Happy New Year 2013!!!!!!!

ဒီေန႔ ၂၀၁၂ ကုန္ဆုံးလုိ႕ ၂၀၁၃ ကို ကူးေၿပာင္းဖုိ႔ အားယူေနတဲ႔ဲ႔ ေန႔ေလးတစ္ေန႔ေပါ႔။  ဟုိအရင္ေန႔ ေတြကလို မုိးေကာင္းကင္ၾကီးဟာ တိမ္လႊာစိုင္ေတြနဲ႔ ပိန္းပိတ္မေနေအာင္ ေနမင္းၾကီးက အစြမ္းကုန္ လင္းလက္ေတာက္ပေနပါတယ္။ ေလညွင္းေလးေတြကလည္း  ေနမင္းရဲ႕ အရွိန္ေၾကာင္႔ ေႏြးေႏြးေလးၿဖစ္ကာ ကိုယ္႔ကို  ညင္သာစြာ ထိကပါး ရိကပါးနဲ႔ လွဳပ္ရွားသြားလာေနၾကတယ္။

ကိုယ္… ၂၀၁၂ မွာ ဘာေတြ ဆုိးတာေတြလုပ္ခဲ႔သလဲ။ ေကာင္းတာေတြေရာ ဘာေတြလုပ္ခဲ႔သလဲ။ ၿပန္စဥ္းစားၿပီး ကိုယ္႔ရဲ႕ အခါေပါင္းမ်ားစြာ မွာ ထိေတြ႕ေနမိတဲ႕ ဒီ blog ေလးေပၚမွာ စာတစ္ပုဒ္ အေနနဲ႔ခ်ေရးမိတယ္။

Read More ->>

ခ်စ္ရပါေသာေမာင္

ကၽြန္မ ဘ၀မွာ ဒီေန႔ဟာ ၀မ္းအနည္းဆဳံးေန႔တစ္ေန႔ပါ။ ကၽြန္မ သိပ္ခ်စ္ရတဲ႔ သူက ကၽြန္မနဲ႔ အေ၀းဆုံးကို ထြက္ေၿပးသြားေတာ႔မယ္လုိ႔ ေၿပာတဲ႔ေန႔တစ္ေန႔ေပါ႔။ သူနဲ႔ ကၽြန္မနဲ႔ အိမ္ေထာင္သက္ ၅ ႏွစ္မွာ သူဆီက မထင္မွတ္ထားတဲ႔ စကားတစ္ခြန္းကို ကၽြန္မ ၾကားခဲ႔ရတယ္။ ကၽြန္မ အရမ္း၀မ္းနည္းခဲ႔႔ရပါတယ္။ ကၽြန္မတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ကုိယ္ပိုင္ ဆုံးၿဖတ္ခ်က္နဲ႔ ကုိယ္တုိင္ တည္ေဆာက္လာတဲ႔ အေဆာက္အအံုေလးကို ကၽြန္မတကယ္ မပ်က္စီးေစခ်င္ပါဘူး။ ကၽြန္မတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ေရးခဲ႔ၾကတဲ႔ ကၽြန္မတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ကမၻာေလးတစ္ခု ပ်က္စီးသြားမွာ မလုိလားဆုံး လူသားဟာ ကၽြန္မဘဲၿဖစ္ပါတယ္။

Read More ->>

တန္ဖုိး

တန္ဖိုးတဲ႔ …. ေလးၿဖဴဆုိထားတဲ႔ သီခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္ပါ။

ကုန္လြန္သြားတဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို ၿပန္လည္မရေတာတဲ႔ အေၾကာင္း။

အခ်ိန္ကို အက်ဳိးရွိေအာင္ သုံးသင္႔ေၾကာင္း စပ္ထားတဲ႔ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ပါ။

စင္ကာပူမွာ ရိုက္ထားတဲ႔ VCD ေကာင္းတစ္ပုဒ္ပါ။

Read More ->>

အိမ္ေထာင္ေရး နဲ႔ ပညာေရး

ကိုယ္ ဒီပို႔စ္ကို ေရးခ်င္ေနတာ ၾကာပါၿပီ။ ဒါေပမယ္႔ အခ်ိန္မရွိတဲ႔ အတြက္ ေရးဖုိ႕ ေႏွာင္႔ေႏွး သြားရတာပါ။

ကို္ယ္ ဒီပို႔စ္မေရးခင္မွာ ကိုယ္႔အေၾကာင္းေလးနည္းနည္း ေၿပာပါရေစ။ ကို္ယ္က ဒီစင္ကာပူႏိုင္ငံကို ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ မွာ ေရာက္ပါတယ္။ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လမွာ ကိုယ္ ဒီႏုိင္ငံက ဘဲြ႕လြန္ ဒီပလိုမာတစ္ခု တက္ပါတယ္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ မွာ အလယ္အလတ္ အဆင္႔နဲ႔ ေအာင္ခဲ႔ပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္ ၂၀၀၈ ခုနွစ္ စက္တင္ဘာလမွာ ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္နဲ႔ ဘ၀တုိက္ပြဲ မွန္သမွ်ကို ရင္ဆုိင္ဖုိ႔ ႏွစ္ဖက္မိဘေတြရဲ႕ သေဘာတူညီခ်က္နဲ႔ အညီ ႏွစ္ဖက္ေသာ အစ္မမ်ားကို အသိသက္ေသေနရာမွာ ထားၿပီး လက္မွတ္ထုိးခဲ႔ၾကပါတယ္။ ကို္ယ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ တူတူစၿပီးေနခဲ႔တာကေတာ႔ ၂၀၀၉ မတ္လမွပါ။ အဲဒီ ထဲက ကိုယ္႔ရဲ႕ အားလပ္ခ်ိန္ တစ္၀က္နီးပါးေလာက္ဟာ သူ႔ထံကိုေပးအပ္လိုက္ပါတယ္။ သူ႔ဘက္ကို ၾကည္႔ရင္လည္း အဲဒီအတုိင္းပါဘဲ။ ဒါကေတာ႔ အိမ္ေထာင္ရွင္တုိင္းလုိလုိ သိပါတယ္။

Read More ->>

မ်က္ႏွာဖုံးကို ေသေလာက္ေအာင္မုန္းတဲ႔ မ်က္ႏွာဖုံးနဲ႔ ငါ

ဟိုး…လြန္ခဲ႔တဲ႔ငါးႏွစ္ေလာက္ကငါ…

ရိုးသားၿဖဴစင္ တဲ႔ ႏွလုံးသားနဲ႔ ငါ …

ဘ၀အတြက္ရင္ဆုိင္ဖို႔ အားမာန္ေတြအၿပည္႔နဲ႔ ငါ…

လတ္ဆတ္တဲ႔ ရင္ခုန္သံအသစ္စက္စက္ေတြနဲ႔ ငါ…

အေထြးဆုံးၿဖစ္တဲ႔ ငါ..

မိဘေတြရဲ႕ ယုယၾကင္နာမွဳ
အစ္ကိုေတြ အစ္မေတြရဲ႕ အလိုလိုက္မွဳေတြနဲ႔
ၿပည္႔ႏွက္ေနခဲ႔တဲ႔ ငါ …

ေလာကၾကီးအေၾကာင္ကို ဘာမွမသိနားမလည္
ဟန္ေဆာင္မွဳေတြကင္းမဲ႔တဲ႔ ငါ…

မိဘေမတၱာတစ္ခု ကလြဲလို႕ ဘာဆိုဘာမွ
မခုံမင္ မမက္ေမာခဲ႔တဲ႔ ငါ …

အရာရာကို မွန္ကန္စြာဆုံးၿဖတ္ေပးႏိုင္တဲ႔
အစ္မတစ္ေယာက္ကို ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ႔ ငါ…

သာယာမွဳအတိၿပီးတဲ႔ ေလာကၾကီးကို ပိုင္ဆုိင္ထားတဲ႔ ငါ…

ဒီလုိနဲ႔
မွဳန္၀ါး၀ါး ေရးေတးေတး ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔
စင္ကာပူ ဆိုတဲ႔ တိုးတက္ေနတဲ႔
ကၽြန္းႏို္င္ငံေသးေသးေလးထဲမွာ တစ္ေနရာစာရဖို႔
၂၀၀၇ ေဖေဖၚ၀ါရီလထဲက ၾကိဳးစားခဲ႔တဲ႔ ငါ…။

ခုဆိုရင္ သုံးႏွစ္စြန္းလို႔ ေလးႏွစ္ၿပည္႔ခဲ႔ ၿပီေပါ႔။

ဒီ ေလးႏွစ္အတြင္းမွာငါ…

အရင္က…
ဟန္ေဆာင္မွဳကင္းမဲ႔ခဲ႔တဲ႔ ငါ
ဟန္ေဆာင္တာကို ေသေလာက္ေအာင္မုန္းတဲ႔ငါက
ဘ၀ကေပးတဲ႔ အေတြ႕အၾကဳံေတြေၾကာင္႔
မ်က္ႏွာဖုံးေတြ အမ်ိဳးမ်ဳိးေၿပာင္းတပ္လာခဲ႔တဲ႔ငါ…

ငါ႔လုိဘဲ မ်က္ႏွာဖုံးေအာက္ ကမ်က္ႏွာေတြကို ငါ ၿမင္ေနရတယ္။
ဒီ ဟန္ေဆာင္မ်က္ႏွာဖုံးေတြေအာက္ ကအၾကိမ္ၾကိမ္ ရုန္းထြက္ဖို႔လည္း
ၾကဳိးစားခဲ႔ဖူးတဲ႔ငါ…

လတ္ဆတ္ခဲ႔တဲ႔ ရင္ခုန္သံေတြ ပ်က္သုန္းၿပီး
ညစ္ပတ္စုတ္ၿပတ္ သတ္ေနတဲ႔ ရင္ခုန္သံေတြနဲ႔ ငါ…

ၿဖဴစင္ေနတဲ႔ စိတ္ဓါတ္ေတြလည္း
မ်က္ႏွာဖုံးေတြေၾကာင္႔ မဲညစ္ေနတဲ႔ စိတ္ဓါတ္ေတြသာရွိေတာ႔တဲ႔ငါ…

ဘာဆုိဘာမွ မသိ နားမလည္ေပမဲ႔ ခုေတာ႔
အရာရာက္ို ၾကိဳသိေနတတ္တဲ႔ ငါ….

မ်က္နွာဖုံးေတြေအာက္ ကလြတ္ေၿမာက္ခ်င္တဲ႔ငါ…
မ်က္ႏွာဖုံးေတြကို ေသေလာက္ေအာင္မုန္းတဲ႔ငါ….

ငါ….ငါ….ငါ…။

Read More ->>

သုိ႔ ...ေမေမ

သမီး ေမ႔ေမ႔ကို အရမ္းသတိရေနလုိ႔ ဒီပို႔စ္ေလး ေရးၿဖစ္တာပါ။

ေမေမ နဲ႔ ေဖေဖ အိမ္ေထာင္ၿပဳၿပီး မိုးကုတ္ကိုေၿပာင္းလာခဲ႔ပါတယ္။ ္အမၾကီးရယ္ ၊ အစ္ကို ရယ္ နဲ႔ သမီးရယ္ကို ေမေမက မုိုးကုတ္မွာေမြးၿပီး အမလတ္ကိုေတာ႔ ရန္ကုန္မွာေမြးပါတယ္။သမီးတို႔သုံးေယာက္ ကမိုးကုတ္မွာေမြးလို႔လားေတာ႔ မသိဘူး၊ အသား ၿဖဴတယ္ေနာ္ ေမေမ ။အမလတ္တစ္ေယာက္ဘဲ အသားညိဳတယ္။ ဒါေပမယ္႔အမလတ္က သမီးတို႔ေမာင္ႏွမ ေတြထဲမွာ အေခ်ာဆုံး။ ေမေမနဲ႔ တူလုိ႔လားေတာ႔သိဘူးေနာ္။

သမီးတုိ႔ေမာင္ႏွမေလးေယာက္လုံး ကတစ္ေယာက္တစ္မ်ဳိးစီ ဆိုးခဲ႔ၾကတယ္ေနာ္။ ေဖေဖကလည္း လူတဖက္သားကို အရမ္းအားနာတတ္ခဲ႔တဲ႔သူေပါ႔။ ဒီလို မ်ဳိးေတြၾကားထဲမွာ ေမေမ ဘယ္လိုမ်ားစီမံကြပ္ကဲခဲ႔ပါသလဲ? သမီးသိခ်င္တယ္ေမေမရယ္္။ေဖေဖ ဘယ္ေလာက္ထိအားနာတတ္သလဲဆိုရင္ ေမေမၿပန္ေၿပာတာ သမီးနားထဲမွာအၿမဲၾကားေနရတယ္္။ အစ္မလတ္ေမြးၿပီးေတာ႔ ေမေမတို႔မုိးကုတ္ကို ၿပန္လာခဲ႔ တယ္။ ေဖေဖ ကေက်ာက္ၾကည္႔တာ အရမ္းကၽြမ္းက်င္ပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ထိကၽြမ္းသလဲဆုိရင္ ယုိးဒယားတုိ႔ဘာတို႔ ဘက္က သူေငွးေတြဆိုရင္ ေဖ႔ေဖ႔ ကို ရာၿဖတ္ အေနနဲ႔ ေခၚၿပီး သူ႔တို႕ေက်ာက္ေတြကို ေစ်းၿဖတ္ေပးရပါတယ္။ ေဖေဖရဲ႔႕ အားနည္းတဲ႔ အခ်က္က သူမ်ားကို အားနာတတ္လုိ႔ သမီးတို႔မခ်မ္းသာတာပါ။ လိမ္တဲ႔သူမွန္းသိသိၾကီးလညး္ ေက်ာက္ကိုထည္႔လုိက္တာဘဲ။ အဲလို အားနာတတ္တဲ႔သူမ်ိဳးေလ။ အရင္တုန္းကေတာ႔ ေမေမ ကစီးပြားေရးထဲမွာ ၀င္မလုပ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ သမီးကိုေမြးၿပီးတဲ႔ အခ်ိန္ကစလုိ႔ အားနာတတ္တဲ႔ ေဖေဖရဲ႕ အက်င္႔ေၾကာင္႔ ေမေမ စီးပြားေရးထဲ မ၀င္လုိ႔ မရတဲ႔ အေၿခအေန ကိုေရာက္ရွိခဲ႔ပါတယ္။ ေမေမ စီးပြားေရးထဲ ၀င္လာၿပီဆိုမွဘဲ ေဖေဖ႔ကိုလည္း ဘယ္သူမွ မလိမ္ရဲေတာ႔ပါဘူး။ေမေမ႔ ပါးစပ္ကို ေၾကာက္လုိ႔ထင္ပါရဲ႕။

မိုးကုတ္မွာေနတုန္းကဆိုရင္ သမီးကမူၾကိဳဘဲရွိေသးတာ။ သမီးကငယ္ငယ္ေလးထဲက လက္ဖက္ရည္ဆိုရင္ အရမ္းၾကိဳက္တာ။ ေမေမ ကသမီးကိုအၿမဲေက်ာင္းလုိက္ပို႔တယ္။ ေမေမမွတ္မိတယ္မလားဟင္။ ေက်ာင္းသြားရင္ လက္ဖက္ရည္ ဓါတ္ဘူးတစ္လုံး အၿပည္႔ေဖ်ာ္ေပးလုိက္တာ။ ၿပီးေတာ႔ေက်ာင္း သြားတဲ႔လမ္းမွာ ေပါက္စီဆိုင္ရွိတယ္။ ေပါက္စီကတစ္လုံးမနက္တုိင္း စားေနက်။ စားၿပီးရင္ ေမေမက သမီးကို မူၾကိဳပို႔ေပးၿပီး ထပြဲထဲသြားၿပီ။ထပြဲ ဆိုတာက ေက်ာက္ေစ်းလုိသေဘာမ်ုဳိးပါ။ ေမေမကေဖေဖ႔ ေလာက္ေက်ာက္ၾကည္႔တာမကၽြမ္းဘူး။ ဒါေပမယ္႔ သားသမီးေဇာေတြနဲ႔ ေမေမရဲ႕ အားမနာတတ္တာရယ္ အတိအက်လုပ္တာရယ္ ေဖေဖရဲ႕ ေက်ာက္ကၽြမ္းက်င္မွဴနဲ႔ စီးပြားေရးနယ္ပယ္မွာ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ ရပ္တည္လာႏိုင္ခဲ႔တယ္။ ေဖေဖကေတာ႔သူ႔မိန္းမေအာင္ၿမင္တာေတြၾကည္႔ ၿပီး ဂုဏ္ယူေနေလရဲ႕။ ဒီလိုနဲ႔ ေဖေဖက ေမေမ႔ကိုေက်ာက္ပညာေတြသင္ေပးခဲ႔တယ္။ ေမေမက သူယူလာတဲ႔ေက်ာက္ေတြ ေကာင္းမေကာင္းေဖေဖ႔ကိုၿပ တယ္။ၿပိီးေတာ႔ႏွစ္ေယာက္သားတုိင္ပင္ၿပီး အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္တာခုခ်ိန္ထိဘဲ ဆိုပါေတာ႔။

သမီး ေခါင္းထဲမွာ မွတ္မိေသးတယ္ ေမေမ။သမီးတို႔ ၿခံထဲမွာ မာလကာပင္တစ္ပင္ရွိတယ္။ အဲဒီမာလကာပင္က မာလကာသီးေတြကို သမီးတုိ႔က အၿမဲခူးစားေနက်ေလ။ တစ္ရက္ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ အၿပင္သြားေနတုန္း ေမာင္ႏွမေလးေယာက္ မာလကာသီးေတြခူးစားပါေရာ။ အသီးကမမွည္႔ေသးေတာ႔ မာက်စ္က်စ္နဲ႔။ စားၿပီးည ဘက္လည္းေရာက္ေရာ က်န္တဲ႔ ေမာင္ႏွမေတြက ဘာမွမၿဖစ္ဘဲ သမီးက (ကန္ေတာ႔ေနာ္) အီးအီးေတြတစ္ပါေလေရာ။ ေမေမကေလ ၿပန္ေရာက္ေတာ႔ က်န္တဲ႔ ေမာင္ႏွမေတြကို ဆူၿပီး သမီးရဲ႔မစင္ကို လက္နဲ႔ ထုတ္ေပးပါတယ္။ မရြံမရွာေနာ္။ ေအာ္။သူလည္း မိခင္ေမတၱာေတြ နဲ႔ဆုိေတာ႔ ဘယ္ရြံမလည္းေနာ္။ သမီးေလ အဲဒီအေၾကာင္းၿပန္စဥ္းစားတုိင္း ေမေမ႔ကို အရမ္းအားနာတာပဲေမေမရယ္။

အစ္ကိုတုန္းက က်ေတာ႔ ဒီလို။ တစ္ရက္ အစ္ကို အၿပင္းဖ်ားတယ္ေလ။ဘယ္ေလာက္ထိဖ်ားလည္း ဆုိရင္ ေဆးရုံေတာင္တက္ရတယ္။ ေမေမက အဲဒီတုန္းက ေဆးရုံမွာ တစ္ညလုံးေစာင္႔အိပ္ခဲ႔တယ္ေနာ္။မပင္ပန္းဘူးလားေမေမရယ္ လုိ႔ေမးေတာ႔ ဟဲ႔သားေဇာနဲ႔ဆုိေတာ႔ အိပ္ပါဆိုရင္ေတာင္ မအိပ္ခ်င္ဘူးလုိ႔ေမေမၿပန္ေၿဖခဲ႔တယ္ေနာ္။ သုံးညေလးညေလာက္ေမေမ မအိပ္ရဘူးတဲ႔။ သားေဇာေတြနဲ႔ ေလ။ ဒီၾကားထဲ အစ္ကို ကုတင္ေဘးက ေကာင္ေလးက ဆုံးသြားေသးတယ္။ ေမေမပိုၿပီး စိတ္ပူတာေပါ႔။ သူ႔သားအတြက္။

အမၾကီးက်ေတာ႔ ေမေမခ်စ္ပုံကတစ္မ်ဳိး ။ မၾကီး ကငယ္ငယ္ေလးထဲက ေမေမ႔လက္ထြက္မို႔လို႕လားမသိဘူးေနာ္ တစ္ခုခုလုပ္ၿပီဆိုရင္ သူကအရမ္းထူးခၽြန္တယ္။ သမီးတို႔နဲ႔မ်ားေတာ႔ ကြာပါ႔။ ေမေမက မၾကီးငယ္ငယ္တုန္းကဆိုရင္ အတန္းထဲမွာ ပထမ မရရင္ထမင္းမေကၽြးဘူး ။အဲလိုုမ်ဳိး။ မၾကီးက အဲဒါက္ုိေၾကာက္ၿပီး အတင္းၾကိဳးစားတာ။ သမီးတို႔အလွည္႔က်ေတာ႔ ေမေမကစာမၿပေပးႏိုင္ေတာ႔ဘူး။ စီးပြားေရးလုပ္ေနရလုိ႔။

ေမေမ႔ကို လူေတြက အတၱၾကီးတယ္ တဲ႔။ အေပါက္ဆုိးတယ္တဲ႔။ ေမေမကေတာ႔ အဲဒီလူေတြကို ဘာၿပန္ေၿပာတယ္ မွတ္သလဲ။ ဟုတ္တယ္ ကၽြန္မက အတၱၾကီးတယ္တဲ႔။ ကုိယ္႔သားသမီးအတြက္ ကၽြန္မ အတၱၾကီးတာ ဘာၿဖစ္သလဲလို႔ ၿပန္ေၿပာခဲ႔တယ္။ ေမေမ႔အေပၚမွာ သူ႔ေမာင္ႏွမေတြ ကအစ အၿမင္မၾကည္ဘူး။ ေမေမက သူမိသားစု တစ္ခုကိုဘဲသူ႔ကမၻာလို႔ယုံ ၾကည္တဲ႔သူေလ။သူမ်ားအေပၚစိတ္ထား မေကာင္းဘူလားဆုိတာေတာ႔ မဟုတ္ဘူး။ ေမေမက သူမွန္တယ္ထင္ရင္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ဂရုမစို္က္ဘဲလုပ္တတ္တဲ႔သူေပါ႔၊ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ေမေမက သူ႔ဘ၀နဲ႔ရင္းၿပီး ရလာတဲ႔သင္ခန္းစာေတြေၾကာင္႔ စကားေၿပာတာဆိုးခ်င္ဆုိးမယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူမ်ား အေပၚမွာ မေကာက္က်စ္ဘူး။ မယုတ္မာဘူး။ေမေမ ေရ. သမီး အမွန္အတုိင္း ၀န္ခံရရင္ သမီး အထင္ၾကီးရတဲ႔မိန္းမ ေလးစားရတဲ႔ မိန္းမ ေတြထဲမွာ ေမေမ ကဒုတိယပါ။ ပထမက ေတာ႔ အန္တီ စုပါ။

ခုခ်ိန္မွာ ေမေမ႔ကို သမီးအရမ္းသတိရေနပါတယ္။ သမီး အရမး္စိတ္ညစ္လာတဲ႔အခါ၊ အဆင္မေၿပမွဳေတြမ်ားလာတဲ႔အခါ မွာေမေမကို သမီး အနားမွာရွိေစခ်င္တယ္။ ေမေမ႔ကိုအရမ္းလြမ္းပါတယ္။ ေမေမက ႏို၀င္ဘာ လလယ္ေလာက္ သမီးနဲ႔ မၾကီး ရွိတဲ႔ ဒီႏုိင္ငံကို လာမယ္တဲ႔။ သမီးအရမး္ေပ်ာ္တာဘဲ။ေမေမခ်က္ေကၽြးတဲ႔ ဟင္းေတြလည္းမစားရတာ ၾကာေနၿပီ။ ေမေမ႔ ရင္ခြင္မွာလည္း မအိပ္စက္ရတာၾကာၿပီ။

ေမေမ ေနေကာင္းပါေစ ဒီသားသမီးေတြရယ္ ဒီေဖေဖရယ္ ဒီေမေမရယ္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ တိုင္ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္တဲ႔မိသားစု ေလးအတိုင္း ေနထုိင္သြားႏိုင္ပါေစလုိ႔ဆႏၵၿပဳရင္း။

ေမေမနဲ႔ ေဖေဖက္ို အရမ္းလြမ္းတဲ႔
မ်က္မွန္ေလး

* ပုံကို ဒီက ယူထားပါတယ္။

* အားလုံးဘဲေဆာ္ရီးပါေနာ္။ ခုတေလာကနည္းနည္း အလုပ္မ်ားေနလို႔ ဘယ္သူ႔ဘေလာ႔ခ္မွလည္း မေရာက္ၿဖစ္၊ ေ၀ဖန္ခ်က္လည္း မေပးနိင္ၿဖစ္သြားပါတယ္။ အႏွဴးညႊတ္ေတာင္းပန္ပါတယ္။။
အားလုံးကို ခင္တဲ႔
မ်က္မွန္ေလး

Read More ->>

ေထြရာေလးပါး

ကိုယ္ရဲ႕ေထြရာေလးပါး ေပါက္ကြဲသံစဥ္ေတြကို ဖတ္ေပးၾကပါဦးေနာ္။

အပိုင္း(က)

ကိုယ္တို႕ရုံးက စီးတီးေဟာလ္နဲ႔ အရမ္းနီးတာေၾကာင္႔ ေန႔လည္စာကို အဲဒီမွာဘဲ သြားစားၿဖစ္ပါတယ္။ရုံးက လူေတြနဲ႔ လည္းလိုက္မစားၿဖစ္ဘူးဆိုရင္ေပါ႔ေလ။ ဒီေန႕ထမင္းဘူး ပါေတာ႔ ရုံးမွာ ထမင္းဗူးဖြင္႔စားၿပီး အပ်င္းေၿပ ေရေႏြးၾကမ္းေလး လက္ဘက္ရည္ေလးေသာက္ရေအာင္ စီးတီးေဟာလ္ကိုထြက္လာတယ္ဆုိပါေတာ႔။ ကိုယ္ ရဲရင္႔မွာ လက္ဘက္ရည္ေသာက္ေနတုန္း ကိုယ္ေရွ႕က၀ိုင္း မွာလူသုံးေယာက္လာထိုင္တယ္။ ကိုယ္လည္းပ်င္းတာနဲ႔ သူတို႔ေၿပာတဲ႔စကားေတြကို ဘာရယ္မဟုတ္နားစြင္႔မိတယ္ဆိုပါေတာ႔။ သူတို႕ထဲက တစ္ေယာက္က SPASS နဲ႔ လုပ္ေနတာ။သူစကားေၿပာပုံ ၾကည္႔ရတာ ကေတာ႔ ရခုိင္လို႔ေတာ႔ ထင္တယ္။ေနာက္တစ္ေယာက္ ကေတာ႔ အသက္ ၄၀ နီးပါးေလာက္ရွိမယ္ထင္ရတဲ႔ ဦးေလးၾကီးတစ္ေယာက္ရယ္။ေနာက္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကေတာ႔ အဲဒီရခို္င္လို႕ထင္ရတဲ႔ ေကာင္ေလးရဲ႕သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပါ။ သူတို႔ဘာအေၾကာင္းေၿပာေနလည္း နားေထာင္ၾကီးေတာ႔ လား…လား…ဦးေလးၾကီးက ရခုိင္ကိုဂြင္ရိုက္ေတာ႔မယ္ ထင္တယ္။ အဲဒီရခု္ိင္ကလည္း အူတူတူနဲ႔ ။စဥ္းစားၾကည္႔ေလဗ်ာ။ PR တင္ေပးမယ္တဲ႔ ။SPASS ကေန ။ အဲဒီ ရခိုင္ကဒီမွာ လုပ္တာ ၆ လေလာက္ဘဲရွိေသးတယ္တဲ႔။ အဲဒါကို ဟိုဦးေလးၾကီးက ပီအာရ္ တင္ေပးမယ္တဲ႔ ။မၿဖစ္ႏို္င္တာ။ခု ေလာေလာဆယ္ မွာ ႏွစ္ႏွစ္ၿပည္႔လုိ႕ PR တင္ထားတဲ႔ ကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္း တစ္ခ်ဳိ႕ေတာင္ မရဘူးလို႕ေၿပာေနတယ္။ ကိုယ္လည္းေတာ္ေတာ္ အံ႔ၾသပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ဘယ္ေလာက္ဘဲေပးတို႔ ညာေလာက္ဘဲေပးတို႔ ။ သူကအလုပ္ရွင္လည္းမဟုတ္ဘာမဟုတ္နဲ႔။ ရခု္ိင္ကေတာ႔ စဥ္းစားဦးမယ္လို႔ေတာ႔ ေၿပာလို္က္တယ္ေလ။ အဲလိုလူမ်ဳိးေတြေတြ႕ရင္ ေ၀ါင္ေ၀ါင္ေရွးၾကဗ်ဳိ႕……


အပိုင္း(ခ)

“ စဥ္းစားၾကည္႔စမ္းပါဟာ။ အဓိပၸါယ္မရွိတာ။ ငါတို႕လည္းသူ႕လိုဘဲ ရွာရတာဘဲ။ နဖူးက ေခၽြးေၿခမထိ မက်ဘူးဆိုေပမဲ႔ ေခါင္းတစ္ခုလုံး ပူထူေနေအာင္ စဥ္းစားၿပီးမွ အလုပ္ရွင္ကေပးတဲ႔ လစာကို ရတာဘဲ။ သူလည္းဒီလိုဘဲ လုပ္ရၿပီးမွ ရတာဘဲ။ လစာခ်င္း ယွဥ္ရင္လည္း သူမသာ ကိုယ္ အသုဘ ဘဲ။ အဲဒါကို သူ႕အလွည္႔က်ေတာ႔ ပိုက္ဆံတစ္ၿပားမွ မထုတ္ဘူး။ သူမ်ားေကၽြးရင္ေတာ႔ စားမယ္ တစ္ၿဖဲ ႏွစ္ၿဖဲ။ လူဆိုတာ တစ္ခါ ႏွစ္ခါ ဘဲေကာင္းတယ္။ ကိုယ္႔အလွည္႔ဆိုတာမရွိဘူး။ သူ႕အလွည္႔ခ်ည္းဘဲ ဆိုရင္ေတာ႔ မေကာင္းေတာ႔ဘူးေလ။ ခုဟာက သူ႔က်ေတာ႔ ၀တ္လို႔ရွိရင္ေတာ႔ ဘာမွ ညာမွ နဲ႔ ။ Branded မဟုတ္ရင္ မ၀တ္ဘူး။ ၾကြားကလည္းၾကြားေသးတယ္.။ ၿပီးရင္ သူမ်ားဆီက ကပ္ကပ္စားတယ္။ အဲဒါေစ႔စပ္တာ မဟုတ္ဘူး။ကိုယ္ခ်င္းမစာတာ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တာ စီးပိုးတာ။”

အဲဒီလိုမ်ဳိး ဆိုလည္း ေ၀းေ၀းေရွာင္ၾကပါဗ်ဳိ႕……

အပိုင္း(ဂ)

ဟိုေန႕က သတင္းတစ္ပုဒ္ၾကားမိပါတယ္။ စင္ကာပူ မွာ တဲ႔.။ သူ မဟာမုဆိုးမပါတဲ႔ ။သားသမီး ၅ ေယာက္ရွိပါတယ္ ။သူမအသက္ၾကီးလာတဲ႔ အခါသူမ ၀ယ္ထားတဲ႔ အိမ္ကိုေရာင္းခို္င္းၿပီး သူသားသမီးေတြ ကတစ္ပုံစီ ယူပါတယ္။သူမကိုေတာ႔ပစ္ထားၾကပါတယ္။ ေၾကာက္စရာေကာငး္လုိက္တာေနာ္။ အဲ..ဒို႔ မ်ား ဗမာလူမ်ဳိးေတြထဲမွာ အဲလိုမ်ဳိးအၿဖစ္အပ်က္ေတြ မရွိသေလာက္ကို နည္းပါးပါတယ္။ အဲဒါဟာ မာတာပိတု ဆိုတဲ႔ ဘုရားေဟာထားလို႔ပါ။ ကိုယ္အခုၾကည္႔ရသေလာက္မိဘကို လုပ္ေကၽြးတဲ႔သားသမီး ေတြဟာလုပ္ငန္းကိုင္ငန္းမွာပိုအဆင္ေၿပတတ္ပါတယ္။ လုပ္ငန္းအဆင္ေၿပေအာင္လို႕ မိဘကို လုပ္ေကၽြးတာေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ မိဘကို လုပ္ေကၽြးလုိ႕သာ လုပ္ငန္းက အဆင္ေၿပလာတာပါ။ကိုယ္ကေတာ႔ မိဘကိုလုပ္ေကၽြးေနတာ တစ္ခါမွ မၿငဳိၿငင္ခဲ႔ပါဘုူူး။မွန္တာေၿပာ သစၥာပါ။ တစ္ခုေတာ႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။ ကိုယ္ေမြးတဲ႔ သားသမီးကို ဒီမွာထားသင္႔မထားသင္႔ပါ။ ဒီမွာထားရင္ေတာ႔ ပညာတတ္ မယ္။လူေနမွဳအဆင္႔အတန္းၿမင္႔မယ္။ ဒါေပမယ္႔ လူ႕မွဳပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ရုိက္ခတ္မွဳဟာ အနည္းဆုံး အဲဒီကေလးငယ္ရဲ ႔ စိတ္ဓါတ္ကို အနည္းဆုံး ၅၀ ရာခုိင္ႏွဳန္းကေတာ႔ လႊမ္းမိုးတာပါဘဲ။ မိဘကို မသိတတ္မွဳ ေတြဘာေတြ ေပၚလာရင္ ကိုယ္ဘဲစိတ္ဆင္းရဲရမွာပါဘဲ။ အဲဒါဟာလညး္ မိဘရဲ႕ဆုံးမမွဳေပၚမွာလညး္ မူတည္ပါတယ္ေလ။


အားလုံးမိဘကို လုပ္ေကၽြးတဲ႔သားသမီးအလိမၼာၿဖစ္ၾကပါေစရွင္။

Read More ->>

စိတ္ေကာက္

ကိုယ္႔ရဲ႕ဖုန္းထဲမွာ ရွိေပမယ္႔ နားမေထာင္ၿဖစ္တဲ႔သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ကို ဒီေန႔ စီးတီးေဟာလ္မွာ ထမင္းစားရင္း ထမင္းဆိုင္ကဖြင္႔လို႔ နားေတာင္ၿဖစ္ခဲ႔တယ္။သီခ်င္းက အနဂၢ နဲ႔ ဘာဘူ ဆိုထားတဲ႔ ၿပိဳင္ဘက္ ဆိုတဲ႔အေခြထဲကပါ။ သီခ်င္းနာမည္က စိတ္ေကာက္ တဲ႔။

ကိုယ္ကတနဂၤေႏြသမီးေလ။အဲဒီေတာ႔ အဲဒီေန႔ဖြားေတြရဲ႔ထုံးစံအတုိင္း အရမ္းစိတ္ေကာက္ တတ္တဲ႔သူတစ္ေယာက္ေပါ႔။ တနဂၤေႏြသားသမီး ေတြဟာ
စိတ္ေကာက္ရင္ေကာက္မေကာက္ ရင္ဆံပင္ေကာက္တယ္တဲ႔။ ကိုယ္ကေတာ႔ စိတ္လည္းေကာက္တတ္တယ္။ ဆံပင္ ကလည္းေကာက္လိုက္သမွ လမ္ေကြးေနတာ။

အရင္တုန္းကေတာ႔ ကိုယ္႔ေဖေဖရယ္ ကိုယ္႔ေမေမရယ္ ကိုယ္႔မၾကီးရယ္ကို စိတ္ေကာက္ေနက်ေလ။ ကိုယ္ကမိသားစု ထဲမွာ အငယ္ဆုံးေလ။ ေမေမတို႔ အၿပင္သြားလို႔ အၾကီးေတြအတြက္တစ္ခုခုပါလာၿပီး ကိုယ္႔အတြက္ပါမလာလို႔ကေတာ႔ ေသာင္းက်န္းၿပီဘဲ။ ၿပီးရင္ႏွစ္ရက္ေလာက္ကစကားမေၿပာဘူး။အဲဒီေတာ႔သူတို႕ကေနာက္ဆိုရင္ အၾကီးေတြအ
တြက္မပါရင္သာေနမယ္။ ကိုယ္႔အတြက္ကေတာ႔ တစ္ခုခု၀ယ္လာေနက်ေလ။

ကိုယ္တုိ႔ရဲ႕ရန္ကင္းတုိက္ခန္းေလးမွာကထပ္ခိုးေလးပါတယ္။အဲဒီမွာလူတစ္ေယာက္ေနလို႔ရ တယ္။ ေနာက္ေဖးေလွကားကေန တက္ရတာ။ မ်က္မွန္ေလးတို႔စိတ္ေကာက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ အဲဒီ ထပ္ခိုးေလးမွာဘဲ ေပေတၿပီးေနေတာ႔တာ။ထမင္းလည္းဆင္းမစားဘူး။ ေအာက္ကိုမဆင္းဘူး (သူတို႔ အၿပင္သြားမွ တုိးတုိးေလးဆင္းစားတာ) ။ေဖေဖနဲ႔ေမေမ တို႔ ၿပန္လာေခ်ာ႔မွ ေအာက္ကို ဆင္းတာ။ အခုေတာ႔လည္း ေဖေဖနဲ႔ေမေမတို႕ကို စိတ္မေကာက္ရတာ ၾကာေပါ႔။

ဒီေရာက္ၿပီး အိမ္ေထာင္မက်ခင္တုန္းကေတာ႔ မၾကီးကိုစိတ္ေကာက္ရင္ မၾကီးကေခ်ာ႔ေသးတယ္။ ခုေတာ႔သူကမေခ်ာ႔ေတာ႔ဘူ။ ဟင္႔ဟင္႔။ သူမေခ်ာ႔ေတာ႔လည္း သူ႕ကိုစိတ္မေကာက္ ၿဖစ္ေတာ႔ပါဘူး။ သူမေခ်ာ႔ဘဲေကာက္ေနရင္ ကိုယ္သာလွ်င္အရူး ၿဖစ္ေတာ႔မယ္ေလ။ ဒါေၾကာင္႔မေကာက္ေတာ႔ဘူး။

ေနာက္ဆုံး target ကေတာ႔ ကိုယ္႔ဘ၀ရဲ႕ လက္တြဲေဖာ္ေလးကိုဘဲ အတိုးခ်ၿပီး စိတ္ေကာက္ရေတာ႔တာေပါ႔ေနာ္။ ဘယ္သူ႕ကိုမွ စိတ္ေကာက္လို႔မရတိုင္း သူကိုဘဲ စိတ္ေကာက္ေနတာ။ သူလည္း ကိုယ္စိတ္ေကာက္တိုင္းမွာ အတတ္ႏိုင္ဆုံးၾကိဳးစားၿပီးေခ်ာ႔ပါတယ္။ကိုယ္႔အေပၚမွာ သူအရမ္းအလိုလိုက္မွန္း သိေတာ႔ ဆိုးခ်င္ေနမိတယ္။သူ႕ေၾကာင္႔ ကိုယ္တစ္ခါမွ စိတ္မဆင္းရဲခဲ႔ရဘူး။ သူကအေနအထို္င္ေအးေဆးတဲ႔လူတစ္ေယာက္ပါ။ ကိုယ္ဘယ္သြားသြား ေဘးကေန ကိုယ္႔ကို အေဖာ္အၿဖစ္ မၿငိဳမၿငင္လုိက္ေပးတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ေနရာေတြဆို သူသြားခ်င္စိတ္မရွိေပမယ္႔ ကိုယ္ မ်က္ႏွာညိဳမွာစိုးလို႔ လိုက္ေပးခဲ႔တယ္။ သူကအလုပ္ကၿပန္လာတာေစာေလ႔ရွိတယ္။ ကိုယ္ကသူ႕ထက္ေနာက္က်တယ္။ ကိုယ္ကအလုပ္ကၿပန္လာၿပီးရင္ ေ၇မိုးခ်ဳိးၿပီးတာနဲ႔ ေကာ္ဖီ ေလးတစ္ခြက္ေလာက္ေသာက္လိုက္ရမွ ေနသာထုိင္သာရွိသြားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ဆိုရင္ ကိုယ္႔အတြက္ေကာ္ဖီက အဆင္သင္႔။ ဒါေတာင္မွ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္တာ မေကာင္းရင္းကိုယ္က စိတ္ေကာက္ေသးတာ။ သူက ပါးစပ္ေၿပာနဲ႔ခ်စ္တာမဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္႔ကိုသူသိပ္ခ်စ္ပါတယ္။ သူခ်စ္တာကို ဘယ္ေတာ႔မွလည္း ပါးစပ္ကထုတ္ေၿပာတတ္တဲ႔ လူမ်ဳိးလည္းမဟုတ္ပါဘူး။ မႏိုင္းႏိုင္းဘာသာ ၿပန္ထားတဲ႔ စာပိုဒ္ေလးတစ္ခု သတိရမိပါတယ္.။

နင့္ကို ငါေျပာတယ္ "နင္နဲ႔ရခဲ့လို႔ ငါဝမ္းသာတယ္။ နင္ဟာ ငါရဲ႕
ခင္ပြန္းေကာင္းတစ္ဦးပါ"

"အင္း.. ငါလည္း ဝမ္းသာတယ္။ နင္က ငါရဲ႕ဇနီးေကာင္းတစ္ဦးပါ" ဆိုတဲ့
ဂရုစိုက္သံကို နင့္ဆီက ၾကားခ်င္ခဲ့ေပမယ့္

"ယူေတာင္ယူၿပီးၿပီပဲ မေကာင္းေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ" လို႔ နင္ေျပာခဲ့တယ္။
နင္ငါ့ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ငါစိတ္တိုခဲ့မိတယ္။

ေနာက္ေတာ့ ညညမအိပ္ခင္ တစ္ရူးနဲ႔ ၄ဝလက္မရွိတဲ့ မဂၤလာဓာတ္ပံုကို
နင္ပြတ္တိုက္တတ္တာကို ငါသတိထားခဲ့မိတယ္။ ဓာတ္ပံုကိုၾကည့္ၿပီး
နင္ၿပံဳးေနခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ နင့္ငါ့ကို ဂရုစိုက္တယ္၊ ခ်စ္တယ္၊ ဒါက
တစ္ျခားလူေတြနဲ႔မတူတဲ့ နင္ရဲ႕ခ်စ္နည္းေပါ့။

ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ဂုဏ္ပကာသနေတြ မလိုပါဘူး။ပိုက္ဆံေတြ မလိုပါဘူး။ ကိုယ္႔အတြက္ သူဟာအေရးၾကီးဆုံး လူၿဖစ္သလို သူ႕အတြက္လည္း ကိုယ္ကအေရးၾကီးဆုံး လူပါဘဲရွင္႔။

ကိုယ္နားေထာင္ၿဖစ္တဲ႔သီခ်င္းေလးကို ေအာက္မွာနားေထာင္သြားလို႔ရပါတယ္ရွင္။

Read More ->>

စိတ္

လူ႕စိတ္ဆိုတာအင္မတန္႔အင္မတန္မွဆန္းၾကယ္ပါတယ္။ဒီစိတ္ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္ကိုေဆြးေႏြးဖို႔၊တကယ္သိေအာင္နားလည္ႏုိင္ဖို႔ဆိုတာအခ်ိန္

ေတာ္ေတာ္ယူရဦးမွာပါ။ကမာၻေပၚမွလူဦးေရသန္းေပါင္းမ်ားစြာရွိပါတယ္။အဲဒီလူေတြရဲ႕စိတ္ေတြဟာလည္းသူအခ်ဳိးအတိုင္းဘဲရွိပါတယ္။လူ

တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးစိတ္တူတာေတာ႔ရွိမယ္။အမ်ားဆုံးတူႏုိင္တာဘဲရွိမယ္။ဒါေပမဲ႔အတိအက်ၾကီးေတာ႔ဘယ္သူဘယ္သူကမွမတူညီၾကပါဘူး။အ

ခုကိုယ္ေရးမွာကကိုယ္႔စိတ္အေၾကာင္းပါဘဲ။



ကိုယ္႔စိတ္ကိုကိုယ္အားမနားတမ္းေ၀ဖန္ရမယ္ဆိုရင္၊

ဒါမွမဟုတ္ကိုယ္တစ္သက္လုံးမွတ္ယူထားတာဆိုရင္ဒါမွမဟုတ္ကိုယ္႔ပတ္၀န္းက်င္အၿမင္အရဆိုရင္ေတာ႔

ကိုယ္ကအရမ္းကိုစိတ္ေပ်ာ႔တတ္တဲ႔လူတစ္ေယာက္ပါ။ကိုယ္႔အေပၚကိုေသေလာက္ေအာင္ေစာ္ကားတာေတာ

င္မွသူကၿပဳံးၿပရင္မၿပဳံးရမေနႏုိင္ေအာင္ၿဖစ္မိတဲ႔ကိုယ္႔စိတ္ကိုလည္းေတာ္ေတာ္ေလးအ႔ံၾသမိပါတယ္။

ေနာက္ၿပီးကိုယ္႔စိတ္ထဲမွာခံစားရတဲ႔ေနာက္တစ္ခုကေတာ႔ငါဒါကိုဒီလုိလုပ္လိုက္ရင္သူေတာ႔ကိုယ္႔ကိုမုန္းသြားမွာဘဲဆိုၿပီးကိုယ္႔ဘက္ကမွန္ေ

နရင္ေတာင္မွအားနာတတ္တဲ႔စိတ္ေၾကာင္႔သူမ်ားအေၿပာအဆိုခံခဲ႔ရတာမ်ဳိးေတြလည္းဘ၀

မွာၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာၾကဳံခဲ႔ဖူးပါတယ္။အဲဒီအားနာတတ္တဲ႔စိတ္ဟာကိုယ္႔ကိုေတာ္ေတာ္ေလးဒုကၡေပးပါတယ္။ဘာလို႔လဲဆုိေတာ႔ကို္ယ္ဘယ္လိုမွ

မလုပ္ခ်င္တဲ႔ကိစၥတစ္ခုကိုတစ္ေယာက္ေယာက္ကမ်ားဒါလုပ္ၾကရေအာင္ဆိုလို႕ကေတာ႔အဲဒီအားနာတတ္တဲ႔စိတ္ၾကီးကတစ္ခ်ိန္လုံးေခါင္း

ညိမ္႔ေနေတာ႔တာဘဲ။ကိုယ္မလုပ္ခ်င္တဲ႔အလုပ္ကိုလုပ္ေနရတဲ႔အတြက္ကိုယ္လည္းပင္ပန္းတယ္။ကိုယ္႔စိတ္လည္းပင္ပန္းပါတယ္။ကိုယ္ေၿပာ

ခ်င္တာကေတာ႔အားနာသင္႔တဲ႔ေနရာမွာအားနာ၊အားမနာသင္႔ရင္ေတာ႔….။ေၿပာသာေၿပာေနရတာပါ။

ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ကဒီအားနားတတ္တဲ႔စိတ္ကိုဘယ္လိုေပ်ာက္ေအာင္ကုသရမလဲဆိုတာအေၿဖမေပၚေသးဘူး။



ေနာက္တစ္ခုကက်ေတာ႔ကိုယ္႔စိတ္ကိုသူတစ္ပါးကလႊမ္းမိုးထားၿခင္းပါဘဲ။ကိုယ္ငယ္ငယ္တုန္းကေမေမနဲ႔ကိုယ္႔ရဲ႕ကိုကိုကကိုယ္႔က

ိုေယာက်ာ္းေလးသိပ္ၿဖစ္ေစခ်င္ခဲ႔တာ။ဒါေၾကာင္႔ကိုယ္႔ကိုသူတို႔ကေယာက်ာ္းေလးလိုဆင္၊ေယာက်ာ္းေလးလိုဘဲေနခိုင္းတယ္။ကိုယ္လည္းအ

ရင္္ကေတာ႔ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ေယာက်ာ္ေလးစိတ္ဆိုၿပီးရွင္းရွင္းေၿပာရရင္ေယာက်ာ္လ်ာေတာင္ၿဖစ္ခဲ႔ေသးတာ ။၈

တန္းတုန္းကအတန္းထဲကေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ႔အခ်စ္ေတာ္ေတြၿဖစ္ခဲ႔ၾကဖူးတယ္။ဘယ္လိုေၿပာမလဲ။ပတ္၀

န္းက်င္ရဲ႕ရုိက္ခတ္မွဳဟာကိုယ္႔စိတ္ကိုယ္ေတာင္မသိေတာ႔ဘူး။ကိုယ္ဘာစိတ္ၿဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ။ကိုယ္႔စိတ္ကိုကိုယ္ၿပန္သိလိုက္တာကကို

ယ္ပထမႏွစ္စတက္မွပါ။ကိုယ္႔စိတ္ဟာမိန္းကေလးစိတ္ဆိုတာကိုကိုယ္တကၠသိုလ္ပထမႏွစ္စတက္မွၿပန္သိလာတယ္။ကိုယ္အလွၾကိဳက္တ

တ္လာတယ္။ေကာင္ေလးေတြကိုစိတ္၀င္စားတတ္လာတယ္။တကယ္ေတာ႔ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္သတိမထားမိတာပါ။

ကိုယ္႔စိတ္ကိုအဲဒီလုိလႊမ္းမိုးခံထားရတာေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္။



ေနာက္တစ္ခုကေမ႔ေပ်ာက္လြယ္တတ္တဲ႔စိတ္ပါ။လူတစ္ေယာက္ကိုယ္႔ကိုႏွိမ္ၿပီးေၿပာဆိုၿပဳမူဆက္ဆံသြားတယ္ဆိုပါစို႔။ကိုယ္စိတ္ထဲမွာမခံခ်

င္စိတ္ၿဖစ္တာၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ၿဖစ္တာခဏဘဲ။ေနာက္ရက္က်ရင္ဒုုံရင္းဒုံရင္းပါဘဲ။အဲဒီကိစၥကိုေမ႔ကိုေမ႔ပစ္လိုက္တာ။အဲဒီလိုမ်ဳိး။

ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ႔သနားစိတ္နဲ႔ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ပါ။ကိုယ္ကကိုယ္႔ထက္နိမ္႔က်တယ္သူဆိုအရမ္းသနားတတ္တယ္။ၿပီးေတာ႔ကိုယ္လ

ည္းသူတို႔လိုမ်ဳိးဆိုရင္ဆိုတဲ႔အေတြးမ်ဳိးကိုအၿမဲေတြးေနမိတယ္။ေဘာလုံးပြဲတစ္ပြဲၾကည္႔ၿပီဆိုရင္လူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားအားေပးတဲ႔အသင္

းဆိုရင္အားမေပးဘဲသိပ္အားမေပးတဲ႔အသင္းကိုအားေပးေနက်ပါ။အားနည္းတဲ႔သူဘက္ကရပ္တည္ခ်င္တယ္။ေဘးမွာဘယ္သူမွမရွိေတာ႔

တဲ႔သူေဘးမွာရပ္တည္ေပးခ်င္တဲ႔ကိုယ္႔ရဲ႕အဲဒီစိတ္ကို ေတာ႔ကိုယ္သေဘာက်မိတယ္။



ေနာက္ဆုံးတခ်က္ကေတာ႔ယုံလြယ္တတ္တဲ႔ကိုယ္႔ရဲ႕ဥာဥ္အဆိုးဆုံးစိတ္ပါဘဲ။ကိုယ္ကကိုယ္႔ကိုလာေၿပာတာဆိုရင္ယုံၾကည္လြယ္တယ္။အဲဒါ

ေၾကာင္႔သူမ်ားဘတ္တာခဏခဏခံရတယ္။အဲဒီယုံလြယ္တတ္တဲ႔စိတ္ေၾကာင္႔ဘဲပထမႏွစ္မွာရည္းစားတစ္ေယာက္ရခဲ႔တယ္။သူကကိုယ္တို႔

ထက္အဆတရာခ်ဳိ႕တဲ႔ပါတယ္။ကိုယ္ကဆင္းရဲတာခ်မ္းသာတာကိုေၿပာေနတာမဟုတ္ပါဘူး။လူဆင္းရဲရင္ဆင္းရဲပါေစ။ကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္ၿဖ

စ္ဖို႔ကအေရးၾကီးတာကအက်င္႔စာရိတၱေကာင္းဖို႔ပါဘဲ။သူကအက်င္႔စာရိတၱလည္းမေကာင္းခဲ႔ဘူး။အဲဒါကိုကိုယ္သိေနခဲ႔တာသူနဲ႔ရည္းစားၿဖစ္ၿ

ပီး ၁ ႏွစ္နီးပါးေလာက္မွာပါ။ဒါေပမဲ႔ကိုယ္႔ရဲ႕အားနားတတ္တဲ႔စိတ္၊သနားတတ္တဲ႔စိတ္၊ယုံလြယ္တတ္တဲ႔စိတ္ေတြေၾကာင္႔ကိုယ္သူကိုမၿဖတ္ခဲ႔

ပါဘူး။ကိုယ္စင္ကာပူကိုေရာက္ၿပီးကိုယ္႔လက္တြဲေဖာ္နဲ႔ေတြ႔ေတာ႔မွသူကကိုယ္႔ကို္အဲဒီ၀ဲဂယက္ထဲကေနဆြဲထုတ္ေပးခဲ႔ပါတယ္။



အဲဒါေၾကာင္႔တစ္ခါတစ္ရံမွာတစ္ခ်ဳိ႕ေသာသူေတြဟာသနားတဲ႔စိတ္နဲ႔မတန္သလိုကိုယ္ခ်င္းစာဖို႔လည္းမတန္ပါဘူး။ဘယ္သူ႔ကိုမွလည္းယုံဖို႔မ

ထုိက္တန္ပါဘူး။ဒါေပမဲ႔ကိုယ္႔စိတ္ကိုယ္မလိမ္ဖို႔ရယ္၊အတတ္ႏုိင္ဆုံးစင္ၾကယ္ေအာင္ထားႏုိင္ဖို႔အေရးၾကီးပါတယ္ရွင္။

Read More ->>