္။ ဒါေတြဟာ အမွန္တရားေတြပါ။

ကုိယ္က ကိုယ္႔မမၾကီးနဲ႔ အတူတူေနပါတယ္။ ကိုယ္႔မမၾကီးက အပ်ဳိၾကီးၿဖစ္တဲ႔အတြက္ ကိုယ္႔မိဘေတြကလည္း အသက္ၾကီးၿပီၿဖစ္တာေၾကာင္႔ ဒီမွာဘဲ ေခၚထားၿပီး ဘုရားတရားကို ေအးေအးေဆးေဆး လုပ္ႏုိင္ေအာင္ လုိေလေသးမရွိ ထားထားပါတယ္။ ကို္ယ္ရဲ႕အခ်ိန္ေတြကို မိဘနဲ႔ လက္တြဲေဖာ္ၾကားမွာ မနည္း မွ်တေအာင္ ညွိယူထားပါတယ္။ အဲဒီအတြက္လည္း ဘာဆုိ ဘာမွ ၿပသနာ မရွိခဲ႔တာ အမွန္ပါ။ ႏွစ္ဖက္မိဘ မ်ားက ယဳံၾကည္ႏွစ္လုိစြာ လက္ဆက္ေပးထားတဲ႔ ကိုယ္တုိ႔ နွစ္ေယာက္ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ တစ္ခါတစ္ေလ ကေတာက္ကဆ ၿဖစ္တတ္တာကလြဲလုိ႔ အရာရာၿပီးၿပည္႔စုံ တဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခု ၿဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။

တစ္ရက္လုံးမွာ အနည္းငယ္ေလာက္သာရွိတဲ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ ေတြကို ဘေလာ႔ခ္ေရးရင္းနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စြာကုန္လြန္ေစခဲ႔ပါတယ္။

အခ်ိန္ေတြကို မပိုင္ဆုိင္တဲ႔ ကိုယ္က ႏွစ္ႏွစ္ခြဲ တက္ရမယ္႔ သင္တန္းတစ္ခုကို တက္ေရာက္ဖုိ႔ ၀င္ခြင္႔ရခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီသင္တန္းဟာ လြယ္လြယ္ေလးနဲ႔ Certificate တစ္ခုရမယ္႔ သင္တန္း တစ္ခုမဟုတ္မွန္း သိရက္နဲ႔ ေလာဘၾကီးစြာ မစဥ္းစားမဆင္ၿခင္ဘဲနဲ႔ ကို္ယ္တက္ေရာက္ခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ထဲက ကိုယ္ရဲ႕ အေရးၾကီးတဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို အဲဒီထဲမွာနစ္ၿမဳပ္ခဲ႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အိမ္ေထာင္သည္ မိန္းမတစ္ေယာက္ၿဖစ္တဲ႔ ကိုယ္႔အတြက္ အဲဒီအတြက္ေပးရတဲ႔ အခ်ိန္ဟာထင္သေလာက္မလြယ္လွပါဘူး။

ေမာၾကီးပန္းၾကီးၿပန္လာတဲ႔ ခင္ပြန္းသည္စားဖုိ႔ေသာက္ဖုိ႔ ၿပင္ဆင္ေပးရတယ္။ ၿပီးေတာ႔ အလုပ္ထဲမွာ ၿဖစ္ပ်က္လာသမွ်ကို သူ႔စိတ္ေပါ႔ပါးသြားေအာင္ နားေထာင္ေပးရပါတယ္။ ကိုယ္႔ရင္ထဲက ၿဖစ္ပ်က္သမွ်ကိုလည္း သူ႔ကိုၿပန္ရင္ဖြင္႔ရင္းနဲ႔ ဘ၀ေရွ႕ေရး၊ အိမ္ေထာင္ေရး ၊ စီးပြားေရးေတြ တုိင္ပင္ရင္းနဲ႔ အခ်ိန္ေတြဟာကုန္မွန္းမသိကုန္ခဲ႔ ရပါတယ္။ ဘယ္မွာ လည္း ကိုယ္႔အတြက္ စာၾကည္႔ခ်ိန္၊ စာဖတ္ခ်ိန္ ။ ဒီလုိ မရွိတဲ႔ အခ်ိန္ေတြၾကားထဲက ကုိယ္ရေအာင္ ၾကိဳးစားခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ထင္သေလာက္ မလြယ္လွပါဘူး။ ကိုယ္တစ္ခါမွ မၿဖစ္ဖူးတဲ႔ result ေတြက ကိုယ္႔ကို ဒီသင္တန္းကို ဆက္မတက္ဖုိ႔ တြန္းအားေပးေနခဲ႔ၾကပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ရွင္ မိန္းမတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ပညာေရးကို ဆက္ကုိမလုပ္သင္႔တာအမွန္ပါ။ ဒါကိုနားမလည္တဲ႔ သူတစ္ခ်ဳိ႕ကေတာ႔ ကိုယ္႔ကိုေမးပါတယ္။

“အဲလုိသာ ေၿပာေၾကးဆုိ ဒီနိုင္ငံမွာ ပညာ သင္ၾကားေနတဲ႔ အိမ္ေထာင္ရွင္ အိႏၵိယ အမ်ဳိးသမီးေတြ ဘာလို႔ ဘဲြ႕ရတာလဲတဲ႔။ ၿပီးေတာ႔ သူတုိ႔မွာ ကေလးေတြလည္း ရွိတယ္တဲ႔။ အလုပ္လည္း လုပ္ေနပါတယ္ တဲ႔။”

ကိုယ္ အဲလုိလူေတြကို ၿပန္ေၿပာခ်င္တဲ႔ စကားတစ္ခြန္းကို ဒီက ဘဲ ေၿပာလုိက္ပါရေစ။ ကို္ယ္အပိုေတြ ေၿပာတယ္လုိ႔ေတာ႔မထင္ေစခ်င္ပါဘူး။ ကိုယ္႔ရင္ဘတ္ထဲက ရွိသမွ်ကို ၿပန္အံ ထုတ္ခ်င္ရုံသက္သက္ပါ။

“ကိုယ္က သာမာန္ဦးေဏွာက္တစ္ခု ကိုသာ ပိုင္ဆုိင္ထားတဲ႔ သာမာန္မိန္းမတစ္ေယာက္ပါ။ အရမ္းၾကီးထူးခၽြန္ထက္ၿမက္ေနတဲ႔ သူတစ္ေယာက္လည္းမဟုတ္ပါဘူး။ လူတိုင္းလုိလုိ ပိုင္ဆုိင္ထားတဲ႔ ဥာဏ္ပညာတစ္ခုကိုေတာ႔ ပိုင္ဆိုင္ထားပါတယ္။ အခ်ိန္တစ္ခုယူၿပီး ၾကိဳးစားမွ အလယ္အလတ္ ေလာက္သာရတဲ႔ ကိုယ္႔အတြက္ အခ်ိန္မေပးဘဲနဲ႕ေတာ႔ အဲဒီဘြဲ႕ၾကီးကို မရႏိုင္ပါဘူး။ အဲဒါကို မွ မယဳံရင္ ကုိယ္ကိုယ္တုိင္ အိမ္ေထာင္ၿပဳၾကည္႔ၾကပါ။”

လုိ႔ဘဲ ကိုယ္ၿပန္ေၿပာလုိ္က္ခ်င္ပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ သူတို႔ထင္ေနတာက အတူတူဘဲလုိ႔ထင္ေနတတ္ၾကလြန္းလုိ႔ပါ။ မတူဘူးဆုိတာကို ကိုယ္ကုိယ္တုိင္ အိမ္ေထာင္ၿပဳၾကည္႔မွဘဲ ခံစားတတ္မွာပါ။ ကို္ယ္လည္း တစ္ခ်ိန္က အဲလိုဘဲ ထင္ခဲ႔တာပါဘဲ။ တကယ္ ကိုယ္အိမ္ေထာင္က်တဲ႔ အခါမွသာ အိမ္ေထာင္ရွင္မ်ားဟာ ပညာေရးအတြက္ အခ်ိန္ကို ထင္သေလာက္ မနစ္ၿမဳပ္ႏုိင္တာကို ကိုယ္ကုိယ္တုိင္သိၿမင္လာပါတယ္။

အခ်ိန္ဆုိတဲ႔ အရာဟာ အပ်ိဳ ၊ လူပ်ဳိေတြအတြက္ မရွားေပမယ္႔ အိမ္ေထာင္ရွင္ေတြ အတြက္ အရမ္း ကိုရွားပါးပါတယ္။ ခုကိုယ္ဆဳံးၿဖတ္လုိ္က္တာကေတာ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ၿပန္ေမးဖုိ႔ပါ။ ဒီသင္တန္းကို ဆက္တက္သင္႔မသင္႔ပါဘဲ။ အဲဒီအတြက္ ကိုယ္ဒီသင္တန္းကို တစ္ႏွစ္နားထားလုိက္ပါတယ္။ ကို္ယ္ဒီ ဘဲြ႕ၾကီးကို risk ယူၿပီး ယူသင္႔မယူသင္႔ဆုိတာ ရယ္ ၿပီးေတာ႔ ဒီဘဲြ႕မရွိရင္ ကိုယ္႔ဘ၀အတြက္ဘာၿဖစ္မွာလည္း။ရွိေတာ႔ေရာ ဘာေတြ ၿဖစ္မွာလည္း ဆုိတာကို ေပါ႔။ အခ်ိန္ယူၿပီးစဥ္းစားတာဟာ ဘယ္အလုပ္မွ မမွားပါဘူး လုိ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ မမၾကီးက အၾကံေပးပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ကိုယ္ အခ်ိန္ယူပါဦးမယ္။ ကိုယ္ေၿပာခ်င္တာတဲ႔ ေနာက္ဆုံး စကားကေတာ႔

“အလုပ္တစ္ခု မလုပ္ခင္ အေလာတၾကီးမဆုံးၿဖတ္ပါနဲ႔ ။ အခ်ိန္ယူၿပီး ကိုယ္လုပ္ႏို္င္လားမလုပ္ နိုင္လား စဥ္းစားပါ။ ၿပီးေတာ႔ အိမ္ေထာင္ရွင္မိန္းမမ်ားအေနနဲ႔ ပညာေရးကို ဆက္ၿပီးလုပ္မွာလား၊ ဘ၀အတြက္ ပညာေရးထက္ အေရးပါတဲ႔ ကိစၥေတြ ကို္လုပ္မွာလား ဆုိတာ ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီးလုပ္ပါ”

လို႔ အၾကံၿပဳရင္းနဲ႔ ဒီပို႔စ္ေလးကို အဆုံးသတ္ပါတယ္။

ဒါက ကုိ္ယ္႔ရဲ႕ အၿမင္ပါ။ စာဖတ္သူတို႔ အၿမင္ေလးေတြကိုလည္း ေၿပာၿပေပးၾကပါဦးေနာ္။ံ

တုတ္ၾကမယ္ေဟ႔....အတင္း/သတင္း

ကဲ…ဒီတခါေတာ႔ တုိ႔မ်ား မိန္းကေလးပီပီ အတင္းတုတ္လုိက္ၾကရေအာင္။
ဒီထဲမွာ ပါ၀င္ဆင္ႏြႊဲ တုတ္လုိ႔ရတာကေတာ႔ စင္ကာပူက လူငယ္ လူၾကီး လူလတ္မေရြးဘဲၿဖစ္ပါတယ္။ ဘာလုိ႔လည္းဆုိေတာ႔ စင္ကာပူ ကၿမန္မာဆိုင္ေတြ အေၾကာင္းအတင္းတုတ္ အဲ သတင္းထုတ္မလုိ႔ ပါဘဲ။

အဟမ္း…အဟမ္း…. ကမၻာၾကီးက ရြာၾကီးတရြာဆုိရင္ စင္ကာပူနဲ႔ ၿမန္မာကေတာ႔ တံတားေလးဘဲ ၿခားတဲ႔ ေဘးခ်င္းကပ္ ရြာေလး ႏွစ္ရြာ ေပါ႔ေနာ္။ ၿမန္မာ ေတြေတာ္ေတာ္မ်ား မ်ား စင္ကာပူကို အေၿခခ် လာတ႔ဲ နဲ႔ အမွ် little Myanmar လို႕ေခၚတြင္တဲ႔ Pennisula Plaza ၾကီးွမွာလည္း သူ႕ထက္ငါ အလုအယက္ ဆုိင္ေလးေတြဖြင္႔လာ လုိက္ၾကတာ ခုဆုိရင္ ဆုိင္ခန္း တစ္ခန္း ထဲေတာင္မွ ႏွစ္ခန္းခြဲ ငွား၊ ခြဲၿပီးသားတခန္းကို လည္း အေရွ႕ကို ဖုံးကဒ္ သို႔ ကြမ္းယာဆုိင္ကို ငွား အေနာက္ကို ရုံးခန္း တခုကို ငွားနဲ႔ တစ္ဆုိင္ထဲကို owner ေလးေယာက္ေလာက္ ရွိတဲ႕ အထိကို မ်ားၿပားလာပါတယ္။ အဲလုိ မ်ားၿပားလာတဲ႔ အတြက္ ကို္ယ္တို႕ အတြက္လည္း အတင္းတုတ္စရာေတြ မ်ား ၿပားလာတာေပါ႔ေနာ္။ အတင္းတုတ္ရုံတင္ မဟုတ္ပါဘူး။ အေကာင္းနဲ႔ အဆုိး ဒြန္တြဲေနတာေလး ေတြလည္း ေဖာ္ၿပခ်င္လုိ႔ပါ။

ပထမဆုံး စားေသာက္ဆုိင္ေတြနဲ႔ စလုိက္ရေအာင္။

၁. ရန႔ံသစ္ ၿမန္မာထမင္းဆုိင္

Basement မွာ ရွိတဲ႔ ၿမန္မာစားေသာက္ဆုိင္ေလးတစ္ဆုိင္ပါ။ အရသာ ကေတာ႔ စားလုိက္ ရတဲ႔ သူတု္ိင္း လွ်ာလည္သြားေလာက္ေအာင္ကို ေကာင္းပါတယ္။ သူ႔ဆုိင္က ဟင္းေလးေတြက အိမ္မွာခ်က္တဲ႔ ဟင္းအရသာေလးေတြနဲ႔ တူတယ္။ ဟင္းဂ်ီးမ်ားတဲ႔ ကိုယ္႔ ေမေမ ေတာင္ အဲဒီမွာ စားရတာ အာေတြ႔ပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ အားသာခ်က္ေနာက္တစ္ခု က ငပိနဲ႔ တုိ႔စရာပါ။ မွ်စ္ နဲ႕ သခြားသီးတုိ႔စရာေလး ကသူတုိ႔ လုပ္ထားတဲ႔ ငပိနဲ႕ေတာ္ေတာ္ေလးလုိက္ ဖက္ပါတယ္။ ဒါက သူတုိ႕ဆုိင္ရ႕ဲေကာင္းကြက္ေလးပါ။ ဆုိးကြက္ကေလးတစ္ခုကေတာ႔ ေစ်းၾကီးၿခင္းနဲ႔ ေစ်းႏွဳန္းေတြကို မသိမသာနဲ႔ၿမွင္႔ထားၿခင္းပါ။ ထမင္းၿဖဴ အလြတ္တစ္ပြဲကို ၁ က်ပ္ခြဲယူပါတယ္။ ကိုယ္က လူတစ္မ်ဳိး။ စားရင္အၿမဲ ေရးထားတဲ႔ ေစ်းၾကည္႔ၿပီးမွ မွာေနက်ပါ။ သူတုိ႔ေရးထားတာ အသီးအရြက္ တစ္မ်ဳိး နဲ႔ အသားတစ္မ်ဳိးကို ၄ က်ပ္ ၂၀ ၿပား လုိ႔ေရးထားပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ကိုယ္လည္း ၾကက္သားတစ္မ်ဳိးနဲ႔ ပဲၿပဳတ္ နဲ႕ကို ယူလိုက္ပါတယ္ ။ေစ်းတြက္ေတာ႔ ၅ က်ပ္ ၂၀ ၿပားတဲ႔ ။ ပဲၿပဳတ္ မို႕လုိ႕ ၁ က်ပ္ပိုယူပါတယ္တဲ႔ ။ ေၾသာ္ပဲၿပဳတ္က အသီးအရြက္မွ မဟုတ္တာလုိ႔ စိတ္ေၿဖပါတယ္။ ေနာက္တရက္က်ေတာ႔ ပဲၾကီးနဲ႔ ဆူးပုတ္ တြဲထားတဲ႔ ဟာမွာတယ္။ အဲဒါလည္း ပဲၾကီး ကေစ်းၾကီးလုိ႕တဲ႔ ၅ က်ပ္ ၂၀ ယူၿပန္ေရာ။ ကိုယ္လည္း စိတ္မနာႏိုင္ေသးဘဲ ေနာက္ရက္က်ေတာ႔ အသား တစ္မ်ဳိးနဲ႔ မွဳိကန္စြန္း မွာေရာ။ ဒီတစ္ခါ ပို ေစ်းၾကီးသြားၿပီဗ်ဳိ႕။ ၆ က်ပ္တဲ႔။ မွိဳကန္စြန္းထဲမွာ ၾကက္သားပါလို္႕တဲ႔ ။ ၾကက္သားဖတ္က မွဳိနဲ႔ ေရာေနေတာ႔ မၿမင္ရဘူး။ စားေတာ႔လည္း ၾကက္သားက မ်ားမ်ားစားစား တစ္ဖက္ရယ္။ ခပ္နင္နင္နဲ႔ ဘဲစားလုိက္ရပါတယ္။ လက္ဖက္ရည္ သူမ်ား ၁ က်ပ္ေရာင္းရင္ သူတုိ႕က ၁ က်ပ္ ၃၀၊ ဒိန္ခ်ဥ္ က သူမ်ားက ၂ က်ပ္ သူတုိ႕က ၃ က်ပ္၊ ေရေႏြးၾကမ္းတစ္ခြက္္ ၁ က်ပ္ (တစ္ဆုိင္လုံးမွာ အညံ႕ဆုံးက ေရေႏြးၾကမ္း)
ဒါေပမယ္႔လည္း လက္ရာေလးက ေကာင္းေနေတာ႔ ႏွစ္ပတ္တစ္ခါ ေလာက္ေတာ႔ စားၿဖစ္ပါတယ္။ စာဖတ္သူတုိ႕လည္း ေစ်းေမးၿပီးမွ စားၾကေနာ္။

၂.ေရႊအင္းေလး

Basement မွာ ရွိတဲ႔ ၿမန္မာစားေသာက္ဆုိင္ေလးတစ္ဆုိင္ပါဘဲ။ သူကေတာ႔ International Standard အမွီ ဖြင္႔ ထားတဲ႔ဆုိင္ေလးပါ။ သက္တမ္းအရင္႔ဆုံး ဆုိင္ေလးတစ္ခုလည္းၿဖစ္ပါတယ္။ သန္႔ရွင္းမွဳ၊ Waiter ေခ်ာေလးေတြရဲ႕ Service ေကာင္းမွဳ၊ Chef ေတြရဲ႕ လက္ရာေကာင္းမွဳ ၊ ေသသပ္လွပတဲ႔ ဆုိင္အၿပင္အဆင္ တုိ႕ေၾကာင္႔ နာမည္တက္ေနတဲ႔ ဆုိင္ပါ။ ကိုယ္႔ အလုပ္က လူေတြ၊ ႏိုင္ငံၿခားသားေတြကို ၿမန္မာထမင္း ေကၽြးခ်င္ ရင္ အဆင္႔အတန္းၿမင္႔ၿမင္႔ေလး ေကၽြးနုိင္တဲ႔ ဆုိင္ေလးတစ္ဆုိင္ပါ။ ေစ်းအနည္းငယ္ ၾကီးေပမယ္႔ သူ႕ဆုိင္အေနအထားနဲ႔ သူမို႔ စားသုံးသူေတြအတြက္ ေက်နပ္ေစပါတယ္။ ေစ်းၾကီးတယ္ဆုိတာကလည္း ရန႔ံသစ္ လို႔ ပိုယူတာမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ menu ပါေစ်းနွဳန္း အတုိင္းဘဲ ေရာင္းပါတယ္။ ဆုိးတာကေတာ႔ ဆုိင္ရွင္အမ်ဳိးသမီး ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးပါ။ အဲေန႕ က ကိုယ္တုိ႔ အင္းေလးကို ၆း၃၀ PM မွာေရာက္ပါတယ္။ ကို္ယ္တုိ႔ အုပ္စုၾကီးဘဲ ၁၀ ေရာက္ေလာက္ရွိပါတယ္။ ကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ က ၇:၀၀ မွာ ေရာက္ၿပီးေၾကးအုိးဆီခ်က္မွာပါတယ္။ ကိုယ္တုိ႔ အစားအေသာက္ေတြကို ၇း၁၅ မွာ ရပါတယ္။ ေၾကးအုိးဆီခ်က္က လြဲလုိ႔ေပါ႔။ ကိုယ္တု႔ိ ၇:၄၅ မွာ အစားစားၿပီးလုိ႔ အေအးမွာတာ ၈:၀၀ မွာ ရပါတယ္။ ေၾကးအုိး ဆီခ်က္ကေတာ႔ မရေသးပါဘူး။ အဲဒါနဲ႔ ကုိယ္တုိ႔လည္း Waiter ကုိေၿပာလုိက္ပါတယ္။ သူက ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းဘဲ ၾကည္႔ေပးမယ္ ဘာမယ္ေၿပာပါတယ္။ ၈:၁၅ က်ေတာ႔ ကိုယ္တုိ႕အေအးကုန္ၿပီး သူ႔ေၾကးအုိးဆီခ်က္က မလာေသးလုိ႔ Waiter ေလးတစ္ေယာက္ ကို အဲဒါမယူေတာ႔ဘူးလုိ႔ ေၿပာလုိ္က္ပါတယ္။ သူကလည္း ရပါတယ္ တဲ႔။ အဲဒါနဲ႕စကားခနထုိင္ေၿပာၿပီး ၈း၃၀ က်ေတာ႔ ကိုယ္တို႔ ေကာင္တာမွ ပို္က္ဆံရွင္းပါတယ္။ ကိုယ္က Bill စစ္ၾကည္႔ေတာ႔ မယူေတာ႔တဲ႔ ေၾကးအုိးဆီခ်က္ ဖုိး ထည္႔တြက္ထားတာနဲ႔ အဲဒီဆုိင္ရွင္အမၾကီးကို အမ ဒီေၾကးအုိး ဆီခ်က္က မပါဘူးလို႕။မွာထားတာ ၾကာလုိ႔လုိ႔ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ကိုယ္ ေၿပာပါတယ္။ တကယ္႔ကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ပါ။ အဲဒါကို သူက “မၾကာပါဘူး၊ မၾကာပါဘူး။တဲ႔” အသံမာမာနဲ႔ ေၿပာတယ္။ ကိုယ္လည္း အမရယ္ က်ေနာ္တုိ႕မွာထားတာ ၇း၀၀ ထဲက ခု ၈း၃၀ ထိမရလုိ႕ က်ေနာ္တုိ႕ မယူတာပါလုိ႔ တကယ္ၾကီးကို ေကာင္းမြန္စြာ ၿပန္ေၿပာခဲ႔ပါတယ္။ ဒါကိုသူက “လဳံး၀မၾကာပါဘူး။လဳံး၀မၾကာပါဘူး” လုိ႔ သုံးခါေလာက္ကိုယ္႔ကို ေလသံမာမာနဲ႔ ၿပန္ေၿပာတယ္။ ကဲကိုယ္လည္း မၾကာဘူးဆို ခု ဘယ္မွာလည္းလုိ႔ေမးေတာ႔ ၁၅ မိနစ္တဲ႔ ။ အမက်ေနာ္တုိ႔ အားလုံးၿပန္ေတာ႔မွာ လို႔ေၿပာေတာ႔ မေစာင္႔ႏိုင္ေတာ႔ဘူးေၿပာမွ bill ထဲက ေနႏွဳတ္ေပးတယ္။ အမွန္ဆုိ သူေၿပာရမွာက ေဆာရီးပါ။ လူမ်ားလုိ႔ ဘာၿဖစ္လို႕ ညာၿဖစ္လုိ႔ နဲ႔ ေၿပာရမွာ။ အဲလုိဆုိ နားလည္ေပးလုိ႕ရေသးတယ္ ခုဟာက အတင္းၾကီးကို မၾကာဘူး ဆုိတာ ၿငင္းေနတယ္။ အဲဒီထဲက ကိုယ္လည္း မစားေတာ႔ဘူး။

၃. ၀င္းၿမန္မာ

သူကေတာ႔ တတိယထပ္မွာပါ။ ဆုိင္ခန္း ၃ ဆုိင္ေလာက္ကို ငွားၿပီးေတာ႔ စားသုံးသူ ေတြ က်ယ္က်ယ္ၿပန္႔ ၿပန္႔ စားႏို္င္ေအာင္စီစဥ္ေပးထားပါတယ္။ ဖုန္း Battery သြင္းခ်င္သူမ်ား လည္း သြင္းႏိုင္ေအာင္ အင္တာ နက္ သုံးခ်င္သူမ်ားသုံးႏို္င္ေအာင္ အခမဲ႔ စီစဥ္ေပးထားပါတယ္။ ေနာက္ အဲဒီ ၀င္းၿမန္မာ က အသုတ္ သုတ္တဲ႔ အန္တီၾကီးလက္ရာ ကလည္း “အသုတ္မွာ ဆရာ ၀င္းၿမန္မာ” လို႔ ဆုိရေလာက္ေအာင္ ေကာင္းပါတယ္။ ေရွာက္သီးသုတ္၊ လက္ဖက္သုတ္၊ ဂ်င္းသုတ္၊ လက္ဖက္ထမင္းသုတ္၊ မုန္႕တီသုတ္ စတဲ႔ အသုတ္မ်ဳိးစုံ ဟာ ဘယ္ဆုိင္ကမွ သူ႕ကို မမွီနိဳင္ပါဘူး။ ေနာက္ ဟင္းထည္႔တာလည္း အရမ္းေစတနာပါပါတယ္။ အမ်ားၾကီးပါဘဲ။ စားရတာလည္း အရသာရွိပါတယ္။ ဒီေလာက္ အစစ အရာရာၿပည္႕စုံေနေပမယ္႔ သူမွာလည္း မေကာင္းတဲ႔ အခ်က္ေတာ႔ရွိပါေသးရဲ႕ ရွင္႔။ အဲဒါ ကေတာ႔ အနံ႕ အသက္ပါဘဲ။ သူ႔ဆုိင္၀င္လုိက္တဲ႔ အဲဒီဟင္းေတြစုံတဲ႔ ဟင္းနံ႕ ခ်ည္းက ေထာင္းကနဲ ကိုရေတာ႔တာပါဘဲ။ ကိုယ္ထင္တာေတာ႔ သူတဳိ႕ မီးဖုိေဆာင္က မီးခုိးတံ ကမႏို္င္လုိ႕လားေတာ႔မသိဘူး။ အဲဒီ အနံ႔ၾကီး ကေတာ္ေတာ္ေလးဆိုးရြားပါတယ္။ သူ႕ဆုိင္က အသုတ္စားခ်င္ရင္ေတာ႔ အဲမွာ parcel ၀ယ္ၿပီး အၿပင္မွာစားရမလုိပါဘဲ၊ သူ႕ဆုိင္ခန္းတိုင္းလုိ လုိက အဲဒီအနံ႕ရတာပါ။ အဲဒီအနံ႕ ေလးေပ်ာက္သြားရင္ေတာ႔ ကိုယ္အၿမဲထုိင္ၿဖစ္မွာ ၀င္းၿမန္မာပါဘဲရွင္။

၄. ေရႊ၀ါေၿမ

သူကေတာ႔ အင္းေလးနဲ႔ ညီအမေတြပါ။ ဟင္းခ်က္လက္ရာေကာင္းပါတယ္။ သန္႔ရွင္းပါတယ္။ သပ္ရပ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ေစ်းက အဆမတန္ၾကီးပါတယ္။ ရန႔ံသစ္ မွာေတာင္ ၂ က်ပ္ယူတဲ႔ ငါးခူေၾကာ္တစ္ေကာင္ကို ေမးလုိ္က္တာ ဘယ္ေလာက္လုိ႔ ထင္လည္း၊ ၂ ဆဗ်ဳိး…၂ ဆ ။။။၄ က်ပ္တဲ႔။ ေတာ္ေတာ္စိတ္ေလသြားတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ဟင္းေတြေပးတာကလည္း ေစတနာမပါဘူး။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေၿပာတာ နတ္တင္တာက် ေနတာဘဲ တဲ႔။

၅.ရဲရင္႔

သူကေတာ႔ ၃ လႊာမွာတည္ရွိပါတယ္။ အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ၊ မုန္႔ဟင္းခါး၊ ရခု္ိင္မုန္႔တီ ၊ ဒိန္ခ်ဥ္ ၊ မုန္႔လက္ေဆာင္း ၊လက္ဖက္ရည္ စတာတို႔မွာ သူမတူေအာင္ေကာင္းတဲ႔ဆုိင္ပါ။ ေစတနာ လညး္ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူကက်ေတာ႔တစ္မ်ဳိး၊ ေတာက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္လုိမ်ဳိး ကတ္ဆတ္ကို အက်ယ္ၾကီးပါဘဲဖြင္႔တာ။ ဒါကက်ေတာ႔ သိပ္မေၿပာပေလာက္ဘူးထင္လုိ႔ ကို္ယ္တုိ႕ဆုိ အၿမဲ ဆု္ိင္ပိတ္ခါနီးမွ ၿပန္ပါတယ္။

၆. ေအာင္ခ်မ္းသာ

ဒီဆုိင္ကေတာ႔ ပါတိတ္မ်ဳိးစုံ ကို ေစ်းႏွဳန္းမွန္ကန္စြာ ေရာင္းခ်ေပးေနတဲ႔ဆုိုင္ပါ။ Triser ဆုိရင္လည္း သူ႕ဆုိင္က အထည္ေတြက အေရာင္ဆန္းၿပီး ေစ်းမွန္ပါတယ္။ သူက နားေဖာက္ၿခင္းလုပ္ငန္းလည္းလုပ္ပါတယ္။ သူ႔ဆုိင္ရဲ႕ အဓိက ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ကေတာ႔ ဆက္ဆံေရးပါ။ တစ္ခါ ကိုယ္က ကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္းကို အဲဆုိင္မွာ နားေဖာက္ဖုိ႕ေခၚသြားတာ နားကပ္ေရြး ဘာေရြးနဲ႔ နည္းနည္းေတာ႔ၾကာသြားတယ္။ အဲဒါကို သူက ရုပ္တည္ၾကီးနဲ႕ “နင္တုိ႔ ေဖာက္မွာ လား မေဖာက္ဘူးလား။ မေဖာက္ရင္သြားေတာ႔ ။ငါအလုပ္ရွိေသးတယ္ တဲ႕” ။အဲဒီ ထဲက လန္႔သြားတာဘဲ။ သူတုိ႔က ပို္က္ဆံရိွတဲ႔ အသုိင္းအ၀ုိင္းပါ။ ဒါေပမယ္႔ ဘယ္ေလာက္ဘဲ ရွိရိွပါ ကိုယ္႔ဆုိင္လာတာ ကုိယ္႔ Customer ဘဲေပါ႔။ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ဆက္ဆံ ရမွာေပါ႔၊ ဟုတ္ဖူးလား စာဖတ္သူတို႔ေရ..

ကဲ အတင္းတုတ္ရတာလည္းေမာသြားၿပီ။

အားလုံး အားလုံး ေစတနာေကာင္း အန႔ံအသက္မ်ားကင္းၿပီး စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္မ်ား ေရာင္းႏုိင္ၾကပါေစရွင္။ လူကို လူလို႔ဆက္ဆံၿပီး “Customer is always right.” ဆုိတဲ႔ ေဆာင္ပုဒ္ကို လက္ကို္င္ထားႏို္င္ၾကပါေစ။

မည္သူ မည္သူကိုမွထိခုိက္ နစ္နာလုိစိတ္မရွိပါ။ အမွန္ကို အမွန္အတုိင္း အရွိကို အရွိအတုိင္း ကုိယ္ေတြ႕ၾကဳံရသည္မ်ားကို ေရးသားၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။

ပုံကို ဒီက ယူပါတယ္။

ရူပေဗဒ ပါေမာကၡ ေဒါက္တာ စိန္ထြန္း

ရူပေဗဒ ပါေမာကၡ ေဒါက္တာ စိန္ထြန္း
B.Sc. Physics 1966, RASU
Ph.D. X-Ray Crystallography 1973, University of Surrey

ဆရာၾကီးက ဇန္န၀ါရီ လ ၂၄ မွာ ကင္ဆာေရာဂါ နဲ႔ Heart attack ၿဖစ္ၿပီး ဆုံးတာလုိ႔ သိရပါတယ္။

ဆရာၾကီး ကြယ္လြန္သြားတဲ႔ အတြက္ ဇနီးၿဖစ္သူ ေဒၚတင္မူသိန္း သားၾကီး ေက်ာ္ေက်ာ္ စိန္ထြန္း သားငယ္ ႏုိင္ႏိုင္စိန္ထြန္း တုိ႕ႏွင္႔ထပ္တူထပ္မွ် ေၾကကြဲ ၀မ္းနည္းရပါေၾကာင္း။

ၿမန္မာ႔ႏိုင္ငံ ပညာေရး အနာဂတ္ အတြက္ အဖုိးတန္ၾကယ္တစ္ပြင္႔ ေၾကြခဲ႔ရၿပန္ၿပီေပါ႔။

ပုံကို ဒီက ကူးယူပါတယ္။

ၿမန္မာ႔ေတးဂီတပေဒသာပင္ပြဲၾကီး (စင္ကာပူ)

တရုတ္ႏွစ္ကူး ရုံး ၄ ရက္ပိတ္တာ သြားနာေနတာနဲ႔ ဘယ္မွ မသြားၿဖစ္ပါဘူး။ စေနေန႔ ၅ ရက္ေန႕က် ေတာ႔ သက္သာတာနဲ႔ အဲဒီပဲြကို သြားၾကည္႔ၿဖစ္ပါတယ္။

လက္မွတ္ကေစ်းၾကီးတာနဲ႔ အနည္းဆုံးတန္း ၅၀ တန္းကေနဘဲ ၾကည္႔ဖုိ႕ ၀ယ္ထားပါတယ္။

Kallang MRT ကို 12း00 ေလာက္ေရာက္ခဲ႔ၿပီး အဲဒီကေန ကိုယ္ရယ္၊ ကုိယ္႔လက္တြဲေဖာ္ရယ္ ၊ ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္းေယာက်ာ္းေလးတစ္ေယာက္ ရယ္ Kallang ကေန ရွိဳးက်င္းပမယ္႔ Singapore Indoor Stadium ကို Taxi ငွားၿပီးသြားခဲ႔ပါတယ္။

Stadium ကေတာ္ေတာ္ၾကီးပါတယ္။ ကို္ယ္ဒီေလာက္ၾကီးတဲ႔ Indoor Stadium မ်ဳိး ေတြ႕ဖူးတာ ဒါပထမဆုံးပါဘဲ။ ၁၂း၃၀ ေလာက္က်ေတာ႔ ပြဲစတင္ပါေတာ႔မယ္ဆုိၿပီး ေၾကၿငာပါတယ္။ လူေတြလည္း တဖြဲဖြဲ နဲ႔ ေရာက္လာပါတယ္။ ကိုယ္တုိ႔ အထဲေရာက္ၿပီး မၾကာခင္မွာဘဲ ပြဲကို စဖြင္႔ပါတယ္။

ဖုိးေသာၾကာ ကၿမန္မာသံစဥ္ေတးတစ္ပုဒ္ နဲ႔ ပြဲကို စၿပီးဖြင္႔ပါတယ္။ Sound System ကလည္း ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေကာင္းပါတယ္။ Stage စင္ ႏွစ္ဖက္မွာ ရွိတဲ႔ projector ႏွစ္ခုကလည္း ကုိယ္တုိ႔လုိ ၅၀ တန္း၀ယ္ထားတဲ႔ သူေတြအတြက္ စင္တစ္ခုလုံးၿမင္ရေအာင္ ပံ႔ပိုးေပးထားပါတယ္။ အလကာၤ၀တ္ရည္ ၀ုိင္းေတာ္သားမ်ားရဲ႕ လက္သံဟာလည္း ေၿပာင္ေၿပာင္ေၿမာက္ေၿမာက္ၾကီးကို ဟိန္းထြက္ေနပါေတာ႔တယ္။ ဖုိးေသာၾကာ ကဒုတိယပိုင္းမွာ သူ႕အေဖ ဆုိခဲ႔ တဲ႔ “နဂါးနီ” သီခ်င္းကို ေသေသသပ္သပ္နဲ႔ဆုိၿပ သြားခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီေန႕က တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ ဖုိးေသာၾကာရဲ႕ ေမြးေန႕ပါတဲ႔ ။Happy Birthday ဖုိးေသာၾကာ။:)

ဟသၤာတထြန္းရင္ ကလည္း သူရဲ႕အေက်ာ္ၾကားဆုံးေတးတစ္ပုဒ္ၿဖစ္တဲ႔ “ေမြးေမေက်းဇူး ဆပ္ဖူးခ်င္တယ္” ဆုိတဲ႔ သီခ်င္းကို အႏွစ္သာရၿပည္႔ၿပည္႔ နဲ႔ သီဆုိသြားခဲ႔ပါတယ္။

ဘုိင္စကုပ္ထဲ ကေမခ်ဳိကလည္း ကိုယ္႔အၾကိဳက္ဆုံး သီခ်င္းၿဖစ္တဲ႔ “တကၠသိုလ္ေက်ာင္းက ေငြလမင္း” သီခ်င္းကို ငွာန္ကရုိင္း က်က်သီဆိုသြားခဲ႔တာ သီခ်င္းထဲမွာ နစ္ေမ်ာၿပီး သီခ်င္း ၿပီးလုိ႔ ၿပီးမွန္းေတာင္ မသိေလာက္ေအာင္ ေကာင္းခဲ႔ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ေယာက္က လူငယ္ၿမန္မာ ေခာတ္ေဟာင္းေတးသံရွင္ ပိုင္သက္ေက်ာ္ရဲ႕ အလွည္႔ပါ။ ပိုင္သက္ေက်ာ္ ရဲ႕ သီခ်င္းေတြကို မၾကားဖူးေပမယ္႔ သူရဲ႕ အသံအားေကာင္းေကာင္းနဲ႔ေဖ်ာ္ေၿဖတင္ဆက္မွဳဟာ ပရိသတ္ေတြရဲ႕ စိတ္၀င္စားမွဳကို ရေအာင္ယူႏုိင္ခဲ႔ပါတယ္။ ေမြးရာပါ လက္ကေလးႏွစ္ဖက္တုိေနေပမယ္႔ မုိက္ကရိုဖုန္းကို အဲဒီလက္ကေလးနဲ႔ရေအာင္ ကို္င္ၿပီး သီဆုိႏုိင္ခဲ႔လုိ႕ ဆုေတာ္ေငြမ်ားခ်ီးၿမွင္႔ၿခင္းကို ခံခဲ႔ရပါတယ္။

ေနာက္တစ္ေယာက္ ကေတာ႔ ပိုးအိစံပါ။ ကၽြန္ေတာ္႔မမ ပုသိမ္သူ ေခ်ာပုံ ယဥ္ပုံ လွပုံတစ္မူ လို႔ အစပ်ဳိးကာ ေၿပာစရာမရွိေအာင္ လွလွပပေလး သီဆုိနုိင္ခဲ႔ပါတယ္။ဒါေပမယ္႔ ဒုတိယပုိင္းမွာ ေတာ႔ သူ႕ကို ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ပ်က္မိပါတယ္။ ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ႔ သူသီခ်င္းထဲမွာ ကိုယ္မၾကိဳက္ဆုံးၿဖစ္တဲ႕ အကဲေလး အကဲေလး ဆုိတဲ႔ သီခ်င္းကို ၾကားလုိ္က္ရေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးကို စိတ္ပ်က္မိပါတယ္။ ဒီီေလာက္ သီခ်င္းေကာင္းေတြရွိရဲ႕သားနဲ႔ ဘာလုိ႕ ဒီသီခ်င္းကို မွ ေရြးဆုိ ရတာပါလိမ္႔။

ေနာက္ ဆုံး တစ္ေယာက္ကေတာ႔ ဆံပင္ တင္ပါးဖဳံးေအာင္ ရွည္လ်ားနက္ေမွာင္ ၿပီး ၿမန္မာဆန္ဆန္ေလးလွေနတဲ႔ စိုးစႏၵာထြန္း ပါဘဲ။ ခ်မ္းေၿမ႔ပါေစ ဆုိတဲ႔ သီခ်င္းကို သူ႕အသံေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေလးနဲ႔ အပိုအလုိမရွိသီဆုိသြားတာဟာ ရင္ထဲကို တကယ္ခ်မ္းေၿမ႕ေစပါတယ္။
ဒီမွာတင္ အလကာၤ၀တ္ရည္ရဲ႕ အစီအစဥ္ၿပီးဆုံးသြား ပါၿပီ။

ေနာက္… ၿမဴးၾကြတဲ႔ DJ ၿခစ္သံနဲ႔ အတူ သီဆုိသြားတဲ႔ သူကေတာ႔ “Srawberry ကလဲေကာင္း ေခ်ာ ကလက္ကလည္းေကာင္း .Good..Good..Good Morning” ေၾကာ္ၿငာတဲ႔ ေကာင္ေလး လဲ ၿဖစ္၊ ေအာင္ကိုလတ္ရဲ႕ သားလဲၿဖစ္တဲ႔ J.Me ဘဲၿဖစ္ပါတယ္။ ကို္ယ္က Hip Hop သိပ္မနားေထာင္တတ္ေတာ႔ သူဘာသီခ်င္းဆုိသြားတာလဲေတာ႔ မသိပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ေတာ္ ေတာ္ေတာ႔ ေကာင္းတယ္။ ေနာက္ R.ဇာနည္နဲ႕တြဲၿပီး အၿပစ္မတင္ရက္ပါ သီခ်င္းကို သီဆုိသြားတာလည္းေၿပာစရာမရွိေအာင္ ေကာင္းပါတယ္။

ေနာက္ ေအသင္ခ်ဳိေဆြ က လည္း ေလေၿပ ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းညိမ္႔ ညိမ္႔ေလးနဲ႔ ေဖ်ာ္ေၿဖ သြားပါတယ္ ။ ေနာက္တစ္ပုဒ္က ေတာ႔ ၾသရသနဲ႔တြဲၿပီး သီဆုိတဲ႔ လမ္းမခြဲေၾကး ပါ။ နားေထာင္လုိ႕ေကာင္းပါတယ္။

ၿမန္မာ မိန္းကေလး rapper တစ္ေယာက္ၿဖစ္တဲ႔ စႏၵီၿမင္႔လြင္ ကလည္း “လာမခ်ဳပ္နဲ႔” ဆုိတဲ႔ hip hop သီခ်င္းနဲ႔ ၿမဴးၿမဴးၾကြၾကြေလး ေဖ်ာ္ေၿဖ သြားပါတယ္။ ဒုတိယပိုင္းမွာ ေတာ႔ Jenny နဲ႔တြဲၿပီး ၾကာပါတယ္ကြာ သီခ်င္း ကို အကေလးေတြနဲ႔ တင္ဆက္သြားပါတယ္။

ေနာက္ မုိင္နဲ႔ ရတနာမုိင္ကေတာ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ မူပိုင္သီခ်င္းၿဖစ္တဲ႔ “ေမေမ သမီးကို ေၿပာေၿပာေနတယ္။ ” နဲ႕အစခ်ီတဲ႔ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကိုိ သီဆုိသြားပါတယ္။

ေနာက္ Rapper ယုန္ေလး က Rap သီခ်င္းခပ္ ၿမဴးၿမဴးတစ္ပဳဒ္ရယ္၊ ေနာက္ ရတနာမုိင္ က အခ်စ္အတြက္ ကံမေကာင္းခဲ႔သူ သီခ်င္းကို L ဆုိင္းဇီ မလာတဲ႔အတြက္ ယုန္ေလးကို ကူညီ သီဆုိေပးသြားပါတယ္။ နားေထာင္လုိ႔ေကာင္းတဲ႔ သီခ်င္းေအးေအး ေလးတစ္ပုဒ္ပါ။

စိုင္းစုိင္းကေတာ႔ ေတာေဂါလီ ရယ္ ဖုတ္လုိက္ဖုတ္လုိ္က္သီခ်င္း ရယ္ နဲ႔ ပရိသတ္ ရဲ႕ လက္ခုပ္သံကို ရေအာင္ယူသြားပါတယ္။ ကိုယ္အရင္က စိုင္းစိုင္း ကို တယ္မၾကိဳက္လွပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ သူရဲ႕သဘာ၊ ပရိသတ္ရဲ႕ အားေပးမွဳကို ရေအာင္ယူသြားတဲ႔ သူရဲ႕ performance ကေန အရင္က စိုင္းစုိင္းမၾကိဳက္တဲ႔ ကုိယ္ေတာင္ ေနာက္ဆုိရင္ သူ႔ပြဲ ကို သြားၾကည္႔ၿဖစ္ေအာင္ ၾကည္႔မယ္ဆုိတဲ႔ စိတ္တစ္ခု ၀င္လာေအာင္ ညွဳိ႕ယူသြားပါတယ္။ ဒုတိယပုိင္း မွာေတာ႔ February မွတ္တမ္းသီခ်င္းကို သီဆုိသြားပါတယ္။

Hip Hop ၀ိုင္းမွာ ကုိယ္အၿမင္ ကတ္ၿပီးခဲနဲ႔ ေပါက္ခ်င္တဲ႕ လူငယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ ေဂ်ာက္ဂ်က္ နဲ႕ သူနဲ႕ တြဲဆုိတဲ႔ တစ္ေယာက္ပါဘဲ။ သီခ်င္းစဆုိကတည္းက ေမးတဲ႔ေမးခြန္းကို က “ခင္ဗ်ားတုိ႕ GeyLand ေရာက္ဖူးလားတဲ႔”။ ပရိသတ္ကို ဆဲေနသလုိဘဲ သီခ်င္းစာသားေတြက။ ေတာ္ေတာ္နားကေလာတယ္။

ေနာက္တစ္၀ုိင္းကေတာ႔ Aurora ပါဘဲ။ မေဆြလုိ႕ေခၚတဲ႔ ေမဆြိက သူရဲ႕ ေရႊေရာင္အိပ္မက္ သီခ်င္းနဲ႔ စဖြင္႔ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ ႏြဲ႔ယဥ္၀င္းက မနဲ႕ေမာင္ သီခ်င္း၊ ေဟမာ က ဂ်င္းပန္အၿပာ၊ ခိုင္ထူး နဲ႔ စိုးပုိင္ ကေတာ႔ ဘာသီခ်င္းမွန္းေတာ႔သိဘူး ေတာ္ေတာ္ေတာ႔ ေကာင္းတယ္။ ေနာက္ဘုိဘုိဟန္ က တတိယေၿမာက္ ရည္းစားစကား ၊ ဘိုၿဖဴက ေၿမနီလမ္းနဲ႕ playboyသန္းႏုိင္က ဆု သီခ်င္းတုိ႔ကို ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆုိင္ဆုိင္ၾကီး သီဆုိဟစ္ေၾကြးသြားပါတယ္ ။ ၿမန္မာ ၿပည္သိန္းတန္ရဲ႕ ေရႊသုႏၵရီ၊ ငယ္ဘ၀ကို အမွတ္ရေစတဲ႔ ကို္င္ဇာရဲ႕ မုိးသီခ်င္း တုိ႕ကလည္း ထကခ်င္စိတ္ေပါက္ေအာင္ကို ေကာင္းလြန္းလွပါတယ္။

ေနာက္တစ္၀ုိင္း ကေတာ႔ Lazy Club ပါ။ “ပရိသတ္ၾကီး။ အဆင္ေၿပလား ။အဆင္ေၿပရင္ လက္ခုပ္သံေလးၾကားခ်င္တယ္ ” လုိ႕အၿမဲေၿပာတတ္တဲ႔ အာဇာနည္ ရဲ႕ အသည္းကြဲၿမိဳ႕ေတာ္၊
ေအးစိမ္႔စိမ္႔ တီးလုံးေလးနဲ႔ အတူပ်ံ႕လြင္႔လာတဲ႔ “မင္းအတြက္ဆုိရင္” ဆုိတဲ႔ သီခ်င္းကို ခပ္ေအးေအးေလးသီဆုိသြားတဲ႔ ေဇာ္ပိုင္၊ ေပ်ာ႔ေပ်ာ႔ေၿပာင္းေၿပာင္း ၿငိမ္႔ၿငိမ္႔ေၿငာင္းေၿငာင္း ေလးသီဆုိသြာတဲ႔ ခ်မ္းခ်မး္ ရဲ႕ “ညွဳိ႕ႏုိင္လြန္းတဲ႔ က်မခ်စ္သူ”၊ ခ်င္းတုိင္းရင္းသူမေလး ဆုန္သင္းပါရ္ရဲ႕ “အၾကင္နာစစ္ရင္”၊ အဆုိပိုင္တဲ႔ ၀ုိင္းဆု ရဲ႕ မက္ေလာက္စရာ စတဲ႔ သီခ်င္းေတြကို ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး ၿမဴးၿမဴးၾကြၾကြ သီဆုိသြားခဲ႔ပါတယ္။

ေနာက္ဆုံ ကိုညီထြတ္ ဦးစီးတဲ႔ Emperor တီး၀ုိင္းရဲ႕ အလွည္႔ပါ။ ကို္ရင္ဂုိ က အခ်စ္ဟာမီးလား သီခ်င္း နျဲ႔ပင္းၿပင္းထန္ထန္ကို စတင္ပါတယ္ ။ ဒုတိယပိုင္းမွာေတာ႔ ကံေကာင္းၿခင္းလက္ေဆာင္ သီခ်င္းကို အား၇ပါးရသီဆုိ ေဖ်ာ္ေၿဖသြားပါတယ္။

ေနာက္ မာရဇၨ က စိတ္ဓါတ္က်တယ္ ဆုိတဲ႔ သီခ်င္း ရယ္၊ အလြမ္းမိတ္ေဆြ လုိ႔ထင္တာဘဲ ေနာက္တစ္ပုဒ္က မမွတ္မိေတာ႔ဘူး။ၿပီးေတာ႔ ဆုံးရွဴံးရေတာ႔မလား ဆုိတဲ႔ သီခ်င္းနဲ႔ အဆုံးသတ္ပါတယ္။

ေနာက္ ဦးခ်စ္ေကာင္းကေတာ႔ ခ်စ္ဖူးတယ္၊ မာယာေတြရုိးေနၿပီ ဆုိတဲ႔ သီခ်င္း ႏွစ္ပုဒ္ကို သီဆုိၿပီးဒုတိယပိုင္း မွာ အလွည္႔ရယ္ ၊ေကာ္ဖီခါးခါး ရယ္ဆုိတဲ႔ သီခ်င္းကို သီဆုိသြားပါတယ္။ သူပါရင္ အၿမဲ သူက ပြဲထိန္းတတ္ပါတယ္။ သူ႕ကို လူငယ္ေကာ လူၾကီးေတြပါ ေတာ္ေတာ္ေလး သေဘာက် ၾကတယ္။ သူက ဆုိတာေကာင္းသလုိ ပရိသတ္ကို talkie ေလးလည္း ပစ္တတ္တယ္။

ေနာက္ဆုံးကေတာ႔ ကိုညီထြတ္ပါဘဲ။ ၀တ္ေၾကြး၊ အႏွဳိင္းမဲ႔ ၊ ေဆးေပါင္းခတဲ႔ ည ၊ နဲ႔ ေနာက္ႏွစ္ပုဒ္ကို အားရေအာင္ သီဆုိသြားပါတယ္။


အားလဳံးၿခဳံၾကည္႔ရင္ ဒီပြဲက ပရိသတ္ေတြအတြက္ ၾကည္႔ရတာတန္တဲ႔ ပြဲပါ.။ ပြဲသြင္းသူ ေတြကေတာ႔ မတန္ပါဘူး။ၾကီးက်ယ္ လွတဲ႔ Stadium ၾကီးငွားခကဘဲ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနၿပီ။ ၿပီးေတာ႔ ရုံၿပည္႔ လူမ၀င္ပါဘူး။
ကို္ယ္႔အထင္ေပါ႔ေနာ္. လူေတြက အဲလို ၀ို္င္းအမ်ားၾကီး၊ အဆုိေတာ္ေတြအမ်ားၾကီးဆုိေတာ႔ ေဗ်ာက္ေသာက္ ၿဖစ္ေနတာေပါ႔။ တစ္ခုခုကို specialize လုပ္ၿပီး သြင္းသင္႔တယ္ လုိ႕ထင္တယ္။ ခုက အခ်ိန္က ၈ နာရီနဲ႔ ဆုိရမယ္႔လူက အမ်ားၾကီးဆုိေတာ႔ တစ္ေယာက္ တစ္ပုဒ္နဲ႔ ဆင္းလုိက္ တက္လုိ္က္ဆုိေတာ႔ နားေထာင္၇တဲ႕ ပရိသတ္ကလည္း အားမရဘူး။ အဆိုေတာ္က လည္း ဆန္႔ငင္ဆန႔္ငင္နဲ႔ ၿဖစ္ေနတာေပါ႔။ ၿပီးေတာ႔ ၈ နာရီလုံးလဳံး break မေပး ဘာမေပးနဲ႔ဆုိေတာ႔ အီလာတာေပါ႔ေနာ္။ ဒါေပမယ္႔ အဆိုေတာ္ေတြက သူတို႕ေတြရဲ႕ performance နဲ႔ ပရိသတ္ေတြကို မၿငီးေအာင္ ထိန္းေပးပါတယ္။ ဘာဘဲေၿပာေၿပာ ဒီပဲြၾကည္႔ရတဲ႕အတြက္ ကုိယ္႔အေနနဲ႔ကေတာ႔ ပြဲစီစဥ္သူ ေတြေရာ အဆုိေတာ္ေတြေရာက္ုိ ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္။